Meer misverstanden over kinderalimentatie

De wet bepaalt wie er onderhoudsplichtig is als het om kinderen gaat en hoe lang die plicht duurt. Daarover hebben we onder meer bericht in een eerder artikel 5 misverstanden over kinderalimentatie.

Als het gaat om praktische zaken rondom kinderalimentatie, dan biedt de wet doorgaans geen uitkomst. De meeste van deze praktische zaken worden dan ook bepaald door rechters. We zetten daarom 5 belangrijke praktische aspecten van kinderalimentatie op een rijtje. 

1. Recht op aparte rekening
Veel alimentatiebetalers ergeren zich eraan dat ze geen zicht hebben op hoe het alimentatiebedrag wordt besteed. Sommigen willen daarom de kinderalimentatie overmaken op een rekening die ze zelf ook kunnen inkijken. Dit is echter niet afdwingbaar. Het is dus niet toegestaan om het bedrag op een andere rekening over te maken dan de rekening die de alimentatiegerechtigde ter beschikking heeft gesteld.

2. Recht op verrekening
Zonder toestemming van de alimentatiegerechtigde is het niet toegestaan om kinderalimentatie te verrekenen met een schuld die de alimentatieontvanger bij de betaler heeft. Slechts in zeer uitzonderlijke gevallen is het een alimentatiebetaler toegestaan om met toestemming van de rechtbank alimentatie te verrekenen.

3. Toestemming besteding
Een alimentatiegerechtigde is niet verplicht om aan de alimentatieontvanger verantwoording af te leggen over de besteding van de kinderalimentatie of toestemming te vragen of de alimentatie aan bepaalde zaken mag worden besteed.

4. Verlaging na afschaf aftrek
Nu de aftrek van levensonderhoud voor kinderen is vervallen, zijn de meeste alimentatiebetalers meer geld kwijt aan alimentatie. Dit betekent echter niet dat een alimentatieplichtige zonder toestemming van de alimentatieplichtige of de rechtbank het bedrag dat door de rechtbank is vastgesteld op eigen houtje mag verlagen.

5. Recht op bankafschriften
Een alimentatiegerechtigde is niet verplicht om betalingsoverzichten of bankafschriften met betrekking tot de besteding van de kinderalimentatie aan de alimentatiebetaler te laten zien.

Let op!
Het is wel mogelijk om over bovenstaande zaken onderling afwijkende afspraken te maken. Je doet er dan goed aan om deze schriftelijk te laten vastleggen.

Wil je meer weten over alimentatie of wil je een herberekening van alimentatie laten uitvoeren, neem dan contact op met een van onze juristen.

Lees meer: Geen kinderalimentatie na wangedrag kind
Lees meer: Moet ik meer dan kinderalimentatie betalen?
Lees meer: Alimentatie inhouden wegens einde aftrek?
Lees meer: Alimentatie in 2015 met 0,8% verhoogd
Lees meer: Aftrek levensonderhoud in aangifte 2015?
Lees meer: Compensatie voor gescheiden ouders?

Laat een reactie achter

Restricted HTML

  • Allowed HTML tags: <a href hreflang> <em> <strong> <cite> <blockquote cite> <code> <ul type> <ol start type> <li> <dl> <dt> <dd> <h2 id> <h3 id> <h4 id> <h5 id> <h6 id>
  • Lines and paragraphs break automatically.
  • Web page addresses and email addresses turn into links automatically.

Reacties (59)

VaderZonderKind
Tue, 03/31/2015 - 19:33

En daar gaan we weer. Voor de zoveelste keer wordt het ware drama rondom de kinderalimentie duidelijk in beeld gebracht. Daar waar de politiek op alle fronten transparantie bepleit. Daar waar termen als marktwerking en kreten als "de betaler bepaald" hoogtij zijn. Anno 2015 is het in een moderne samenleving algemeen gewoongoed dat vaders financieel mogen worden uitgekleed zonder verdere verplichtingen als verantwoording. Geen zicht op waar jou zuurverdiende geld heen verdwijnt. Maar wel continu geconfronteerd worden met verzoeken om extra geld omdat de ondoorzichtelijke kosten onverwacht hoger uit vielen.

Ik, en vele andere vaders, heb op dit forum meerdere malen gepleit voor een kindrekening. Transparantie om zo de spanningen tussen beide ouders weg te nemen. Tegoeden en de inleg van beide ouders komt binnen op deze rekening. De kosten voor het kind worden van daaruit betaald. Het deel van de toelages dat voorzien in een bijdrage in het dagelijks onderhoud van de kinderen wordt uitgekeerd in een vorm van weekgeld naar beide ouders toe. En tekorten worden door beide ouders naar draagkracht aangevuld.

