Geen omgang met 15-jarige die dat niet wil

Het komt helaas vaker voor dan je denkt: minderjarige kinderen die na een scheiding van hun ouders geen contact meer willen met een van de ouders. Kan een ouder in zo'n geval de rechter verzoeken het kind te dwingen naar hem of haar toe te komen?

Gedwongen omgang
Rechters zijn over het algemeen niet snel geneigd om een kind tot omgang te dwingen. Hoe ouder het kind, hoe meer de rechter rekening houdt met de mening van het kind. Als bijvoorbeeld een 9-jarige geen omgang wil omdat hij of zij 'geen zin' heeft om te gaan, dan is dit geen grond om de omgang stop te zetten. Het belang van de andere ouder bij de omgang is dan doorslaggevend. Bij een 15-jarige ligt dat anders, zoals blijkt uit een recente rechtszaak.

Voorbeeldfunctie vader
De rechter had eerder een omgangsregeling tussen de vader en zijn 15-jarige zoon afgewezen. De vader was het daar niet mee eens en ging in hoger beroep. De vader meende dat de minderjarige negatief werd beïnvloed door de moeder en haar nieuwe partner. Ook was het niet in het belang van het kind om geen omgang met hem te hebben, omdat juist hij als biologische vader een voorbeeldfunctie voor de minderjarige zou kunnen vervullen.

De vader verklaarde voor de rechter dat zijn zoon nog de enige familie was die hij had. In de tijd dat de vader nog wel voor de minderjarige zorgde, gaf dit hem plezier. De vader was trots op de zijn zoon omdat hij goede schoolresultaten behaalde.

Ernstige bezwaren zoon
De moeder gaf aan dat de zoon ernstige bezwaren had tegen een omgangsregeling met de vader. Hetgeen de vader vertelde over hoe de eigen mening van de minderjarige werd gevormd, was volgens de moeder niet juist. De zoon had zijn eigen mening en deze diende te worden gerespecteerd.

Volgens de moeder kwam de vader geen recht op omgang toe, omdat de zoon daartoe niet gedwongen kon worden. Evenmin was het in het belang van de zoon om omgang te hebben, ook niet gezien de voorbeeldfunctie die de vader zou kunnen vervullen. De minderjarige had voldoende mannelijke rolmodellen in zijn omgeving.

Het gerechtshof oordeelde dat omgang tussen de vader en zijn zoon in strijd was met de zwaarwegende belangen van de zoon. Uit het kinderverhoor was gebleken dat de zoon geen contact wilde met de vader. Het in gang zetten van omgang tussen de vader en de zoon zou een opbouw van contact tussen hen eerder frustreren dan ten goede komen. De gevraagde omgangsregeling werd dus afgewezen.

Wat vind jij hiervan? Vind je het juist dat een 15-jarige die geen omgang wil met een van zijn ouders, niet door de rechter hiertoe gedwongen wordt? Geef nu je mening in de poll!

Deze poll is inmiddels gesloten. Je vindt de uitslag hier.


Wil je meer weten over omgang of ouderlijk gezag, neem dan contact op met één van onze juristen.

Lees ook: God heeft geen plaats bij ouderlijk gezag
Lees ook: Machtsspel omgangsregeling leidt tot werkstraf moeder
Lees ook: Kan ouder zonder gezag verhuizing met kind tegenhouden

Bron: Gerechtshof 's-Gravenhage, 21 maart 2012, LJN BY6228

Laat een reactie achter

Restricted HTML

  • Allowed HTML tags: <a href hreflang> <em> <strong> <cite> <blockquote cite> <code> <ul type> <ol start type> <li> <dl> <dt> <dd> <h2 id> <h3 id> <h4 id> <h5 id> <h6 id>
  • Lines and paragraphs break automatically.
  • Web page addresses and email addresses turn into links automatically.

Reacties (90)

Bart
Mon, 12/24/2012 - 14:29

Ik kan begrijpen dat in voorkomende gevallen een kind geen omgang meer wil hebben.
Ik vraag mij wel af of de vader dan nog alimentatie hoeft te betalen aangezien er kennelijk geen band gewenst is.

Nyncke
Mon, 12/24/2012 - 15:28

Terecht, ik vind ook dat er eerder al naar een kind moet worden geluisterd....soms kunnen kinderen nog niet uitleggen waarom ze het contact willen verbreken.

j.janssen
Mon, 12/24/2012 - 15:40

76% Vind dit terecht. Ik ben nu wel benieuwd of deze personen nu ook van mening zyn dat de alimentatieplicht ook opgeschort moet worden.

Diane
Mon, 12/24/2012 - 16:30

Alimentatie en omgang staan los van elkaar. Alimentatie is tenslotte geen kijkgeld. Het is een verplichting die een ouder na zou moeten komen ongeacht wel of geen omgang. Je hebt destijds zelf gekozen voor de kinderen en dan zul je dus daar ook voor op moeten draaien, ongeacht een kind wel of geen omgang wenst met zijn ouder. Dus ik vind dit een terechte uitspraak van de rechter. Je kunt een kind niet dwingen als het echt niet wil. Al denken sommige daar anders over.

jan
Mon, 12/24/2012 - 16:41

een kind moet zelf kunnen beslissen wel of geen omgang maar als het komt van de moeder of de vader dan ook geen alimenatie.Later heefd een kind spijt en wil zijn ouder alsnog opzoeken. Kijk maar naar al die tranen trekkende programma s op tv.

onno
Mon, 12/24/2012 - 17:11

Mijn zoon werd op 7-jarige leeftijd ontvoerd naar de VS. Hij is nu 21 en door zijn moeder mentaal misbruikt en wil mij, de vader, niet meer zien. Het is een bekend feit dat kinderen later traumas ontwikkelen die door Prof. Dr. Richard Gardner ouderverstotingssyndroom genoemd werd. De NLse overheid c.q. rechtbanken hebben helaas een slechte reputatie als het over de behandeling van kinderen gaat. Dit geval bewijst dit weer!

ookpa
Mon, 12/24/2012 - 18:00

Het is totaal on-natuurlijk als kind om geen band te willen met je ouder (vaak de niet verzorgende ouder uiteraard). Helaas is ook in deze de rechtspraak verzorgende ouder vriendelijk. Slikken mensen en verder gaan met je leven zonder je kinderen. Ik spreek uit ervaring. Ze etteren je net zolang totdat de alimentatieplicht vervalt met dit soort omgangsfratsen.

Naam
Mon, 12/24/2012 - 18:20

disloyaliteit betekent dat er iets goed fout is, eigen wil bestaat niet en rechters die ontvadering faciliteren en stimuleren zijn crimineel, de scheidende ouder is ongeschikt, scheiding IS kindermishandeling en schenden mensenrecht op normaal gezinsleven, gescheiden kinderen worden gediscrimineerd, substituten die denken onder moeders regie een vaderrol te kunnen spelen zijn ook kranxinnig, ontvadering is een halsmisdaad.

AdVader
Mon, 12/24/2012 - 18:27

het kind wordt eerst gedwongen tot omgang, wat standaard vroeger of later gedoemd is te mislukken, en vervolgens wilt de rechter het kind tot niets dwingen, femini$$me, wat een pathetisch gedoe hee!

Piet
Mon, 12/24/2012 - 18:41

Typische weer een geval van geestelijk mishandeling door de "moeder" van het kind. Net zolang negatief praten over die klootzak van een vader.....

Maria
Mon, 12/24/2012 - 19:59

Helaas heb ik teveel gezien dat de rol van de verzorgend ouder (in dit geval..en meestal) de moeder. Ik lees ook in dit geval niet terug dat de moeder, bepalend is op welke wijze een kind gaat denken. ik mis in het verhaal dat ze haar best doet om zoonlief te stimuleren tot contact met vader.....kwalijk, deze nalatigheid. Zij geeft zelfs aan vervangende rolmodellen te heben. Kinderen zijn zeer gevoelig voor wat ouders vertellen, door maar vaak genoeg te herhalen, de eigen(moeders) wil te benoemen, wordt het op een gegeven moment alsof het de gedachte van het kind zelf is.

g vd pol
Tue, 12/25/2012 - 14:16

in mij geval is het zo ik heb me zoontje van af zijn 12 jaar niet meer gezien , door toe doen van me ex ( moeder) aan gevochten op allerlei manieren . Het was het beste voor me kindje dat zeiden ze . Ik pas niet in moeder,s plaatje een nieuw leven een nieuwe man daar pas ik niet in , kind gek gemaakt van het begin af aan. Ik vader die altijd voor hem klaar stond en van hem ziels veel van hield en nog ,Hij zit nu in een inrichting voor drugs nooit meer contact gehadt al zo,n ruim 6 jaar is dit goed
raad van kinder bescherming heeft toe gegeven dat het aan moeder ligt maar er wordt niets aan gedaan , ook zijn naam heeft ze veranderd (geslachts naam ) ik vader kon ook hier niets aan doen ,hoe kan een kind op het iedeee komen om zijn naaam te verandere , alles wijst naar moeder maar ik als vader kan er niets aan doen Machteloos dat ben je als vader .we hebben het toch ook gezien met het meisje van nulde . ik zelf ben nu bezig om uit tezoeken of hij nog leef , of hoe hij er nu voor sta . daar om heb ik onterecht gestemd een kind van net 12 jaar zulke moeilijke beslisingen laten maken het moet niet mogen mits ik als vader iets fout gedaan heb groetjes g vd pol

Lyn
Tue, 12/25/2012 - 19:59

Schandalig dat een vader dan wel moet gaan betalen,je bent als Vader wel goed voor het geld,
zo onredelijk!!!

Jolanda
Tue, 12/25/2012 - 20:03

In deze maatschappij lijkt het wel of de kinderen van 17 jaar en ouder geld belangrijker vinden dan de band met bv Vader.

Mariken
Thu, 12/27/2012 - 03:34

Als een kind geen omgang wil met een van de ouders dient naar mijn mening een grondig onderzoek plaats te vinden naar de motivatie en achtergronden. Het gebeurd te vaak dat kinderen door een van de partners "vergiftigd" wordt ten opzichte van de andere ouder. Of dat het geval is in deze zaak kan ik niet beoordelen maar helaas zie ik het te vaak om mij heen gebeuren. Het argument dat het kind voldoende voorbeelden heeft houdt mijns inziens geen stand indien er sprake is van oneerlijke beinvloeding. Vaders en moeders zowel als grootouders hebben recht om een kind te zien en hun kant van het verhaal te vertellen. Een kind is gebaat met kontakt met biologische ouders tenzij er een dwingende reden is om dit niet te doen zoals sexueel misbruik of mishandeling. Uit dit voorbeeld blijkt echter niet dat dit het geval is.

Mazzeltof
Thu, 12/27/2012 - 10:40

Mariken.. Juist daar ben ik het mee eens. IK stel me dan ook de vraag hoe het zit met grootouders van d evaders kant. Stel een kind wil wel contact maar mag dit niet of andersom.
Oke niet afdwalen maar toch ! Als een kind niet wil zal daar zeker een reden voor zijn en die reden ag men best onderzoeken. Als dit is gedaan oke maar dan nog acht ik contact met de andere ouder belangrijk

a.karst
Thu, 12/27/2012 - 10:41

Ik ga helemaal met de uitspraak mee van de rechter. De vader had eerder zijn best moeten doen om eeb goede band met zijn kind te krijgen.

Aafke
Thu, 12/27/2012 - 11:10

Kinderen hebben zo hun redenen om niet naar hun vader te willen in een verplichte omgangsregeling. Dat kan allerhande redenen hebben. Niet altijd gevoed door de moeder, kinderen in die leeftijd kunnen heel goed zelf denken.
Ik vind het een verstandig besluit van de rechter. De kans dat het contact zich weer herstelt is groter als het kind niet wordt gedwongen.

moeder
Thu, 12/27/2012 - 13:09

Wat een bijzondere reacties m.b.t het dan niet betalen van alimentatie.
Ik ben een alleenstaande moeder. Mijn kinderen heb ik de omgang met hun vader nooit belemmerd. Maar ondanks dat er al een paar jr een beschikking ligt van het hof, weigerd mijn ex alimentatie te betalen.. Maar zodra ik de kinderen thuis zou houden, heb ik een boete aan mn broek hangen. Zou het dan andersom ook zo moeten? geen alimentatie dus geen omgang?? Dan ben je er al dacht ik zo..

