De cel in na weigeren omgang met kind

Het komt niet heel vaak voor, maar wel steeds vaker: lijfsdwang na weigering de omgangsregeling of verblijfsregeling na te komen. Kort gezegd komt het erop neer dat een rechtbank verschillende mogelijkheden heeft om een ouder te dwingen om een vastgestelde regeling na te komen. Een boete opleggen is een mogelijkheid, maar de ouder kan ook lijfsdwang  opgelegd krijgen. Lijfsdwang is de civielrechtelijke variant van een gevangenisstraf. Het resultaat is hetzelfde: je moet de cel in.

Kind de dupe
In zaken waarin een ouder (meestal de moeder) blijft weigeren om de door de rechtbank vastgestelde omgangsregeling of verblijfsregeling met de andere ouder na te komen, grijpt de rechtbank steeds vaker naar deze uiterste sanctie. Hierbij wordt het belang van beide ouders tegen elkaar afgewogen, waarbij het kind doorgaans de dupe is als de rechtbank overgaat tot toepassing van lijfsdwang.

Stelselmatige weigering
In een recente zaak zag de rechtbank zich geconfronteerd met een moeder die stelselmatig weigerde de weekendregeling van de vader met de kinderen na te komen. Ze beschuldigde de vader van verbaal en fysiek geweld op het moment dat de kinderen bij hem waren. Volgens de rechter had ze haar aantijgingen echter onvoldoende onderbouwd.

Al eerder waren er dwangsommen aan de moeder opgelegd, omdat ze niet meewerkte aan de weekendregeling. Het was de rechter echter duidelijk dat de opgelegde en verbeurde dwangsommen niet tot een gedragsverandering hadden geleid.

Ter zitting had ze aangegeven dat ze dacht dat ze de keuze had tussen nakomen of het betalen van de dwangsom. De rechter gaf daarop aan dat de dwangsom een prikkel was om de regeling na te komen, waardoor de plicht om de regeling na te komen in stand bleef. Toen de rechter de moeder vroeg of ze nu wel zou meewerken, antwoordde dat dit niet het geval was. Ook een verhoging van de dwangsommen zou haar niet van gedachten doen veranderen.

De onwil van de moeder om mee te werken stond daarmee voor de rechter vast. Ze wilde slechts begeleide contacten toestaan. Daar was echter geen aanleiding voor, aldus de rechter. De moeder stelde nog dat lijfsdwang niet in het belang van de kinderen zou zijn, aangezien ze dan niet konden worden opgevangen. De vader gaf daarop aan dat hij de kinderen in dat geval zou opvangen.

In eigen hand
De rechter wees er nog op dat de kinderen het een en ander zouden meekrijgen van een toegepaste lijfsdwang, maar dat het aan de moeder lag of zij het zover zou laten komen. Bovendien hadden de kinderen belang bij regelmatig verblijf bij de man.

De rechter gaf daarom toestemming om lijfsdwang toe te passen tijdens de uren waarin de weekendregeling behoorde plaats te vinden, als de moeder zou blijven weigeren de weekendregeling na te komen.

Wil je meer weten over je rechten en plichten als ouder, neem dan contact op met één van onze juristen.

Lees ook: Ex dwingen huis te verlaten na einde relatie
Lees ook: Recht van nieuwe partner vader bij omgangsregeling
Lees ook: Erkenning door ander ongedaan maken?
Lees ook: Wie heeft recht op huurwoning na echtscheiding?
Lees ook: 5 Misverstanden over echtscheiding

Bron: ECLI:NL:RBLIM:2014:7423

Laat een reactie achter

Restricted HTML

  • Allowed HTML tags: <a href hreflang> <em> <strong> <cite> <blockquote cite> <code> <ul type> <ol start type> <li> <dl> <dt> <dd> <h2 id> <h3 id> <h4 id> <h5 id> <h6 id>
  • Lines and paragraphs break automatically.
  • Web page addresses and email addresses turn into links automatically.

Reacties (86)

Lb.Koppenol
Fri, 10/03/2014 - 23:20

Duizenden gevallen van vadervervreemding geachte Rechters in die jaren en nu pas wakker? (Hoefnagels,Gardner). Het barst van de nu jarenlange slachtoffers van letterlijke omgangsfrustratie gepleegd door ...vrouwen. En wanneer pakken jullie ze juridisch eindelijk allemaal aan, als al dan niet -borderliners- die die kenmerken zowiezo al hadden en hebben: tw bedrog, liegen, manipuleren, verdraaien realiteit valse verklaringen afleggen etc etc? St. Juttemis?

kees
Sun, 10/05/2014 - 10:03

Het zal eens tijd worden. Kijk er zitten best vaders (want die het vaakste slachtoffer) die hun kinderen zo verwaarlozen dat het trecht is dat de moeder/kinderen geen omgang wil. Maar men gaat mij niet vertellen dat er vele tienduizenden vaders in Nederland rondlopen die na de scheiding (want daarvoor was er niets aan de hand) opeens een slechte vader zijn. Helaas trek ik de conclusie dat er teveel vroywen rondlopen met wrok en rancune en dat over de ruggen van de kinderen uitspelen. En het trieste is: ze komen er nog mee weg ook. Je kan als vader beschuldigd worden van de meest bizarre zaken, waarheidsvinding is niet aan de orde in de rechtbank

Vadervan2
Mon, 10/06/2014 - 13:33

Mooi, alleen jammer dat het gerecht decennia te laat aan het ontwaken is.

partnervan
Tue, 10/07/2014 - 13:49

Doordat de rechters al jaren oogkleppen voor hebben en zitten te slapen heeft mijn man zijn kind al 20 jaar niet meer gezien. Moeders kreeg elke keer haar zin met haar zielige verhalen en leugens. Elke keer weer kreeg mijn man te horen probeer het over een tijdje nog maar eens, wie weet wil het dan wel lukken, totdat hij te horen kreeg het heeft nu te lang geduurd .....

MopTheekop
Tue, 10/07/2014 - 13:53

Er zal nooit eens gekeken worden naar de kinderen. Onderzoek waarom kinderen doodsbang zijn voor hun vader en absoluut niet willen wordt niet noodzakelijk geacht. De schuld wordt automatisch bij de moeder gezocht, die zal ze wel opstoken.
Rechters, kijk eens verder dan je neus lang is, niet iedere moeder die de omgang weigert doet dat zomaar.
En ja, er zijn ook vaders die het voor de scheiding ook al verprutsten, maar vaak wordt er niet gekeken naar verleden, uitsluitend naar het heden.
Waarom bestaan de kinderrechten eigenlijk als er niet naar het kind gekeken wordt?

Marina
Tue, 10/07/2014 - 14:43

Ik dacht de het belang van het kind altijd voorop staat! De rechter acht meer het belang van de vader voorop! Heeft een moeder tegenwoordig ook wel wat op in te brengen? Blijkbaar niet! Ik vind dat de rechter ook eens in moet zien, welke steen als eerste naar boven word gehaald voor dat de moeder word opgesloten! Dat noem ik een en al corruptie!

malou rosa
Tue, 10/07/2014 - 14:56

In Nederland worden jaarlijks zon 350.000 kinderen mishandeld door gefrustreerde ouders.
In het artikel komt onvoldoende naar voren of er goed is onderzocht of de kinderen daadwerkelijk veilig zijn (!) en met plezier naar hun vader gaan..

mening
Tue, 10/07/2014 - 15:05

wel raar dat dit wordt gedaan. ze kunnen ook onderzoek starten waarom de moeder haar kinderen weghoudt bij vader. Dat zal niet zomaar zijn. Er wordt vanuit gegaan dat het de zoveelste moeder is die dat doet. Ieder geval is uniek en kan niet als de gros worden beoordeeld.

jer
Tue, 10/07/2014 - 15:42

typisch voer voor psychologen: waarom worden die vrouwen in deze situatie zo vals. Omdat ze nu niet in de buurt zijn om gecorrigeerd te worden door de man. (een natuurlijk verschijnsel al vindbaar bij apen) Jammer dat de rechter er nog niet een paar stokslagen bij mag veroordelen.

helder
Tue, 10/07/2014 - 16:37

Het is meestal zo dat de moeder haar kind van de vader weghoudt niet per se om hem maar omdat zij het niet verantwoord vindt en het daarom niet wil, dat zijn nieuwe partner een band met haar kind, als zijnde de stiefmoeder, opbouwt. Dat komt door haar moederinstinct. Mede omdat zij het niet weet of deze vrouw verantwoord met haar kind kan omgaan, haar kind bij haar veilig is. Terzijde ook omdat deze vrouw er mede de oorzaak van was dat er tussen haar en haar man, inmiddels ex - man, een verdieping van de breuk ontstond. Mijn kinderen toevertrouwen aan een dergelijke maar ook wildvreemde vrouw, zou ik niet aandurven. Ik zou geen oog meer dicht doen.

