Alimentatie (29): Stopt het altijd als kind 21 jaar wordt?

Antwoord:

Ja, daar zijn uitzonderingen op. Hoewel wettelijk bepaald is dat de plicht om kinderen alimentatie te betalen ophoudt als het kind 21 jaar wordt, kunnen ouders wel afspreken dat het recht op kinderalimentatie na die tijd doorloopt. De ouder die kinderalimentatie betaalt, dient dan ook te blijven betalen nadat het kind 21 jaar is geworden. 

Echtscheidingsconvenant
Een dergelijke afspraak kan door de ouders gemaakt worden op het moment dat ze gaan scheiden. De afspraak wordt dan opgenomen in het echtscheidingsconvenant. De afspraak raakt niet alleen de ouders maar ook het kind. Als de betalende ouder toch weigert om alimentatie te betalen nadat het kind 21 jaar is geworden, kan het kind zelfstandig naar de rechter stappen en de alimentatie afdwingen.

Praktijkvoorbeeld
De 21-jarige Saskia was naar de rechter gestapt om haar vader te dwingen haar kinderalimentatie te blijven betalen. Haar ouders waren in 2004 gescheiden. In het echtscheidingsconvenant hadden de ouders laten opnemen dat de vader zich verplichtte om een (studie)bijdrage te betalen aan zijn kind van 21 jaar of ouder, zolang het kind met redelijke resultaten en in overleg met hem met een beroepsopleiding bezig zou zijn. 

Niet geïnformeerd
Net voordat Saskia 21 werd, kreeg ze van haar vader te horen dat ze geen alimentatie meer kreeg omdat hij niet op de hoogte was of ze nog studeerde. Hij werd daarover ook niet geïnformeerd. De rechter zette Saskia’s inkomsten af tegen haar vaste lasten en concludeerde dat een bijdrage door de vader van € 286,70 per maand redelijk was.

De vader was het er niet mee en stapte naar het gerechtshof. Het hof volgde de rechter. Gelet op Saskia’s inkomen uit studiefinanciering aangevuld met de inkomsten die zij, inclusief vakantiegeld, bij Albert Heijn verdiende, vond het hof deze bijdrage redelijk.

Wil je meer weten over alimentatie betalen of ontvangen, neem dan contact op met één van onze juristen.

Lees ook: Alimentatie (26): Minder voor kind door nieuwe echtgenote?

Bron: Gerechtshof Amsterdam, 12 januari 2010, LJN BL0514

Laat een reactie achter

Restricted HTML

  • Allowed HTML tags: <a href hreflang> <em> <strong> <cite> <blockquote cite> <code> <ul type> <ol start type> <li> <dl> <dt> <dd> <h2 id> <h3 id> <h4 id> <h5 id> <h6 id>
  • Lines and paragraphs break automatically.
  • Web page addresses and email addresses turn into links automatically.

Reacties (32)

Waarom is een vader altijd de klos?
Wed, 02/03/2010 - 13:15

De vader heeft gelijk dat hij niet betaalt als zijn dochter hem niet op de hoogte houdt...

Een andere vader, waarvan zijn ex ALLES tussen kinderen en vader onnodig kapotgemaakt heeft

Esther
Wed, 02/03/2010 - 13:57

Helemaal met deze vader in eerdere reactie eens.
Ik ben zelf een vrouw, maar zal nooit en te nimmer verwachten dat een man mij zal onderhouden. Niet tijdens huwelijk en zeker niet erna. Ook mijn vader zal ik nooit om geld vragen. Met 21 jaar ben je volwassen en dop je je eigen boontjes. Zoek een baan! Dat geldt ook voor al die geldtrekkende (h)ex-vrouwen die ook nog eens de kinderen opzetten tegen de vader.

Bij deze wil ik de vader veel sterkte toewensen. Onrecht doet altijd erg veel pijn! U staat niet alleen. Niet iedereen denkt er gelukkig zo over.

Joyce
Wed, 02/03/2010 - 14:09

Er wordt gesproken over de vader en niet de verwekker. Ergo dokken. De titel vader moet echter wel verdiend worden en heeft niet alleen te maken met het feit of kindlief de man op de hoogte houdt van de studieresultaten. Bedroevend om te zien dat deze man ook in het verleden niet een band heeft opgebouwd met zn kind. Ook nu reageert de vader als zielig hoopje en klaagt als een klein kind dat hij niet op de hoogte is gehouden van de studieresultaten. Hij heeft als opvoeder de morele plicht zichzelf op de hoogte te stellen over het wel en wee van zijn kind. En dus ook hoe het gaat met de studieresultaten van zijn zelfstandig geworden zaad.