Daar bovenop de verplichting van ouders om een wijziging in inkomen door te geven. En nalatigheid wordt verrekend met de te ontvangen tegoeden. En mocht dit de financieele positie van het kind onevenredig raken, dan kan een (tijdelijke) herziening van de zorgtaken uitkomst bieden. Immers, de verzakend ouder ontneemt het kind de financieele zekerheid. En dat mag en kan nooit gevolgen hebben voor de financieele positie van de andere ouder. Wie zijn billen brand moet op de blaren zitten...

Dus per direct die baarvergoeding afschaffen. Per direct de scheve verhoudingen tussen de beide ouders wegnemen. Denk eens aan het belang van het kind. Een kind dat recht heeft op beide ouders. En een kind dat gevrijwaard moet blijven van een financieele en juridische oorlog tussen de beide ouders. Een oorlog die ontstaat omdat daar juridisch gezien de mogelijkheid voor wordt geschapen. Een strijd die door de staat gefaciliteerd wordt. En bovenal een strijd die alleen maar verliezers kent. En de grootste verliezers zijn degene die wij hier met zijn allen het meest dierbaar zijn: ONZE kinderen!

truus
Tue, 03/31/2015 - 21:32

Vaderzonder kind. Dat wat jij zegt werkt OOK niet. Er is altijd iemand met de scheiding zo gekrenkt dat die niet aan de kinderen denkt. Ze willen de andere pijn doen. Mijn ex had inzage van de spaarrekening zijn vrouw vond er veel geld op staan. Daar mijn ex inzage had heeft hij veel geld van ONZE kinderen gejat!! Hij zou mij minder alimentatie betalen zodat hij mij kon uitkopen van de woning . Door zijn toedoen heb ik voor mijn kinderen een andere rekening geopend en hij kon niets meer afhalen. Wij spaarde voor per kind 5000 per jaar en dat was voor zorg / begeleiding/logeer/woning voor de kinderen. Als ze naar een tehuis konden. 10 Jr lang gespaard ik bleef ervan af hij jatte het geld. Gelukkig hebben mijn kinderen het geld terug gekregen en is ex verplicht nog langer te betalen ( afspraak was na scheiden niets meer erop zetten) maar rechter dacht gelukkig anders. Mijn ex had inzage! Mijn ex zou mee betalen aan de extra spullen dat ik niet vergoed of gedeelte tegoed kreeg bij brillen steunzolen en medicatie voor de kinderen. Van dag 1 na de scheiding heeft hij geweigerd! ! Leuk wat jij zegt maar ik heb de scheiding aangevraagd hij had een andere vrouw. En heeft omdat hij gezichtsverlies zou hebben in de familie 2 Jr de scheiding tegen gehouden . En van dag 1 niet de afspraken tegen gekomen! Ik heb instanties gebeld en Hulp gekregen om de kinderen hun vader te bieden! Vooral op het moment dat hij samenging wonen en afstand ging doen van de kinderen omdat zijn vrouw geen zin heeft in gehandicapten te verzorgen! Leuk zoals jij het beschrijft maar dat werkt niet!!

james
Tue, 03/31/2015 - 21:42

Je had slimmer moeten zijn truus, overigens wat die spaarrekening betreft is mij hetzelfde overkomen, mijn ex plunderde ook de rekening van mijn kind om er de sportschool en een hond en een nieuwe kledinguitzet ervan te kopen. Ik moest maar zorgen dat het geld weer aangevuld werd. Ben meteen naar de bank gegaan en heb geregeld dat alleen met toestemming van beide ouders tot de 18 geld van de rekening kon worden gehaald. Ik heb wel gezegd dat ik ali zou inhouden totdat het geld weer was aangevuld. Gelukkig kreeg ze verstand en heeft het bedrag teruggestort. Het kan wel, wat kindsbelang zegt.

james
Tue, 03/31/2015 - 21:43

Sorry correctie, vaderzonderkind

truus
Tue, 03/31/2015 - 22:07

James mij ging/ gaat het niet om het geld!mij ging om de kinderen hun goede toekomst en vader. Echter ben ik wel heel blij dat Door een actie van mijn ex ( die wilde de kinderen onterven en niet meer in zijn leven) een hele goede rechter gehad. Die alles voor de kinderen en veel voor mij goed heb gedaan! ! En mijn ex moet nu veel meer betalen aan zijn kinderen dan dat wij bij scheiding af had gesproken en krijg ik nu zelfs meer KA en PA ondanks dat ik akkoord ging met minder In dit geval lach ik het hardst. Alleen mijn kinderen missen hun vader vreselijk en die begrijpen niet waarom ze papa niet meer zien. Als we hem tegenkomen zwaaien de kinderen maar papa doet net of hij ze niet zien. Helaas voor de kinderen maar voor mij blij dat ik er van aafben.ben er beter van geworden.

