Is co-ouderschap af te dwingen?

Is co-ouderschap af te dwingen?

Geschreven door mr. Lauraine Tanorie

Als jij en je partner uit elkaar gaan, wil je natuurlijk alles zo goed mogelijk regelen voor de kinderen. Misschien vraag je je af of co-ouderschap een optie is voor jullie. Maar wat nu als jij dit graag wil, maar je ex-partner niet? Kun je co-ouderschap afdwingen?

Co-ouderschap
Co-ouderschap houdt in dat ouders na een scheiding samen voor de kinderen zorgen. De kosten en de opvoedings- en zorgtaken worden gelijk verdeeld. Dit betekent dat de kinderen ongeveer even vaak bij hun moeder zijn als bij hun vader. De manier waarop dit in de praktijk wordt ingedeeld staat ouders vrij. Zo kunnen ouders ervoor kiezen om de week op de delen, maar ook een wekelijkse of tweewekelijkse wissel is mogelijk. De afspraken over het co-ouderschap kunnen vastgelegd worden in het ouderschapsplan.

In goed overleg
Voor co-ouderschap is belangrijk dat beide ouders hier vrijwillig mee instemmen en dat goed overleg mogelijk is. Je zult als ouder bereid moeten zijn je ex-partner nog regelmatig te zien en te spreken. Jullie zijn immers beide betrokken bij de dagelijkse bezigheden van de kinderen. Goede communicatie en de juiste instelling is dus essentieel. Vereist is dat de gezamenlijke wil bestaat een co-ouderschap aan te gaan. Bestaat deze wil niet en wil één van de ouders niet meewerken, dan is een co-ouderschap niet mogelijk. Een co-ouderschap is dus niet af te dwingen.

Voorbeeld uit de praktijk: niet afdwingbaar
Dat een co-ouderschap niet zomaar af te dwingen is, blijkt bijvoorbeeld uit een zaak bij het gerechtshof. Een man verzocht het hof een co-ouderschap tussen hem en zijn ex-vrouw vast te stellen, waarbij de kinderen één week bij de vrouw zouden verblijven en vervolgens één week bij hem. Als redenen hiervoor geeft hij aan dat deze regeling vanwege de rust en de regelmaat het meest in het belang is van de kinderen. Volgens hem is de communicatie tussen hem en zijn ex-vrouw in de afgelopen tijd zodanig verbeterd, dat een co-ouderschap inmiddels mogelijk is. 

Zijn ex-vrouw heeft echter een andere mening. Zij geeft aan dat een co-ouderschapsregeling niet tot de mogelijkheden behoort, omdat het vertrouwen en respect dat daarvoor nodig is tussen hen ontbreekt. Zij vindt niet dat er in de afgelopen tijd grote stappen zijn gezet om de communicatie te verbeteren, en dat er sprake is van een wankel evenwicht.

Het hof geeft aan dat voor een co-ouderschap de volgende zaken essentieel zijn:

  • een goede ouderschapsrelatie;
  • wederzijds respect;
  • een goede afstemming en communicatie tussen beide ouders.

Volgens het hof is daar in dit geval nog geen sprake van. De communicatie blijkt wel enigszins verbeterd te zijn, maar de man en vrouw hebben nog een lange weg te gaan. Het verzoek van de man tot vaststelling van een co-ouderschapsregeling wordt dan ook afgewezen.

Meer informatie?
Wil je de hele uitspraak lezen? Klik dan hier.
Wil je meer weten over je rechten en plichten als ouder en over co-ouderschap? Neem dan contact op met één van onze juristen.

Lees ook de antwoorden op andere veelgestelde vragen over co-ouderschap.


Lees ook: Ex dwingen huis te verlaten na einde relatie
Lees ook: Recht van nieuwe partner vader bij omgangsregeling
Lees ook: Erkenning door ander ongedaan maken?
Lees ook: Wie heeft recht op huurwoning na echtscheiding?
Lees ook: 5 Misverstanden over echtscheiding
 

Afbeelding: KonstantinChristian/Shutterstock.com

Laat een reactie achter

Restricted HTML

  • Allowed HTML tags: <a href hreflang> <em> <strong> <cite> <blockquote cite> <code> <ul type> <ol start type> <li> <dl> <dt> <dd> <h2 id> <h3 id> <h4 id> <h5 id> <h6 id>
  • Lines and paragraphs break automatically.
  • Web page addresses and email addresses turn into links automatically.