Louis Dekker
Thu, 12/27/2012 - 13:35

IK heb nergens kunnen lezen waarom de zoon geen contact meer wil hebben met zijn vader [ het is nm nogal wat om dat niet te willen ] de argumenten zouden kunnen weergeven of het inderdaad ingegeven is door zijn moeder en stiefvader of dat het eerder banale reden zijn die kinderen van deze leeftijd geven maw het antwoord is te toetsen aan zijn leeftijd. Maar om gewoon te zeggen ik wil mijn vader niet zien lijkt me geen reden om te weigeren dus zal er mogelijk een onderbouwing zijn ..... laten we hopen dat deze onderbouwd is ..... want anders riekt het weer naar het standaard verhaal dat de vader geen rol mag spelen in het leven van zijn kinderen zoals veel gescheide vrouwen het liefs zien..... en nee ik ben niet een gescheiden vader :)

Louis Dekker
Thu, 12/27/2012 - 13:38

a.karst waar staat dat de vader niet zijn best heeft gedaan ????? of vul je gewoon zelf de aanleiding in ?

Louis Dekker
Thu, 12/27/2012 - 13:41

Moeder

Je heb groot gelijk ook je ex moet zijn verplichtingen nakomen en dat zou ook moeten worden meegewogen in een evt rechtzaak gelijke moniken gelijke kappen ..... ik geef je groot gelijk je loopt tegen een oneerlijke situatie aan

Frans
Thu, 12/27/2012 - 14:12

Ik zit een een dergelijke situatie. Mijn zoon van 14 wil ook geen contact meer. Ik respecteer dat en heb daarom geen verdere stappen ondernomen richting de rechter. Heeft toch geen zin. Bovendien zegt de wet dat ze na hun 12e jaar dit ook mogen bepalen. Maar ik moet wel alimentatie blijven betalen en dat kan ik alleen aanvechten bij de rechter. De kosten hiervoor kunnen behoorlijk oplopen daar ik niet pro deo kan procederen. (ivm maatstaf inkomsten 2 jaar terug). Is hiervoor toch een mogelijkheid? Tenslotte wil hijzelf geen contact meer en kan ik ook geen invloed uitoefenen op het heden en toekomst van hem.

Petra Kuipers
Thu, 12/27/2012 - 14:51

Ik vind dit meer dan terecht, ik heb nu een dochter van 10 die al erg ertegenaan hikt als zij naar haar vader "moet" (tsja, in principe is het ook gewoon moeten, want een jong kind word nog daartoe gedwongen) en zij zegt ook al: over een paar jaar ga ik gewoon niet meer.
Ook mijn ex denkt dat dat allemaal van onze kant af zou komen, dat is juist niet zo, wij zeggen hier altijd: het is en blijft je vader.
Maar, zoals ik uit verhalen van mn dochter hoor,doen ze ook niks om het leuk te maken voor de kinderen.
Zelfs in de vakanties is het enigste uitje boodschappen doen, tsja, dan doe je het een beetje zelf dat de kids niet graag meer komen, vind ik dan.
Als mijn dochter over een paar jaar nog stellig roept niet naar vader te willen, ga ik haar ook niet dwingen, ik zal haar altijd zeggen zoals ik nu ook zeg; het is en blijft je vader en hij houd van je, maar je gaat een kind toch niet dwingen ergens te zijn wat het kind eigenlijk niet wil?
Dan word het meer dat er moet gebeuren wat grote mensen willen, dan denkt een vader aan zichzelf en niet aan het kind.
Moeilijke situaties zijn het, voor de vader, voor het kind, maar, ook voor de ex vrouw die vaak in zo n geval de schuld krijgt, terwijl het vanuit het kind zelf komt.

Eileen
Thu, 12/27/2012 - 16:06

Ik wilde mijn vader ook niet zien vanaf mijn 11e. Daar had ik een erg goede reden voor, en de eerste die roept dat het "wel van mijn moeder" af zou komen heeft een groot probleem. Mijn vader heeft het zelf verpest, al zal hij dat zelf niet toegeven. Een van de redenen dat ik mijn vader niet wou zien, was dat hij het niet kon laten om mijn moeder slecht af te schilderen, ook waar ik bij was. Het contact is sindsdien weer hersteld en eveneens weer verbroken toen ik al volwassen was, wederom door zijn eigen gedrag. Ook dit ziet hij zelf niet in overigens.
Ik zie gevallen om mij heen waar de moeder inderdaad een grote rol speelt in het verbreken van contact. Echter, en dit wil men vaak niet in zien, ik zie ook veel gevallen waarin de vader het echt echt echt helemaal zelf verpest heeft. Geen alimentatie betalen voor de opvoeding van jouw kind vind ik overigens kleinzielig en wraakzuchtig, naar een kind toe. Wees volwassen...

Geraldine
Thu, 12/27/2012 - 16:23

Over het algemeen reageer ik niet op deze polls en lees ik meestal de frustraties die ouders hebben, als het om scheiding en omgang gaat. Allemaal heel begrijpelijk en herkenbaar. Bij het lezen van deze reacties, werd ik opeens heel kwaad! De eerste reacties van vaders die de moeders bijna vervloeken. Begrijp me niet verkeerd, ik weet dat het in vele gevallen de moeder is die, om het netjes te houden, zich niet kan inhouden en de vader oneer aandoet, maar er zijn ook omgekeerde gevallen. Ik waardeer het niet dat alle moeders in 1 hokje worden gezet, terwijl er in beide gevallen uitzonderingen zijn. Welke ouder het dan ook mag zijn, je hoort je kinderen gewoon voorop te stellen, je zult je moeten herinneren dat je eens van elkaar gehouden hebt en samen uit liefde een kindje hebt mogen krijgen! Sommige ouders hebben nog niet eens dat geluk om een kindje in deze wereld te mogen verwelkomen! Laat staan dat ze ,helaas, ieder apart voor hun kroost mogen zorgen. Ik ben een moeder die, zich kosten wat kost, altijd heeft willen houden aan het feit dat beide ouders even veel recht op hun kinderen hebben en dit helaas heeft moeten bekopen met nare ervaringen. Gelukkig heeft mijn zoon altijd ingezien dat ik er voor HEM was en hoe dan ook HEM altijd voor mijn eigen geluk heb gezet. Ik had immers destijds besloten naar de ander kant van Nederland te verhuizen en vond het onterecht om mijn moeder recht te misbruiken en hebben we na een proefperiode van 6 maanden besloten dat hij het net zo goed had bij ons, als bij zijn vader en zijn partner. Na 6 jaar bij zijn vader te hebben gewoond, heeft hij voor mij gekozen (hij was toen 13 jaar), echter zijn vader vond dit onzin, ons kind had geen goede reden om bij zijn moeder te mogen wonen. Nou vraag ik je, heb je daar een reden voor nodig?
Helaas hebben ik alsnog, tegen al mijn normen en waarden in, een vuil spel moeten spelen om mijn zoon hier te krijgen. Maar ik ben dolgelukkig dat ik het heb gedaan en mijn zoon ook. Dat dit ten koste van de andere ouder is gegaan, is nooit mijn bedoeling geweest, maar er werd mij geen keuze gelaten.
Ik vind het dus wel terecht dat een kind, zeker op die leeftijd, een stem heeft dat gehoord wordt! Maar laten we als ouder toch gewoon in de spiegel kijken en zich afvragen, waarom jullie kind niet bij JOU wil zijn!
Ik wil nog even benadrukken dat ik niemand voor het hoofd wil stoten en dat iedereen zijn eigen verhaal en reden heeft voor zaken omtrent kinderen. Ik wens iedereen succes en heel veel sterkte hiermee, maar nogmaals: KINDEREN KOMEN VOOR JE EIGEN BEHOEFTEN!

Laros
Thu, 12/27/2012 - 16:39

Ik ben het volledig met Mariken eens
Op die leeftijd alleen toestemming geven na een grondig onderzoek van een volledig onafhankelijke instelling.

Charles
Thu, 12/27/2012 - 19:16

Het is een biologisch feit dat kinderen van hun vader en moeder houden. Dat is ook het uitgangspunt bij de nieuwe wetgeving bevordering voortgezet ouderschap om het kind in gelijke mate op te laten voeden door zijn/haar beide ouders. Het is goed dat kinderen van 12 jaar gehoord worden, echter het is vreemd dat rechters dan op de plek van een medische deskundige mogen gaan zitten. De rechter heeft geen medische opleiding gevolgd en kan geen juiste vragen stellen en geen juiste gevolgen trekken uit zijn vragen.

Het is uiterst onnatuurlijk als een kind zijn ouder niet zou wensen te zien. De vader had in dit voorbeeld een verzoek dienen in te dienen om een deskundige aan te wijzen, die onderzoekt waarom een kind zijn/haar ouder afwijst.
Pas dan en niet eerder kan een juridisch opgeleide rechter tot een afgewogen besluit komen.
Immers de rechter heeft geen opleiding tot psycholoog en/of orthopedagoog gevolgd en kan geen juist onderzoek uitvoeren.

shirley
Fri, 12/28/2012 - 11:22

even een reactie op Diana natuurlijk is allimentatie geen kijkgeld maar het is wel een logische vraag t het feit dat je een zorgplicht aangaat als je voor kinderen kiest ligt er maar in alle normale gevallen zou je als ouder je kind gewoon zien hij of zij woont tenslotte bij jou in huis en je hoort toch maar zelden dat een kind die gewoon bij zijn getrouwde ouders woont zegt ik ga verhuizen want ik wil jou niet zien. Wat betreft die allimentatie vind ik dat deze dan niet meer geld vanaf 16 of 18 jaar geen band met een van je ouders dan ook geen financiele band dop lekker je eigen boontjes.

Pieter
Fri, 12/28/2012 - 11:50

De vraag die nooit beantwoordt kan worden is in hoeverre het de zoon zijn eigen keuze is en in hoeverre deze is gemanipuleerd. Dat een omgang niet kan worden geforceerd kan ik enigzins begrijpen. Ik heb zelf om dezelfde reden ook geen omgang met mijn zonen. Het recht op informatie en op de hoogte gehouden te worden over het wel en wee is iets tussen beide ouders. Dit kan de rechter wel uitspreken , maar als het niet gebeurt ben je kansloos of je moet voor elke informatie vraag naar de rechter. De alimentatie zou direct gekoppeld moeten zijn aan de plichten van de moeder om de vader op de hoogte te houden over het wel en wee van de kinderen en de vader ook moeten betrekken bij belangrijke beslissingen van het kind. In mijn geval betaal ik mij blauw en ontvang ik geen enkele info over de kinederen. Ik ben benieuwd of ik na de 18 ook alimentatie plichtig blijf als geen enkele vorm van contact gewenst is en ik zelfs helemaal niet weet of ze studeren , waar ze studeren etc... Misschien kan een van de lezers mij hierover nader informeren.