james
Tue, 03/31/2015 - 22:46

Ja inderdaad jammer dat het zo moet gaan. Ik had het ook graag anders gezien. Maja we moeten ermee dealen of we nou willen of niet. Ik ben soms jaloers op mijn huidige vrouw die een super relatie heeft opgebouwd met haar ex. Zaken worden uitgesproken in het belang van hun kinderen, ze laten elkaar los maar zodra er gepraat moet worden kan het zonder veel gedoe. Ze doen beide water bij de wijn, soms in het voordeel van hem en soms in ons voordeel. Ik zou willen dat ik dat ook met mijn ex kon, maar helaas.

een buitenstaander
Tue, 04/07/2015 - 15:35

Te vaak blijkt dat een groot deel van het geld wat bestemd is voor het kind wordt aangewend voor eigen gebruik. Zeker als het een aannemelijk hoog bedrag is wat betaalt dient te worden aan kinderalimentatie. Het geld is bestemd om zaken als kleding, sportclub etc te betalen. het lijkt me dat als je niets te verberegen hebt, het geen probleem zou moeten zijn om te laten zien waar het geld aan gespendeerd wordt. Ik denk dat het een groot probleem wordt weggenomen als men verplicht wordt om een aparte rekening te openen, waar kinderalimentatie op wordt gestort en waarbij de alimentatieplichtig kan inzien, maar geen recht heeft om transactie te doen. Zal een hoop discussie schelen

papamet1/7kind
Tue, 04/07/2015 - 17:02

Ik betaal 350euro/maand hij wil graag sporten maar al 4 jaar heeft mama daar geen centjes voor.

truus
Tue, 04/07/2015 - 18:01

heb al eerder verteld dat een aparte rekening ook niet altijd werkt! daarbij weet ik uit ervaring dat de alimentatie in meeste gevallen niet eens voldoende is om sport,kleding,schoenen enz te betalen!. de KA. daar gaat een deel voor naar boodschappen, deel aan de vaste lasten voor de woning, en andere deel gaat naar de kinderen toe (spaarrekening) . mijn PA gaat ALTIJD direct en indirect naar de kinderen zonder huur geen woning. zonder boodschappen geen eten. mijn inkomsten gaan naar mijn auto (zonder auto geen vervoer om ze naar specialisten en therapie?n enz te kunnen rijden) gaan naar de kinderen op welke manier dan ook brillen, steunzolen,speciale fiets, medicatie en andere spullen dat niet of nauwelijks vergoed worden!.. het inkomen van mijn kinderen PGB dat gaat naar de verzorgers die ik in moet huren. ik werk gemiddeld 10 uur in de maand aangezien ik de zorg voor mijn kinderen heb . en de hulp dat ik in moet huren vaak niet geleverd kan worden door alle bezuinigingen. aparte rekening voor de KA werkt in meeste gevallen NIET. maar zal vast voor een ander deel wel zo zijn. als is het maar voor de controle omdat de betaler te bang is dat het geld aan de ex op gaat ipv naar de kinderen ..
geloof me als ze schoenen gaat kopen bij de een of andere winkel staat er niet bij of het 1 paar of 2 paar schoenen waren. ze kan net zo goed dan ook voor haar nog even snel wat betaald hebben. vertrouwen in de ander is er niet daarom willen de mannen die controle/beheer over de vrouw haar uitgaven blijven behouden. mijn ex wilde dat en jatte het alsnog weg . hij vertrouwde mij niet met dat geld. maar ondertussen .. hoe dan ook niets werkt bij de een en alles werkt bij de ander. maar als er geen vertrouwen, geen respect, en alleen maar de ander wil raken . en baas wil blijven over de ander op deze manier tja dan misschien de ideale oplossing.. hoe je het wend of keert je betaald altijd te weinig voor wat de kinderen moet hebben. en toch komen ze niets te kort omdat een ouder ze geeft dat wat ze nodig hebben. wat ik ook kocht in en buiten het huwelijk voor mijn kinderen was nooit goed. (ik kocht goedkope kleding) maar wat hij kocht was prima en perfect (dure merk kleding waar ze binnen paar weken al uit groeide) en nu is elk cent voor hem teveel!!
koopt trouwens nog steeds goedkope kleding dat wat mijn kinderen dragen is na 2 mnd versleten. door de handicap die ze hebben. (zal met dure kleding niet langer zijn)

sterredag
Wed, 04/08/2015 - 10:15

at papamet1/7kind

Volgens mij is het wel zo dat je een lidmaatschap sportclub voor hem mag betalen, en dat je dit bedrag aftrekt van de nog te betalen kinderallimentatie. Weet het niet zeker, maar ik zou het zeker navragen. Want dan kan je kind misschien wel op een sport.

Wel even via de Rechter spelen, en waarom je het direct aan de sportvereniging wil betalen. Maar als je 350 euro betaald en je kind te horen krijgt dat het niet mag sporten omdat er geen geld voor is, dan heb je een redelijke kan s dat de rechter toestemming geeft om dit deel in natura te betalen. Misschien krijg je het dan ook voor elkaar om een gedeelte van dat geld direct aan kleding te besteden oid.

