Een superaanbieding van Otto

Een superaanbieding

Het was haast te mooi om waar te zijn: postorderbedrijf Otto bood eind oktober 2006 via zijn webwinkel een lcd-televisie aan voor slechts 99 euro, terwijl die tv normaal zo'n 1.200 euro kost. Er was duidelijk iets misgegaan, want Otto bood ook sommige artikelen gratis aan. Het nieuws over de dumpprijzen van Otto verspreidde zich als een lopend vuurtje. Ruim tienduizend klanten kochten een of meerdere spotgoedkope lcd-tv's. Er was zelfs een handelaar die maar liefst 93 tv's tegelijk bestelde. De klanten ontvingen een keurige e-mail waarin Otto de koop inclusief de lage prijs bevestigde.

De pret was van korte duur. Een week later liet Otto de klanten weten dat er geen sprake van een superaanbieding. Er was tijdens het omzetten van de prijzen iets fout gegaan. De geadverteerde prijs was niet die van de tv, maar van de bijbehorende wandsteun. Otto betreurt de gang van zaken, maar weigert lcd-televisies tegen de lage prijs te leveren. Dat zou een schadepost van miljoenen euro's opleveren. Otto voelde zich niet verplicht de tv's te leveren omdat volgens de algemene voorwaarden het aanbod niet geldt indien sprake is van "druk-, zet- of programmeerfouten".

Veel teleurgestelde kopers lieten het er niet bij zitten en eisten dat Otto de tv's gewoon zou moeten leveren. Otto had immers na de bestelling een aparte opdrachtbevestiging gestuurd met daarin de lage aankoopprijs. Bovendien had Otto pas een week na het bekend worden van de fout, de prijzen op de website aangepast.

Een slimme advocaat ontdekte vervolgens dat de algemene voorwaarden waarop Otto een beroep deed, niet van toepassing zouden zijn. In de wet staat namelijk dat een bedrijf bij koop via internet de klant de mogelijkheid moet bieden de algemene voorwaarden op te slaan voor later gebruik. Omdat Otto geen aparte download-mogelijkheid bood, zouden de bepalingen in de algemene voorwaarden niet van toepassing zijn.

Heb je als consument recht op levering volgens de koopvoorwaarden of kan de verkoper de koop alsnog annuleren?

Bestaat er wel een koopovereenkomst?
Laten we eens op een juridische manier tegen deze kwestie aankijken. Nog voordat we ons moeten afvragen of de algemene voorwaarden al dan niet van toepassing zijn, moeten we kijken of er überhaupt wel een koopovereenkomst tot stand is gekomen tussen Otto en degene die een lcd-televisie heeft besteld. De absurd lage prijs werd veroorzaakt door een of andere technische fout. Het was nooit de bedoeling van Otto om de televisie voor een dergelijk lage prijs aan te bieden. Of zoals juristen het zouden formuleren: bij Otto ontbrak de op het rechtsgevolg gerichte wil. Het aanbod is daarom ongeldig.

Vertrouwen dat lage prijs correct was
De kopers zeggen nu eigenlijk dat zij erop mochten vertrouwen dat de geadverteerde prijs ook de juiste zou zijn. Zeker gezien het feit dat de foute prijs een week lang op de website van Otto heeft gestaan. Maar die vlieger gaat niet op. Mocht deze zaak voor de rechter komen, dan zal deze waarschijnlijk oordelen dat het voor de kopers duidelijk moest zijn dat het hier om een vergissing gaat. Het prijsverschil was wel érg groot. Minder duidelijk zou het zijn wanneer een televisie die normaal ruim duizend euro kost, per ongeluk een paar honderd euro goedkoper wordt aangeboden. In dat geval hoeft er bij de aspirant-koper geen belletje te gaan rinkelen en mocht hij het gerechtvaardigde vertrouwen hebben dat de prijs correct is.