Trudy
Tue, 10/07/2014 - 17:44

"Ze beschuldigde de vader van verbaal en fysiek geweld op het moment dat de kinderen bij hem waren. Volgens de rechter had ze haar aantijgingen echter onvoldoende onderbouwd."
"Toen de rechter de moeder vroeg of ze nu wel zou meewerken, antwoordde dat dit niet het geval was."

Twee regels die aangeven dat de moeder ook niet in belang van de kinderen bezig is.
Als ze denkt dat de kinderen mishandelt worden moet ze aangifte doen. Als daar uitkomt uit onderzoek dat dat waar is, dan heeft ze recht van spreken en wordt de vader aangepakt. Anders is het gewoon het niet nakomen van de afspraken die gemaakt zijn tijdens de scheiding en een vorm van ouderverstoting en misschien wel laster, waar zij dan op aangepakt moet worden.

Raymond
Tue, 10/07/2014 - 18:01

Persoonlijk vind ik (als man) dat een kind per definitie aan de vrouw toebehoort. De man heeft uitsluitend voor een zaadje gezorgd en de vrouw heeft het kind in haar lichaam laten groeien en alleen ter wereld gebracht. De man zou alleen rechten mogen hebben met welnemen van de vrouw tenzij de vrouw psychisch gestoord is of gestoord wordt. Voor dat het kind geboren wordt moet duidelijk zijn welke rechten de man heeft en welke rechten de vrouw heeft. Een beetje meer nederigheid naar de vrouw is op zijn plaats. De wet voldoet absoluut niet door man en vrouw als gelijke te behandelen. Pure onzin want vrouwen en mannen zijn niet gelijk of gelijkwaardig en zullen ook nooit gelijk of gelijkwaardig worden. Dat wordt eenvoudigweg bepaald door de natuur en niet door menselijke emoties of politieke en machtsbeluste standpunten. Daarom zouden mannen en vrouwen geen gelijke rechten mogen hebben t.o.v. kinderen.

helder
Tue, 10/07/2014 - 18:05

Als een vader zijn kinderen - verbaal en - fysiek mishandelt dan is de eerste gang die tenminste de moeder doet naar de huisarts. De huisarts onderbouwt de mishandeling - als daarvan sprake is - en neemt dan de nodige maatregelen Dus niet de politie of de rechter.

Trudy
Tue, 10/07/2014 - 19:44

Helder, daar heb je gelijk in maar in elk geval moet je als moeder daar iets mee doen en niet maar lukraak de kinderen weghouden bij hun eigen vader. Heb je nog raad voor me als de kinderen geestelijk mishandeld worden? Zelfs een psychotherapeut kan daar niets mee, of huisarts of jz of bjg enz, Blauwe plekken op hun ziel zijn niet te zien maar richten heel heel veel schade aan.

sas
Wed, 10/08/2014 - 00:13

Mijn meiden zijn al 5 jaar aan het knokken tegen hun verslaafde vader. Om niet te hoeven dan wel om zijn gedrag dusdanig te veranderen zodat omgang mogelijk is en blijft. En ik sta met mn rug tegen de muur. Simpelweg omdat zoals hier boven in sommige reacties al duidelijk wordt je al heel snel gezien wordt als rancuneuze moeder cq exvrouw. Ik dwing en motiveer hun al die jaren omdat ik me niet kan veroorloven een dwangsom te moeten betalen of opgesloten te worden (want wie zorgt dan voor mn kinderen? Die pa die zijn verslaving niet onder controle heeft?). Ik begrijp dat er heel veel moeders (en vaders) zijn die zich schuldig maken aan machtsmisbruik en de goeden zullen onder de kwaden lijden. Ik bedank deze ouders dan ook namens mijn kinderen omdat zij ruim vier jaar in een hel hebben mogen leven omdat de algemene opinie hen daartoe veroordeelde. Inmiddels is de oudste zestien en heeft zij te kennen gegeven haar vader nooit meer te willen zien. De middelste heeft samen met school t amk ingeschakeld dus die komt ook op orde. En de allerkleinste heb ik koste wat t kost in zalige onwetendheid kunnen houden en die is nog te klein om geconfronteerd te kunnen worden. Dus het gaat goed komen en we hebben de schade kunnen beperken tot 2 kinderen.....wat al erg genoeg is. Maar eindelijk worden mijn meisjes serieus genomen.....

helder
Wed, 10/08/2014 - 00:20

Een geestelijk mishandeld kind moet zeker een paar uur per dag (zonder! medicatie) in behandeling bij een psycholoog - (geen psychiater) - die in dergelijke traumas is gespecialiseerd. In ieder geval is dit op zichzelf voor het kind al helend omdat de ervaring van aandacht voor hem - en vertrouwen in hem - zelfvoldoening teweeg brengt. Dat het kind het gevoel krijgt dat het belangrijk, bijzonder, en geliefd is. Er hierdoor zelfvertrouwen, eigen waarde en zelfrespect in het kind ontstaat....

Danny
Wed, 10/08/2014 - 13:24

Duidelijk in welke milieus dit speelt. Dit soort dingen gebeurt alleen bij het uitschot van de maatschappij, waar drugs, mishandeling en andere misdaden aan de orde van de dag zijn Helaas lijken er steeds meer van dit soort mensen bij te komen in NL. Bij fatsoenlijke weldenkende mensen gebeurt dit niet bij een scheiding... Nederland is verloederd!

Martine
Wed, 10/08/2014 - 13:25

Hadden ze jaren eerder moeten doen, dan hadden wij gewoon de kinderen van mijn partner nog gezien,,zijn ex heeft zo zitten draaien en manipuleren dat de kinderen toen 12 geweest, zelf niet meer naar hun vader wilde, wie was de gebete hond? Hun vader? Nee ik? Hun moeder kon het niet zetten dat 8 jaar na de scheiding ik in the picture kwam. Ze had zelf gedurende haar huwelijk zat vriendjes, maar mijn partner mag zoveel jaar na dato de kinderen niet meer zien,,we hebben ze van een afstand gevolgd en ze groeien voor galg en rat op, tenminste wat we op social media kunnen zien, we hebben niet eens een adres.

Dit soort wijven, verdienen het om permanent het ouderlijk gezag te verliezen.

PetraK
Wed, 10/08/2014 - 13:26

Werkelijk waar, soms schaam ik mij om vrouw te zijn. Er zijn zoveel vrouwen die misbruik maken van de situatie, om wraak te nemen, ook vinden ze vaak dat ze meer recht hebben op de kinderen dan de vader. HALLO dames, zonder vader waren er ook geen kinderen! Uiteraard ben ik het ermee eens dat vaders die hun kinderen echt mishandelen/misbruiken absoluut geen recht mogen hebben op omgang met de kinderen. Maar er worden te vaak leugens verzonnen door moeders om de kinderen voor zichzelf te houden. Ik ben blij om te lezen dat nederland eindelijk wakker wordt, en hiertegen actie wordt ondernomen. Mijn ex is geen lieverdje geweest tegen mij, en nog niet, maar nog nooit heb ik de kinderen bij hem weggehouden, mijn idee is dat kinderen beide ouders nodig heeft, en loyaal is aan beide ouders.

G. Hegedus
Wed, 10/08/2014 - 13:28

Goed zo, juiste uitspraak rechter! Het moet afgelopen zijn met het, grotendeels door moeders, over de ruggen van kinderen uitvechten van wrok naar de andere partner. Vele vaders hebben ten onrechte hun kinderen moeten missen doordat de moeders weg kwamen met de weigering.

Als blijkt dat er geen sprake is van mishandeling dan moet de omgangsregeling afgedwongen worden op deze manier.

Petunia
Wed, 10/08/2014 - 13:28

Raymond,...bedankt voor je open visie z.a. je het beschrijft...een man die eindelijk begrijpt hoe het werkelijk is...De vrouw, neemt alles op van haar/hun kind...groeien,vormen, de pijnen,..na pijnen...ik heb vrijwel dagelijks nog last van mijn zwangerschap met mijn rug,... Kind bijna 5 jr.
Al die uren van verzorging,borst voeding,leren van motoriek aanvoelen,spelen ontdekken van zon kindje...Ongeacht hoe jij je voelt,.. Nauwelijks scheiding kon ik verwerken,..ja tijdens het werken of snachts om je tranen een plek te geven..Want vader vond niet moeite waard om te gaan voor de relatie...Nee, hoor..er moet niet eens een vraag worden gesteld..De moeder heeft reeds binding met het kind...niets voor niets..ook door Moeder natuur meegegeven.

Betrokken vriendin
Wed, 10/08/2014 - 13:55

Als een kind niet meer met plezier naar de vader gaat komt dat vaak omdat de moeder loopt te stoken en te manipuleren. Dat zou ook eens onderzocht moeten worden.

malou rosa | 07.10.14 | 12:56

In Nederland worden jaarlijks zon 350.000 kinderen mishandeld door gefrustreerde ouders.