Reacties (26)

Martijn
Tue, 01/06/2015 - 14:57

Gezien de 3 genoemde essentiele voorwaarden kan de moeder dus altijd co ouderschap blokkeren, gewoon geen goede relatie, respect, afstemming en communicatie nastreven. Mag er aub nu es een wet komen die ouders verplichten tot co ouderschap tenzij ouders zelf anders willen, of er sprake is van onveiligheid voor kind? Objectieve onveiligheid welteverstaan. Scheelt hoop rechtszaken, en is vooral in belang kind qua veilige hechting en prettig bij 2 ouders kunnen zijn. Wat ik me vooral afvraag, waarom zijn al de genoemde voorwaarden zo subjectief en niet objectief/feitelijk. Eigenbelang rechtsstaat wellicht? Ik stel als voorwaarde voor 1) beide ouders hebben voor kind geschikte woning, 2) beide ouders wonen niet al ver van elkaar af, 3) wat wil kind vanaf bepaalde leeftijd.

Barbera
Tue, 01/06/2015 - 15:41

De stelling dat je in principe co-ouderschap kan afdwingen is dus niet correct. Je bent buiten de rechter om dus altijd afhankelijk van de andere ouder en bij de rechter ben je afhankelijk van de rechter (net als bij elke andere omgangsregeling). Naast de genoemde voorwaarden, die voor iedere omgangsregeling gelden, is het (m.n. in die gevallen waarin niet in de behoefte van de kinderen voorzien kan worden wegens te lage draagkracht) raadzaam om aan te tonen welke financi?le en fiscale voordelen co-ouderschap met zich meebrengt en hoe het kind daar dan dus van profiteert. Ook moet zo duidelijk mogelijk gemaakt kan worden dat e.e.a. te realiseren is i.c.m. werktijden. Een rechter zal niet snel geneigd zijn om een omgangsregeling van een halve middag en avond, middag, ochtend etc. toe te staan waarbij allerlei oplossingen gezocht moeten worden op het gebied van opvang, oppas e.d.enkel en alleen om te voldoen aan de voorwaarde van de fiscus (3 dgn per week gemiddeld) .
Martijn: objectieve veiligheid bestaat niet. Er vindt dan altijd een onderzoek plaats en dat wordt, meestal door de ouder die zijn/haar zin niet krijgt, als subjectief bestempeld. Daarbij, als een ouder fulltime werkt en toch co-ouderschap wil, is er dan sprake van onveiligheid terwijl co-ouderschap praktisch niet haalbaar is? De genoemde voorwaarden zijn overigens geen wettelijke voorwaarden en niet door de wetgever bedacht. Jouw genoemde voorwaarden zijn in de praktijk minstens zo belangrijk. Probleem, aan voorwaarde 1 en 2 wordt bijna altijd wel voldaan en voorwaarde 3 wordt ook naar gekeken (namelijk 12 jaar) maar in hoeverre heeft dat kind dan een doorslaggevende stem. Wat als kind niet meer naar de vader wil omdat moeder telkens slecht spreekt over vader (over subjectief gesproken). En wat als het kind jonger dan die leeftijd is?

Moeder
Tue, 01/06/2015 - 20:38

Het zou ook fijn zijn als naar het karakter van het kind gekeken wordt voor besloten wordt over te gaan tot co-ouderschap. Sommige kinderen zijn er gewoon echt niet geschikt voor om wekelijks te wisselen van adres. Als ik al kijk naar mijn eigen gezin: 1 kind zou er prima bij gedijen als wij co-ouderschap zouden hebben terwijl mn andere kind er kapot aan zou gaan. In die gevallen is het wellicht beter de kinderen bij 1 ouder te laten met een bezoekregeling voor de andere ouder. En dan zou het leuk zijn als de verzorgende ouder een beetje flexibel en ruim omgaat met de contactmomenten. Mijn kind vindt het hartstikke leuk om met papa mee te gaan naar de verjaardag van oma maar wil dan niet gelijk het hele weekend bij papa zijn. En oma dr verjaardag houdt zich niet altijd aan de contactregeling. Dus dan is het fijn als papa zijn kind gewoon kan halen buiten het contactmoment om. En daar zouden sommige verzorgende ouders wel iets soepeler in kunnen zijn.

Anoniem
Tue, 01/06/2015 - 22:29

Kinderen tot een nomadenbestaan veroordelen met "nergens thuis en altijd onderweg" gaat over niet al te lange tijd gewoon gezien worden voor wat het is - kindermishandeling.
Laat de rechter bepalen wie de beste verzorgende ouder is, de beste omstandigheden en stabiliteit (en aanwezigheid!!) biedend, en de andere ouder is de niet verzorgende ouder met een omgangsregeling. Voor de kinderen écht het beste. Geen gehannes, niet continu ruzie en gedoe in het overleg.