Weigeraar.....
Wed, 04/08/2015 - 11:56

Ik word maandelijks aangeslagen voor een bijstandsverhaal wat de bijstand opeist bij mij. Dit is ruim 200 euro meer dan de rechter heeft bepaald als kinderalimentatie. De bijstand zegt dat ze geen boodschap hebben aan een gerechtelijke uitspraak en zelf mogen bepalen wat zei opeisen. Voor het derde opvolgende jaar weiger ik alle betalingen die de bijstand opeist en tot nu toe met succes. De totale chaos die er heerst bij instanties zoals de bijstand is zo groot dat ze zelf niet meer weten wat ze er mee aan moeten. Zodra ze beslag willen leggen op loon of iets dergelijks laat ik mijn contract niet verlengen en kom automatisch in de WW. Dit bedrag is ontoereikend voor een bijstandsverhaal en dan grijpen ze wederom achter het net. De moeder is prima in staat om te werken maar is van huis uit een bijstandstrekker en te belazerd om ook maar 1 vinger uit te steken om te werken. Dit werkt al drie jaar prima en ik betaal geen ene cent !

marloes
Wed, 04/08/2015 - 13:02

Weigeraar: de gemeente moet zich houden aan de door de rechter opgelegde alimentatie. Als je ex in de bijstand zit, dan haalt de gemeente de alimentatie bij jou op. Maar dat bedrag moet het bedrag vd beschikking zijn zoals door de rechter bepaalt. Je kunt naar de juridische bijstandsverlening stappen hiervoor.

Alimentatie is niet alleen direct voor de kinderen zelf en hoeft niet op een aparte rekening. Alimentatie is een bijdrage in de kosten voor levensonderhoud voor gezamenlijke kinderen. Dat levensonderhoud bestaat inderdaad uit eten, drinken, een woning, zorgkosten, school, de kapper én daarnaast ook sportclubs of hobbies. De meest verdienende ouder betaalt aan de minstverdienende ouder een deel van die onkosten levensonderhoud in de vorm van alimentatie, voor de kinderen die zij delen. Zo is het en niet anders. De kinderen wonen bij mij, ik betaal direct maar voornamelijk indirect alle onkosten voor hen en hun vaders delen met mij in die kosten door een stukje alimentatie. De meeste vaders op dit forum snappen dat niet. Die noemen dit "baargeld" wat duidelijk laat zien dat die vader vindt dat als ie kinderen krijgt bij een vrouw, zij daar persoonlijk verantwoordelijk voor is. Wil jij niet meebetalen aan je kinderen? Then keep the sperm in your penis dude.

Theo
Wed, 04/08/2015 - 13:34

Schandalig 350 euro voor 1 kind,dat moet je als exvrouw toch niet willen.
Profiteurs noemen we dit.
Moet toch niet zo zijn dat 1 kind het nu nog veel beter heeft.
Vader kan op een houtje bijten,en moeder heeft het maar goed en luxe.

mari
Wed, 04/08/2015 - 14:10

Luxe??? Aan mijn hoela,kind maken vervolgens vreemd gaan,geen vaste afspraken willen maken voor bezoek,meneer kijkt niet eens naar zijn kind om,zijn vriendin gaat voor,7 dagen in de week in de kroeg,kan hij ook dokken,onzin om te zeggen luxe,ik sta er nu alleen voor,een kind wat dagelijks naar haar vader vraagt,papa waarom zie ik je zo weinig,wat zegt meneer dan,we gaan ophangen schatje.waardeloze vent.

Petra
Wed, 04/08/2015 - 14:36

Ik vind het gewoon supersimpel: beiden ouders zijn verantwoordelijk voor het kind. BEIDE ouders moeten inzicht hebben in de kosten voor het kind. Punt.

Geen enkele ouder heeft het alleen recht op het geld dat voor het kind besteed wordt. Dit is een zaak van beide ouders. Dit los van de persoonlijke frustraties en persoonlijke verhalen die hier verteld worden over het inzicht hebben in het gegraai van de ander over en weer.

penny
Wed, 04/08/2015 - 14:45

Weigeraar:
fijn dar je geen cent betaalt en steeds in de ww zit of bijstand. Je kost de gemeenschap (mij=fulltime werkende moeder) handen vol geld, lekker verantwoordelijk. Kijk vooral niet verder dan je neus lang is, en blijf lekker schaken met je ex, daar hebben we wat aan in dit land.

Mannen vinden altijd dat ze teveel betalen en vrouwen zien dat geld niet alles goed maakt; liefde en aandacht is niet te verzilveren.