Astrid
Fri, 12/28/2012 - 12:37

Ik denk dat kinderen goed in staat zijn zelf aan te geven wat ze willen, en vind ook dat hun mening zwaar moet wegen. Zij moeten per slot van rekening naar de ouder toe. En het is hun leven.
Op dit ogenblik moeten kinderen vaak verplicht omgang met ouders die hun ontwikkeling in de weg staan, verslaafd zijn of hun kinderen (psychisch) mishandelen. Dat is onacceptabel vind ik.
De vader van mijn kinderen heeft Asperger, en heeft gedreigd met zelfmoord als hij ze om het weekend moest verzorgen. Mijn zoon heeft ook ASS en wil zijn vader nooit meer zien. Mijn andere dochter zou dat wel willen als hij in staat is goed voor haar te zorgen, Dit is echter niet het geval. In het omgangshuis bleek dat hij dingen aan de kinderen schreef die geestelijke kindermishandeling genoemd kunnen worden. Daarnaast is hij volgens het omgangshuis niet in staat in het belang van de kinderen te denken. Mijn ex weigert hulp om wel op de juiste manier met de kinderen om te leren gaan, en kon niet leven met bovenstaande conclusie. Na 5 keer omgangshuis heeft hij aangegeven dat hij ze dan maar niet meer wil. De gesprekken zijn niet goed voor hem,zegt hij, en kosten hem steeds een dag, omdat hij aan de andere kant van het land is gaan wonen. Hij verzaakt hiermee zijn plicht als ouder om voor zijn kinderen te zorgen, en niemand kan ook hem dwingen een vader voor zijn kinderen te zijn. Prima want het geeft rust. Maar het geeft mijn kinderen ook het gevoel dat ze niet waard zijn om voor te vechten.
Waarom zouden kinderen geen nee mogen zeggen tegen zon vader?

C vader
Fri, 12/28/2012 - 13:15

Helemaal eens met Bart, mijn dochter heeft ook geen contact meer met mij van af haar 12e en is nu bijna 21 gelukkig stopt de wettelijke alimentatie dan en dan zien we verder, denk dat ze dan wel contact opneemt omdat financieel ook mee gaat tellen

Juspol
Fri, 12/28/2012 - 13:27

En zo laten ze al jaren toe dat vrouwen als dader van kindermishandeling vervreemding (lees passyndroom) kinderen verzieken als borderliner of geen borderliner. Immers borderliners vrouwen die gewoonweg geestesgestoorden zijn krijgen hier klakkeloos gezag waardoor de AMK, Jeugdzorg en de rest het druk heeft onder andere.
Daarnaast geachte mensen, rechters en advokatuur doet u al jaren niets aan belang kinderen duizenden die ten prooi vallen aan zogeheten Verduistering van Staat van kinderen. Een misdrijf. 236 Sr. Al jaren Godsschandalig t.o.v. duizenden kinderen en geborenen. Die je ook in Tros vermist terugziet en dan erachter komen dat ze onder de plu na scheidingen ook van Rechters en al bedrogen zijn door de eigen moeders. Met onterechte beweringen en zwartmakerij onder andere. Dat doen dat "soort" vrouwen met niet alleen partners en omstanders doch ook met eigen kinderen.
bpdcentral.com
rgardner.com

Edwin Hissink
Fri, 12/28/2012 - 13:38

Kind wil geen omgang meer met een ouder en de rechter wil de omgang niet afdwingen? Ik neem aan dat de rechter onafhankelijk onderzoek heeft laten doen naar de dieper liggende oorzaken. Vaak komt het voor dat de feitelijk verzorgende ouder zich (zeer) negatief uitlaat over de andere ouder. Die ouder is ook sterk in het voordeel, want degene heeft alle gelegenheid qua tijdsfactor. De rechter zou daar oog voor moeten hebben. Recentelijk is vanuit de psychologie/psychiatrie bekend geworden dat kinderen nogal eens bewust van de andere ouder worden vervreemd door de verzorgende partij. Dit heeft hele schadelijke gevolgen voor het kind op latere leeftijd. Dit staat bekend onder Parental Alienation Syndrome en komt erop neer dat er kinderen zijn die zo loyaal zijn naar de verzorgende ouder, dat zij die ouder volgen, no matter what. Op latere leeftijd realiseren zij zich dat zij die andere ouder hebben laten vallen als een baksteen en voelen zich daar zeer schuldig over, met als gevolg: het syndroom/stoornis. De andere ouder heeft die schade veroorzaakt door zijn/haar eigen frustratie over de scheiding door te geven aan zijn/haar kind.
Wat betreft de alimentatie: als het kind bewust heeft gekozen voor de afscheid van de alimentatie betalende ouder, zonder dat hierbij negatieve invloed van de andere ouder een rol heeft gespeeld, kan de betalende ouder de alimentatie ook op nul laten stellen bij de rechter. Hierover bestaat jurisprudentie.

Erik
Fri, 12/28/2012 - 13:38

Wat is de reden voor het kind om de vader niet te zien? Was er voorheen wel een omgang en stopt deze ineens?
Ik snap dat een kind meer en meer op zijn woonadres zal inburgeren en een sociaal leven zal leiden. Daarom zal er bij omgang op afstand steeds minder contact zijn. Zeker in de tienerjaren.
Vraag is ook waarom hou je wel een financiele zorgplicht maar geen sociale/emotionele zorgplicht. Een kind kan/mag je niet dwingen dat snap ik.
Ik vind het een moeilijk materie die van elke kant waarheden kent.

Marije
Fri, 12/28/2012 - 13:55

Mijn kinderen gaan wel naar hun vader maar minder dan voorheen omdat ze langer in de auto zitten dan dat ze bij hun vader zijn. Met name op doordeweekse dagen. Het is de keuze die mijn kinderen zelf gemaakt hebben maar vader zegt dat ik ze dit ingeef. Nu wil hij zelfs al zoer gaan dat de vakantieweken niet meer in hele weken verdeeld worden maar in ieder een halve week. Zijn nieuwe partner heeft dit namelijk ook zo. Dit houd in dat wij dan nooit meer op vakantie kunnen gaan en dat terwijl de regeling altijd zo geweest is. De kinderen willen deze nieuwe regeling ook niet, dus nu gaan we naar de kinderrechter. Het draait namelijk niet om de ouders maar om de kinderen en dat wordt zo vaak vergeten .... helaas

Piertje
Fri, 12/28/2012 - 14:22

Persoonlijk denk ik dat van belang is, wanneer de echtscheiding heeft plaatsgevonden. Is het een recente echtscheiding dan zou het kind zijn eigen mening hebben kunnen vormen over een van de ouders. Dan zou het besluit van het kind een rol kunnen spelen.
Is het verzoek tot omgang jaren eerder gebeurd toen het kind nog klein was, zou de ouder een sterk negatief beeld van de ander hebben kunnen gegeven, met het gevolg dat het kind met dat beeld van de ander leeft.
De rechter zou het kind moeten kunnen horen zonder een van de ouders erbij. Uit zijn antwoorden zou dan blijken als zijn besluit gemotiveerd is, of op speculaties is berust. Mensen spreken eenmaal niet altijd de waarheid vooral als het om een gebroken relatie gaat, dan is de ander dan meestal de slechtste persoon op aarde. In die gevallen waar er neutraal over elkaar wordt gesproken, zie ik ook niet een probleem waarom de ander zijn vader of moeder later niet zou willen zien. In de praktijk is gebleken dat biologische vader of moeder een natuurlijke interesse krijgt, soms vaak te laat, wanneer die al overleden is.
Maar zeker moet het besluit van het kind en de achterliggende redenen meegewogen moeten worden.

Een vader
Fri, 12/28/2012 - 15:04

Diep triest, dat heeft die moeder mooi voor elkaar!
Een duidelijk geval van een PAS-syndroom!
Misschien eens nadenken over een dwangmatige therapie voor de moeder.....

René Besselink
Fri, 12/28/2012 - 15:12

Veel moeders voelen zich hier aangevallen en het klopt je kunt ook niet elke moeder over 1 kam scheren, maar in mijn geval heb ik ook mijn ook mijn zoon al vanaf zijn 12de niet gezien, hij is nu 14. Het valt me dus op dat de omgang tijdens de pubertijd ophoud en ik denk omdat het kind op de leeftijd erg beinvloedbaar is. Ook mijn ex heeft hem gemanipuleerd en dat terwijl onze eigen dingen altijd opzij hebben gezet voor hem en wij wel de dingen met hem deden die zij niet deed en dan ga je je afvragen wat deed ik verkeerd? Maar weet van mezelf dat ik mezelf recht in de speigel kan aankijken. Ook vind ik het van belang dat er dieper naar de oorzaak wordt gekeken en een rechter hier geen uitspraak over kan doen, omdat hij vaak de achtergrond niet weet en helaas moeders, jullie toch meer op jullie woord geloven. Ik betaal de alimentatie en zijn sport nog steeds, zo kan hij me nooit verwijten dat ik hem heb laten vallen. Wat ik ook erg sneu vins is dat gelik de hele familie van mijn kant niet meer bij hem in beeld is, zo kan zijn Oma bellen wat ze wil maar ze wordt gewoon weggedrukt, dus dan vraag ik me af, hoezo geen invloed van de moeder, want mijn zoon heeft geen problemen met zijn Oma gehad. Het blijft een welles nietus spelletje en je wordt er doodmoe van. En het kind blijft zo altijd de dupe, onegacht hij het zelf beslist of niet. Het is een onderwerp wat per geval bekeken moet worden, want elk huisje heeft weer een ander kruisje.

Moeder
Fri, 12/28/2012 - 15:56

Ik ben van mening dat de Rechter hier een juiste beslissing heeft genomen, een kind van die leeftijd dwingen tot omgang is onacceptabel. Moeders krijgen in vele gevallen de schuld dat zij het kind manupileerd, die gevallen zullen helaas er ook zijn, maar er zijn ook vele gevallen dat vaders door hun gedrag het aan hun zelf te wijten hebben dat een kind geen omgang wil hebben. Mijn jongste dochter van nu 16 heeft al een aantal jaren geen omgang meer met vader en heeft ook goede redenen om dat niet te willen, hoewel de Rechter destijds heeft beslist dat zij wel moest, heb ik haar beslissing gerespecteerd evenals de keuze van mijn oudste dochter die wel omgang met vader heeft. De meningen over de alimentatie die hier worden beschreven, dat moeders "geldwolfen" zijn deel ik niet, ook zullen er echt wel moeders zijn die het wel zijn, maar zijn er dan geen vaders die willens en wetens geen alimentatie betalen?. In mijn geval heeft vader nooit geen alimentatie betaald voor zijn kinderen, hoewel hij daartoe verplicht was en ik heb nooit de omgang gefrustreerd met vader ook niet vanwege weigeren van betalen van alimentatie. Ik respecteer de keuze van mijn beide kinderen.

seminifeer
Fri, 12/28/2012 - 16:00

In bijna alle gevallen ligt de oorzaak van zon breuk door het bewust of onbewust negatief manipuleren van de kinderen door de moeder. Helaas heeft dat gedrag zelden of nooit consequenties voor die moeder. De vader is altijd het haasje.
Vaak zit er zoveel wrok bij die moeder dat wat haar betreft de man alleen geplukt mag worden...en het verder kan bekijken.

Juspol
Fri, 12/28/2012 - 16:05

En wanneer worden valse verweerschriften aangepakt in familierechtsdossiers? Kenmerk van duizenden borderliners meestal vrouw, bedrog en liegen en manipuleren.
Dat is aan de orde in deze Nederlandse pati?ntjeskwekerij geachte Raad KB en Jeugdzorg. Al jaren zeiden jullie niks van zulke liegende figuren ook rechters zekere niet. Omdat waarheidsvinding gewoonweg niet werd en wordt gedaan al bij de eerste verweerschriften n.b.
En dan? Zitten kindertjes ook later als volwassenen totaal gehersenspoeld bij Trosvermist bijvoorbeeld of Spoorloos.
Dat hebben zulke vrouwen moeders in die zaken kinderen aangedaan en omstanders-slachtoffers. Dat heet crimineel. En dat is crimineel. En als zodanig dienen dat soort vrouwen te worden gezien en vervolgd ook voortaan. Plus wisseling van gezag in belang van duizenden kinderen. Want dat cirkeltje rottigheid gaat nog door in andere generaties ook.