Vader
Wed, 01/07/2015 - 12:16

Zeg, anoniem, hoe vind je zelf dat het gaat? Co-ouderschap bestempelen als kindermishandeling, wat een lariekoek. Net als bij andere omgangsregelingen hangt het welzijn van de kinderen ook bij co-ouderschap vooral af van de manier waarop ouders met hen en elkaar omgaan, en oog houden voor de wensen van de kinderen.

Jenny
Wed, 01/07/2015 - 13:06

Ben het eens met Anoniem, hoewel de term kindermishandeling wat gechargeerd is. Maar dat nomadenbestaan en nergens thuis en altijd onderweg was precies waarom sommige kinderen beslist niet gedijen bij co-ouderschap. Uiteraard dient er wel goed contact te zijn met de ouder waar de kinderen niet bij wonen; een goede omgangsregeling lijkt me zeker wel in het belang van het kind. Maar in mijn ogen is dat beslist geen co-ouderschap, hoewel een enkel kind er misschien wel mee zal kunnen omgaan, met het feitelijk geen echt thuis hebben.

christa
Wed, 01/07/2015 - 14:22

De 3 voorwaarden zijn in de meeste gevallen van een scheiding ver te zoeken.
Ik denk dat in veel gevallen een co ouderschap niet goed zal werken.

Ik ben het wel eens met de een co ouderschap wel bij je kind moet passen.
Qua karakter maar ook de leeftijd.
Mishandeling wil ik dat niet noemen, vind ik wel heel ver gaan.

Voor kinderen vind ik het in 1e instantie wel de beste oplossing. Ze zien beide ouders even veel en dat is goed.
Moeten de ouders wel op dezelfde golflengte zitten anders werkt het niet.

Vind dat tijdens een scheiding wel door beide ouders als 1e moet worden overwogen. Helaas blijkt dat in de praktijk veel vaders geen co ouderschap willen.
Dit meestal ivm hun werk bijv.

Voor de vaders die het wel willen en de communicatie tussen ouders goed is moet co ouderschap minstens geprobeerd worden.

Afdwingen....ach ik vind dat het voor het kind moet werken. Ouders moeten kinderen hun mening zelf laten ontwikkelen en zij moeten er zelf achter komen wat ze willen.
De ene keer zijn ze liever even bij papa en de andere keer liever bij mama. Laat kinderen daarin zelf hun weg vinden.
Sta als ouder open voor de mening van je kind. Wil ze even naar papa, laat je kind dan lekker gaan, maar papas..Willen ze toch even naar mama, dan is dat goed.
Het is geen kwestie wie vinden ze aardige....echt niet. Het is geen strijd tussen kiezen tussen papa of mama. Of het is mamas tijd of papas tijd.
Het is het tijd van het kind.
Geef ze ruimte en denk niet alleen aan jezelf als ouder.
Dwingen werkt averechts......

Martijn
Wed, 01/07/2015 - 14:26

Barbera. Kan me vinden in je aanvullingen plus vragen. Terecht dat je daarop wijst. Wat als een kind niet naar de vader omdat de moeder slecht spreekt over de vader? Om te beginnend, refereer aan anoniem, dat is dus KINDERMISHANDELING (itt tot een kind wat in harmonie in 2 huizen woont. We denken toch niet dat voor een kind een huis belangrijker is dan een ouder?). T is mishandeling omdat de moeder in zo n geval kind in loyaliteitsconflict brengt. Mijn antwoord, kind gewoon naar de vader laten gaan conform afspraken, moeder verplichten tot eerst professionele hulp en als dat niet helpt straffen voor dergelijke kindermishandeling ( dwangsom, celstraf, uit huis plaatsen whatever). Vergeet dat een dergelijke moeder hierdoor moedwillig haar kind heeft verknipt.
Als kind jonger dan 12 is? Dat weet ik niet zo goed. Intu?tief denk ik dat bijv in gesprekken met gedragsdeskundige per geval het best kan worden bekeken hoe te handelen.
Jenny. Dat karakter kind belangrijk is erken ik. Meeste kinderenzijn flexibel, en vaak een stuk flexibeler dan volwassenen. Dus daarin zie ik geen probleem. In geval van autistische kinderen denk ik wel dat 1 vast huis beste oplossing is.
Co ouderschap zou nog steeds in mijn ogen wel af te dwingen moeten zijn, tenzij er praktische bezwaren zijn of er sprake is van autisme of andere aandoeningen die co ouderschap in de weg staan.