Jan
Wed, 02/03/2010 - 22:17

Bij deze wil ik toch even reageren op het bericht van bovenstaande vader! Ikzelf heb een dochter van bijna 18 jaar en zie haar nauwelijks de laatste 2 jaren! Mijn dochter werd en wordt nog steeds negatief beinvloedt door haar moeder die werkelijk ALLES, maar dan ook ALLES kapot gemaakt heeft wat met mij te maken had naar mijn dochter toe! Maar ik ben mijn dochter ALTIJD gaan halen in de weekenden( de paard-rijlessen e.d. ) en heb haar vaak mee naar Spanje en zo genomen! Uiteraard heb ik vanaf het begin( vanaf 1993 ) maandelijks de alimentatie voor mijn dochter betaald! Ongeacht, hoe en wat ook, zal ik er ALTIJD voor mijn dochter zijn!

ton
Thu, 02/04/2010 - 02:03

ik ben vader van 3 dochters waarvan 1 de oudste nu 1 eigen winkel is begonnen en heb mijn vrouw gevraagd of ik de alimentatie kan stoppen zegt zij nee want ze is nog niet zelfstandig genoeg ik zie wat moeder met man eien zaak dochter op haar zelf eigen zaak en nog niet zelfstandig wanneer moet je dan stoppen met alimentatie
gr een gedupeerde vader

martin
Thu, 02/04/2010 - 10:00

als man ben je in nederland de zwakste partij.kijk maar naar alle gescheiden vrouwen in nl. die doen maar!!terwijl je als man dubbel en dwars afgebroken word! hoge alimentaties en hoge advocaat rekeningen. Omdat ze iedere keer iets anders verzinnen! Kan ook allemaal hier! Ik moest vroeger voor mezelf zorgen dat is hier in nlverandert. je hebt mazzel als je ouders gescheiden zijn.Dan moet papa nl. al zijn centjes naar je overmaken!

moeder
Thu, 02/04/2010 - 21:52

Geld is een lelijk iets.
De liefde voor geld - laat vaderliefde vaak als sneeuw voor de zon verdwijnen.
Dat het kind bij de moeder blijft wil niet zeggen dat je geen vader meer bent, zelfs niet als je weer een heel nieuw gezinnetje opricht.
Ga altijd uit van het belang van je kind, elk ander belang is van mindere waarde. Kinderen kunnen hier een trauma van oplopen en uiteindelijk tot onevenwichtige volwassenen opgroeien. Want als je niet op je vader kunt bouwen? Op wie dan wel?
Niet doen...heren....dat zijn die paar centen niet waard.

Brigitte
Mon, 03/22/2010 - 22:01

Sjonge jonge!!....

Kijken jullie wel eens na wat een kind zijn is?
een meid van 21jaar, die zich amper kan onderhouden? en dan probeert een meid dit te regelen via een vader, alleen een vader heeft nergens omkijken na, hij ziet ze dochter toch niet en de moeder moet maar werken,werken,werken!!..
Komop zeg!!.. laat die man maar betalen voor zijn dochter hij kan wel zijn kwakje achterlaten bij de vrouw maar de verantwoording niet eens nemen, wat voor vent ben je dan wel niet!!!..

Echt, het zijn bijna altijd mannen...

No?l
Tue, 03/23/2010 - 14:56

Alle reakties hierover zijn een allemaal een beetje waar en ook weer niet.
Er straalt veel frustatie en agressie uit sommige reakties.
Mijn mening is iet of wat genuanceerder.
Had de vader zelf aktie moeten ondernemen om te weten hoe het was met de resultaten van zijn dochter?
Geen twijfel mogelijk, jazeker dat had gemoeten.
Had de dochter ook haar vader kunnen informeren?
Jazeker, dat had ze zeker kunnen doen, zoniet gemoeten.
Staat tenslotte zo op papier "in overleg".
Duidelijk een communicatie probleem.
Duidt er toch op dat de relatie niet optimaal is.
Persoonlijk vind ik dat ze beiden tekort zijn geschoten!!
Echter wie moet er bloeden voor het gebrek aan overleg?
Juist, toch weer de vader.
Hier kies ik dan toch een beetje partij voor de vader.
De rechter had ook kunnen besliisen een termijn op te leggen aan de dochter om aan meer inkomen te komen terwijl paps in de tussentijd alimentatie betaald.
Lijkt mij redelijk.
Tenslotte is ze al 21.
Beter had geweest en goede band met de dochter opbouwen en haar te leren voor zichzelf te zorgen.
Het is eigenlijk allemaal koffiedik kijken, aangezien de komplete interpersoonlijk situatie niet duidelijk is.

Zelf ben ik gescheiden in 2005, heb 2 geweldige kinderen.
Heb een ex die het maar al te makkelijk vind een heel pak alimentatie te vangen en er niks voor hoeft te doen.
Zij is in ons oude huis blijven wonen.
Een huis dat ze, qua grootte, niet echt nodig heeft en wat haar dus veel schoonmaakwerk, energiekosten, enz.... kost.
Loopt wel continue te klagen over het te druk hebben, te weinig geld, geen controle over de kinderen, enz...
Mijn huidige vriendin (niet de reden van de scheiding!) en ik hebben de kinderen mentaal opgevangen, omdat ze er niet toe in staat was en is!
Zij kiest voor een lat relatie met een onverantwoordelijk iemand, waar dus geen toekomst in zit.
Verwacht van mij elk jaar meer geld, ook al kan ik het eigenlijk niet betalen.
Wat ons, mijn huidige vriendin die zelf werkt en 2 kinderen, dik in de problemen brengt financieel.
Mijn ex wil de kinderen meer bij mij kwijt, maar wil niks inleveren aan alimentatie!
Ik wil mijn kinderen natuurlijk graag meer zien, maar het moet financieel en ruimte technisch nog kunnen!!
Geld is idd niet het belangrijkste, maar het maakt wel dingen mogelijk MOEDER.
Ik betaal trouwens geen kinderalimentatie, maar alleen partneralimentatie, voor de simpele reden dat je partneralimentatie kan optellen bij je bruto salaris.
Dat was nodig om voor haar om een hypotheek te kunnen afsluiten voor het huis!!
Is dat eerlijk tegenover de kinderen?
Had ze ondertussen het huis niet kunnen verkopen (overwaarde 40.000 euro) en ergens een leuk huisje gaan huren of zelfs kopen en met de rest een leuke bankrekening spekken voor de kinderen later?