In het artikel komt onvoldoende naar voren of er goed is onderzocht of de kinderen daadwerkelijk veilig zijn (!) en met plezier naar hun vader gaan.

Anti-narcist
Wed, 10/08/2014 - 14:12

Jaren lang heb ik gedacht dat een vriendschappelijke relatie getergd werd door zijn ex. Hij was heel verdrietig dat hij zijn zoon niet mocht zien. Ik vond dat verschrikkelijk voor hem en geloofde hem. Tot het moment dat hij steeds vreemder gedrag liet zien en begon te claimen en manipuleren. Op een dag was ik zijn gedrag zat en wilde weg. Toen heeft hij me opgesloten, bedreigd en geslagen. Typisch gedrag van een narcist. Dat was ook de dag dat ik inzag dat niet de moeder, maar hij degene was die ronduit gevaarlijk was en gewoon kon exploderen. Die moeder begrijp ik nu. Daarmee wil ik zeggen dat niet alles is, wat het lijkt. Hij zal dat ook bij haar hebben gedaan en dan verwondert het me niet dat zij haar zoon bij hem weghoudt. Dit soort situaties dient echt onderzocht te worden. Vrouwen kunnen gemeen zijn, maar mannen kunnen ook uiterst onbetrouwbaar zijn.

Trudy
Wed, 10/08/2014 - 14:41

Helder, ik bedoel eigenlijk geestelijke mishandeling bij hun moeder. De plek waar vader ver vandaan wordt gehouden, waar de kinderen verteld wordt niet over de leuke weekenden bij hun vader te praten, waarvan ik via via hoor dat de moeder verbaal geweld gebruikt, waar jz en amk geen gehoor geeft omdat het iets tussen scheidende ouders is. Waar ik als stiefmoeder alleen maar een slechtere band krijg naarmate het kind ouder wordt omdat er verteld wordt dat ze geen respect of enig vorm van liefde hoeft te tonen. En net als ik hier op reageer krijgt vader voor het eerst sinds de scheiding (7 jaar)een prachtig lief kaartje van dochterlief met overal ik hou van papa en met aan de binnenkant het verzoek of ze niet langer bij mama mag zijn en een dag eraf moet. (nee dus) Aan alles is te merken dat het de verkeerde kant op gaat en wij, als niet verzorgende ouder en stiefouder staan aan de kant en de enige mogelijkheid is dan een advocaat om alles boven water te krijgen.

Een moeder
Wed, 10/08/2014 - 14:53

Gelukkig geen last van. Mijn ex-man vindt het zelf allemaal wel best zo wat betreft de omgang. Niet teveel bellen om te vragen of ze mag komen. Hij heeft toch geen tijd of het komt niet uit. Last van zijn vriendin? Ook niet. Die wilde ons kind al niet meer in huis hebben, cq zien toen ze nog maar zeven was. Ook goed. Meteen geen last meer van een zeurende "nieuwe vriendin van" pappa. Heerlijk rustig zou.

Maarja, andere kant van het verhaal: door zijn kind zo min mogelijk te zien denkt meneer dat hij dan maar ook geen kinderalimentatie hoeft te betalen. Pffff. Wat een gezeur toch allemaal hé?

Waarom neemt toch niemand gewoon zijn verantwoording?

sas
Wed, 10/08/2014 - 15:06

Wow Danny je durft nogal een stelling in te nemen....en dat op basis van veronderstellingen en een misplaatste arrogantie!

helder
Wed, 10/08/2014 - 16:03

Zwangerschap is een mijlpaal in het leven van een vrouw, de aanstaande moeder. In haar 9 maanden zwangerschap, terwijl het kind in haar groeit, ontwikkelt zij instinctief een moederband. Een stiefmoeder voelt die band met haar kind vanzelfsprekend niet. De moeder voelt haar kind alleen daarom al - hoe dan ook - bij de stiefmoeder onvoldoende veilig. Dat is haar oer gevoel voor haar kind wat de stiefmoeder ontbeert. (Uiteraard niet bij het eigen kind van de stiefmoeder). Dat heeft zijdens de moeder helemaal niets te maken met het zichzelf wreken op de vader, haar ex man, middels het wreed uitspelen van hun beider eigen kind.

JanmetdeP
Wed, 10/08/2014 - 16:36

Inderdaad Petunia, al die pijn tijdens en na het bevallen, gelukkig is het een vnl vrouwenrecht dat de meesten na een scheiding minstens 12 jaar lang gesubsidieerd thee kunnen drinken bij de V en D onder schooltijd, om een beetje bij te komen van de geleden pijnen, en verder een beetje zeuren op HelloLaw en overleggen met je gratis advocaat wat de volgende stappen zijn als anderen op het werk zitten. Jaar 9 zonder contact met mijn kinderen gaat in zonder enig aantoonbare of gegronde reden, zo ging dat vroeger als de moeder niet wilde dat je je kinderen 2 keer per maand zou zien. Fijn dat de rechtspraak vooruit gaat met het bestraffen van dit soort praktijken van, voornamelijk, moeders ja. Dit soort kindermisbruik kan niet hard genoeg aangepakt worden.

kafka
Wed, 10/08/2014 - 17:04

Interessant dat er mensen zijn die vinden dat oerinstincten leidend moeten zijn en niet de rechtsstaat.
in dat licht bekeken vraag me af wat deze mensen vinden van het feit dat de mannelijke jager-verzamelaar 12 jaar lang een aanzienlijk deel van hetgeen hij heeft gejaagd dan wel verzameld aan het wijfie moet afstaan waar hij al tijden geen hol meer mee deelt. Sterker nog, het wijfje paart inmiddels met een andere mannetjes, in het hol wat eerst toebehoorde aan de jager-verzamelaar.

Gerard
Wed, 10/08/2014 - 17:40

Gewoon lekker door treiteren tot de rechter er aan te pas komt. Voor Raymond en Petunia zie ik een romance in het vooruitzicht.

helder
Wed, 10/08/2014 - 18:05

Het oerinstinct van de man heeft meer betrekking op zijn vader en moeder. Geadopteerde kinderen zijn daarom ook altijd op zoek naar hun biologische ouders. Het krijgen van een kind voor een man - een nazaat - maakt hem trots. Aan zijn ouders schonk hij en zijn vrouw een verlangend kleinkind. En zo houdt hij ook echt van zijn kind. Als hij de moeder verlaat raakt zijn kind - ook omdat hij het dagelijks niet meer meemaakt - op de achtergrond, terwijl het dagelijks contact thuis voor zijn opvoeding noodzakelijk is. Door de scheiding komt zijn kind steeds verder van hem af te staan. Telefonisch contact verandert daar niets aan.

Janneman (ja een moeder zonder borderline!!)
Thu, 10/09/2014 - 13:05

Koppenol, van 3/10/2014

volgens mij is het de hoogste tijd voor je om met een psychiater te gaan praten. Ik zie jou berichten overal oppoppen, en altijd commentaar over de moeders, die volgens jou aan borderline lijden. Volgens mij heb jij daar juist last van. Je hebt mij ook al een paar keer online hier mee lastig gevallen. Ga een leven zoeken, als jij zoveel last hebt van een ex met borderline. Val daar andere ouders niet mee lastig!!! Niet iedere vader is zo perfect als jij wilt doen voorkomen. En niet iedere moeder heeft last van borderline zoals jij in bijna ieder bericht hier over omgang met kinderen staat te verkondigen. Ik wordt doodziek van jou insinuaties. Constant maar met Hoefnagels en Gardner zwaaien. Kijk eens naar je eigen gedrag, misschien wordt het dan duidelijk waarom je je kinderen niet mag zien??? Ik denk dat ik mijn kinderen ook bij een man als jij zou weghalen. Stop eens met jou vreselijke hinderlijke beschuldigingen richting alle vrouwen/moeders!!

Peter
Thu, 10/09/2014 - 13:41

Veel wordt gezegd hier door zowel mannen als vrouwen. Het werkt twee kanten op. Sommige moeders zijn krengen, sommige vaders zijn krengen. Het belang van het kind dient altijd voorop te staan!

Echter als er maar één ouder het belang van de kinderen voorop zet en de andere ouder alleen zijn of haar eigen belang, dan wordt het een lastige strijd. In mijn geval "kiezen" de kinderen voor hun moeder, want dan hebben ze het minste last. Als ze bij mij zijn geweest krijgen ze kruisverhoor en werkelijk geen enkel weekend kan op een normale manier worden afgesloten, want moeder heeft ALTIJD commentaar (terwijl ze zelf niet beschikbaar is voor de kids).

Het gevolg is dat de kinderen of alleen thuis (bij hun moeder) zijn of het huis ontvluchten.