Boos
Wed, 04/08/2015 - 14:51

Zoals Truus eerder terecht opmerkt voorziet de kinderalimentatie niet in alle kosten. Dat is een kroegpraatje dat onder vrouwen rond gaat. Ga maar scheiden. Dan betaald je ex alles. JIJ hebt zelf ook een bijdrage te doen! Als ik dan het het verhaal van Marloes lees dan komt de stoom uit mijn oren. Het is niet dat mannen niet willen betalen. Het is dat ze op een rechtvaardige manier delen in de kosten en de toelages. Dat ze ook mogen delen in de quality time met de kids. En geloof me, anno 2015 is het heel normaal dat een man ook zijn deel van de zorgtaken op zich neemt.

Hellas erkent de vrouw en de overheid dit niet. Dus als je dat doet is dit geheel voor eigen portemonee. Geen toelages en nog steeds alimentatie. Ex-lief gaat er financieel dik op vooruit. En dat zal dan ook wel het motief van de overheid zijn. Die economie moet aan het draaien. Dus die koopverslaafden moeten meer geld voor handen krijgen.

ik
Wed, 04/08/2015 - 16:39

Aparte rekening niet handig. Gas water en licht, extra boodschappen, benzinekosten zijn ook kosten die erbij komen kijken. Als er inzage zou komen dan houdt hij zn 200 euro maar. Ik heb niets te verbergen maar hij heeft niets meer te maken met mijn uitgaven.

Marloes
Wed, 04/08/2015 - 23:27

Boos: Maar het is al zo dat mannen en vrouwen tegenwoordig veel meer delen in de zorg voor hun kinderen. Een kind wordt niet meer automatisch aan een moeder toegewezen. Een rechter gaat in de meeste situaties uit van beide ouders, en niet van alleen de moeder. Wanneer de ouders samen niet goed kunnen communiceren, dan wijst de rechter een co-ouderschap af. Logisch. Als je de kinderen evenredig wil opvoeden, moeten ouders samen door 1 deur kunnen. En verder. "Ex-lief gaat er financieel dik op vooruit". Hoe dan? Ik niet in ieder geval. Wat je zegt is net zon fabel als wat vrouwen beweren over dat iedere vader een klootzak is. Ik krijg 300 euro alimentatie voor 2 kinderen. Daarnaast krijg ik een deel kindgebonden budget. De vader moet die 300 euro aan mij betalen omdat hij 2,5x zoveel inkomen heeft dan ik. Hij kan financieel meer opbrengen dus zijn aandeel in de financi?le kinderzorg is ook groter. Ik vind dat logisch. Heel logisch. Ik ga er verder niet dik op vooruit hoor. Ook al krijg ik de alimentatie, hij gaat met onze kinderen de leuke uitjes maken en op vakantie naar het buitenland. Ik nooit. Ik besteed mijn eigen inkomen plus de alimentatie aan de huur, de scholen, voedsel en kleren en cadeautjes. En aan medicijnen, de zorgverzekering, overblijven, de sport- en hobbieclubs van de kinderen. Een nieuwe fiets, schoenen, cadeautjes voor vriendjes die jarig zijn, tanken, knutselspullen en verfkwasten. Aan tandpasta, water & electra, gas, bloemetjes voor in de tuin die mijn zoontje graag wil planten. Aan wasmiddelen, de vissen van mijn kinderen, aan de donald duck en aan een paaseitje bij het ontbijt. En dan.. dan is die 300 euro per maand wel op. Geen vakantie. Geen uitjes. Geen space-scooter. Geen uit eten. Geen van alles. En dit begrijp jij dan weer niet Boos. Hoe dat werkt. Sommige mannen denken dat de vrouwen die alimentatie aan hun tietenoperatie spenderen of zo. Dat jouw stoom maar een wolk van wijsheid mag worden!

Marloes
Wed, 04/08/2015 - 23:37

En Petra: Hoezo hebben beide ouders inzicht nodig in de kosten voor de kinderen? Dan krijg je precies wat hier nu gebeurt. Ik begrijp werkelijk niet dan mannen het zo moeilijk vinden om gewoon de alimentatie te betalen. En zolang het kind goed verzorgd wordt, en krijgt wat ie nodig heeft, dan doet de moeder het goed met haar geld. Ook al besteedt ze die alimentatie ook aan haar huur en vaste lasten en een eventuele vakantie voor haar gezin. Daar is die alimentatie ook voor. Het is een BIJDRAGE in de onkosten die kinderen met zich mee brengen. De moeder levert een bijdrage, en de vader ook. Logisch. Ik betaal dus -mede- van de alimentatie die ik ontvang alle rekeningen die er in mijn gezin voorkomen. Ook de huur ja. En de zorgverzekering waar ik ook deel van uitmaak ja. Mijn kinderen worden met de bijdrage van mij en die van hun vader normaal verzorgt. Om dat te zien heeft hij geen inzage in mijn rekening nodig. Ook hoef ik niet iedere cent te specificeren. Alimentatie is een bijdrage in alle onkosten die kinderen nu eenmaal in een gezin brengen. En die bijdrage is eerlijk en nodig. En wanneer ik mijn kinderen niet goed verzorg van mijn totale inkomen (plus alimentatie dus)? Dan is het zaak om mijn opvoeding eens onder de loep te leggen. Tot die tijd: gewoon je bijdrage leveren papa. Net zoals ik dat doe. En vaders: snap nu toch eens dat je niet je EX betaalt. Je betaalt aan je ex een bijdrage voor de kinderen die uit jouw piemel komen he. Dat is iets heel anders. Ook al wonen ze tot hun dood bij jouw ex: dan nog zijn het ook jouw kinderen. Betalen dus. Klaar.