Ik kan zo nog even doorgaan.
Het gaat bij haar alleen maar over meer., meer, meer
Dus, nee ik heb geen goede woorden over voor ex-en die hun leven niet zelf onder controle nemen en alleen aan hun eigen belang en gemak denken.
En dat kan dus beide kanten op gezien worden!!

No?l

Kees
Wed, 03/31/2010 - 02:25

Ik ben zelf gescheiden. Heb twee kinderen. Omdat ik als artiest maar een paar uurtjes in het weekend hoef te werken deden mijn vrouw en ik samen het huishouden en de opvoeding van onze kinderen. Mijn vrouw ging vreemd en ik kwam daar op een lullige manier achter. Na een slopende scheiding met advocaterij en veel kosten. (Ze wilde het onderste uit de kan) zijn we na 9 maanden pas gescheiden.
De kinderen zijn voor 45% bij mij en 55% bij haar. Soort co-ouderschap, met dat verschil dat ik kinderalimentatie betaal en zij alle toeslagen, bijslagen en kortingen krijgt.

Schering en inslag.
Nu ben ik anderhalf jaar verder. Heb het aardig op rit, maar kijk om me heen en zie veel soortgelijke gevallen.

Het is tegenwoordig wel erg in om te scheiden. Het is ook totaal geen taboe meer. Echtscheidingsadvocaten en makelaars adverteren in reclamespots en op grote bilboards. En, sorry vrouwen......het zijn voornamelijk vrouwen die er een punt achter zetten. Waarom? Omdat ze het thuis even wat saaier vinden en ze toevallig een keer een andere kerel treffen die wel die hand op haar schouder legt. Er niet van bewust zijn dat die kerel/casanova maar op één ding uit is. Waar is de ruggengraat?. Knok eens voor je gezin en hetgeen wat je hebt. Maar waarom zou je? Er wordt een mooi paradijs voorgeschoteld. Internetten de hele media-zooi maakt het mooier dan het allemaal in werkelijk is. Met hyves en/of sms wordt het alleen maar makkelijker contact te zoeken met een ander. De meeste vrouwen zijn hier allemaal erg gevoelig voor en zien een langdurige relatie in een internetvriendje. De meeste mannen gaan hier nuchter mee om. Denken -al zeg ik het zelf- maar aan één ding.......Maar waarom zou je knokken? Huursubsidie, alimentatie, kinderbijslagen, kindertoeslagen, uitkering.....en 1 keer in de week stappen samen met je gescheiden vriendinnen. Je komt ze tegen. Hele hordes, elkaar aangestoken, zogenaamd gelukkige, gescheiden vrouwen.

Beste vrouwen, met uitzonderingen daar gelaten.....Natuurlijk zijn er altijd te veel mannen die er een zootje van gemaakt hebben. De kinderen en hun partner zwaar verwaarloost hebben. Dus genoeg redenen gehad hebben om er een punt achter te zetten.
Maar tegenwoordig is de moderne ge?mancipeerde vrouw niet meer afhankelijk van de man. Denken ze. Waarom moet een man zich dan het schompes werken voor die vrouw.

Als ik het voor het zeggen had;
-partneralimentatie volledig afschaffen!!
-zo gauw de ex-partner gaat samenwonen alles weer op tafel en ook de kinderalimentatie aanpassen op basis van alle inkomens.

Dat laatste geldt helemaal voor de gevallen van partners (voornamelijk vrouwen) die –na een lange geheime relatie- een punt achter hun huwelijk hebben gezet omdat ze verliefd werden op een andere flip.

Voorbeeld:
Een vriend van mij. Heeft een modaal inkomen. Moet alimentatie betalen voor zijn kinderen. Kan het allemaal maar net rooien. Ziet zijn kinderen 2 dagen in de twee weken. Is emotioneel gesloopt. Werkt zich kapot en mist zijn kinderen. Zijn vrouw ging vreemd en woont nu samen met diegene waar ze destijds een geheime relatie mee had. Hij heeft een topsalaris van 5000 euro netto per maand. Zij krijgt de toeslagen, de bijslagen en nog een dikke kinderalimentatie…….beste mensen………laten we zulke gevallen nuchter bekijken en de conclusie trekken dat het toch echt niet kan. “ja maar, het blijven zijn kinderen en hij zal er voor moeten zorgen” wordt er dan gezegd. Een vrouw die het leven van de man en ook zonder erg dat van de kinderen zuur heeft gemaakt, er een punt achter zet en er voor zorgt dat de man zijn kinderen meer dan 300 dagen per jaar niet te zijn krijgt moet toch haar eigen boontjes doppen?!! Het is toch haar keuze?!