Het is hier zo duidelijk dat Otto een fout heeft gemaakt, dat de koper er niet zomaar op mocht vertrouwen dat de prijs klopte. In zo'n geval heeft een koper de plicht om verder te onderzoeken of Otto de televisie inderdaad voor de geadverteerde prijs wil verkopen. Als de kopers bij Otto via telefoon of e-mail navraag hadden gedaan en als Otto vervolgens de lage prijs nogmaals had bevestigd, dan hadden de kopers op de juistheid van de prijs mogen vertrouwen.

Algemene voorwaarden
Maar stel dat een rechter - tegen de verwachting in - zou oordelen dat er wél een koopovereenkomst tot stand is gekomen. Er gebeuren immers wel eens onverwachte zaken in het recht. Otto wees in zijn reactie direct op zijn algemene voorwaarden en lijkt daarmee voorbij te gaan aan de vraag of er wel een rechtsgeldige koop heeft plaatsgevonden. Otto beroept zich op een bepaling in de algemene voorwaarden, waarin een voorbehoud staat voor zet- en drukfouten.

Dan rijst de vraag: zijn de algemene voorwaarden van Otto van toepassing? De teleurgestelde kopers hebben op zich een sterk argument. De algemene voorwaarden zijn te vinden op de website van Otto. En ook voorafgaand aan de koop kunnen de voorwaarden nogmaals worden ingezien. Dit is echter niet voldoende. Otto moet de koper een redelijke mogelijkheid bieden om van de algemene voorwaarden kennis te nemen, zo zegt de wet. Bij overeenkomsten die via internet tot stand komen, vereist de wet dat de koper de voorwaarden moeten kunnen downloaden en opslaan om ze op een later moment nog eens in te kijken. Op de site van Otto ontbreekt echter de mogelijkheid om de algemene voorwaarden op de computer van de gebruiker op te slaan, terwijl dat technisch niet al te moeilijk moet zijn. In dat geval kan de koper dus op grond van de wet het beding waarin vergissingen worden voorbehouden, vernietigen. Dan kan Otto zich op die uitzondering niet meer beroepen. En hier blijkt nog maar eens dat zelfs grote professionele webwinkeliers als Otto de wet met betrekking tot de verkoop via internet onvoldoende naleven.

Otto blijkt trouwens nog meer slordigheden te begaan. Op de website staan namelijk algemene voorwaarden die dateren van juni 2006, terwijl de voorwaarden die bij de bestelling in een popup-venster getoond worden nog dateren van april 2005. Hierdoor is het voor de klant niet duidelijk welke voorwaarden nu precies van toepassing zijn.

Uitspraak van de rechter
Enkele honderden kopers hebben in een gezamenlijke kortgedingprocedure tevergeefs geprobeerd Otto alsnog tot levering van de bestelde televisies te dwingen. De rechter bepaalde op 31 januari 2007 dat de geadverteerde prijs inderdaad een verschrijving betreft. De kopers mochten er niet op vertrouwen dat Otto de tv's voor die lage prijs had willen aanbieden, zelfs niet nadat zij een per e-mail een (geautomatiseerde) bevestiging ontvingen. De rechter vond het prijsverschil met soortgelijke tv's, die minstens € 700,- moeten kosten, wel erg groot. Bovendien heeft Otto niet de schijn gewekt dat het hier om een superaanbieding zou gaan. Juridisch gezien is er dus geen koopovereenkomst tot stand gekomen, aldus de rechter.

Uitspraak: Rechtbank Breda, 31 januari 2007, LJN: AZ7368

Laat een reactie achter

Restricted HTML

  • Allowed HTML tags: <a href hreflang> <em> <strong> <cite> <blockquote cite> <code> <ul type> <ol start type> <li> <dl> <dt> <dd> <h2 id> <h3 id> <h4 id> <h5 id> <h6 id>
  • Lines and paragraphs break automatically.
  • Web page addresses and email addresses turn into links automatically.
Waarom lid worden van HelloLaw?
  • Krijg onbeperkt juridisch advies
  • Profiteer van de laagste prijzen
  • Krijg korting op advocaten
  • Bespaar geld
Word nu lid
Direct advies:
ma - do: 8.00 tot 20.00 uur
vrij: 8.00 tot 18.00 uur
za: 10.00 tot 18.00 uur