VaderZonderKind
Wed, 04/08/2015 - 23:48

Beste Ik,

Een aparte, gezamenlijke, rekening is bij uitstek de beste uitkomst. Het Nibud geeft hele goede en duidelijke budgetten voor de kosten die jij nu noemt. Op geen enkele andere wijze is er meer transparantie te bieden in de kosten die er met het kind gemoeid gaan. Over de extra benzinekosten kom ik later terug.

Het probleem over de kinderalimentatie heeft een begin. En dat begin is dat moeders in beginsel nog steeds het alleenrecht hebben op de hoofdverblijfplaats. Door die positie zijn er diverse voordelen zoals bijvoorbeeld het mogen ontvangen van het kindgebonden budget die met name alleen gelden voor de moeder. Ongeacht de verdeling van de zorgtaken.

Om een voorbeeld te geven. Een weduwe op bijstandsniveau ontvangt evenveel kindgebonden budget als een gescheiden moeder op bijstandsniveau. Ongeacht de hoeveelheid zorgtaken die de vader van de kinderen van de gescheiden moeder op zich neemt. Gesteld dat hij 50% Van de zorgtaken op zich neem, wat je in 2015 mag verwachten mits logistiek gezien uitvoerbaar, dan ontziet hij die moeder voor 50% in de kosten die jij noemt. Echter, voor de kinderalimentatie wordt hij op de zelfde manier aangeslagen als een vader die weigert zijn verantwoordelijkheid te nemen. De moeder in deze wordt dus rijkelijk beloont en kan leven boven de stand die haar bijstandsinkomen haar verstrekt. De vader echter moet alles zelf ophoesten en blijft verspeend van alle toelages! En daar bovenop een kinderalimentatie betalen!

Gesteld dat de vader een goede baan heeft is dit een behoorlijke en onterechte aderlating wat een bron is voor nieuwe spanningen tussen beide ouders. Maar als de vader een minimum inkomen heeft of afhankelijk is van een uitkering, dan is dit een strop! Vroeg of laat zal hij moeten gaan kiezen. Of failliet gaan of zijn kinderen niet meer zien. Een keuze die een moeder nimmer voorgelegd krijgt...

Wat betreft de opbouw van de bedragen die in deze genoemd worden. Ten eerste G/W/L, het Nibud is zeer duidelijk in een gemiddelde. De invulling daarvan is aan iedere ouder voor zich. Of je woont in dat mooie romantische huis zonder isolatie, of je laat je kinderen minder lang douchen omdat je milieu bewust bent. Jij en de andere ouder zijn niet meer bij elkaar en maken daarin onafhankelijke keuzes, of je het met de keuze van de ander het nu eens bent of niet.

Ook de genoemde extra kosten aan boodschappen. In een gelijkverdeelde co-ouderschap bestaan die vraagstukken niet. En als dat logistiek gezien niet uitvoerbaar is, dan wederom Nibud. Alles wat jij meer wenst uit te geven is voor eigen rekening. Maar het pleit er wel voor dat het vraagstuk hoofdverblijfplaats zeer grondig wordt herzien. De vader moet zich immers schikken in hetgeen de moeder wil. In een maatschappij van gelijkheid zou je terug moeten zien dat het gros van de scheidingen eindigt in een co-ouderschap en daar waar niet mogelijk statistisch gezien een opbouw van 50% moeder 50% Vader met de hoofdverblijfplaats. Een doel dat nu bij lange na niet gehaald wordt.

Ook een bijdrage in de kosten van de huur worden soms genoemd. Maar hoe kort de tijd ook maat is die het kind bij zijn vader mag verblijven, de huur blijft even hoog. Een vader kan niet in een goedkopere studio gaan wonenden of een appartement met slechts een slaapkamer. Ook al blijven bepaalde ruimtes van dat huis voor een groot deel onbewoond, de huur zal betaald moeten worden. Dat is het gevolg van de scheiding, of je het leuk vind of niet.