Waarschijnlijk zal ik hier wel felle reacties op krijgen. Maar het is feit dat het fout is gegaan met de emancipatie. Gelijkgerechtigheid ben ik het mee eens, maar er zijn grenzen.
Mijn vader werkte in de bouw, mijn moeder zorgde voor het gezin. S’avonds stonden zij samen de afwas te doen en vader bracht de kinderen naar bed en ging vervolgens zelf ook slapen. Ze hadden het ook pittig maar ze hadden elkaar. Ze hadden elkaar nodig. Ze hadden geen hyves, sms en goede tijden, slechte tijden. Er waren geen aanstekelijke blote tieten reclames van hoertjes op de tv.
Ze waren gelukkig en als mijn vader nog geleefd had, waren ze samen 200 jaar geworden met elkaar.
Weet je, misschien is een crisis nog niet eens verkeerd. Mag misschien nog wel slechter gaan. Back to basic. Even niet meer zweven in het zogenaamde paradijs. Niet om je heen kijken, maar kijken naar wat je hebt. Waarde geven aan hetgeen wat je hebt. Een gezinnetje waar je voor knokt en waar je oud mee wilt worden.

ton dekker
Mon, 05/03/2010 - 18:09

nou brigitte, kwakje achter laten de vrouw is er toch ook bij.
wat een slap gelul.
mijn naam staat niet op het geboorte kaartje maar moet wel betalen.
achterlijk gewoon hier in nederland.
vrouwen denk toch eens na.
ik weet dat dat pijn doet

brenda
Wed, 06/09/2010 - 16:19

Wat een pijn en boosheid en frustratie lees ik uit al deze berichtjes toch en iedereen voelt zich tekort gedaan.
Uit onderzoek blijkt dat veel mannen geen allimentatie betalen of heel weinig, en gemiddeld vrouwen er behoorlijk moeten inleveren. Vrouwen zorgen bijn altijd voor de kinderen en hebben dus recht op die toeslagen.
Ikzelf ben ook gescheiden en betaal alles voor de kinderen, mijn exman wil geen allimentatie betalen . Zonder kinderbijslag en die toeslagen zou ik het echt niet redden.
Ik wil dat hij voor zijn kinderen gaat betalen en wil voor mezelf niks, daar kan ikzelf wel voor zorgen.
Maar je zet samen kinderen op de wereld en heb je dus ook de plicht er samen voor te zorgen.

Rosita
Tue, 09/14/2010 - 22:20

Het niet na komen van bezoekrecht, en of intresse in eigen kinderen tonen speelt bij sommige scheidingen ook een rol.Ik zelf heb 20 jaar een eigen bedrijf gehad met mijn ex-man, en hij weigert alimitatie te betalen zowel voor mij als voor de kids.
Ook heb ik de bezoekregelingen nooit tegen gehouden eerder juist gestimuleert, maar als er geen intresse is van vaders kant wat moet je dan?
Op de arbeidsmarkt kan ik niet terecht omdat ik nu 41 ben en alleen maar 20 jaar horeca ervaring heb, daarbij kan ik moeilijk sávonds me kinderen alleen laten als ik weer de horeca in zou gaan.Nu kan ik wel in de schoonmaak gaan of wat dan ook maar waar zijn mijn rechten als zelfstandigste onderneemster vanuit die tijd?
Oordeel nooit te snel dat het zielig is voor een vader, je weet tenslotte nooit hoe de daadwerkelijke situatie is geweest of nog is!
Met vriendelijke groet R....

Rob
Mon, 06/13/2011 - 15:59

Het gaat juist om de omstandigheden welke bepalend zullen zijn waarom vader soms wil stoppen met de betaling van een kindertoelage.
Oke, voor kinderen tot 18 jaar is de zorgplicht terecht dat ouders voor hun kinderen naar vermogen aan de opvoeding bijdragen. Liever natuurlijk dat je deelgenoot bent en blijft bij het zien opgroeien van je kinderen, is toch waar een deel van het leven om gaat .
Overigens de tremanorm is iets dat een clubje bedenkt maar waarschijnlijk zelf geen kinderen heeft of een inkomen van 5 x modaal en niet op een Euro hoeft te letten.
( 1ste kind kost 16% Van netto inkomen tot een € 800 per maand, gouden billetjes zeker.)
Probleem is wel dat nog steeds in meerderheid moeders de kinderen opeisen en daar zwaar voor vergoedt willen worden. ( geld gaat niet naar het kind, wel nee is vaak voor eigen behoefte en welzijn als het kopen van kleding en vakantie of een auto )
De wetgeving is wat dit betreft nog zeer ouderwets en zelfs discriminerend tov vaders. ( eigen ervaring op een ongekende wijze )
Als er al lang geen contact meer is tussen vader en dochter en de vader alleen nog maar gezien wordt als betaler, dan is er voor mij geen enkele morele verplichting meer om verder te betalen na haar 18de.
Bij de wet is een kind op der 18de volwassen en wordt geacht zelfstandig te zijn en eigen verantwoording te nemen te hebben.
Dus als er kosten zijn na deze leeftijd zal het kind dat ook moeten verdienen bij de ouders door er een prestatie tegenover te zetten.
Dit kan zijn bijv. het in stand brengen/houden de ouder/kind relatie en tevens dat beide partners er financieel aan bijdragen.
Als de relatie vader /kind goed is en hij is altijd in goede harmonie betrokken geweest bij het welzijn van zijn kind, zal er geen enkele vader zijn die niet alles in het werkt stelt om zijn ( ook financiele ) bijdrage te leveren en zijn kind verder te helpen.