En dan heb ik het nog niet over het volledige gebrek aan communicatie en overleg van moeders kant. Maar wie wilt er naar mij luisteren?

En omdat ik wel het belang van de kinderen hoog heb zitten heb ik het dilemma: vechten voor ze om de omgang in stand te houden (waardoor ze toch beschadigd raken) of de hele strijd uit de weg te gaan en daarmee mijn kinderen niet meer zien. Zegt u het maar!

Lb.Koppenol
Thu, 10/09/2014 - 14:17

Tja =Janneman. U kunt voor prima informatie terecht bij de A.P.A. American Psychiatric Association. Of bij de ggz in Nederland. Kan ook hoor.
Succes.

Gwenny
Thu, 10/09/2014 - 14:42

Sorry hoor, maar lees typisch weer vrouwengejengel. Moeder Natuur en dergelijke onzin. Ikzelf ben mishandeld tijdens 15 huwelijksjaren en had genoeg redenen te over maar ben altijd netjes gebleven tijdens rechtzaken omdat je met fatsoen en de waarheid het verst komt!. Er zijn grenzen aan hoe jij (niet je recht) maar je zin wil hebben. Opeens word alle fatsoen en redelijkheid overboord gegooid en er van alles bij elkaar gelogen en geroepen. Zo vaak heeft de ex van mijn broer door de rechter en advocaten op haar flikker gekregen omdat overduidelijk was dat ze liegt en constant tegenwerkt en de boel frustreert. Alle hulp werd stop gezet op basis van HAAR gedrag. Ze is tot nu toe alleen maar bezig om haar kansen op partneralimentatie en kinderalimentatie te vergroten. Ze is daarbij wel vergeten dat er door hem schulden worden afgelost die door haar zijn veroorzaakt. En nu loopt ze zoete broodjes te bakken om te laten zien dat ze meewerkt terwijl ze daarvoor alle instanties zoals jeugdzorg etcetc liep te frustreren. Walgelijk! Ik kan er niet bij dat een vrouw maar iets hoeft te roepen en het meteen als waarheid wordt aangenomen door de politie. Je hebt als man wat dit betreft in dit land niet veel te zeggen en dat weten vrouwen. In mijn nabijheid ken ik een aantal mannen, allemaal in dezelfde situatie en allemaal met dezelfde beschuldigingen. Als instanties zoals Jeugdzorg, Kinderbescherming, Mediation en advocaten zelf zeggen dat er van hen door meer en meer vrouwen misbruik wordt gemaakt! Ik schaam me als vrouw hier zo voor! Wat vrouwen in kwestie vergeten is dat ze op een dag vragen van hun kinderen moeten beantwoorden en verantwoording voor hun gedrag moeten afleggen. Ik heb 6 jaren lang mijn dochter nauwelijks mogen zien en mijn ex vertelde een hoop onzin en leugens over mij...dat heeft hem niet geholpen. Onze dochter van 16 heeft zelf de beslissing genomen om bij mij te komen wonen en wil ondanks mijn aansporingen niet veel contact met haar vader. En waarom? "Omdat papa zo vaak heeft gelogen,hij moet niet denken dat ik gek ben en niet weet wat er allemaal gebeurde en wat wel of niet waar is". Kinderen gaan op een dag toch de andere ouder opzoeken en beslissen zelf wel of ze ermee willen omgaan.

Roosje
Thu, 10/09/2014 - 14:48

Petunia, jij bent echt het HET voorbeeld van een jengelende vrouw. Rug recht en doorgaan! Kom op! Wij vrouwen zijn toch al jaren liberated, emancipated en capable! Dat is toch wat wij willen?! Kop op je kan het!

Gwenny
Thu, 10/09/2014 - 14:57

Voor Peter, in precies dezelfde situatie zit mijn broer. Hij weet ook niet wat hij moet doen...vechten voor zijn schamele rechten of het laten rusten en geen contact met zijn kind hebben. Dat is wat de moexer graag wil. Uiteindelijk gaan kinderen wanneer ze ouder zijn vragen stellen. Uiteindelijk krijgen ze echt wel in de gaten wie oprecht is. Sterkte.

sas
Thu, 10/09/2014 - 15:10

Chapeau Janneman!!! Je haalt me de woorden uit de mond!!

Frits van der Wens
Thu, 10/09/2014 - 15:12

Zelf ben ik van mening dat een taakstraft b.v. in een Jeugdinrichting daar waar vaak ontspoorde kinderen zitten door een ontwrichte scheiding. Meer omhanden heeft. Vervolgens een verplichte cursus over wat het met een kind(eren) doet, zoals het P.A.Syndroom! Op langer termijn heeft dit meer effect dan een moeder of vader op te sluiten..! Mijn gesprekken met andere en mijn eigen scheiding heeft mij inzicht gegeven wat je zou kunnen doen als ouders blijven volharden in hun stelling! Mijn boek Een meisje uit miljoenen.

Mees
Thu, 10/09/2014 - 15:21

Danny, de grootste drugsgebruikers, hoerelopers die aan partnerruil doen en bandieten vind je juist onder de "welgestelde fasoenlijke" mensen die wonen in oud-zuid. Wist je dat nog niet?

Durk
Thu, 10/09/2014 - 15:35

In dit geval gaat het om de moeder die stelselmatig traineert niet luistert naar de rechters om een omgangsregeling te handhaven..
Kinderen hebben niet alleen een moeders nodig maar ook vaders, die hebben namelijk vader gevoelens...

Gerard
Thu, 10/09/2014 - 15:36

Mees je moet Danny niet serieus nemen.

Moos
Thu, 10/09/2014 - 17:21

Of de vader is tijdens zijn weekend er gewoon niet en word het kind bij oma gedumpt wat hij na drie keer zat was en dus dan maar niet naar zijn vader gaat..
Het ligt niet altijd alleen aan de moeders..
Vaders denken dat ze hun vrije leventje weer kunnen indelen zoals hun dat uitkomt , of het kind nu wel of niet komt.
Maar dat werkt niet zo.....

Rosita
Thu, 10/09/2014 - 17:40

En vergeet de rechten van grootouders niet, vooral wanneer mensen getrouwd zijn en kinderen thuis wonen - komt misschien wel meer voor dan bij gescheiden ouders of alleenstaande moeders zonder partner.

Johanna
Thu, 10/09/2014 - 19:34

Hoeveel vaders kijken niet of nauwelijks om naar hun kinderen na een echtscheiding. Wanneer er een nieuwe relatie komt tellen de kinderen nauwelijks mee. Kinderen hebben recht op beide ouders, helemaal waar. Vaders of moeders die hun kinderen in de steek laten, gaan die in de toekomst ook de cel in!

Katin
Thu, 10/09/2014 - 22:42

De vaders die niet komen opdagen krijgen ook lijfstraf? Wordt vader dan ook gedwongen omgang met zijn kind te hebben? Nee, dat is niet in het belang van het kind toch?
Welke prikkel hanteert men in dergelijke gevallen bij deze vaders want er moet ten koste van alles toch een band opgebouwd worden... Nou ja, uitgaande van het rechtssysteem enkel als het in het straatje past en afhankelijk van welke pet de rechter op heeft.
De verzorgende ouder moet de omgang stimuleren. De andere ouder hoeft dat niet. Waarom hoeft de vader dan niet gestimuleerd te worden? Koppenol weet daar beslist een antwoord op, toch Koppenul?

VaderZonderKind
Thu, 10/09/2014 - 22:43

Beste Johanna,

Vaders, en ook moeders, die hun kind in de steek laten worden al achter hun broek gezeten. LBIO enzovoorts. En dat is ook een lastig en pijnlijk traject voor de verzorgend ouder.

Echter, niet relevant in deze discussie. Hier handelt het om de verhoudingen binnen het gezag. En tot op heden is de positie van de moeder vrijwel altijd de sterkste, ongeacht de situatie. Dit verschil wordt op grote schaal misbruikt door kwaadwillende moeders in Nederland. Zonder iedere alleenstaande moeder in dat hoekje te willen drukken.

We zien allemaal te vaak moeders die hun wrok over een verbroken relatie botvieren met hun kinderen als wapen. We zien vrouwen met bijstand in de schuldsanering die hun financieele positie denken te kunnen verbeteren middels het verkrijgen van kinderbijslag, kinderalimentatie en kindgebonden budget.

En de gevolgen zijn alom zichtbaar. Vaders die een lange en kostbare juridische strijd moeten aangaan. Vaders die daar om verscheidene persoonlijke reden vanaf moeten zien. Vaders die tot op het bot getreiterd worden met hun eigen kroost.

En bovenal kinderen die op volwassen leeftijd op zoek moeten gaan naar hun biologische vader. Kinderen die dan pas het hele verhaal te horen krijgen. Die dan pas de puzzelstukjes in elkaar zien vallen. En ook zeker meer dan eens hun contacten met hun moeder verbreken.