Smit
Fri, 12/28/2012 - 20:23

Je zult maar 15 jaar zijn terwijl je een bloedhekel aan een ouder hebt en je moet er verplicht mee "omgaan".
Als je 15 bent begint het verstand een langzaamaan beetje te werken maar wel genoeg om in deze zelf een beslissing te nemen

Klaas
Fri, 12/28/2012 - 21:57

Wat ik jammer vind is dat je als vader,niet even wat kan vragen aan bv lbio,of de rechter,
meteen moet je een advocaat inschakelen,
want als je niet meteen betaald,dan heb je al meteen de lbio aan je broek hangen.
Het rechtsysteem is er vooral voor de moeder en pa is meestal de dupe van alles.

Klaas
Fri, 12/28/2012 - 22:00

En mijn vrouw is helaas ook een borderliner,
en die krijgt alles voor elkaar bij de rechtbank.

Klaas
Fri, 12/28/2012 - 22:01

Mijn ex bedoel ik dus

Dutch Girl
Sat, 12/29/2012 - 01:26

Het riekt wat naar indoctrinatie! Ietwat invloeden teveel.
Inderdaad, waar is de motivatie van de moeder naar het kind om te stimuleren zijn biologische vader te zien?
Daarnaast mis ik ook wel de echte argumenten waarom het kind de vader niet wil zien. Beter onderzoek hiernaar.
Indien het kind de vader niet wil zien zoals in dit geval, zou ik ook eerlijk vinden als iets aan die alimentatie gedaan zou worden. De vader wil immers wel het kind zien. Daarnaast heeft de moeder een nieuwe vriend en zelfs meerdere mannelijke rolmodellen (in welke context zal ik dit plaatsen, ahum...), maar om niet teveel af te wijken: dan kan de moeder met der nieuwe vriend en mannelijke rolmodellen ook wel in onderhoud e.d. voorzien en hoeft de vader niet gedwongen toch alimentatie te betalen, terwijl die nu scapegoat gemaakt wordt...
Dan meer feitelijke argumenten en beter onderzoek. De vader WIL WEL het kind zien, dat vind ik ook wel belangrijk. Misschien kiest het kind de makkelijke weg, van de minste weerstand, wie weet hoe de moeder met haar nieuwe vrienden en rolmodellen reageert... ??
Verder ken ik de mensen niet. Maar toch sneu zon situatie...

Luc
Sat, 12/29/2012 - 13:53

ook ik zie mijn zoon al ruim 3 jaar niet meer,door dat hij zelf zogenaamd heeft gezegt niet meer te willen. Hij is inmiddels 17 maar ik ben al sinds zijn 3e jaar gescheiden en zn moeder heeft hem altijd beinvloed,helaas heeft hij ook nog autistisch spectrum stoonis (syndroom van asperger) waardoor hij zelf moeilijk een band kan vinden.
\Jeugdzorg die er een puinhoop van maakte heeft het groene licht gegeven 3 jaar terug ommaar geen contact meer te hebben in het belang van het kind.. Je wordt keihard aan de kant geschoven er is niets aan te doen..Nu is ze verhuist met mijn zoon naar delfzijl maar ik heb geen idee waar ze woont,alimentatie moet ik blijven betalen,maar ik weet niet eens of ie nog wel naar school gaat of inmidddels een wajonguitkering heeft en in zn eigen levensonderhoud kan voorzien..naar de rechter kan ik niet meer financieel al uitgekleed na jaren procederen...Als vader ben ben je kansloos...ik mis hem elke dag..hoop dat ie ooit de weg naar mij terugvindt zolang ik er nog ben.....

Pappie
Sun, 12/30/2012 - 01:29

Je kunt als vader nog zo je best doen goed contact met de kinderen te houden maar statistisch is het eenvoudigweg zo dat dit in
meer dan 65% Van de gevallen niet lukt. Reden is ook altijd dezelfde namelijk een de engel spelende maar in feite wraakzuchtige moeder welke je kinderen (in)direct hersenspoelen om afstand van je te nemen.
Je kunt daar als vader mee zitten maar daar doe je niets aan, wettelijk en sociaal gezien is Nederland op dit gebied een zooitje.
Laat je niet irriteren door moeders met het "alimentatie is geen kijkgeld" maar wijs je kinderen erop dat indien ze geen contact met je willen ze dan ook geen alimentatie moeten willen. Als dat niet helpt doe dan hetzelfde als je kinderen en indien ze zichzelf niet meer
laten zien, zorg dan (als je die mogelijkheid hebt) dat ze jouw en hun alimentatiegeld ook niet meer zien. Omzeil de reikweite van LBIO
en vertrek naar een land waar je van gezeik van het LBIO geen last hebt.

Maar verder effe serieus, de kinderen zelf kun je weinig kwalijk nemen dat ze een onrealistische kijk op de werkelijkheid verkregen, het zit hem nu eenmaal in het systeem welke daartoe zorg draagt. Je kunt wel hopen dat ze er door heen zien maar dat is niet te verwachten gezien ze nu eenmaal het beeld van de wereld uit het oog van de moeder mee krijgen. Uiteraard/natuurlijk zouden ze beter moeten weten, en sommige vaders proberen tegen beter weten in contact te blijven houden, maar geloof me, het zal hun houding en mening echt niet veranderen (integendeel) net zo min als je een moslim van zijn geloof brengt.

Ik hoor zoveel vaders klagen over dit gebeuren maar wat doen ze eigenlijk zelf eraan? In hoeverre word daadwerkelijk iets ondernomen om in Nederland er verandering in te brengen. Iedere vader denkt dat het hem niet zal overkomen en tegelijkertijd gebeurt het bij (bijna) allemaal, kinderen die niets van je willen zien behalve je alimentatiegeld.

Van rechters hoef je al helemaal niets te verwachten, ze kunnen trouwens niets doen daar het al gedaan was toen ze de kinderen aan de moeders toewezen , zonder duidelijk te stellen dat indien de kinderen zelf geen contact meer wensen aansprakelijkheid op alimentatie kan vervallen. Het is nu al eenmaal zo dat wat er ook gebeurt de kinderen altijd alimentatie krijgen, je ziet nooit dat een moeder veroordeelt word voor het onvoldoende moeite doen om het contact met de vader in stand te houden, je ziet alleen het resultaat (wat moeder geestelijk teweegbrengt bij het kind). Het is te makkelijk om te parasiteren op de vader (onder het mom van "je hebt ze gemaakt dus moet je er ook maar voor opdraaien").
Deze hele gang van zaken is ziek, helaas is Nederland op dit gebied onderontwikkeld en zal het niet gauw veranderen.
Het enigste advies is, trek het je niet aan, het ligt niet aan jouw het is nu eenmaal zo, verder is het misschien inderdaad niet slecht te emigreren, zo hoef je tenminste niet te investeren in iets wat je niet wilt. (En dan bedoel ik natuurlijk niet de kinderen die wilde je wel, maar niet wat er van gemaakt werd).

Pappie
Sun, 12/30/2012 - 02:02

PS: het is onzin te stellen dat vaders zogenaamd hun recht kunnen halen. Dit kan alleen in theorie, feitelijk is het altijd een verlies/verlies situatie. Advocaten kosten geld. Zou je winnen dan gaan je kinderen je echt geen toffe peer vinden (dan kost het hun en hun moeder geld) en als je verliest kost het je zelf geld. De belastingbetaler wilt ook niet dat deze "privezaken" op hun verhaald word dus hier is geen hogere wiskunde voor nodig wat het resultaat is.
Veel kinderen missen een hoop steun (en geld) van hun vaders gewoon omdat de kinderen "geestelijk gemankeerd" zijn geraakt en niet meer in staat zijn "normaal" met hun vader om te gaan. Dit vind ik jammer. Veel moeders zouden dit kunnen beseffen maar hebben onvoldoende rationaliteit of erger hebben daar gewoon schijt aan. Dit is dan ook wat in dit rechtssysteem fout zit en gerepareerd dient te worden.
Een omgangsregel is pas een regel als baten en plichten duidelijk zijn geregeld, en daar hoort dus bij: indien de vader contact wenst maar de kinderen niet, vervalt het recht op alimentatie. Ik zou het ongeveer op een jaar willen stellen, dus een jaar geen contact proberen te zoeken dan vervalt de alimentatie.

ikke
Sun, 12/30/2012 - 15:52

probeer al 6jaar omgang te krygen met onze meiden maar vergeet het maar mannen we hebben geen schyn van kans in dit land tis gewoon eenrichtingsverkeer wat je ook probeert deze stelling is daarom ook waardeloos want idd nu zyn onze kids ook alweer 12 en 16 dus nee die kun je niet meer dwingen nogal wiedus zou ik zo zeggen maar al met al mag ik wel gewoon allimentatie betalen hoor dat schynt normaal te zyn

Cor
Mon, 12/31/2012 - 13:05

Helaas heb ik er zelf ook mee te maken gehad, als je met Jeugdzorg te maken krijg moet je oppassen wat je zegt, ze gebruiken alleen maar wat ze kunnen gebruiken voor hun visie. Ze geven de kinderen de woorden in hun mond, zodat hun visie wordt versterkt bij een uitspraak van een Rechter. Ze zorgen bij Jeugdzorg er wel voor dat ze aan het werk blijven. Het beste is om er samen uit te komen en er voor te zorgen dat Jeugdzorg en de Kinderbescherming er buiten blijft want die richten meer schade aan het gezinsleven. Hopelijk begrijpen beide ouders dat het belangrijk is dat een kind beide ouders nodig heeft.

Angele Steentjes
Mon, 01/14/2013 - 15:26

Geldt dit dan niet? Art. 1:247 lid 3 bepaalt dat het ouderlijk gezag mede omvat de verplichting van de ouder om de ontwikkeling van de banden van zijn kind met de andere ouder te bevorderen. Gelijkwaardig ouderschap behoort uiteraard niet alleen te bestaan tijdens de relatie van de ouders, maar ook na de verbreking daarvan, waarbij het er niet toe doet of er sprake is van een huwelijk, van een geregistreerd partnerschap dan wel van een niet-huwelijkse en niet-geregistreerde samenleving.

# Redactie JuroFoon
Mon, 01/14/2013 - 15:32

Tav Angele Steentjes: uiteraard is dat ook van toepassing, echter dient de uitvoering van het ouderlijk gezag in het belang van het kind te zijn. Indien een 15-jarig kind geen omgang met een van de gezaghebbende ouders wenst (en de rechter het daarmee eens is) dan heeft dat doorgaans voorrang. Om deze reden (belang van het kind) kan het ouderlijk gezag dan ook ingeperkt worden (ontzetting of ontheffing).

Angele Steentjes
Mon, 01/14/2013 - 16:14

Bedankt voor de reactie. Dit artikel praat echter over de verplichting van de verzorgende ouder. Terecht want die heeft meer macht over en toegang tot het kind. Deze heeft in dit geval totaal niet laten zien dat zij haar best doet om het contact met die andere ouder te bewaken. Ze wordt daar zelfs niet op aangesproken. Integendeel. Zij wordt zelfs beloond voor het overtreden van dit artikel. Als ik de tekst goed begrijp zou volgens mij haar ouderlijke macht ingeperkt dienen te worden. Ik heb er echt mijn twijfels over het in belang van kinderen is dat zij moeten kiezen tussen twee ouders. Het lijkt mij beter als rechters dit artikel scherper toepassen. Maar goed, die jongen is hoe dan ook niet te benijden.

moeder in nood
Tue, 01/15/2013 - 18:46

Mijn ex had een prachtige bezoekregeling met zijn zoon: woensdag/donderdag, ieder tweede weekend, iedere tweede vakantie, grote vakantie week om week (zoon is pas 4). Vanaf het begin heeft ex (die in het onderwijs werkt) de vakanties verzaakt, in de grote vakantie maar éen week genomen, en sinds kind vier is heeft vader geen belangstelling meer voor de woensdag/donderdag, want dan moet ie voor "een korte middag" 80 km. rijden omdat ie zelf bij zijn vriendin is gaan wonen, terwijl zijn huis hier 10 min. vandaan nog steeds aanwezig is. Sinds zijn nieuwe vriendin is er heel veel onrust- vader heeft haar wijsgemaakt dat ik hem van zijn zoon afhou (wat dus absoluut niet zo is!!!) en daarom kan hij zoonlief natuurlijk niet meer zo vaak hebben want dan valt hij door de mand. Dit alles is al 18 maanden aan de gang. Na heel veel gesar zijnerzijds zijn we nu in de hulpverlening terechtgekomen - ik wil gewoon geen contact meer met hem, afgezien van de eens in de twee weken overdracht, en sinds dat nu geldt gaat het heel goed en komt zoon ook tot rust. Maar ik word gedwongen weer contact met hem aan te gaan door de hulpverlening en anders geven ze me aan bij de kinderbescherming. Dus in dit geval is het juist helemaal andersom. Het is toch niet normaal dat je als moeder de vader bij de haren aan zijn bezoekregeling moet houden??
En dan nog ten overvloede - hij betaalt geen cent alimentatie. Hij heeft zichzelf de schuldsanering ingewerkt en heeft een nihilstelling geregeld. Lekkere papa!!