Op het moment dat een kind van 21 echter naar de rechter stapt om alimentatie te eisen en dat wordt geaccepteerd, is er duidelijk iets fout aan de wetgeving en rechterlijke macht maar ook in de omstandigheden.

Persoonlijk verwacht ik dat ik ook in een gelijke situatie zal belanden.
Dochter heeft nu al aangegeven ( is 14 jaar ) dat ze geen contact meer wil en ervan uitgaat dat ik na haar 18de alles maar blijf betalen.
Daarop aangegeven dat haar moeder nu al vanuit de enorme som maandelijkse alimentatie en andere giga toelage een spaarpot dient op te bouwen voor het moment dat ze 18 is of zelfs voor als ze 21 wordt.
In een normaal gezin werkt dat ook zo, je spaart voor de toekomst en voor kosten die over een X jaar zich kunnen voordoen.
In geval dat de vader een extreme maandelijkse bijdrage MOET doen, ( niet betalen is het LBIO op je nek ) is het de moeder haar plicht daar een deel van te sparen voor dat moment dat de omstandigheden dat verlangen.

Peer
Mon, 09/19/2011 - 14:15

Alles leuk en aardig. Een studie volgen is geen noodzaak. Denk je een studie te volgen om te voorzien in een eigen levensonderhoud (of wat voor reden dan ook) dan mag je ook verwachten dat dit kind later als de vader (die zij misschien niet meer wilt zien) ook gaat opdraaien voor de zorg en levenskwaliteit van de vader. Maar dat zal denk ik niet gebeuren. De vader heeft groot gelijk dat hij niet wil opdraaien voor die kosten. Ik heb het ook gedaan zonder de hulp van mijn ouders.

Sandra
Tue, 11/08/2011 - 16:38

Als vrouw zijnde sta je belachelijk sterk omtrent alimentaties. Deze regels stammen nog uit de oertijd waarbij vrouwen financieel niet voor zichzelf kunnen zorgen. Dat is toch tegenwoordig wel anders. Iedereen moet toch werken voor zijn geld?

Dat vaders een bijdrage leveren aan de opvoeding van de kinderen is niet meer dan normaal.

Maar de hoogte van deze bedragen zijn vaak schandalig en worden vastgesteld van een brutoinkomen wat niets zegt over hoeveel je na aftek van de lasten over houdt. Hierdoor kan een man zelf bijna niet rond komen.

Zelfs als een vrouw inmiddels zelf een zeer vermogende partner heeft, bijna geen hypotheek (anders moet men vermogenbelasting betalen) en al wat nog meer niet moet de man 100% kinderbehoefte blijven betalen omdat de vrouw te lui is om te werken. (De kinderen zitten gewoon op school).

Met andere woorden gescheiden vrouwen hoeven niet te werken en mogen de hele dag met hun hand ophoudend op de bank blijven zitten. De gekke ex man vult dat bedrag wel aan.

Zo heeft een gescheiden vrouw als ze het "slim" speelt, door belastingvoordelen, kinderbijslag enz. een nettomaandbedrag wat hoger ligt als de 40 uur werkende man.

Het is te ZOT van woorden hoe deze regelgeving geregeld is in Nederland!!!!

Sandra
Tue, 11/08/2011 - 16:40

Als vrouw zijnde sta je belachelijk sterk omtrent alimentaties. Deze regels stammen nog uit de oertijd waarbij vrouwen financieel niet voor zichzelf kunnen zorgen. Dat is toch tegenwoordig wel anders. Iedereen moet toch werken voor zijn geld?

Dat vaders een bijdrage leveren aan de opvoeding van de kinderen is niet meer dan normaal.

Maar de hoogte van deze bedragen zijn vaak schandalig en worden vastgesteld van een brutoinkomen wat niets zegt over hoeveel je na aftek van de lasten over houdt. Hierdoor kan een man zelf bijna niet rond komen.

Zelfs als een vrouw inmiddels zelf een zeer vermogende partner heeft, bijna geen hypotheek (anders moet men vermogenbelasting betalen) en al wat nog meer niet moet de man 100% kinderbehoefte blijven betalen omdat de vrouw te lui is om te werken. (De kinderen zitten gewoon op school).

Met andere woorden gescheiden vrouwen hoeven niet te werken en mogen de hele dag met hun hand ophoudend op de bank blijven zitten. De gekke ex man vult dat bedrag wel aan.

Zo heeft een gescheiden vrouw als ze het "slim" speelt, door belastingvoordelen, kinderbijslag enz. een nettomaandbedrag wat hoger ligt als de 40 uur werkende man.