Kinderen die op latere leeftijd door alle problemen thuis GGZ voer worden. Die door alle problemen zelf nooit een normale relatie op kunnen bouwen. En een groot risico lopen om ook zelf in een vechtscheiding te komen. Alleen maar omdat ze nooit beter hebben meegekregen in hun jeugd.

En zo blijft het een chronisch maatschappelijk probleem. De ze uitspraak is een kleine stap in de goede richting. Maar er is nog heel veel werk aan de winkel omdat probleem uit de wereld te helpen.

sas
Fri, 10/10/2014 - 03:01

Het is eigenlijk godgeklaagd dat er instanties ingeschakeld moeten worden en juridisch zeer ver gaande consequenties bedacht moeten worden om ouders zo ver te krijgen hun verantwoordelijkheden te nemen. Beetje de wereld op zn kop!!

john
Fri, 10/10/2014 - 11:27

Als ik zo een paar reacties lees is het net of moeders beter zijn voor hun kinderen dan vaders
Te Belachelijk voor woorden,wat maakt dat een moeder beter kan zorgen voor kinderen, ouderwets gedachten.
Vader hebben net zo veel rechten, en ouderverstoting of (pas) Is kindermishandeling
Dat is al lang aangetoond door onderzoekers en door volksgezondheid.
Wraakactie moet je niet via je kinderen spelen
Die hebben daar niks mee te maken en staan los van.
Ik vind het diep triest dat mensen dit kunnen doen.
Als je grip op je ex wil behouden zoek een anderen weg maar niet via kinderen.

pieter
Fri, 10/10/2014 - 13:10

De maatschappij zit zo in elkaar dat moeders beter af zijn zonder vader, Denk maar eens aan de toeslagen die je krijgt als alleenstaande moeder.
Met wat toneel en acteerwerk heb je 2000 netto in de maand een leuke flat en vader moet ze woning verkopen en ziet zijn kinderen niet meer.
Het is hoog tijd dat de heilige moeder hype op de schop gaat omdat er te veel misbruik van gemaakt wordt door mensen.

helder
Fri, 10/10/2014 - 17:01

Het is niet de kwestie dat moeders beter zijn dan vaders. Moeder en kind vormen een natuurlijke geestelijk en lichamelijk onverbrekelijke eenheid. De vader is er onder meer voor om dit te ondersteunen, te beschermen. Bij een scheiding tussen vader en moeder valt dit weg. Dat gaat - ook als een groot verdriet - opspelen. Dat vliegt in alle opzichten alle kanten uit.

sas
Fri, 10/10/2014 - 22:01

Het is inderdaad niet de kwestie dat moeders beter zijn dan vaders. Het hele probleem zit m in het feit dat vaders én moeders zo druk zijn met hun rechten en hun ego dat uit het oog verloren wordt waar het echt om gaat: de kinderen. En dat is ronduit om te janken!

helder
Sat, 10/11/2014 - 16:04

Bij echtscheiding in het verleden was er sprake van de schuldvraag. Een der partijen moest de schuld op zich nemen. Een der partijen kon ook weigeren. Dan was er sprake van een scheiding tussen - tafel en bed.-. De kinderen werden, als de man kostwinner was, altijd aan de moeder toegewezen. De eenheid van moeder en kind werd toen nog als het meest belangrijke geacht om die tenminste in stand te houden.

Bijvoorbeeld: de man - vader van drie jonge kinderen - onderhield een relatie met een collega. Het overwerken - zijn excuus - werd steeds frequenter. Een andere vader, twee kinderen, onderhield een relatie met een vrouw die hij had leren bij de zangvereniging. Het repeteren werd steeds frequenter. En een vader die een kindje van twee jaar had en zijn vrouw zwanger was van hun tweede kindje. Onderhield een relatie (ook) met een collega. Moest ook veel overwerken, vaak ook s nachts. De vriendinnen van genoemde drie vaders waren ongehuwd en kinderloos.

Er zijn ook moeders die stiekem vreemdgaan natuurlijk en de vader tijdens haar afwezigheid op de kinderen past.

Als men -vooral kleine- kinderen heeft, moet men zich niet als een vrijgezel gaan gedragen. Bij (onder meer) genoemde drie gezinnen liep het dramatisch slecht met de kinderen af.

Justice...........
Sat, 10/11/2014 - 16:29

Terecht dat de rechter eens een voorbeeld stelt aan die moeders die alles bij elkaar liegen met hun pro deo advocaatjes, mijn ex is al met haar derde advocaatje bezig (allemaal vrouwen) die geen woord reppen over de kinderen die ze op onterechte wijze weghoud. Bij die wijven draait het alleen maar om GELD GELD GELD. Ik zeg opsluiten dat TUIG !

Patricia
Sat, 10/11/2014 - 20:47

Ik - als vrouw - vind dat je kinderen niet zomaar, en ten onrechte bij hun vader weg moet houden. Een vader is net zo goed een ouder, als een moeder dat is! Een kind houdt normaal gesproken van allebei evenveel, en moet niet hoeven kiezen.
Ik en mijn ex hebben het met elkaar op een goede manier kunnen regelen, en ik heb hem ook nooit op een slechte manier afgeschilderd tegenover onze kinderen. We hebben elkaar in waarde gelaten..Helaas zie ik nu bij mijn vriend dat zijn ex de kinderen bewust manipuleert zodat ze bij hem/ons wegblijven, terwijl hij altijd goed is geweest voor zijn kinderen. De kinderen moeten nu van moeder maar papa zeggen tegen haar nieuwe man! .Ik vindt dat erg om te zien, omdat ik zie hoeveel pijn het hem doet. Ik snap best dat er gevallen zijn waarin het beter is dat kinderen niet naar vader/moeder gaan, maar ik zie met eigen ogen dat de moeders vaak aan het langste eind trekken.. maar vaders moeten ook gewoon vader mogen zijn!! Ze houden net zo veel van hun kinderen als moeders dat doen. Moeders zouden zich s voor moeten stellen hoe ze het zelf zouden vinden als ze hun kroost (bijna) nooit meer zagen! Bovendien vind ik (in heel veel gevallen, niet allemaal)..dat je als je dan gescheiden bent..ook maar voor jezelf moet zorgen, en niet op de zak van je ex moet gaan zitten teren als je geen werk hebt..of te lui bent om te werken. Dat er alimentatie betaald word voor de kinderen, dat kan..maar partner alimentatie word vaak gebruikt om de ex partner nog s extra te plukken..terwijl die soms zelf nog niet eens meer te eten hebben, omdat vrouwlief in de bijstand zit..en hij dat mag betalen. Dat vindt ik dus schandalig!

Patricia
Sat, 10/11/2014 - 21:06

En..nee, ik kreeg/wilde zelf ook geen partner alimentatie. We hebben de kosten voor de kinderen gedeeld, en voor de rest zelf gezorgd voor mijn onderhoud..al was het echt geen vetpot.
Voor mij was t mijn trots, maar dat is mijn mening. Ik kan verder niet oordelen over anderen natuurlijk.

T.Strubbe
Sat, 10/11/2014 - 23:05

Ouders kunnen na scheiding onenigheidsgevoelens jegens de ander hebben, maar is het goed dit d.m.v. omgangssabotage en non-verbale signalen je kind kenbaar te maken??? =
Je kan in je mentaliteit ook kiezen je ouderschappelijke verantwoordelijkheid voor te laten gaan in de wetenschap dat 85% Van de kinderen die opgroeien in hun identiteitsfase belang hebben om al hun ouders (en familie) te kennen, niet enkel van een foto of een verhaal, maar door omgang.
Omgang is echt belangrijk. Hersenspoelen verre van dat!
Dwing een kind geen keuze tussen ouders; dat is bijna een vorm van kindermishandeling; en jeugdzorg helpt u daarbij niet (als daarvoor te ondeskundig)!
Daarom is de uitspraak (Let op, 80% Vaders en 20% moeders!!!) LJN AS6020 zo goed:
het gezag van hier de omgangssaboterende moeder (al dan niet tijdelijk tot bewustzijn is opgeklaard) ontnemen en toch het kind niet uit zn vertrouwde omgeving halen; de vader met gezag mag zo zijn kinderen zien en omgang hebben. De moeder (hier) kan dan kiezen zich te willen verdiepen in de scheidingspsychologie en -pedagogie om deze ontheffing ongedaan te maken.
Er zijn ouders met pedagogische onbekwaamheden.... (maar mogelijk wel leerzaam als dat hem een deskundige wordt duidelijk gemaakt)... Slechts diagnostische redenen zouden de omgang mogen beperken tot begeleide omgang (waar dan liever een orthopedagoog begeleid dan een sociaal werkster van BJZ) van een paar uren minimaal per keer (dus niet 1 uurtje waarin slechts gewend wordt en afgebroken wordt met afscheid nemen, wat als een straf bij jonge kinderen overkomt). (Vader kan na het leren mogelijk weer normale omgang krijgen). \\\\\\\\
Het is dus belangrijk dat ouders met ongenoegens toch zich verdiepen in pedagogie en ontwikkelingspsychologie, om te weten wat ze hun kinderen kunnen aandoen na scheiding!!! Raadpleeg (via de huisarts) voor jezelf een orthopedagoog-generalist voor meer inzicht als opvoeder en voorbeeld voor je kind!!