En om terug te komen op die extra benzinekosten. Meer dan eens blijkt de moeder met de kinderen te verhuizen waardoor de haal en brengkosten in benzine enzo voor de vader een stuk hoger uitvallen. Daarnaast zijn er een kosten om 10 minuten gesprekken, doktersafspraken en dergelijke bij te wonen. Vaak zijn die zo gepland dat de werkagenda het alleen maar toelaat om aanwezig te zijn door het gebruik van een auto. Daar waar de lokatie van deze ontmoetingen meestal zo gepland zijn dat ze op fiets afstand van de moeder zijn.

Sterker nog, er zijn talloze moeders in een bestendige relatie die ervoor kiezen om de kinderen met de fiets naar school te brengen. Wederom een keuze. Maar ik denk niet dat de kosten voor de vader in dit model meegerekend zijn. Immers vaak verhuist of de moeder of de vader terug naar een vertrouwde omgeving. Een keuze die vrij is voor ieder. Maar de kosten voor de ouder die niet bij de kinderen woont, de vader veel te vaak, worden nooit in acht genomen.

Daar bovenop blijkt dat moeders die niet in het bezit van een rijbewijs of auto zijn, gespeend blijven van de kosten voor het transport. En zeker in de complexe situatie dat de moeder onder financieel beschermingsbewind valt. Dan is er ineens geen budget om bij te dragen in de transport kosten en is het geheel aan de vader om te betalen om in godsnaam zijn kinderen nog te zien. Dat is geen fata morgana, maar een praktijk voorbeeld! Dit om terug te komen op de extra benzine kosten die moeder Ik aanvoerde.

Al met al staan vaders in de kou. En hoe meer ze het goed voor hebben met hun kinderen, deste meer ze in de portemonnee getroffen worden. De drama verhalen van moeders met een weigerachtige vader op dit forum vindt ik daadwerkelijk schrijnend. Maar dan meer omdat ik besef hoeveel drama dit voor de vader in deze is. Die heeft hoogst waarschijnlijk die keuze moeten maken. Een keuze waarvoor de moeder nooit kwam te staan. Die heeft een bestaan met haar kinderen. Weliswaar niet ruim, maar zeker een bestaan dat aan de minimale eisen voldoet. Een vader duikt daaronder, of kiest met zeer veel pijn voor lijfsbehoud. Met de wetenschap dat de kinderen ooit volwassen worden en leren dat hun vader, ondanks zijn noodgedwongen afwezigheid, met hart en ziel van hun gehouden heeft.

Het is zieletergend dat moeders onder invloed van scheidingspericelen die mogelijkheden in de schoot geworpen krijgen. Mogelijkheden die in het licht van de situatie rechtvaardig lijken, maar die achteraf gezien zeer betreurenswaardig zijn. Ook moeders verdienen bescherming. Mar dan ook bescherming voor het nemen van beslissingen die verregaande gevolgen hebben voor de kinderen. Keuzes die je niet eenzijdig zou moeten willen maken onder invloed van alle negatieve gevoelens die samengaan met een scheiding. En met alle respect voor de moeders die die scheidslijn ondanks alle pijn wel kunnen blijven zien. Maar vooralsnog een scheidslijn waarmee je die moeders niet mag belasten. Want het eenzijdig neerleggen van die verantwoordelijkheid maakt de excessen mogelijk die wij op dit forum teruglezen.

Ik hoop dat de heren en dames van de gerechtelijke macht en degenen die belast zijn met de politieke verantwoordelijkheid dit ook lezen en dit inzien. En daarop de benodigde stappen weten te vinden om de rechten en de belangen van onze kinderen veilig te stellen. Want zolang als wij als ouders ons er op dit forum er ons over beklagen, geeft dat aan dat wij dat niet zelfstandig kunnen. Zonder de beschuldigende vinger te wijzen. Links EN rechtsom doen wij iets verkeerd, en het is aan de gerechtelijke macht en de overheid om hier nu eindelijk eens paal en perk aan te stellen. Gelijkheid in verantwoordelijkheid en gelijkheid in vergoedingen.

EricScholte
Thu, 04/09/2015 - 00:05

Tuurlijk hoeft een alimentatiegerechtigde geen verantwoording af te leggen over het te besteden allimentatie. Ik lees sommige verhalen van vaders die zeuren over moeder koopt dit en ze koopt dat. Ja dag niet zeuren, weet je wel wat een kind per maand aan eten kost, niet te vergeten soms extra bijdrage aan medicijnen, water voor het douchen, wc gebruik. Het kind kijkt vast ook graag tv en heeft een tablet, stroom is ook niet gratis. Trouwens een kind in de groei verslijt veel kleding. Schoolgeld en sparen voor schoolreisje er zijn vast nog wel meer op te dingen op te noemen. Ik weet eigenlijk wel zeker dat ik aan mijn kind per maand aan al deze dingen ook zo rond de 300 kwijt ben, en ja mijn kind woont gelukkig wel bij zijn bijde ouders, maar als we gescheiden waren had ik ook niks te zeuren, Heb hem er zelf ingestopt was mijn eigen keus.