Het is te ZOT van woorden hoe deze regelgeving geregeld is in Nederland!!!!

kenneth
Sat, 11/19/2011 - 13:11

Ik heb een dochter van 19 jr.verstoorde band al 16jr.
Heb al 15 jr een nieuw gezin. Heb altijd alimentatie betaald en nooit om herziening gevraagd.
Ik heb nu 3 kinderen met mijn vrouw samen.
Mijn dochter eisde meer geld iets wat ik niet kan opbrengen,ik gaf aan dat t niet mogelijk is.
Ze scheld mij uit en geef aan dat ze niets met mij te maken wil.
Ik maakte die bewuste maand de alimentatie niet over,krijg ik meteen twee brieven van t lBIO.
Hier wordt je toch moe van,ik ken mijn dochter niet en heb geen band met haar. Ik weet niet eens als ze nog studeerd .
Ik vind t heel raar hoe t toegaat,heel vaak zijn moeder de oorzaak ze verzieken en verstoren de band tussen vader en kinder. Waardoor je een gefrusteerd zieke agresieve puber hebt

kenneth
Sat, 11/19/2011 - 13:11

Ik heb een dochter van 19 jr.verstoorde band al 16jr.
Heb al 15 jr een nieuw gezin. Heb altijd alimentatie betaald en nooit om herziening gevraagd.
Ik heb nu 3 kinderen met mijn vrouw samen.
Mijn dochter eisde meer geld iets wat ik niet kan opbrengen,ik gaf aan dat t niet mogelijk is.
Ze scheld mij uit en geef aan dat ze niets met mij te maken wil.
Ik maakte die bewuste maand de alimentatie niet over,krijg ik meteen twee brieven van t lBIO.
Hier wordt je toch moe van,ik ken mijn dochter niet en heb geen band met haar. Ik weet niet eens als ze nog studeerd .
Ik vind t heel raar hoe t toegaat,heel vaak zijn moeder de oorzaak ze verzieken en verstoren de band tussen vader en kinder. Waardoor je een gefrusteerd zieke agresieve puber hebt

illarny
Sat, 11/26/2011 - 21:57

Ach ach, wat zijn sommige "biologische" vaders toch zielig. Klagen dat het allemaal aan de moeders liggen waarom zij hun kinderen niet zien. Zit er niet altijd twee kanten aan een verhaal?
Mijn ex mag zijn thans 16 jarige dochter altijd zien, maar hij vindt 1x per maand zien al te veel. Hij moet met haar dan gaan "zwerven" want "onze" dochter wilt geen contact met die heks van een vriendin. Ja, die bestaan ook.
Mijn ex vindt dat hij al te veel kinderalimentatie betaalt om iets leuks met zijn dochter te doen. Hij bulkt van het geld. Hij gaat wel op vakantie met die heks en haar kinderen, maar er kan nog geen aparte vakantie af met zijn bloedeigen dochter.
Breek me de bek niet open van die "zgn vaders". Altijd maar de ander de schuld geven, maar nooit eens naar zichzelf kijken wat zij fout doen, waarom zij hun kind niet meer zien.

Roos
Thu, 12/22/2011 - 13:29

Heel veel frustratie hierboven en ik snap het nog ook.
Ik ben ook gescheiden en heb 2 kinderen van 18 en bijna 21.
Er is geen contact met vader,maar dit is in ons geval de keus van de vader.
Ze studeren allebei en ik hou mn hart vast als mn zoon 21 is.
Ik werk 40 uur en ze krijgen allebei standaard beursje omdat salaris vader meegerekend word terwijl er geen voordeel aan zit. Ik betaal alles voor ze en de beurs is hun zakgeld en kleedgeld.
Er komt wel een minimum allimentatie binnen voor de kinderen ,maar dit dekt nog niet eens hun ziekenfonds laatstaan hun schoolkosten.
Ik wil en heb ook geen partnerallimentatie geeist ofzo.alleen het minimum van allimentatie.
Nu word de het ene kind 21 en nu??
Ik kan net mijn hoofd boven water houden maar nu ben ik echt bang voor de toekomst.
Ex reageerd nergens op en daardoor is er bij de belastingdienst en duo te weinig financiele bekend van hem,met gevolg dat mijnn kinderen geen aanvullende beurs aan kunnen vragen. Snappen jullie het nog??
Wat is hulpbehoefend na je 21ste?
Ik begrijp dat studeren dat niet is ,maar geen geld om te eten hebben ondanks dat ik meer dan 40 uur werkt voor hun ,is dat wel hulpbehoefend??? HELP!!!