helder
Sun, 10/12/2014 - 17:07

Het is een onwerkelijke voorstelling van zaken dat als een moeder zelf de opvoeding van haar kinderen op zich neemt en huisvrouw blijft, zij dit uit luiheid zou doen. Daarvoor heeft zij gewoon geen tijd. Het is zeer arbeidsintensief. Kinderopvang buitenshuis is duur. Waarom zou een moeder werk buitenshuis aannemen om de kinderopvang te kunnen betalen en hiermee zelf financieel miniem, of geen winst boekt. Ook het toevertrouwen van je kinderen aan anderen, die men feitelijk niet kent, kan een risico voor hun veiligheid inhouden. De praktijk wees uit dat dit niet overdreven is. -----------. Het zal jouw kind maar treffen.
---
Dus: kinderopvang buitenshuis wordt wel als (duurbetaald) werk gezien, maar voor de moeder is dit gratis.
Dat is een contradictie. Grote onzin.

sas
Sun, 10/12/2014 - 22:26

Het is lastig om de zorg voor kinderen in geld uit te drukken. Daarnaast bepaal ik zelf wel wat ik doe met mn tijd....daar heb ik geen ex, gefrustreerde reageerders op dit forum of overheid voor nodig. Ik voorzie volledig in mijn eigen onderhoud, krijg een minimale bijdrage voor mn kinderen (voorziet net in t zakgeld) en betaal keurig belasting. Dus of ik onder schooltijd wijntjes zit te tikken of iets anders voor mezelf zit te doen heeft niemand ene reet mee te maken en doet niks af aan de verantwoordelijkheid die vader heeft voor zn kinderen.

helder
Mon, 10/13/2014 - 16:41

De emotionele zorg en steun voor je kind is natuurlijk niet in geld uit te drukken. Echter er is ook sprake van technische verzorging. Dat is een kwestie van arbeid, is niet gratis, dat kost, naast de arbeidstijd, noem de kostenposten maar op, veel geld. - Voor niets gaat de zon op. -
Het is onverstandig en ook onnodig om jezelf dit recht, dat voor iedereen geldt, te ontnemen.
Dan is men een dief van de eigen portemonnee. Zakgeld wat je kind krijgt, is vrijwillig, staat daar volledig buiten.

sas
Mon, 10/13/2014 - 17:32

Het zakgeld wat ik noemde was puur ter illustratie van de bijdrage die geleverd wordt vanuit vader. Of ik mijn kinderen zakgeld geef bepaal ik inderdaad zelf. Daarbij is de zogenaamde arbeid die ik zou leveren mbt mijn kinderen onbetaalbaar....dit zou dan ook niet door mijn ex op te brengen zijn. Daarom neem ik genoegen met het bedrag wat hij bij kan dragen en zorg ik dat ik zelf de rest aanvul (nog afgezien van mijn eigen bijdrage). Hierbij wordt trouwens alleen rekening gehouden met de draagkracht van vader, of ik al dan niet in staat ben mijn bijdrage te leveren is niet relevant....ik heb maar gewoon te zorgen dat het geld daarvoor op tafel komt. Wat ik uiteraard dus ook doe. Ik word alleen een beetje moe van het feit dat mensen (puur op basis van een eigen ervaring) er vanuit gaan dat je als alleenstaande moeder a. wel bijstand zult hebben, b. er wel op uit zult zijn de ex het vel over de neus te trekken en buitenspel te zetten en c. een beetje wijntjes zit te tikken onder schooltijd op kosten van de alimentatiebetaler. Tenslotte suggereer ik ook niet op basis van mijn ervaring dat iedere kerel een aan zichzelf denkende en jankende junk is.

helder
Mon, 10/13/2014 - 18:57

Zakgeld kan niet worden verrekend met de technische arbeidstijd ter verzorging van je kind, en derhalve niet in mindering komen op de kostenposten.

sas
Mon, 10/13/2014 - 20:51

Je blijft nogal hangen in t zakgeldverhaal....zoals ik al zei wordt het zakgeld niet verrekend...ik noemde het zakgeld ter illustratie zodat de lezer een beetje een beeld heeft bij de hoogte van de bijdrage. Verder krijg ik er de kriebels van dat mensen de opvoeding van hun kinderen als een zakelijke aangelegenheid gaan zien. In beginsel kies je er zelf (in de meeste gevallen samen) voor een kind deze wereld op te slingeren....daar doe je werkelijk niemand anders (behalve misschien de aanstaande opas en omas) een plezier mee. Het lijkt mij dus in beginsel zo dat je dus zelf verantwoordelijk bent voor de opvoeding van je kinderen....ongeacht wat dit kost (technisch of financieel gezien)

Peter
Tue, 10/14/2014 - 00:33

In 20 jr is NIETS veranderd! youtu.be/a3uHXQtB4EQ Waarom zijn kinderrechten vrijwel altijd een wassen neus?
Ook in bovenstaande casus heeft het veeeel te lang geduurd voordat deze uitspraak kwam.

helder
Tue, 10/14/2014 - 03:52

sas, U zegt dus: Ik belief geen financi?le bijdrage voor de opvoeding van mijn kind, omdat ik (en uw ex-man, de vader ook?) zelf voor mijn kind koos. Dan zult u de kinderbijslag middels ons belastingstelsel ook wel onzin vinden. Waar is dat goed voor? (Een volk heeft er belang bij dat er (liefst veel) kinderen worden geboren, anders sterft het uit. Maar kinderen opvoeden kost veel geld. Bedank de moeders voor de populatie). En de financi?le bijdrage van de vader van uw kind, vergelijkt u met zakgeld wat een kind krijgt - noemt u een kleinigheid - peanuts. Dat maakt u ook niets uit.
Dan is er voor u geen vuiltje aan de lucht.

sas
Tue, 10/14/2014 - 09:26

Nee wat ik wil zeggen is dat ik niet de strijd aan ga met mijn ex (en ja mijn exman en de vader van mijn kinderen zijn een en dezelfde) omdat hij nu eenmaal weinig bijdraagt aan zijn kinderen. Dat ik hem een onverantwoordelijke eikel vind omdat hij zn kinderen laat zitten is een persoonlijk gevoel waar de kinderen geen boodschap aan hebben. Ik heb er inderdaad nogal veel voor over dat er voor hun rust in de tent blijft. En wat betreft de tegemoetkomingen vanuit de staat: Het is voor heel veel mensen heel prettig dat die tegemoetkomingen er zijn maar ik vind het inderdaad te ver gaan dat men daar rechten aan ontleent. Roepen dat het een kl#te overheid is omdat alimentatie niet meer aftrekbaar is of omdat de alleenstaande ouderkorting vervalt lijkt me omgekeerde wereld. Mensen hebben het altijd maar over hun rechten en nooit over hun plichten....en laat dat nou net de reden zijn waarom veel gescheiden ouders in een machtstrijd zijn verwikkeld: ze zijn drukker bezig met hun rechten dan met hun plichten. Of erger nog ze zijn drukker bezig met zichzelf dan met het welzijn van hun kind. En ja ik vind het ook prettig dat ik kinderbijslag krijg voor de kinderen, maar ik vind niet dat ik er rechten aan kan ontlenen. En nee ik ontvang geen andere toeslagen danwel kortingen die te maken hebben met de kinderen.

sas
Tue, 10/14/2014 - 09:39

Daarbij vind ik het enigszins apart dat u mij wat neerbuigend benadert omdat ik toevallig datgene doe waar iedereen voor pleit: Ondanks het feit dat vader de boel laat zitten, een schijntje bijdraagt en continu onrust veroorzaakt binnen het gezin zorg ik er voor dat de kinderen hier zo min mogelijk van meekrijgen en dat er een goed contact is met vader. Ik ben een van die moeders die NIET hun macht inzetten om de kinderen bij vader weg te houden en vader het vel over de neus proberen te trekken. En ik vergelijk zijn bijdrage niet met zakgeld, ik geef aan dat zijn bijdrage dusdanig laag is dat ik er net het zakgeld van zou kunnen betalen en het dus weinig toevoegt aan de kosten mbt de opvoeding. En nee ik zeg niet dat ik niet vind dat hij moet bijdragen....ik ga alleen geen strijd aan voor de hoogte van de bijdrage. Tja en als mij dat dom maakt, dan wel een dief van mijn eigen portemonnee...so be it....mijn kinderen kunnen in ieder geval later terugkijken op een jeugd waarin de rust zoveel mogelijk is bewaard en waar hun moeder weigerde de strijd aan te gaan met hun vader omwille van geld....