Martijn
Wed, 01/07/2015 - 14:33

Waar ik het overigens over moeder heb kan net zo goed vader staan. En ook een moeder zou bij haar ex partner co ouderschap moeten kunnen afdwingen. Gelijke monniken, gelijke kappen! En beter via de wet geregeld, niet via slepende rechtszaken.

Floris
Wed, 01/07/2015 - 16:17

Wie dr achternaam hebben de kinderen?, naar ik aanneem van haar en niet die van hem. Heeft de man de kinderen uberhaupt erkend? Als dat niet zo is en de kinderen hebben niet zijn achternaam dan zou ik als ik haar was en je wilt absoluut geen co-ouderschap zeggen dat hij slechts de zaaddonor was.

mientje
Wed, 01/07/2015 - 20:36

Martijn, omgang afdwingen bij een niet welwillende ouder (een ouder die dus zelf niet wil) is nooit in het belang van het kind. Dus een moeder die via de rechter co-ouderschap afdwingt, zal dit niet krijgen. Omdat een rechter dat niet in het belang van het kind acht.
Overigens ken ik geen een moeder die dat door zou willen zetten, als blijkt dat de vader dat helemaal niet wil. Dat doe je namelijk je kind niet aan.

Anneke
Wed, 01/07/2015 - 20:38

Mijn dochter was 11 jaar bijna 12 jaar oud toen mijn ex en ik uit elkaar gingen. Mijn ex wilde co-ouderschap. Mijn dochter wilde dat niet, zij wilde niet de ene week bij haar vader wonen en de andere week bij haar moeder. Haar vader beschuldigde mij van intimidatie van onze dochter omdat ik zag dat die regeling niet geschikt was voor haar. Zij is het type kind niet voor. En nee, zij is zeker niet autistisch. Zij wilde wel om de week een weekend naar haar vader. Dat was dus afgesproken. Wij zijn nu 7 jaar verder en als ik nu terugkijk hoe vaak haar vader onze dochter nu zag (omdat hij te druk was met zijn nieuwe vriendin en haar kinderen), is het, bij elkaar opgeteld, 20x keer geweest. Ik heb onze dochter nooit bij haar vader weggehouden. Als onze dochter naar haar vader wilde, kon dat altijd. Maar meneer had vaker geen dan wel tijd voor haar. Ik heb het idee dat mijn ex alleen co-ouderschap wilde en niets anders. Dochterlief, nu 19 jaar oud, zei onlangs: "Mam, zon co-ouderschap zou echt niets geweest zijn voor mij". Dit n.a.v. de vele problemen bij haar vriendin waar wel een co-ouderschap werd afgesproken.

christa
Wed, 01/07/2015 - 23:21

Mijn kinderen waren heel klein toen ik ging scheiden, maar stelde direct een co ouderschap voor. Waarom.....omdat de kinderen heel jong waren en gelijk verdeelde tijd leek mijn voor hun het beste. Met zn afspraak eens in de 14 dagen een weekend was ik bang dat de kinderen te veel naar mij zouden trekken omdat ik er de meeste tijd was. De jongste zat nog in de lierse, dus ze moesten echt verzorgd worden.
Mijn ex zag dat niet zitten ivm werk. Oké helaas.
Een aantal jaren later.....beide kids naar school, dus alles werd eenvoudiger qua eten(ze konden zelf eten hoefde niet gevoed te worden), geen lierse want ze gingen inmiddels zelf naar de wc, konden zelf grotendeels aankleding,...enz zijn ouders gingen met pensioen en ja toen wilde hij wel co ouderschap.
Helaas dacht toen...nuis het voor mij te laat. De kinderen heb ik overal door heen gesleept, mijn leven qua werken en thuissituatie had ik prima ingevuld, kinderen waren inmiddels gewend aan de verdeling tussen papa en mama dus zag ik geen reden om mijn leven weer om te moeten gooien omdat het nu wel ineens kon bij hem.
Ik heb dat ook heel duidelijk gezet. Toen wilde je niet en vond ik overal alleen voor. Nooit geen hulp of ondersteuning ivm de kinderen gehad en nu past hetwelk in je leven en moeten wij ons allemaal ineens gaan aanpassen....