Vader in nood
Wed, 01/16/2013 - 11:32

Wat is het belang van het kind? Het grote probleem is dat je niet kunt afgaan op wat het kind zelf zegt. Er kan een jarenlange programmering aan ten grondslag liggen. Vooral als deze uit geen contact met de niet-verzorgende ouder te willen, terwijl daar geen duidelijke, objectieve gronden (zoals mishandeling e.d.) aanwijsbaar zijn. Een grondig onderzoek is daarom geboden. Ik zie nu vaak in de rechtspraak dat de mogelijkheid van beinvloeding onvoldoende wordt onderzocht. Moeder kan hier bijvoorbeeld simpelweg ontkennen.

En dan de gezagskwestie. Kinderen staan onder ouderlijk gezag. Het is hier niet gezegd of vader ook het ouderlijk gezag heeft. Indien wel, dan moet het ook mogelijk zijn om dat gezag inhoud te kunnen geven.

Ik zie op dit gebied nog een mogelijke scheefheid: het wordt aan de wil van het kind gelaten om wel/geen omgang met zijn vader te hebben. Het wordt niet aan de wil van het kind gelaten om wel/geen omgang met zijn moeder te hebben. Is dit niet een uitholling van de ouderlijke zorg?

Ik geloof dat beide ouders een onvervreemdbare verantwoordelijkheid hebben naar hun kind, en dat de aanwezigheid van beide ouders in het leven van het kind ook een onaantastbaar belang van het kind is. Als een kind niet meer met één van de ouders te maken wil hebben, dan is het ook hun beider verantwoordelijkheid om daar iets aan te doen. En aan de rechterlijke macht en de jeugdzorg om daar heel zorgvuldig mee om te gaan. Alleen afgaan op de wil van het kind is absoluut onvoldoende.

hetty
Wed, 01/16/2013 - 13:56

Ja, de Wet geldt wel, maar wordt niet nageleefd door een van de ouders of gehandhaafd door de rechters.
Ja, de (meestal) moeders moeten de andere ouder informeren over het wel en wee van de kinderen, maar doen dit niet omdat ze er toch niet voor gestraft worden. Er samen uitkomen is het beste wat ouders kunnen doen in het belang van hun kinderen, maar wat als één van de twee niet wil?
Ja, het zijn voornamelijk moeders die hun kinderen vervreemden van de vaders, maar in mijn geval is het andersom. De vader manipuleert de kinderen, hij voedt ze niet op en als de moeder dat wel wil doen, loopt het kind naar de vader waar het vrijwel alles mag.
Wat moet er van deze kinderen terecht komen? Traumas, PAS, ouderverstoting, geen hulp willen, depressie, etc. en de rechters werken daar erg hard aan mee.

Eileen
Thu, 01/17/2013 - 16:32

Er staat nergens dat de vader het niet helemaal zelf verpest heeft, en toch wordt maar aangenomen dat hem geen enkele blaam treft. Niemand hier die wil toegeven dat vaders het soms niet helemaal goed doen?
Mijn vader, zoals ik eerder schreef, heeft het voor zichzelf verpest. Maar dat wilde hij maar niet inzien. Het lag allemaal aan mijn moeder volgens hem. Totaal gebrek aan zelfinzicht en, nog belangrijker, vermogen om kritisch (nadruk op kritisch) naar zijn eigen gedrag te kijken. Dit heeft er mede toe geleid dat ik na hersteld contact zelf heb besloten om wederom geen contact meer te willen, in toen allang volwassen leeftijd overigens. Had ook toen helemaal niks met mijn moeders houding te maken, en alles met dat van hem.
Niet dat hij dat ooit zal toegeven, hij heeft niks verkeerds gedaan als je hem mag geloven...

Alexandra
Tue, 01/22/2013 - 10:07

Ik hoor hier vaak dat vaders weigeren alimentatie te betalen voor hun kinderen. Ik snap niet hoe dat kan! Het LBIO kan toch worden ingeschakeld? Als vader dan nog niet wil betalen kan er loonbeslag gelegd worden bij de werkgever van vader! Dan wordt er toch betaald!

Lb.Koppenol
Sun, 02/03/2013 - 09:04

Hier kunt u exact lezen wat vele duizenden kinderen in Nederland wordt aangedaan met bekende daders nota bene, veelal de na scheiding verzorgend ouder-moeder.
Schandalig Nederland politiek en Familierecht!
De grootst niet omschreven misdaad van de eeuw genoemd door Hoefnagels en het is zo.
Kindermishandeling, ga dan ook vervolgen die vrouwen voor kindermishandeling want dat is het ook!
www punt rgardner punt com

Monique
Wed, 02/20/2013 - 10:44

Ik vind wel dat de vaders nu in het slachtoffer rol gaan zitten.. Een kind van 12 of ouder kan echt wel zelf aangeven wat hij/zij zelf wilt... En het is niet de zaak van de moeder om het leuk bij de andere ouder te houden .. Nee dat is de taak van de niet verzorgende ouder die omgang heeft.. Ik heb een kind van 6 hij wilt niet naar papa maar gaat wel de wet bepaald dat .. Tja als je eigen vader zijn andere kind meer voortrek een kind van 6 is niet dom.. En ik ga het niet leuk houden bij papa dat moet papa zelf doen.. Ik zeg ook nooit iets verkeerds over papa.. Er word eigenlijk nooit over papa gepraat.. Niet omdat ik het verbied maar mijn zoon vraagt er ook niet om.. Papa moet er voor zorgen dat hun band goed word.. Hij was ook zomaar een jaar weg zonder omgang met zijn zoon .. En na een jaar ineens omgang eisen.. Hij verdient het niet .. En mijn zoon is ook liever bij zijn vriendjes .. En ik weer Zeker als hij 12 is hij echt niet naar papa wilt hoor.. En ik zal altijd achter hem staan.. En hij ziet mijn nieuwe partner ook meer als papa al noemt hij me nieuwe partner bij naam en geen papa.. Maar ex wilt naar ouder gesprek hij wilt mee en als het zover is heeft hij weer geen tijd en/of zin zwemles ppfff problemen gehad omdat mijn zoon op zaterdag zwemt moest hij dus in zijn weekend en zijn tijd met hem naar zwemles dat was te veel.. Kind word ziek hij belt me op dat ik mijn zoon maar moet ophalen heeft mijn nieuwe partner gedaan dus koste mijn zoon hem te veel tijd en energie walgelijk.. Overigs hebben wij hem meteen opgehaald kind sliep al en werd door papa even uit bed getrokken .. Walgelijk .. Mijn zoon vond dat wel fijn om thuis te zijn en mama natuurlijk ook maar daar gaat het niet om.. Hij betaald ka maar geeft echt geen euro meer uit aan hem hoor.. Ben ik vergeten ondergoed en/of sokken mee te geven krijgt hij gewoon 2 dagen het zelfde aam echt niet dat hij even naar de winkel gaat hoor .. Is wel 5 euro extra voor hem hoor.. Verjaardags kado al 4 jaar niks gegeven aan hem want zijn verjaardag word niet bij papa gevierd ... Het is gewoon een walgelijk vent ... Elk omgang weekend krijg ik een aggresief kind terug .. Moet ik hem weer in het geteel zien te krijgen.. Bah overigs doen ze nooit wat als mijn zoon bij hun is maar wel als mijn zoon gewoon thuis is.. Lees ik op Facebook waar ze als vrienden in staan het is walgelijk.. Nu komt er een 2e kind en mijn zoon moet zijn kamer af staan en naar de logeerkamer verhuizen.. Is hij een logee dan? Hier heb ik 3 kinderen alle 3 worden ze gelijk behandelt .. Ook door mijn nieuwe partner hij houd van alle 3 even veel ondanks dat de oudste biologisch niks van hem is.. Maar dat walgelijk zooitje daar niet .. Ik vang me zoon elk omgang weekend weer op .. Maar ik ben er ondertussen klaar mee.. Ik wacht op het moment dat hij 12 is en dan het kan uitspreken .. Wat hij overigs al bij de kinderbescherming heeft gedaan maar een kind van 6 kan dat niet weten.. Dat moet altijd aan moeders liggen he ? Maar een kind van 6 is niet dom en voelt dondersgoed dat hij niet gewenst is hoor .. Ze moeten meer naar de kinderen luisteren.. Maar onze tijd komt nog wel en dan is papa verleden tijd.. Overigs word er niks verkeerds gezegd hier in huis over papa.. Ik zeg vaak wel tegen mijn partner ik kan mijn zoon alles geven het enigste wat ik niet kon geven was een liefhebbende biologische vader...

Zusje van nu weer gelukkige moeder van verloren kind
Thu, 02/21/2013 - 02:02

Ben ook tegen nodeloos dwingen van een kind omgang te hebben. Maar ik zou wel vinden dat er verplicht hulp zou moeten worden ingeschakeld om eruit te vinden waar dit mee te maken heeft. En niet even een gesprekje maar serieuze hulp met mogelijkheden tot evaluatie later en de mogelijkheid om terug te komen op de beslissing. Geen kind welke een keer de beslissing genomen heeft kom makkelijk terug op zijn/haar besluit. Zelfs al zou het willen de drempel is op deze leeftijd veel te hoog. Juist ook vanwege het fenomeen ouderverstotingssyndroom.
Mensen hebben geen idee wat dat doet met kinderen en ook ouders.

In de puberleeftijd zit een kind heel anders in elkaar dan later. En het heeft op zo een leeftijd nog niet door wat het later zou willen. En dan heb je kans dat het niet meer goed komt. Uit eigen ervaring in de familie weet ik hoe dat werk voor de ouder en het kind zelf. Het kind zelf voelt zich hier ook niet werkelijk fijn onder. Uitzonderingen zijn natuurlijk vastgestelde situaties waarin duidelijk aangetoond is dat ouder zijn kind ernstig te kort doet. Een kind weet zeker wel wat het op die leeftijd wil, maar heeft nog een kijk op hoe dat zijn/haar leven/functioneren negatief kan beinvloeden wordt er helemaal niets aan gedaan.

Er zou op zijn minst een professionele poging ondernomen moeten worden om betrokkenen aan tafel te krijgen. Gelukkig in het genoemde geval alsnog goed gekomen, maar het heeft wel 15 jaar geduurd. heel goed zelfs. Omdat de band in de basis wel goed was en de ouder nooit heeft opgegeven en het kind ook zo zijn twijfels had. Ook al wilde het eerst liever geen contact meer. En het daar wel heel moeilijk mee had.
En achteraf bleek dat dit eerder opgelost had kunnen worden, was er in die tijd extra aandacht en hulp geweest in deze situatie. En ook hier was sprake van subtiele beinvloeding en gebruik van de situatie, wat er toe bij gedragen heeft tot een zekere vorm van ouderverstoting heeft geleid.
Kind heeft m.i. tot op de dag van vandaag niet door hoe dit is gegaan.