Marielle
Wed, 02/01/2012 - 16:07

De zoon van mijn vriend wilt geen contact meer met zn vader. Sinds paar maanden neemt zn zoon zn mobiel niet meer op. Mijn vriend heeft hem al 4 jaar niet meer gezien. Hij is nu bijna 21 en zit op een hogeschool denkt mijn vriend. Vorig jaar heeft mijn vriend zn zoon nog aan de telefoon gehad en mijn vriend vroeg aan zn zoon wat hij na de middelbare school gaat doen, dus ga je werken of ga je verder studeren en toen zei zn zoon dat hij niks ging doen. Tot nu toe weet mijn vriend niet wat zn zoon momenteel doet. Diverse malen via de telefoon aan zn zoon gevraagd maar krijgt daar geen antwoord op.
Nu blijkt ook nogeens dat zn zoon zn achternaam heeft veranderd in de naam van zn stiefvader.
Dit geeft toch wel zeer duidelijk aan dat hij niets meer met zn vader te maken wilt hebben.
Hoe pijn kun je je vader doen om hem dit aan te doen ?
Nu wordt zn zoon dit jaar 21 en dan stopt de kinderalimentatie. dan is mijn vriend gelukkgi af van het betalen. Want geld dat willen ze wel, maar hun eigen vader zien dat willen ze niet. Ik vind dat je dan als zoon ook het lef moet tonen om geen geld te willen hebben van je vader als je zijn achternaam niet meer wilt dragen.
Maar mijn vriend blijft netjes de kinderalimentatie betalen want het blijft tenslotte zijn zoon. Vorige maand was de alimentatie paar dagen later overgemaakt ivm indexeringverhoging, en toen lag er meteen een brief van het LBIO (inningsbureau) in de bus.............echt belachelijk !!!!!! Hoezo geldwolven !!!!!!!!!! tuurlijk moet je als man betalen, maar belt dan even of het klopt dat de alimentatie nog niet is overgemaakt. Mijn vriend heeft diverse malen geprobeerd te bellen dat het paar dagen later wordt overgemaakt maar ze nemen niet op.
Echt zielig dit.....maar dit staat ook in de brief welke mijn vriend aan LBIO heeft gestuurd.
Als de zoon en moeder niet willen communiceren, dan huodt het voor de vader op. Je kunt alles proberen, niets heltp, het enige dat helpt is dat je zelf door gaat met je leven en daar je energie in steken. Blijft moeilijk voor een vader, maar zorg dat je er niet aan onder door gaat !!!!!!!!

Sandra
Wed, 02/08/2012 - 17:11

Ik vind dat er vanaf 18 jaar geen alimentatieplicht meer moet gelden voor kinderen, enkel vrijwillig. Als je als kind geen contact wil, heeft dat consequenties namelijk geen geld. Net als bij werken; niet werken geen geld. Vanaf je 18de maak je je eigen keuzes en die hebben gevolgen. Zon kind mag verdorie stemmen en trouwen zonder toestemming, maar zou wel zijn handje op kunnen houden! Vind het ook bij de opvoeding horen om een kind zelfstandig te laten zijn, ook financieel. Die keus heb je dus niet als je gaat scheiden want dan kan zon kind doodleuk naar een advocaat stappen. Niet terecht en krom. Omgekeerd hebben we hier een stiefdochter wonen waarvoor moeder zgn. geen draagkracht heeft en dat mag dan allemaal wel? Die heeft ook een verantwoording dan gaat ze maar meer werken. En nee die dochter is nog niet meerderjarig...

Arie
Mon, 02/27/2012 - 12:14

Hier een reaktie van een zoon van 18 jaar met
handicap. Het is zo makkelijk te zeggen ga maar
werken en ga maar studeren, maar dat ligt in mijn geval toch wat lastiger vanwege mijn handicap. Nu wil mijn vader stoppen met betalen omdat ik met school gestopt ben (lees weggepest). Natuurlijk schakel ik dan het LBIO in. Mijn moeder helpt me al zoveel ze kan van haar kleine inkomen. Vader verdient genoeg om aan zijn onderhoudplicht te kunnen voldoen en dat verwacht ik dan ook van hem

Sandra
Tue, 06/19/2012 - 14:18

in geval van een handicap zijn hierop ook uitzonderingen in de onderhoudsplicht. Maar wij weigeren ook te betalen voor een 22-jarige die elk contact weigert behalve dat via zijn advocaat. En wettelijk hoeven we dat gelukkig ook niet. Hij heeft al een afgeronde opleiding MBO dus de basis is er....

Ilse
Sat, 01/19/2013 - 04:18

Pa ziet de kinderen niet meer door sabbotage van ex, maar kan wel dokken..Kinderen studeren ver door totna hun 21 ste, ik als nieuwe partner word hier niet blij van..De kinderen kunnen alles maar doen wat ze leuk lijkt, ja duh, zoek een baantje? 21 Kappen met die verplichtingen, ze zijn oud en wijs genoeg om zelf hun boontjes te doppen

Jolly
Mon, 02/11/2013 - 14:37

Mijn man ik hebben gezamelijk 7 kinderen.
De oudste van mij woont niet meer thuis
Maar mijn jongste 3 kids wel.Mijn man betaalt al 7 jaar voor deze kids het onderhoud.Moet daarnaast voor zijn kinderen uit vorig huwelijk honderden euros per maand betalen.Nu komen ze al 5 jaar niet meer naar hem,omdat ze de komst van ons gezamelijk kleintje(nu 5 jaar)niet konden verdragen.Mijn man heeft een Tia gehad,maar ook toen lieten ze zich niet zien.Vanwege de enorme korting(omdat mij man meer dan 1 jaar thuis was)konden we de alimentatie niet meer opbrengen.Maar een advocaat konden we ook niet betalen,daar mijn man teveel op papier verdient.echter met de hypotheek,800 euro alimentatie bleef er niet meer dan 800 euro over,voor alle vaste lasten,met 5-en leven en overleven.Niemand die daar mee zit.Krom dat een man schijnbaar het recht niet heeft,opnieuw te beginnen en of een normaal leven te hebben.Ik ben zelf een gescheiden moeder,dus ken ook de andere zijde,maar mijn ex-man heeft wel een kans gehad opnieuw te beginnen,omdat ik hem niet uitmolk,zoals ik hierboven te vaak lees.Wat een vrouwen zijn dat.Ik vind dat partneralimentatie voorgoed afgeschaft moest worden,en dat kinderen vanaf hun 18e gewoon voor zichzelf moeten zorgen.Dan maar werken naast school.moesten wij ook.die studenten van tegenwoordig zijn toch al lui genoeg en krijgen veel te gemakkelijk hun geld.Let wel...ik heb kinderen van 25,21,19,12 en 5 jaar,dus ik ken alle leeftijden.IK BEN DUS VOOR DE VADERS!!!!