Ik heb hem er ook nooit meer over gehoord.
Ook hij had het toen veel te druk met zichzelf. Ik had voorgesteld om bij ophalen en wegbrengen van de kinderen even binnen te komen mss een kop koffie ofzo te drinken. Gewoon even relaxed naar kinderen toe.
2x gebeurd...hij kon het niet.
Verjaardagen zouden we de 1e jaren samen vieren dit ivm hun leeftijd. Leuk samen metpapa en mama. Nou 1x gedaan.....hij kon het niet.
Ik begrijp dat soort dingen niet. Zet jezelf opzij, knop om en gaan voor je kinderen.
Daarom ben ik blij dat het co ouderschap nietdoorging.
Ik merk nu na jaren dat hij regelmatig weg is terwijl de kinderen bij hem zijn. Daar balen ze behoorlijk van.
Zoals ze zelf zeggen we komen voor papa niet voor de oppas
Terecht denk ik dan, maar zwijg verder.
De kinderen mogen ook nooit naar mij bellen of even langskomen als ze bij hem zijn. Ook speelgoed enzo mag niet mee.
Wat daar gebeurd blijft daar. Geen informatie, geen spullen, niks....
Voor onze kinderen zou achteraf een co ouderschap ook niks zijn geweest.
Ik heb het met ze de afgelopen jaren diverse keren met ze besproken.
Kinderen weten heel goed wat ze willen of niet willen, hoe klein ze ook zijn.
Ik luister naar ze, maar steeds hoor ik het zelfde. Zoals het nu is is prima. Papa heeft zelfs dan vaak geen tijd, dus meegaan willen ze niet. Somswillen ze helemaal niet meer.

Praat met kinderen....luister naar ze....en neem hun mening mee in je afweging. Laat ze vrij om te bellen, langs te gaan of een x extra te gaan slapen..... van krijgen ze alle ruimte en ik merk dat ze dat prettig vinden.
Kijk afspraken staan er dus ze moeten, maar daarbuiten laat ik ze vrij.

Als ouders...wees relaxed dat vinden kinderen fijn. Mijn kinderen zeggen wel eens dat ze papa hebben gevraagd om langste komen om hun nieuwe bed te komen bekijken. Prima toch. Hij is hun vader en hun kamer is hun leven en als ze dat willen delen met hem prima.
Dat weten ze dat ik dat goed vind. Ze zeggen ook glas hard... jammer he mama dat je onze nieuwe kamer bij papa niet kan zien, want je mag van papa hethuisniet in
Zeggen jullie het maar....

Kinderen zijn niet gek.
Co ouderschap kan heel goed werken maar laat kinderen er vrij in. Zijn ze klein dan moet je afspraken maken en diensten ook gelijk zwart op wit, maar wat als het niet blijkt te werken...
Als kinderen groter worden, be?nvloed ze niet netje eigen mening en gevoel en laat ze zelf aanvoelen wat bij ze past......
Dan komt het voor iedereen goed dat weet ik zeker

Henk S
Thu, 01/08/2015 - 19:26

Beste Christa, ik zie in jouw (vooral lange) berichten erg veel frustratie en met name over je ex. Ik zou zo graag zijn verhaal willen, want jullie zijn samen getrouwd geweest en dus ook samen gaan scheiden met als gevolg dat jullie voor de kinderen het beste moeten regelen. Het gaat niet om jouw situatie, maar wat zou in het belang zijn van de kinderen? Ik heb moeten "strijden" voor co- ouderschap als vader, omdat mijn ex er vandoor is gegaan met een andere partner en direct weer is gaan samenwonen. Mijn zoon was toen nog geen jaar oud. Wil niet zeggen dat co- ouderschap in alle gevallen optimaal is, maar het zou goed zijn dat vooral ook de vader de kans krijgt om hun rol in de zorg van de kinderen, in te kunnen vullen. Na een scheiding staan zij vaak buitenspel en dat is niet juist.

christa
Thu, 01/08/2015 - 21:04

Henk..frustratie omdat ik niet kan begrijpen dat een vader geen tijd maakt voor zijn kinderen. Dat een vader zijn kinderen zo claimen, geen eigene mening laat ontwikkelen en niet naar de kinderen luisterd.

Mijn ex....die zal je vertellen dat ik teveel naar de kinderen luister. Hij vind dat hij als ouder alles moet bepalen. Hij zal zeggen dat hij genoeg tijd heeft voor de kinderen en dat hij wel degelijk naar de kinderen luisterd.