Net zo goed dat je tegenwoordig een ouderschapsplan moet invullen om te waarborgen dat het belang van het kind gediend wordt. Als een jongere oud en wijs geacht wordt om zelf te gaan beslissen mag hij ook gaan beseffen wat hij zijn ouder aandoet door geen contact te hebben.

@Angele Steentjes
Sun, 02/24/2013 - 21:58

Dat geldt alleen als ouders overeenstemming daarover kunnen bereiken, bij gebrek daar aan heeft de zorgende ouder het alleen recht mbt de kinderen......
De rechtbank, raad, etc, bevestigen alleen maar dat de niet-zorgende ouder recht heeft maar dat er al langere tijd geen contact geweest is tussen de niet-zorgende ouder en kind, dat het herstellen van dit contact zeer moeilijk geworden is.
Oftewel, de zorgende ouder komt met iedere omgangsfrustratie weg......

@Zusje van nu weer gelukkige moeder van verloren kind
Sun, 02/24/2013 - 22:08

Onzin..... volgens het familierecht is omgang in het belang van het kind, maar nergens is vastgelegd of daar een minimum voor geldt, en in welke gevallen.
Ga gerust naar een advocaat, rechter, etc..... en kijk goed naar de stukken die je ontvangt. De uitnodigingen van de griffier op briefpapier, de verhandeling, uitspraken, etc op blanco niet ondertekend papier.... oftewel.....
Inzage in het dossier wordt niet toegestaan, en de stukken niet voorzien van enige waarheidskenmerk als bewezen opgenomen in dossiers....
Denk er over na....
Er is zeer zeker iets mis in dit rechtssysteem, en iedere rechter en advocaat wordt getrained om de rechtzoeken burger zo lang mogelijk te laten strijden....
Bewijs het tegendeel maar.

@Monique
Tue, 02/26/2013 - 22:56

Nee, dat is voorbehouden aan die liefhebbende vader die de strijd is aangegaan en buiten spel gezet is door civiel rechtelijke instanties........... van moeder had vader geen steun. Toch?!

Ik zeg vaak wel tegen mijn partner ik kan mijn zoon alles geven het enigste wat ik niet kon geven was een liefhebbende biologische vader...

Rob
Wed, 04/03/2013 - 19:24

Ikzelf vind het allemaal erg moeilijk, maar het moet geen straf zijn om naar je vader te moeten, want dat staat wel in de uitspraak in mijn geval.
Mijn dochter is ook 15 en lekker aan het puberen, maar ik kan en mag mijn opvoedende taak ook niet laten schieten. En als ik daar mijn dochter op aanspreek is het antwoord " Dan kom ik volgende keer niet!"
Ik heb wel getracht mijn ex hierop aan te spreken dat "wij" zo tegen elkaar uitgespeeld kunnen worden, nu ik, en wie weet later mijn ex. Helaas is de communicatie tussen mij en mij ex niet bijster goed, dus hoe zei er mee omgaat weet ik niet, alleen "laat haar maar even".
Ik kan en wil niets doen aan het feit dat mijn dochter even niet komt, want het moet geen plicht zijn maar iets leuks, en tja, als zei het even minder leuk vindt dan komt ze niet, ook al vind ik het jammer. (En het ging gewoon over een Pizza waar ergens een randje op zat, dus wilde ze niet eten)

jolanda
Wed, 04/17/2013 - 16:04

Het zou voor kind en ouder goed zijn omwel het contact te behouden..Ik snap wel dat een kind als het wat ouder is, iets minder naar de ouder toe wil...En de beide ouders en kind moeten hier samen over kunnen praten over hoe of wat!
Voor de ouder die zijn kind niet meer ziet of minder, is het namelijk erg moeilijk dat hij of zij zijn kind niet meer mag zien!! En als een rechter nu gaat beslissen dat het kind niet meer naar de andere ouder gaat, omdat het kind genoeg vader figuren om zich heen heeft...Denk ik toch waar is die rechter nu eigenlijk mee bezig!!!! waar blijf je dan als ouder!! Je mag met liefde kinderen nemen, maar dan word er over een aantal jaar gezegt rot maar op vader of moeder!!!!! Te belachelijk voor worden !!!

@Jolanda
Sat, 04/27/2013 - 00:34

Maar zo gaat het echt. Als ouders er niet samen uit komen, dan heeft de niet-zorgende ouder gewoon geen enkel recht om de kinderen bij zich te ontvangen. Hoe moeilijker de zorgende ouder de omgang maakt, hoe meer de niet-zorgende ouder en kind het contact verliezen. En dit wordt in stand gehouden en gerechtvaardigd met woorden als belang van het kind, en langere tijd geen omgang is geweest. Zoiets heet een selffulfilling prophecy, lok de strijd uit, en je komt er mee weg.

Beste Rob
Sat, 04/27/2013 - 00:45

Het heeft geen zin om je dochter daar op aan te spreken. Dat is jouw taak ook niet. Jouw taak is het om jouw dochter te steunen en altijd welkom te heten. Jullie beiden hebben een verlies aan jaren te verwerken, jaren die jullie beiden niet terug krijgen. Bij jouw dochter is uiteraard een spanningsveld ontstaan, ze heeft haar emoties, en zoekt rechtvaardiging voor haar gevoelens. Dat die er niet zijn en ze wellicht jaren gebukt onder leugens/listen/laster geleefd heeft, moet ze zelf ook een plek geven.
Ook jij bent een vader, ondanks alles houd je kennelijk van je dochter, heb je geen familiedrama aangericht, en het kost weinig tijd om leugens en listen te gebruiken om mensen op een verkeerd been te zetten, maar het kost jaren, jaren die je overigens niet terug zult krijgen, om anderen in te laten zien dat je in het belang van de kinderen handelde.

Eva Polak
Thu, 06/13/2013 - 07:44

Het valt mij op hoeveel haat en bitterheid,er uit de mannen hun mond komt.Ik hoor een strijd met een puberend kind alsof ze zelf puber zijn. Denk eens terug aan je eigen pubertijd hoe gevoelig je toen was.Aan die ex ,die je misschien voor een gelaarsd huppelkutje op hege hakjes in de steek hebt gelaten,die nu gefrustreerd achterblijfd en nooit meer aan de man komt.en soms nog minder aan een baan.aan de kinderen die zich in de steek gelaten voelen omdat er een vader is die zich als een puber gedraagd met dat gelaarsde poesje.En niet te vergeten ,vrouwen die het met een mis (ras) relatie geprobeerd hebben en nu gesard en gepest worden met hun mix kinderen.Zwarte vrouwen die het nog moeilijker hebben ,want die kennen geen "horizontale " familiebanden. youtu.be/bVBJ3WacNCI
,Maar ze gaan gewoon door met de kinderen naar school brengen,verzorgen, Al doen ze het misschien niet allemaal perfect :ze doen het gewoon.Heel veel mannen zitten als een paar bibberende jonge juffrouwen van hoge stand te klagen en te zeuren, met in de linkerhand weer een nieuw schattig hooggelaarsd poesje die het wel prima vindt om lekker thuis te snorren en te doezelen en te wachten tot haar heer en meester weer thuis komt. Tot ook haar jaren van verstand aantreden.Steek je handen uit de mouwen .doe gewoon wat leuks met je kinderen, Doe gewoon fatsoenlijk en beschaafd tegen je ex.laat je verleidingskunsten tegen haar thuis want ook dat gebeurd vaak.Gedraag je als een vent,een kerel,of weet je niet hoe dat moet,
Nou niet zoals veel oosterlingen tegen het westen met een zielig gezicht en de handen omhoog zeggen: oh oh oh wahat moehoet ik doehoehoen.Maar gewoon: wat kan ik doen om de kinderen te redden voor een leven lang pijn en frustratie.Maar stop dat zielige gezeur over al die "ex wijven met borderline " etc. Waarom is in de eerste plaats die vrouw weggelopen? Want het zijn toch meestal de vrouwen die dat doen.Omdat ze een ander had? waarom dan?

Sjaak
Wed, 07/03/2013 - 20:33

Er staan een heleboel herkenbare posts.
Ik ben bitter geworden;
* rechtspraak is kromspraak; er is geen kennis van psychopathie.
* de kinderbescherming doet wel grondig onderzoek maar onderzoekt de ouders zelf niet grondig.

In mijn geval is ex-vrouw een niet gediagnosticeerde borderliner die alle aspecten heeft die Jan Storms schrijft in zijn boek getiteld "Destructieve Relaties op de schop - psychopathie herkennen en ermee omgaan".

Voor iedereen die hier niet mee bekend is: verplichte stof!! Zou dit bekend zijn dan zouden een hoop posts hierboven niet zijn geschreven en zou de rechtspraak en hulpverlening ook anders zijn

Er is nog geen 1 (geen 1) verzoekschrift of verweer geweest van mijn ex dat niet voor minder dan 75% is gelogen. En beste lezer; via een handtekening, emails en sms is een afspraak toch af te lezen?? Mijn ex grossiert in leugens als aanval om alle aandacht van zichzelf af te wentelen.

Onze dochter woont bij mij en maakt het borderline gedrag mee van moeder tijdens de omgangsregeling; en zij wil daarom niet naar moeder. En moeder zit volop in de aanval naar mij en dochterlief moet dat allemaal maar weten hoe vader gestoord is, en daarom wil dochter ook niet naar mama.
Toch is er geen instantie die daarnaar kijkt.
BJZ niet, RvdKB niet, de rechter niet.
En vergis u niet; dochter zit echt met groot verdriet want ze wil wel een mama, maar niet zoals ze is .... want dat maakt haar kapot.

In diverse posts werd geschreven over alimentatie;
Bij alimentatie kijkt de rechtbank niet naar redelijkheid.

Ex claimt 1,5x mijn netto inkomen als partneralimentatie terwijl ze gaat samenwonen met haar vriend; terwijl ik alle kosten van onder andere het -voormalig- gezamenlijk huis moet betalen.
De rechter beoordeeld dit niet en vraagt mijn inkomensgegevens om te zien of ik het kan dragen.
Mijn ex vraagt 300 netto per maand per kind terwijl de oudste nooit gaat en de jongste er 4 dagen is per maand; terwijl in het ouderschapsplan staat dat ik alle kosten voor de kinderen zal betalen; de rechter blikt of bloost niet en vraagt mijn gegevens om te beoordelen of ik het kan dragen.

Mijn ex is vanuit West Brabant naar Drenthe verhuisd naar haar vriend (250km); en ex vindt het "schokkend" dat ik niet minstens (!) de helft van de omgangsregeling moet betalen. De rechter kijkt niet naar mijn (fulltime) zorgtaken, of naar (alle) kosten die ik te dragen heb, en vind dat ouders beide gelijkelijk kosten moeten dragen van de omgangsregeling.

Als vader met kinderen ben je rechteloos.