sas
Tue, 10/14/2014 - 09:54

En uiteraard is iedereen vrij te doen wat hij/zij wil. Als moeders of vaders willen vechten voor hun rechten (desnoods ten kosten van hun kinderen) moeten zij dit vooral helemaal zelf weten. En als er weinig geld is kan ik het ook nog begrijpen dat mensen dit doen. Maar het lijkt mij niet dat ik er op aangesproken zou moeten worden dat ik ervoor gekozen heb zelf een baan te hebben en keihard te werken om zelf in mijn onderhoud te kunnen voorzien en zelf voor mijn kinderen te kunnen zorgen als iedereen (lees: vader en staat) besluit dat dit vooral mijn verantwoordelijkheid is. Ik heb besloten me niet terug te trekken in een slachtofferrol waarin ik vooral aan het blaten ben over mijn rechten. Sorry maar daar sta ik gewoon te zelfstandig voor in de wereld. En het strekt te ver om mijn hele persoonlijke verhaal op internet te zwieperen....maar ik ben vaak genoeg in de verleiding geweest om ex uit te schakelen omdat hij de kinderen tot op het bot kwetste. En toch vind ik dat ik de omgang tussen ex en kinderen positief moet faciliteren....als daarin een stop plaatsvindt moet dat vanuit de kinderen komen en nooit vanuit mij. De andere kant van de zaak is wel dat als een van de kinderen besluit het contact te verbreken...ik er alles aan doe om die wens van het betreffende kind in te willigen (mits zij hier een geldige reden voor heeft).

helder
Tue, 10/14/2014 - 13:39

U hebt alles op een rijtje. Prima.

sas
Tue, 10/14/2014 - 22:12

Dank u 😃

poemaka (gescheiden moeder en stiefmoeder)
Wed, 10/15/2014 - 01:10

sas, een voorbeeld voor velen hoe het moet. Hoewel ik zelf geen baan had heb ik het te weinige wat mijn ex tijdens bijstand had betaald zelf bij moeten leggen. Maar dat was alleen tijdens bijstand. Toen ik eruit kwam had hij geen baan en tot op heden, 7 jaar later heeft hij 2 keer de helft van de maandelijkse alimentatie betaald. En mijn kind mag van hem houden en ik heb contact met hem en informeer hem over belangrijke zaken. Mijn partner betaald keurig voor zijn 3 kinderen en ook mijn kind krijgt alles wat ze nodig heeft plus de liefde die erbij hoort van vader, moeder en stiefouder. Ik bewonder hoe je het doet. Je bent een voorbeeld voor velen en ik hoop dat ik dat ook kan zijn. Helaas zit het bij de ex van mijn partner echt anders. Maar daar knokken we ons doorheen alleen zullen daar slachtoffers vallen, namelijk zijn kinderen. Hoe treurig maar niet te redden. Echt onmogelijk. Zie pa syndroom en psychopaat of antisociaal hoe ze dat nu noemen. En mensen die dit in hun leven hebben kunnen geen kant op en de kinderen zijn niet te redden. Maar we gaan verder met ons best doen en zorgen dat in elk geval wijzelf gelukkig zijn zodat ze dat ook meekrijgen. Geluk zit in jezelf!!!

sas
Wed, 10/15/2014 - 03:29

Hoi Poemaka, t is precies zoals jij het zegt....geluk zit in jezelf. En heus ik baal af en toe echt wel van die ex, want ik vind dat hij er een zootje van maakt met zn kinderen. Hij doet hun serieus pijn met zijn egoistische gedrag. Maar ja daar kun je wel tegen knokken, maar dan maak ik er n groter issue van voor de kinderen en dat wil ik niet. Hij is verantwoordelijk voor zijn gedrag en ik voor het mijne en ik wil mezelf gewoon graag recht aan kunnen blijven kijken...en ja daar moet ik soms een beetje voor over mezelf heen stappen tbv de kinderen. En wat betreft het financiele....ook daarin wil ik mezelf recht aan kunnen blijven kijken en mij niet middels leugens, roddel en achterklap gelden toeeigenen waar ik eigenlijk vanaf hoorde te blijven. Overigens mijn ex heeft besloten wel in die slachtofferrol te stappen dus die vindt mij een verschrikkelijk mens wat hem kaalplukt. En dat mag hij denken van mij. Hij vindt t ook nodig zijn kinderen met die gedachten lastig te vallen....daar heb ik dan weer wel moeite mee....had liever gehad dat de kinderen niet geconfronteerd werden met zijn frustraties en problemen. Laat die kids maar lekker kind zijn zolang het nog kan....ze hebben al genoeg op hun bordje gehad.

helder
Wed, 10/15/2014 - 18:59

sas De wijze waarop u zich over uw ex-man uitspreekt, neerbuigend, zeer negatief, zal zeker effect op uw en zijn kinderen hebben. Het respect van de kinderen voor hun vader en het verlangen naar hem, wordt hierdoor getorpedeerd. Dat is niet goed. Hiermee staat u een harmonieuze omgang van de vader met zijn kind, in de weg. Immers mama vindt hem een eikel (en nog vele negatieve aspecten meer). En zijn kind niet? Welk kind gaat er nu met een vader die een eikel is om? Al u het contact tussen vader en kind voorstaat, dient u zich toch anders, positiever, in het voordeel van zijn (en uw) kind over hem uit te laten.

Lb. Koppenol
Wed, 10/15/2014 - 19:32

Allen de prima studies zeker gelezen door Richard Gardner en GP Hoefnagels? Denk het niet zo te lezen. En familierecht en die zogenaamde vaak feministische rechters en gedragsdeskundige helemaal al niet. Grof schandalig. Geen gezag meer ad vrouw per automatisme en met name niet als er al geestesstoornis borderline bekend is. Preventie. Kinderbescherming...

sas
Thu, 10/16/2014 - 00:53

Goh Helder heeft u nu toch iets denken te kunnen vinden om commentaar opnte maken?? Ik begrijp dat u continu bij mij thuis bent en meemaakt hoe ik over mijn ex tegen mijn kinderen praat. Wat denkt u nu zelf?? Natuurlijk houd ik mijn ex hoog tov de kinderen. Natuurlijk praat ik niet met de kinderen mee als zij weer eens diep teleurgesteld bij hun vader vandaan komen. Natuurlijk houd ik mijn jongste van 7 voor dat papa de liefste van de hele wereld is. Wat IK vind over mijn ex is een totaal ander verhaal dan wat ik naar de kinderen uitdraag. Wat hij echter zelf uitdraagt heb ik helaas geen invloed op en daar kwetst hij zijn kinderen mee. Daarmee houd ik hem continu de hand boven het hoofd en red ik hem tov van de kinderen (vader heeft n verslavingsprobleem waar hij de kinderen regelmatig mee confronteert en mocht u de behoefte voelen hier weer een "advies" op te geven instansties zijn hier al mee bezig en alles wordt in het werk gesteld om de kinderen hiertegen te beschermen en ook de ongang te beschermen). Maar goed mocht u met een belerend vingertje naar iemand willen wijzen en diegene willen vertellen hoe hij/zij een en ander an moet pakken, zorgt u dan eerst even dat u zich volledig informeert over het geval en zeker weet dat wat u denkt dat er gebeurt ook daadwerkelijk gebeurt. Want soms praat iemand hier wel vrij over zijn/haar ex omdat het anoniem kan en houdt diegene tov de kinderen diezelfde eikel van een ex wel op een mega voetstuk....zou zomaar kunnen he.

sas
Thu, 10/16/2014 - 01:08

Daarnaast denk ik niet dat u in de positie bent mij de les te lezen gezien het feit dat ik geen idee heb wie u bent en of ik u wel serieus kan of wil nemen. Het is wellicht een goed idee eerst uw eigen situatie volledig op orde te hebben voor u zich aan een voor u totaal onbekende, sterker nog een voor u totaal irrelevante, situatie waagt. En mocht u dan nog steeds de discussie aanwillen, dan graag met naam en toenaam zodat ik tenminste weet wie mij ter verantwoording roept en ik me niet aangesproken hoef te voelen door iemand die zich helder noemt maar dat niet is

helder
Thu, 10/16/2014 - 16:37

Men kan de gevoelens die men voor de ex-man heeft, gebaseerd op het oordeel over hem, (dit geldt voor iedereen, naar u toe is dit niet persoonlijk bedoeld) helaas niet met woorden voor de kinderen verbergen. Juist kinderen voelen dit aan. Ik ben weduwe, heb drie kinderen en vier kleinkinderen. Ik assisteerde dertig jaar, tot aan zijn overlijden, een klinisch psycholoog.