Helaas zeggen de kinderen wat anders en zie ik zelf ook dat zijn verhalen niet kloppen.
Ik blijf erbij dat kinderen een eigen mening moet ontwikkelen hoe ze over hun ouders denken en waar ze zich wel of niet prettig bij voelen.
Kinderen met gescheiden ouders hebben niet beide ouders direct om hun heen en moeten kiezen bij wie ze willen zijn. Althans de ouders bepalen dat
Ik wil juist dat onze kinderen niet moeten kiezen, maar het gevoel hebben altijd naar de andere ouder kunnen gaan.
Vrij zijn.....
Geef ze ruimte dekking dan, maar dat wil mijn ex niet. Hij bepaald, niet de kinderen.

Ik kan daar heel boos om worden.
Kinderen zijn ook mensen meteen gevoel en een mening. Luister daar naar en neem die mening mee in je beslissing. Je beslist ten slotte over hun....waar ze wanneer zijn, mogen ze dan ook hun mening geven.

Ik heb alleen maar respect voor vaders die wel een co ouderschap willen!!!!
Tijd willen maken voor de kinderen.
Ach ,misschien wel een stukje jaloezie.....

truus
Thu, 01/08/2015 - 22:10

Van de zotte dat je GEEN omgang met vader wil waarom geen Co ouderschap? ik vind dat je als ouder tot hun 12e moet beslissen wat goed is voor hun. en dat is ten allertijden NAAR hun andere ouder laten gaan (desnoods dwingen om TOCH te gaan naar de andere oudere) en ZELF dan laten beslissen hoe ze het willen na hun 12e jaar. als ouder moet je met alles beslissingen maken voor wat in jou ogen wel goed of slecht is wat leuk en gevaarlijk is. een kind kan en ZOU NOOIT mogen kiezen tussen hun ouders OMDAT de ouder ze weg houden bij de andere en slecht op hun in praten. laat de kinderen zelf ervaren hoe de andere ouder is. eens zijn ze ouder en dan kunnen ze zelf beslissen. als je voor hun gaat kiezen wat goed of slecht is in jou ogen. zullen nooit zelfs ervaren en kans is groot dat ze dan verwijten maken in de toekomst en of zelfs erger geestelijke stoornis bindingsangst of wat dan ook!. maar goed Waarom geen co- ouderschap? wil ze dan wel met elke zaterdag en of woensdag en eens in de 2 a 3 weken lang weekend? dat haal ik hier niet uit

christa
Thu, 01/08/2015 - 23:23

Truus, zoals ik al eerder schreef....de gemaakte afspraken uit het ouderschapsplan blijven. Die zijn ze verplicht zeg maar.
Wat ze daar buiten willen staat voor mij vrij. Dus bijv op woensdag zijn ze altijd bij mij maar zouden ze ineens bij hun vader willen eten en mss wel slapen vind ik dat prima. Dat moet kunnen.
Dat bedoel met luisteren naar wat kinderen willen.
Ze dwingen om bij jouw te zijn kan toch niet goed zijn. Dat zou je zelf toch ook niet willen.

Moeder
Fri, 01/09/2015 - 01:36

Ik geloof dat dwingen niet echt een goed idee is. Ik heb het geprobeerd met mijn oudste en dat veroorzaakte hele enge situaties. Dan moest het kind naar papa en liep dan weg als papa sliep (s nachts dus). Als ik dan niet thuis was was ze dus alleen thuis en dat vond ik heel eng (ze was 11 a 12 jaar toen). Uiteindelijk hebben haar vader en ik besloten dat zij niet meer verplicht naar hem toe hoefde. Pijnlijke situatie, vooral voor haar vader, maar we hopen dat zij na de puberteit haar vader weer opzoekt.

Mama
Sat, 01/10/2015 - 17:43

Mijn mening is dat Co-ouderschap alleen gaat werken als beide ouders normaal met elkaar communiceren en op één lijn zitten in de opvoeding van de kinderen! In de praktijk gaat het anders! Kinderen zullen altijd naar hun situatie kijken wat goed is voor hun! Komen over het algemeen altijd in een loyaliteits conflict terecht en dat noemen ze Pas kinderen! Kinderen hebben stabiliteit nodig en veiligheid en geborgenheid! Pyramide van maslow!! Wat is de situatie kijk daar eerst naar en maak een keuze wat goed is voor het kind! Afstand, situatie en hoe gaan ouders als volwassene met elkaar om, en wat geheel niet onbelangrijk is zijn ze gelukkig in hun nieuwe situatie want dat pikken kinderen heel goed op! Kinderen zijn zeker flexibel en ouders kunnen dat ook bereiken! Kinderen kunnen best hun mening geven maar een situatie nog niet inschatten op langer termijn dat gedeelte is pas volgroeid als ze rond de 24 jaar zijn dus zijn de ouders verantwoordelijk om keuzes te maken tot de tijd van volwassen zijn.