Urs
Thu, 08/22/2013 - 15:36

En hoe zit dat dan als kind zich verstopt en niet na vader wil doordat hij door nieuwe vriendin vader geslagen word en vader er niks aan doet mij kind is 13 jaar en hij wil niet meer naar vader ik als moeder heb altijd geprobeerd om het goed te houden voor mij kinderen maar in deze omstandigheden moet ik alsmoeder mij kind beschermen er bezorg en niet wetend hoe verder

Evelien
Thu, 10/10/2013 - 16:44

Het boek Destructieve Relaties op de schop is een boek dat alle rechters en mediators moeten lezen. Mijn ex-partner(man) is een psychopaat,maar als je dat zegt denkt iedereen aan Hannibal Lecter. Er zijn veel psychopaten en een kleine groep daarvan moordt.Mijn ex-partner stapt om het minste geringste naar de rechter. Hij heeft geld,macht en status. Hij is een charmante manipulator.Door zijn geld ,macht en status geloven veel mensen hem en kijken tegen hem op. Als hij weer naar de rechter stapt, om de meest onnozele dingen, zijn al zijn punten gelogen,maar de rechter gelooft hem. Veel rechters lijden aan tunnelvisie. Ze denken dat de moeder altijd de kinderen tegen de andere ouder/vader opzet.Ik heb helaas te maken met een psychopaat, die wil dat ik in de goot terecht kom en zegt dat hij daarvoor zal zorgen. Dit doet hij dus ook al 8 jaar. Helaas eindigen veel relaties in de zogeheten vechtscheidingen. Ik heb een hekel aan het woord. In mijn geval is het een EENZIJDIGE VECHTSCHEIDING. Ik word meegetrokken in zijn zielige machtsspel en moet me constant verdedigen. Hij is de jager en hij ziet me als zijn prooi. Kinderen hoe klein ze ook zijn hebben dit door. Mijn ex partner heeft niet in de gaten dat hij met zijn gedrag de kinderen juist wegjaagt. Hij is koud, kil en gevoelloos!
We weten niet waarom de jongen niet meer naar zijn vader wil. Misschien moeten we allemaal eens ophouden met oordelen en veroordelen. Hij zal zijn reden wel hebben om niet meer naar zijn vader toe te willen. Dat gaat ons niets aan.Twijfel niet zo aan meningen van kinderen. Kinderen laten zich niet zo gauw iets wijsmaken.
Laten we hopen dat het een leuke,gelukkige man wordt en dat hij van het leven geniet.
P.S.Nog een erg goed boek om te lezen Gewetenloos van Robert D. Hare

Loes
Thu, 11/07/2013 - 17:19

Helemaal mee eens. Als een kind 12 jaar geweest is en zelf goed kan aangeven waarom hij of zij geen contact wil met de andere ouder, moet de rechter daar in mee gaan. Kinderen dwingen heeft geen enkel zin als ze op die leeftijd zijn. Beneden de twaalf vind ik wat moeilijker daar ik denk dat een kind dan nog niet echt een mening heeft en niet goed genoeg kan aangeven wat hij of zij wil,

anja
Thu, 06/05/2014 - 14:54

mijn kids 15 en 20 jaar willen hun vader ook niet meer zien..ze zien hem niet als n vader en toen hij nog bij ons was noemde de jongste hem zelf niet meer papa..bij iedereen is de situatie anders..men ex gebruikte geweld voor de kids hun ogen en zijn bang van hem..hij is vaak lastig ook toen ze nog meegingen en op laatste toen hij nog bij ons was begon hij ook met de kids..hij sloot ons alle 3 geregeld op..is toch heel normaal dat ze hem niet als n vader zien.

Naam. Oma
Wed, 07/16/2014 - 16:47

Hoe zit dan bij niet gescheiden ouders? Een kind van niet gescheiden ouders is soms ook kwaad op zijn vader . Vindt de rechter dat hij ook zelf mag beslissen zijn vader niet meer te zien?

JH
Thu, 09/18/2014 - 16:35

Na mijn scheiding zag mijn zoon (nu 16) zijn vader in eerste instantie wel. Echter sinds vorig jaar wil hij nav een voorval op zijn verjaardag, op dit moment, geen contact meer met zijn vader. Vader neemt ook totaal geen initiatief om contact te hebben. Ik vindt dit jammer maar ik kan hem ook niet verbieden of dwingen om contact met zijn vader te hebben.
Mijn dochter heeft gelukkig wel, hetzij sporadisch, contact met haar vader.

Dader
Wed, 09/24/2014 - 14:20

Vaders, wen er maar aan. Je bent per definitie de pisang. Je wraakzuchtige ex zal je in elk geval niet bijstaan (eerder tegenwerken) en de rechterlijke macht kijkt niet verder dan het belang van het kind en zijn of haar leefomgeving (meestal bij ex). Mijn ervaring is vader is altijd de dader.

moeder/stiefmoeder
Sun, 10/12/2014 - 15:35

Een hoop gekissebis. Ik begrijp dat er kinderen zijn die niet meer naar hun vader willen, maar dat veel...heel veel kinderen gebrainwasht worden door moeder is mij ook wel duidelijk! En moeders.... ik ken beide kanten! Ik heb een ex die psychopaat is, begrijp dus dat het moeilijk voor mijn kids is om daar heen te gaan. Toch heb ik ze er nooit van weerhouden of negatief over hun vader gepraat. Laat ze dat alstublieft zelf ontdekken(of het moet teveel schade voor ze opleveren om bij hun vader te zijn). Bij mijn vriend is het net andersom. Hij wil dolgraag zijn kinderen zien, is een fantastische zorgzame vader, maar moeder doet niet anders dan de kinderen hersenspoelen. Na rechtzaken is het nu zo dat 15 jarige zoon niet meer naar vader wil. En waarom? Omdat dit kind, en hiermee vele kinderen, te maken hebben met het PASS-syndroom. Liefhebbende vaders worden verstoten door de kids onder invloed van de verzorgende ouder! Ze kiezen dan op een gegeven moment voor de verzorgende ouder, omdat ze de "geestelijke druk"niet meer aan kunnen. Zeker 150.000 kinderen zijn hiervan de dupe. En dit zijn feiten mensen! En moeders, voel je niet aangesproken als je wel het beste voor je kind wilt, het kind niet manipuleert en brainwasht. Helaas gebeurd dit veeeel te veeel!! Moeders frustreren de omgang met fatsoenlijke liefhebbende vaders! En ons rechtssysteem doet daar helemaal Niets aan!!! Schandalig! Ook kun je bij geen enkele instantie terecht met dit probleem. Boze moeders hierboven, begrijpen jullie ajb hoe erg dit voor vaders is, maar vooral.....hoe schadelijk voor het kind. Vaders staan hierin machteloos en zijn idd alleen nog goed om te betalen voor het kind!! Ook dat is schandalig. Je blijft ouder, de omgang word gefrustreerd, maar wel blijven betalen? Waarom is het zo oneerlijk geregeld in ons rechtssysteem?? Ik heb echt te doen met al die gefrustreerde vaders, zou zo graag wat voor hen willen betekenen. In de praktijk komt het er nl op neer dat zij NIETS kunnen doen, het is zelfs zo.....hoe meer je strijd voor je kind, hoe gefrustreerder en verdrietiger je er van word!! Idd dader.......vader is altijd de "dader".

Marina
Tue, 10/14/2014 - 14:02

Tijden zijn gelukkig anders maar toen in de jaren 80 gingen me ouders scheiden en moest ik keus maken tussen twee kwaden! Me moeder die had geen oog voor me en me vader was autoritair! Hij dreigde me zelfs naar het tuchthuis te plaatsen! Toen ik eindelijk uithuis werd geplaatst wou ik al geen contact meer hebben met me vader! Maar hij kreeg spijt en toen gaf ik hem de kans! Maar toen ik terug kwam van de vakantie was hij verdwenen! Nou, dan maar geen contact! Ik werd 18 jaar! Toen ik trouwde en 2 zoons kreeg, werd de belangen voor me jongste zoon opgezet door vader! Ik kreeg geen zeggenschap! En dan nog zeggen dat het tussen vader en zoon niet heeft geklikt in deze verhaal! Ja, me zoons hebben net zo goeie band met mij als met de vader! Maar die jongen van 15 jaar in dit verhaal, daarin kan ik de oorzaak niet vinden waarvoor hij zijn vader nooit meer wil zien! Er kan ook verborgen zaken zijn zoals mishandeling, bedreiging, chantage en manipulatie naar de jongen toe zodat hij vast kwam te zitten en niet meer met de vader in contact wil komen! Ik geef die jongen dan ook gelijk als dat zo is! Een 9 jarig kind heeft eveneens zijn/haar eigen belangen! Je weet nooit wat er achter schuilt!

sandra
Tue, 10/14/2014 - 19:26

Ik lees met verbazing sommige reacties en wil nu toch ook een x wat mee geven. Ik vindt het onterecht dat vaders de moeders steeds in een hoek drukken door aan te geven dat wij moeders onze kinderen beinvloeden om geem omgang met hun vader te willen.
Ik ben sinds kort gescheiden en mijn ex heeft de omgangsregel af gewezen omdat ik erin heb laten zetten dat onze dochter ( 15 jr ) zelf wil bepalen wanneer en hoevaak ze papa ziet.Hij wil er met alle geweld erin hebben staan dat zij om het weekend bij hem is,zeer tegen de wil van onze dochter. Hij maakt er een enorme machtssttrijd van ,door al maanden geen kinderalimentatie te betalen,maar de beide kinderen ( 15 + 19 jr ) als hij ze ziet wat geld in de handen te drukken.
Ik snap dit "soort" ouders niet. In mijn geval is mijn ex vreemd gegaan en toen heb ik de stekker eruit getrokken. Kinderen hebben er ontzettend veel moeite en verdriet mee en van.Al hun frustratie vuren ze op mij af,als ze bij hem terecht willen dan is het via de telefoon,dan drukt hij ze weg,blokt ze op zijn mobiel of doet soms de mobiel gewoon uit. Struisvogelpolitiek dus!
Ik vindt ook dat vaders die het aan zich zelf hebben te danken dat hun kind hen niet ( zo vaak) wil zien gewoon alimentatie moeten betalen. Waarom moet de moeder alleen voor alles opdraaien......uiteindelijk zijn het ook ZIJN kinderen. Hij heeft gewoon zijn verantwoordelijkheid te nemen.Ik moet nu in mijn geval weer aan het werk om de boel draaiende te kunnen houden,waar ik geen problemen mee heb.Waar ik wel problemem mee heb ,is dat de vader nog steeds denkt om zijn verantwoordelijkheid te kunnen ontlopen niet wil bijdragen aan de kosten die een kind nu eenmaal kost.

Rocco
Tue, 10/28/2014 - 12:14

Ik ben het oneens met alle hierboven genoemde reacties. Deze zijn nagenoeg geen van allen objectief en allemaal geschreven vanuit een "slachtofferrol", waarbij de lezer van de post ten alle tijden meeleeft met de schrijver. Ouders die gaan scheiden hebben daar hun redenen voor. Ik ben zelf ook gescheiden. Met mijn ex wil ik een minimaal contact, namelijk enkel over de belangrijke zaken omtrent onze dochter. Ik respecteer haar rol in het leven van mijn dochter en betaal ook altijd netjes de KA. Mijn dochter is nu 7 jaar. Bijna 8. Ze begint nu dat zelfstandige binnen haar woonplaats te ontwikkelen. Onze relatie is heel goed. Zij kijkt er naar uit om, om het weekend naar mijn familie te komen. Hoewel mijn ex en ik echt niet meer door een deur kunnen is het wel zo dat wij elkaars rol in het leven van onze dochter in haar bijzijn accepteren. Ik woon tegenwoordig een goede 100 km verderop. En ik moet zeggen dat dat de beste beslissing is geweest uit mijn leven. Niet voor mijn dochter maar om mijn eigen gezondheid. Maar ook al merk ik wel eens dat mijn ex slecht praat over mij, mijn vriendin en familie, merk ik ook dat de band goed is. Mocht het over een tijdje zo zijn dat mijn dochter vanaf bijvoorbeeld haar 12e niet meer om het weekend naar mij toe wil komen, omdat zij bijvoorbeeld met haar vriendinnen naar sport wil, wie ben ik dan om dat tegen te houden en van haar te eisen dat zij bij mij komt, omdat ik haar vader ben. Mocht mijn ex hier op aansturen, dan sta ik zo in het leven dat ik dit aanvaard. De deur zal altijd voor mijn dochter openstaan. Ook als ik haar niet meer regelmatig kan zien. Ga ik dan moeilijk doen over de KA? Nee. Ook al kan ik haar niet regelmatig meer zien, dat betekent niet dat ik geen verantwoordelijkheid meer voor haar draag. Ik wil nog steeds dat ze kan studeren en sporten. Ik wil dat zij zich sociaal kan ontwikkelen met haar eigen leeftijdgenoten. Dat is namelijk het goede om te doen. Op dit moment maak ik ook geen deel uit van haar dagelijks leven. Ik ben ervan overtuigd dat dit geen invloed hoeft te hebben op de band die wij hebben. Zeker als ze wat ouder zijn, zijn er genoeg andere manieren om contact met je kind te hebben. Als je goed bent voor je kind, zullen zij dat ook voor jou zijn. Dat is de onvoorwaardelijke liefde die zich in een normale situatie ontwikkelt. Mocht je als scheidende ouder een stap terug moeten doen in het dagelijks leven van je kinderen, zorg er dan voor dat je dit goed aan kunt. Ga in therapie. Maak er voor je zelf geen strijd met je ex van, want heel simpel, dat is het. Een wedstrijd om te winst, het krijgen van je gelijk. Maar er zit een groot verschil in gelijk hebben of gelijk krijgen. Of dit nu gaat om een standaard weekend regeling of een co ouderschap, een stap terug moet je sowieso doen. Denk ook aan welke regeling het meeste rust geeft voor je kind. Ruzi?nde ouders die in rechtbanken ruzie maken over de omgang is zonde van de tijd en energie voor alle betrokkenen. De moeilijk situaties die je meerdere keren per week tijdens overdrachten in het leven van je kinderen cre?ert. Moet je dat wel willen? Voor mij geldt dat de huidige om het weekendomgangsregeling goed werkt. Iedereen geniet ervan als mijn dochter er is en zij ook. Mocht ze later minder vaak willen komen, dan respecteer ik dat. Mocht ze vaker willen komen dan respecteer ik dat ook. Zolang alles op een integere manier gebeurd, heb ik er vrede mee. Op het moment dat ik merk dat er gestookt gaat worden, zal het mij niets verbazen, maar dat zullen de emotionele motivaties van een ex zijn. Ik laat mijn ex mij niet op de kast jagen. Als zij via stoken de band met mijn dochter wil frustreren, dan doet ze dat maar. Dat is haar keuze. Ik zal nooit terug stoken. Ik ben er van overtuigd dat als ze een jong volwassene is een stokende ex dit uiteindelijk keihard terug krijgt.