sas
Thu, 10/16/2014 - 19:03

Hallo Helder...fijn dat u even wat informatie over u zelf los laat...dat geeft een iets concreter beeld voor mij. Ik ben moeder van 3 kinderen (16, 13, 7). Ben 5 jaar geleden gescheiden van mijn ex. Hij was toen al ongeveer 8 jaar verslaafd. Ik was dus inmiddels aardig getraind in doen alsof wat hem betreft. Ik heb tijdens en na mijn huwelijk me proberen in te zetten hem te helpen inzake zijn verslaving. Zoals u met uw professionele ervaring waarschijnlijk zult weten valt er niet te helpen als de verslaafde echt niet wil. Eerlijk gezegd praat ik met mijn kinderen eigenlijk nooit over mijn gevoelens mbt hun vader. Simpelweg omdat die er niet toe doen en daar heb ik mijn huidige partner en vriendinnen voor...en dit forum 😃. De kinderen praten wel over hem en dan blijf ik neutraal. Uiteraard zullen zij niet denken (met name de oudste 2) dat ik hun vader een topvent vind...ik ben tenslotte niet voor niks na 16 jaar huwelijk gescheiden. Helaas krijgen de kinderen inmiddels zelfs mee hoe hij in elkaar zit omdat hij zich negatief naar hen uitlaat en ondat hij hen confronteert met zijn verslaving op een manier die echt niet kan. Ik ben inmiddels gestopt met hem de hand boven het hoofd te houden....al zal ik hem nooit zelf zwart maken. Maar ja dat werkt wel in de hand dat de meiden hun eigen mening gaan vormen en papa van zijn voetstuk valt. Ik zou op zich best graag met u van gedachten wisselen zeker omdat ik altijd graag open sta voor onderbouwde adviezen die ook werkbaar zijn. Ik doe dit alleen liever in een wat meer prive setting. Ik probeer het beste te doen voor mijn meiden, mijn ex en at the end ook mijzelf...maar ja ook ik ben niet roomser dan de Paus he

helder
Mon, 10/20/2014 - 16:14

Verslaving is - een cover - voor niet te verwerken psychische problemen, door die te verdoven. Psychische problemen ziet een man vaak als een degradatie van zijn waardigheid, zijn trots geslaagd te zijn in het leven: een positie, een huis, een auto, etc., vrouw en kinderen, te hebben verworven. Hij kiest noodgedwongen voor - een cover - .

Helena
Thu, 10/23/2014 - 13:10

Als de moeder bereid is het zo ver te laten komen, dan denk ik dat er wel degelijk wat aan de hand is. Daar zou wat meer naar gekeken moeten worden.
Overigens, ouders zijn niet het slachtoffer, zowel moeder als vader niet. Kinderen zijn het slachtoffer.

sas
Fri, 10/24/2014 - 21:03

Aan Helder...ik ben deze stelling niet geheel met u eens. Dit zou namelijk de verslaafde ontslaan van enige vorm van verantwoordelijkheid. In mijn beleving maakt de verslaafde een keuze een bepaalde weg in te slaan. Ik ben het wel met u eens dat het een vorm van verdoving is. Als zou per geval bekeken moeten worden wat dan precies verdoofd moet worden. Ik denk dat u net al ik weet dat de onderliggende oorzaak niet uit de sumiere informatie die ik hier geef gehaald kan worden. Deze man zijn grootste probleem was dat zijn leven min of meer vlekkeloos verliep. Op het moment dat er iets mis ging en hij daarvoor zelf de verantwoordelijkheid diende te nemen dan wel een weg diende te vinden in het verwerkingsproces raakte hij in de war. Hii had immers nooit geleerd met tegenslagen om te gaan. Hij vluchtte in een verslaving. En ja ik noem het een vlucht en geen noodgedwongen keuze. Want als het een noodgedwongen keuze was geweest zou het logisch geweest zijn dat ik diezelfde keuze had gemaakt....gezien het feit dat ik hetzelfde te verwerken had. Maar goed hij heeft inmiddels 13 jaar de tijd gehad zijn keuze te herzien en zijn problemen op te lossen. Helaas heeft hij er echter voor gekozen zijn kinderen op te schepen met niet te verwerken problemen en mogen we maar hard hopen dat zij zich niet geroepen voelen diezelfde "noodgedwongen" keuze te maken die hun vader ook gemaakt heeft.

helder
Fri, 10/24/2014 - 23:51

Verslaving, door welke oorzaak dan ook is op zichzelf een ziekte. De psychische therapie tot genezing hiervan en hierbij uiteraard ook noodzakelijk de genezing van het onderliggende probleem, waardoor die verslaving tot stand kwam, hangt af van de grootte, de ernst, van dit onderliggende
probleem. Dit kan dermate ernstig zijn en onoverkomelijk lijken dat de betrokkene helaas verslaving, verdoving, als de enige uitkomst ziet. (Psychiaters kiezen daar ook voor!. Vermijd ze!) De persoon die deze lijdensweg doormaakt is derhalve niet in staat verantwoordelijk te zijn voor zijn dierbaren en voor anderen, ook al zou hij dat willen.

sas
Sat, 10/25/2014 - 15:29

Dat ben ik volledig met je eens Helder. Helaas ziet mijn ex niet in dat hij zelf hulp moet zoeken. Hij legt het probleem bij onze kinderen en die zijn te jong om daar mee om te kunnen gaan en keren zich naarmate ze de puberteit in gaan van hem af.

Slachtoffer
Sun, 05/10/2015 - 23:08

Ben blij dat de rechter gebruik maakt van deze mogelijkheid.
De wet moet aangepast worden ,zodat niet meteen de ene ouder alles kan doen en laten wat ze wilt. Heb een vechtscheiding van 3 jaar meegemaakt en daar was ook jeugdzorg in betrokken en die wilde de gang naar de rechtbank niet inzetten. Ze vonden dat de ouders makkelijk zelf alles konden regelen. Telkens krijg je dan te horen dat het kind bij een eerste bezoek veel problemen heeft volgens de ene ouder en moet herstellen van de problemen bij de andere ouder.
En dan loopt alles zodanig uit de hand dat alle instanties erbij springen en niet durven in te grijpen ,is ongelooflijk en dan wordt er gezegd alles is goed met het kind en de buurt ziet een heel ander probleem..

Sureen
Fri, 03/17/2017 - 17:37

Ouders (in dit geval de vader) zijn net zo goed het slachtoffer. Ouders hebben ook emotioneel behoefte aan hun kind. Als dat er niet zou zijn zou er ook geen goede band tussen ouder en kind kunnen ontstaan. Denk je niet dat ouder 's nachts wakker liggen omdat er frustraties zijn in de omgang? Is het gezond voor een kind om omgang te hebben met een tot op een bot gefrustreerde ouder die het moet onderdrukken? Ik dacht het niet. Maar omdat het kind centraal wordt gesteld wordt hier geen of te weinig rekening mee gehouden.

Andrea
Sat, 02/03/2018 - 16:26

Goedemiddag

Vind dat ouders hun kinderen moeten zien als het belang van het kind voor op staat en de ouders goed zijn voor het kind niet als een van de ouders een narcist platonische leugenaar enz zijn nog meer dingen maar die ga ik hier niet opschrijven te erg voor woorden niets om zijn kind geeft maar om het machtsspel dat mijn dochter niet op vacantie kan omdat hij dat niet nodig vind met haar zoon die is 16 maanden hij heeft geen band met zijn vader de instantie die zich hier mee bemoeien zijn ook niet in het belang van het kind bezig kind lijd er onder maar deze ene instantie staat aan kant van vader die willen dat het kind daar alleen thuis mag zijn met alle gevolgen van dien ze weeten waar mijn dochter zich zorgen over maakt maar staan ze boven we hebben bewijzen dat deze instantie mijn dochter kleineren en haar zoontje dwingen als hij omgang heeft gehad is hij niet meer te genieten moeilijk uit te leggen tussen de ouders is geen normaal kontact en daar helpt niemand bij hij zecht of vraagt nooit iets over zijn zoon en dat hoeft niet van de instantie dus weet hij niet hoe zijn zoon is enz zo erg mijn dochter wil hem niet van zijn vader af houden maar ze wil goede begeleiding is dat nou zo moeilijk maar dat krijg ze niet om dat haar ex dat niet wil en dat mag en kan allemaal zij moet alles en hij hoeft niets dit is te erg voor woorden en voor het kind ook ze blijft er om vechten dat haar zoon niet daar heen hoeft
Hoop dat het echt goed mag komen voor iedereen

Waarom lid worden van HelloLaw?
  • Krijg onbeperkt juridisch advies
  • Profiteer van de laagste prijzen
  • Krijg korting op advocaten
  • Bespaar geld
Word nu lid
Direct advies:
ma - do: 8.00 tot 20.00 uur
vrij: 8.00 tot 18.00 uur
za: 10.00 tot 18.00 uur