anita
Tue, 02/03/2015 - 19:16

Co ouderschap is mijn inziens een goede regeling als beide ouders op een nette manier met elkaar omgaan en het belang van de kinderen voorop kunnen stellen boven hun eigen boosheid en rancune,
Zelf ben ik in 2011 gaan scheiden, we heben1 dochter, en besloten om co ouderschap te hebben,
Vanaf dat moment is het een grote ellende...
Niet kunnen overleggen, niet tot compromissen te kunnen komen, constant strijd en zelfs vervelende ruzies waar onze dochter constant tussen staat, ook wordt ze regelmatig in gezet in de strijd om maar gelijk te krijgen,
Nu na 4 jaar op deze weg gezeten te hebben heb ik als moeder besloten om in het belang van het kind te beslissen,
En ga ik van co ouderschap naar een bezoekregeling,
Het is de moeilijkste beslissing in mijn leven en het doet mij vreselijk veel verdriet,
Maar ik vind dat er rust moet komen voor onze dochter en dan moet er een de verstandiste zijn.
Ik hoop voor onze dochter dat dit een goede beslissing is en dan is deze oplossing het meer dan waard!

anita
Tue, 02/03/2015 - 19:21

Co ouderschap is mijn inziens een goede regeling als beide ouders op een nette manier met elkaar omgaan en het belang van de kinderen voorop kunnen stellen boven hun eigen boosheid en rancune,
Zelf ben ik in 2011 gaan scheiden, we heben1 dochter, en besloten om co ouderschap te hebben,
Vanaf dat moment is het een grote ellende...
Niet kunnen overleggen, niet tot compromissen te kunnen komen, constant strijd en zelfs vervelende ruzies waar onze dochter constant tussen staat, ook wordt ze regelmatig in gezet in de strijd om maar gelijk te krijgen,
Nu na 4 jaar op deze weg gezeten te hebben heb ik als moeder besloten om in het belang van het kind te beslissen,
En ga ik van co ouderschap naar een bezoekregeling,
Het is de moeilijkste beslissing in mijn leven en het doet mij vreselijk veel verdriet,
Maar ik vind dat er rust moet komen voor onze dochter en dan moet er een de verstandiste zijn.
Ik hoop voor onze dochter dat dit een goede beslissing is en dan is deze oplossing het meer dan waard!

anita
Tue, 02/03/2015 - 19:21

Co ouderschap is mijn inziens een goede regeling als beide ouders op een nette manier met elkaar omgaan en het belang van de kinderen voorop kunnen stellen boven hun eigen boosheid en rancune,
Zelf ben ik in 2011 gaan scheiden, we heben1 dochter, en besloten om co ouderschap te hebben,
Vanaf dat moment is het een grote ellende...
Niet kunnen overleggen, niet tot compromissen te kunnen komen, constant strijd en zelfs vervelende ruzies waar onze dochter constant tussen staat, ook wordt ze regelmatig in gezet in de strijd om maar gelijk te krijgen,
Nu na 4 jaar op deze weg gezeten te hebben heb ik als moeder besloten om in het belang van het kind te beslissen,
En ga ik van co ouderschap naar een bezoekregeling,
Het is de moeilijkste beslissing in mijn leven en het doet mij vreselijk veel verdriet,
Maar ik vind dat er rust moet komen voor onze dochter en dan moet er een de verstandiste zijn.
Ik hoop voor onze dochter dat dit een goede beslissing is en dan is deze oplossing het meer dan waard!