Emile
Thu, 04/18/2013 - 21:39

Jammer dat sommige vrouwen niet begrijpendst vaders erg hun besteden om contact met de kinderen te houden. De omgeving preekt vaak anders. Om verdere druk en verdriet te voorkomen geeft vader verde contact op. Ook ik wil graag contact houden met mijn kinderen maar met 1 wil maar niet lukken. Deze woont nog bij moeder dus dat zou iets kunnen verklaren. Betalen wil ik wel maar wil graag weten waar het voor gebruikt gaat worden. Ondanks het feit dat ik graag wil weten wat de schoolresultaten zijn krijg ik tot op de van vandaag geen antwoord. Als vader kun je nergens terecht met dit soort dingen. Als moeder heb je een bureau waar je kan klagen als mannen niet betalen wij ondergaan het. Ik zie mijn zaad als jonge volwassenen die zelf beslissingen nemen en zullen ze dus ook de gevolgen moeten accepteren.

Ruben
Tue, 08/06/2013 - 21:22

Ik was 18 toen ik vader werd door een ongelukje, doordat we nog erg jong waren liep de relatie al snel ten einde. Ik moest gelijk gaan werken om alimentatie te betalen. Hoe slopend is het om al vanaf 18 jaar elke maand 250 euro te betalen terwijl mevrouw mijn leven verziekt heeft door de jaren heen omdat ze me niet los kan laten. Ik mocht ook niet bij de geboorte aanwezig zijn maar betalen wel. Dat heeft mij als 18jarige erg geschaad. Ik ben nu 23 jaar en een hatende ex en de alimentatie maakt voor mij niet echt een leuke indruk op het leven vaak...

tokke
Fri, 09/13/2013 - 14:36

het zijn natuurlijk allemaal lessen, waar we zelf de anti-vruchten van plukken. mijn kinderen zijn beide (18 en 20 jaar) net begonnen met studeren. de oudste heeft ervoor gekozen zelfstandig te gaan wonen. ik betaal haar huur, 450 euro per maand. in november wordt ze 21, en ik ben dus eigenlijk in mijn recht om de alimentatie te stoppen. ik hou veel van mijn dochter, maar ik heb als geschieden vader ook wel geleerd om mijn grenzen beter aan te geven. dochterlief gaat wel op verre vakanties, thailand, maleisie en indonesie, net is ze weer terug van een week barcelona. dat mag allemaal wel, maar tot wanneer moet ik dan haar huishuur blijven betalen?

haar moeder intussen, een verbitterde vrouw die ook nog s werkloos is, zou naar mijn mening zoveel meer uit haar leven kunnen halen dan de situatie moeilijker te maken dan deze is. ze lijkt wel te solliciteren, maar ze is daar niet heel succesvol in, omdat het gewoon moeilijke tijden zijn. ik ben zelf ook net ontslagen en heb gelukkig weer een volgende opdracht gevonden. ik moet zelf de tering naar de nering zetten, maar zij blijft "gewoon" wonen in de woning waarin wij destijds woonden, die veel te groot is voor haar. we kunnen natuurlijk allemaal wel blijven klagen en elkaar de schuld geven van alles dat er gebeurd is, maar is het ook niet goed om als mens te groeien en de eigen verantwoordelijkheid te nemen? wat voor beeld geef je van jezelf door aan je kinderen als je dat niet doet? hoe gaan hun relaties straks vormgegeven worden?

ik vind alle ouders (vaders OF moeders) die constant de ex-partner of nog anderen de schuld geven van hun toestand van vandaag egoistisch, onvolwassen en asociaal. dat is maar mijn mening, maar hoe voelen ze zich zelf?

Bert
Sun, 01/18/2015 - 15:05

Moet wel lachen zeg,hoe durven mensen te zeggen dat kinderen een trauma op kunnen lopen als het gaat om geld pff.
Vaders lopen een trauma op,de jeugd hoeven hun handje maar op te houden en ze krijgen alles.
Ga je naar de rechtbank,dan word niet gekeken wat de jeugd nodig heeft.
En wat de jeugd zelf kan doen.
Ik als vader betaal me scheel,en mijn kinderen zijn nu 17,18 en 19.
Moeder komt overal mee weg.

Sally
Fri, 02/13/2015 - 13:25

Vreselijk die moeders die alleen maar van mening zijn dat alleen de vaders moeten betalen voor de studie van hun kind. Heb nog nooit een moeder meegemaakt die ook een helft van de studie voor haar rekening neemt. Hopelijk gaan deze belachelijke situaties ooit echt veranderen, om je dood te schamen als moeder.

Waarom lid worden van HelloLaw?
  • Krijg onbeperkt juridisch advies
  • Profiteer van de laagste prijzen
  • Krijg korting op advocaten
  • Bespaar geld
Word nu lid
Direct advies:
ma - do: 8.00 tot 20.00 uur
vrij: 8.00 tot 18.00 uur
za: 10.00 tot 18.00 uur