marion
Mon, 12/15/2014 - 20:54

Hier nog een heb een dochter met een verstandelijke beperking kind is bang voor mij sorry maar kan frustratie ook niet meer aan bel je school om informatie hopplaaaaaaaaaaaa gaan we weer de hulp die er overal tussen zit fijn zown ingang waar je niet bij kan omdat ze je kind van alles inprenten en dwarsbomen de bezoeksregeling niet veilig in rotterdam volgens het kind , kind stond niet negatief ertegenover dat ze naar utrecht wilde maar volgens kind zat kind weer in een conflict dat het weer te ver reizen voor mijn ex pfffffffffffffffffffff ellende al die hulp er bovenop en uiteindelijk is de niet verzorgende ouder de zwarte piet echt schandalig dus kind geen contact geen allimentie meer simpel en vaak is er hulp noodzakelijk om samen over de scheiding praten dat zouden ze moeten verplichten

Sonja
Wed, 12/31/2014 - 13:36

Ieder kind is anders. Situaties zijn ook anders. Kinderen van 15 jaar of zelfs 12 jaar kunnen wel degelijk hun eigen mening geven of ze wel of geen omgang willen met de niet verzorgende ouder. Meestal zitten er andere zaken achter dan de manipulatie van een andere ouder, zoals zo vaak wordt gedacht zoals in het geval van mijn zoon van 15. Mijn zoon heeft sinds kort aangegeven jarenlang door zijn vader fysiek en psychisch mishandeld te zijn. Jaren achtereen en op een zeer geniepige wijze waarop mijn zoon voor zijn leven vreesde als hij ook maar iets tegen iemand anders erover zei. Zelfs zijn moeder...Vooral zijn moeder. Op zijn 13e heeft hij het zwijgen doorbroken omdat hij zo niet verder kon leven. Moet hij nu verplicht zijn vader blijven zien? Mijn zoon vindt van niet. Zijn vader was nooit een vader voor hem. Geen mannelijke rolmodel. Wel een enorme lafaard die zijn eigen kind, al vanaf dat hij zich kon herinneren, heeft geslagen en geestelijk mishandeld.
Als moeder heb ik me heel schuldig gevoeld, toen ik het te horen kreeg. Ik was geschokt. Hoe kan een ouder zijn kind dit nu aandoen? Ik had nooit de signalen gezien of opgevangen. Mijn zoon heeft me nooit aangesproken hierover, tot de bewuste dag. Ik heb hem geprobeerd te helpen om zijn vader niet uit zijn leven te bannen, omdat het zijn vader is. Je hebt eenmaal beide ouders nodig (dacht ik). Mijn zoon zei me dat zijn vader nooit zou veranderen, hij zou alleen maar nog sluwer worden om zijn mishandelingen te verbergen, en nog daadkrachtiger met zijn terreur. Mijn zoon wil zijn vader nooit meer zien. En nu ik weet wat er al die jaren is gebeurd, ben ik het met hem eens.
Hoe het met andere 15 jarigen zit, weet ik niet, maar met mijn 15 jarige kan ik het alleen maar eens zijn dat het niet in zijn belang is zijn vader ooit nog te zien.

Mams
Fri, 02/13/2015 - 12:26

En wat als je kind van 16 wel contact met haar vader wil, maar niet met zijn nieuwe vriendin, waarvoor hij zijn gezin heeft achtergelaten. En vader zegt glashard je zal haar ook moeten accepteren en anders maar niet. En als klap op de vuurpijl krijgt moeder de schuld hiervan.

Feministes en mannen zonder ballen
Tue, 05/12/2015 - 12:41

Mannen moet hun mond houden: zij zij er om te betalen, ongeacht de situatie. En moeders moeten alle ruimte krijgen hun kinderen te hersenspoelen. Kinderen moeten de gevoelens van hun gekrenkte moeder onder de huid gespoten krijgen. Mannen, accepteer dat nu eens: jullie hebben geen rechten en ook geen gevoel, jullie hebben alleen maar plichten en geld om van te profiteren.

Surprise
Tue, 06/02/2015 - 12:55

In ons geval zijn de kinderen zo gemanipuleerd door moeder dat ze niet meer willen komen,,nee ze mochten het verschil tenslotte niet zien, hun moeder voedde niet op, wij probeerde leuke dingen te doen, maar ook op te voeden, moeder heeft vanaf dat de jongste 12 was zo lopen draaien dat ook de jongste niet meer wil komen en wie heeft het zgn gedaan? Juist ik. Ik kon met de kinderen lezen en schrijven en dat stond moeder niet aan dan zagen ze het verschil. Dus hebben ze mijn partner voor de keuze gesteld hij wilde niet kiezen dus was hij hen kwijt. Maar wel alimentatie opeisen. Hij kreeg laatst per brief rekeningnummer vd jongste (nu 18) die had op de enveloppe dhr neergezet, nou dan is het duidelijk, ze willen geen contact heeft moeder overigens per mail ook mee gedreigd ik zorg dat je ze vanaf nu definitief kwijt bent, maar wel alimentatie doorbetalen. Want ze wensen hun vader niet meer te zien, maar zijn geld wensen ze wel. Zeer krom, wij hebben zwart op wit staan dat moeder neer heeft gezet ik zorg dat je de kinderen nu definitief kwijt bent, dan vind ik dat in zon geval de alimentatieplicht hoort te vervallen, moeder geeft tenslotte toe dat ze al die jaren heeft gezorgd dat ze hun vader niet meer willen zien. Valt me overigens wel op dat de meeste moeders alimentatie als plicht zien, nou dat kinderen geen negatief vertrokken beeld van vader krijgen is ook een plicht waar de meeste moeders zich niets van aan trekken. Ik sta in deze aan de kant vd vaders. Geen omgang door slecht praten etc. Dan ook geen alimentatie

marion
Tue, 09/22/2015 - 15:31

ook zo ramp kiezen als je 12 jaar bent dit moet naar 18 jaar dan pas zijn ze volwassen ipv een kind te laten beslissen als ze minderjarig zijn pfffff ik ben een moeder die door fouten hulp kind niet zien mag loyaliteitsconflict negatief beinvloeden dat is wat de andere ouder meestal doet

Jezz
Wed, 06/01/2016 - 18:49

Ik ben een gescheiden moeder met 3 zoons tussen de 6 en 12 jaar. Ook ben ik 1 van die bordeline wijven zoals eerder beschreven. Alleen in diagnose. Toen we gingen scheiden wilde papa heel graag gelijke tijd met zijn kinderen. Nou, dat vond ik perfect. Onze oudste heeft adhd en ass, de middelste adhd. Dus een vaste vorm met vaste dagen bij elke ouder. Immers zij hebben beide ouders nodig.
Na 2 maanden kwam papa al terug op zijn wens en omdat ik toch wilde dat hij ze zo vaak mogelijk kon zien hebben wij 3x de regeling gewijzigd naar zijn wensen. Dit hield in vrij/ma ochtend en 1x per 2 weken woensdag bij papa. Na een tijdje geeft papa aan de woensdag ook liever niet meer te doen want dat was teveel voor hem met zijn werk ed. Dus ik heb ingestemd en de woensdag laten vervallen, ik kan en wil hem namelijk niet dwingen. Niet al te veel later wilde hij ook de vrijdag niet meer. Dit heb ik verworpen omdat 1. Ik ook mijn tijd nodig heb om bij te komen van 3 jongens waarvan er 2 extra aandacht nodig hebben en 2. Iets niet willen als het gaat om het zien van je kinderen vind ik onzin... ik bedoel als ik ff een dagje niet wil kan ik ze ook moeilijk buiten laten staan. Het gaat om verantwoordelijkheid.
De eerste 2 jaar waren erg moeilijk. Er werd door papa nogal vaak verkeerd over mij gepraat, de kinderen voelde zich niet gezien en geliefd. Zij gaven dan ook wekelijks aan niet naar papa te willen gaan... mijn God wat heb ik veel gesprekken gehad met de kineren en met papa.
Gelukkig gaat het nu wat beter. Papa is in mijn ogen nog steeds de onverantwoordelijke, dominante en autoritaire man die zijn afspraken maar zelden nakomt, mijn kinderen zullen hiervan niets merken. Ik duld geen negatieve praat in mijn huis over hun vader.
Zij merken tzt zelf hoe hij is en hoe dingen gaan, zij zullen als volwassenen zelf kunnen beslissen hoe en wat ze willen MAAR het zal niet aan mij liggen als de relatie niet zo goed lijkt te werken straks. Ik gun mijn kinderen een goede band met zowel papa als mama en zal ook altijd klaar staan voor ze als ze daarbij hulp nodig hebben.
Mocht 1 van de kinderen echt niet meer naar papa willen zal daarvoor ook echt wel een goede reden voor moeten zijn. Ik zal ze dan ook pushen om het contact met hem aan te blijven gaan. Niet voor mij, niet voor hem maar voor hen.
Ik geloof niet in 2 kampen, vader of moeders, ookal ben je uit elkaar je blijft met elkaar verbonden door de kinderen en zolang dit niet schade oplevert voor de kinderen zullen beide ouders hieraan moeten geloven. Er zitten rotte appels tussen natuurlijk maar een lastige periode betekend in mijn ogen niet per definitie dat dit een van beide ouders afschrijft dat zou immers betekenen dat ik geloof dat een mens perfect kan zijn en dat is niet. Iedereen maakt fouten en er zijn mensen die daarvan zeker leren. Laten we ajb onthouden dat kinderen in beginsel bij beide ouders willen zijn.

Waarom lid worden van HelloLaw?
  • Krijg onbeperkt juridisch advies
  • Profiteer van de laagste prijzen
  • Krijg korting op advocaten
  • Bespaar geld
Word nu lid
Direct advies:
ma - do: 8.00 tot 20.00 uur
vrij: 8.00 tot 18.00 uur