Bas
Tue, 03/10/2015 - 15:37

Als vader van een dochter en (kinder)psycholoog maak ik me ernstige zorgen over de toepassing en ontwikkeling van co-ouderschap. Daar waar elke situatie en elk kind opnieuw bekeken zouden moeten worden ben ik tot een conclusie gekomen dat co-ouderschap vaker niet dan wel werkt voor het kind. Hoe verdrietig om te zien dat de kinderen van co-ouders; vooral jonge kinderen en meisjes in het algemeen, meer ontheemd gedrag vertonen. Ook zie ik meer sociale, en vaak ook andere, problemen. Ik heb meerdere voorbeelden om mij heen en in mijn praktijk van kinderen, waar jonge kinderen en vaak meisjes in het algemeen, het continue gemis ervaren van de moeder. Voorwaarde is uiteraard een goede, of zelfs gewoon "prima", moeder. Hoe geweldig en betrokken we het als vader ook doen. Voor mij zelf, als zeer betrokken vader, is het persoonlijk wel ns pijnlijk geweest om te voelen dat die band toch anders is; een vader is niet hetzelfde als een moeder. Dat begint al heel biologisch bij het begin. Bovendien is meestal die gelijkheid in het belang van het kind juist niet gewenst. Vaders zijn belangrijk en gelukkig kunnen we in de juiste verhouding andere essentiele dingen geven. Ik geloof dat we daar als vader ook wat meer trots op mogen zijn. Daarnaast zouden we meer onze eigen rol, en de grootte daarvan, moeten gaan accepteren op het moment dat er keuzes gemaakt moeten worden. Het is voor mij fijn om dat te kunnen zijn en te kunnen geven wat voor mijn dochter het beste is en haar de gewenste verdeling te gunnen. Ik zie veel vaders vasthouden aan het voor de helft "hebben van hun kind, bang de band te verliezen of bang te moeten missen. Maar hoezeer ik het gevoel ook begrijp, geloof ik dat het de basis van het kind onderuit haalt. Extra tijd met de vader lijkt, heel tegenstrijdig, eerder afstand te cre?ren en afbreuk te doen aan de goede relatie met vooral de vader, dan wanneer de "papa tijd" in de gewenste verdeling komt. Als je een goede relatie met je ex hebt en kunt regelen om ipv 2/3 nachten per week, bijvoorbeeld 2/3 dagen overdag, maar slechts" 1 nacht per week in te stellen, geef je waarschijnlijk in vele gevallen voor levenslang goud aan je kind. Wel de regelmatige en continue band, maar ook de vaste basis die elk kind zo hard nodig lijkt te hebben. Ego?sme, hoe begrijpelijk ook, is niet in het belang van het kind. Co-ouderschap klinkt progressief en eerlijk, maar is zoals ik ervaar, meestal noch progressief, noch eerlijk voor het kind.

Anne
Tue, 06/02/2015 - 15:15

Aan Anneke: ik ben een moeder die co-ouderschap graag zou afdwingen. Mijn ex wil overal over meepraten; heeft gezag en de kinderen erkend; werkt net zoveel (of minder dan) als ik, maar gooit als eeuwig excuus de afstand tussen onze huizen (en hoe dat de kinderen zou belasten...) in de strijd. Ik vind: waar een wil zou zijn, is een weg: hij werkt in de stad waar wij wonen; hij is bijna dagelijks in de buurt en ik ben bereid om met oppas bij mij in huis na schooltijd etc etc mee te denken om het voor de kinderen zo aangenaam mogelijk te maken. Maar als je zegt zoveel zorg te hebben, dan pak je taak en neem ook die slechte nachten, de snotneuzen, lunchboxen, luiersessies vlak voor je weg moet, de honger na school en alles wat daarbij komt kijken en verschuil je niet achter smoezen. Ook al wil hij niet: hij is een prima vader, de kinderen zouden graag meer bij hem zijn (nu slechts 13% Van de tijd): ik heb geen enkele zorg over hen bij hem, omdat hij daar toevallig niet zoveel zin in heeft. Hij heeft het er maar mee te doen!

ysori
Thu, 09/05/2019 - 19:39

Hallo,

Mijn ex-partner hebben bewust gekozen voor co-ouderschap. Er zijn veel dingen erna gebeurd. Ik heb ook veel vragen. Maar ik kan nergens echt iets vinden dat me verder helpt. Ik zal een paar punten opnoemen.

1)- Wat gebeurt er als ex-partner blijft wonen bij haar ouders
2)- Wat gebeurt er als ex-partner rookt
3)- Wat gebeurt er als ex-partner de kinderen geen vrijheid geeft
4)- Waarom moet het financieel gelijk worden getrokken als beide ouders gelijkwaardig de tijd met kinderen verdeeld.

Ryanne van HelloLaw
Fri, 09/06/2019 - 14:36

Beste Ysori, begrijpelijk dat je vragen hebt. Ik heb je een e-mail gestuurd zodat we contact met je hierover kunnen opnemen.

Waarom lid worden van HelloLaw?
  • Krijg onbeperkt juridisch advies
  • Profiteer van de laagste prijzen
  • Krijg korting op advocaten
  • Bespaar geld
Word nu lid
Direct advies:
ma - vrij: 8.00 tot 18.00 uur