Boos
Thu, 04/09/2015 - 01:20

Beste Marloes,

Jij bent een moeder naar mijn hart. Althans de vrouw waaraan ik mijn hart ooit schonk. Tot mijn spijt. Tot mijn grote spijt. Keer op keer benadruk je zeer expliciet dat ik als vader moet betalen omdat ik zoals jij het heel mooi plastisch omschrijft mijn piemel niet in mijn broek kon houden. Kennelijk wil jij niet bekennen dat je om tot de daad te komen jij, ook heel plastisch omschreven, je broek moest uittrekken en je benen uit elkaar moest doen. Iedere vorm van dwang daarbij heet verkrachting en is verwerpelijk. Maar ook juridisch verwijtbaar. Een grens die overigens erg dun is en ze geloven haar eerder als hem raar genoeg. Zeker als zij een psychiatrische voorgeschiedenis heeft en hij niet. Maar dat daargelaten.

Dan blijft het een geval van klapperende eierstokken of een bepaalde maatschappelijke druk. Hoe dan ook, er is geslachtsgemeenschap geweest en daar is een bevruchting uit voort gekomen. Of de instemming en gezamenlijk geslikt was, een eenzijdige ingeving, of louter een ongelukje. Het blijft een feit dat de vrouw zelfstandig het besluit kan en mag nemen of die bevruchting resulteert in een kind. Een significant deel van de kinderen die in Nederland geboren worden zijn het gevolg van een eenzijdig besluit. Pil vergeten, nagels in het condoom, noem het maar op. Vrouwen met baringdrang zijn creatief in deze.

Als er een kind geboren wordt zijn er twee ouders. Anders is niet mogelijk. Heel simpel. Jij stelt doodleuk dat als ouders niet met elkaar door een deur kunnen, een co-ouderschap ook niet kan. En ergens heb jij gelijk. Maar dan wel met een hele dikke kanttekening. Immers de moeder krijgt het gezag en de hoofdverblijfplaats met de verwekking in de schoot geworpen. De vader moet daarvoor hopen op de medewerking van de moeder. Of anders een lang, kostbaar en bovenal pijnlijk traject ingaan. Let wel, de pijn van het baren is groot maar tijdelijk. Het missen van e geboorte en de eerste maanden van je kind is levenslang!

En dan nog. In het gunstigste geval. Na een verzoekschrift en een zitting doe de vader klauwen vol geld kost. Krijgt de vader eindelijk het recht op Eem vaderschapstest. Het kind wordt al bij a een jaar oud en de vader heeft het nog nooit gezien. De exacte geboortedatum heeft hij mogen vernemen uit de stukken die bij de rechtbank zijn ingedient. En ook al is er een positieve match, een eerste ontmoeting zit er niet in. Wel ligt er een brief van haar advocaat. Kinderalimentatie moet er betaald worden. Op voorhand. En, tussen de regels valt er door te lezen dat zonder geld vader het kind niet te zien krijgt.

Het mogen erkennen van mijn kind kon pas bij vervangende toestemming van de rechter waarbij het belang van het kind werd afgewogen. Wel €&#%^$. Het staat zwart op wit dat ik dat ik de enig mogelijke vader ben. Maar men moest er over na denken. De toekenning van het gedeelde gezag was het volgende struikelblok. Moeders weigerde alle medewerking, waardoor gedeeld gezag in twijfel kon worden getrokken. Ondanks al mijn toegezegde medewerking. Het oordeel van moeder was vitaal, en dus wederom eenzijdig. En nu was er in mijn geval gelukkig de invloed van Jeugdzorg. Er was een eerder kind weggenomen. En alleen vanwege dat feit mag ik nu meebeslissen op papier.

Maar dan nog. De eerste verjaardag werd mijn kind en mij aan elkaar onthouden. Niet dat het zich het later ooit kan herinneren. Maar wel een vader die dat gegeven vroeg of laat ooit moet uitleggen. Los van alle leugens van de moeder. De ouder die nog steeds de absolute meerderheid heeft in de omgang. Een ouder die er niet voor schroomt de daadwerkelijke waarheid op grove wijze te verbloemen. De verwekking waar wij eerst ineens zo blij mee moesten zijn, verklaard naar diverse omstanders in onze omgeving, want het was immers een geschenk van God. Die verwekking werd ineens een halve verkrachting. Condooms waren volgens haar dingen die ze nog nooit gezien had. Ondanks alle vriendjes tussen mij en de vader van haar eerste kind door. En het recept voor de pil dat bij mij thuis was achtergebleven was weliswaar op haar naam, maar bedoeld voor een vriendin die ze wilde beschermen.

Terug on topic. Jij stelt dat als een vader niet wil dokken voor zijn kind hij zijn piemel in zijn broek moet houden. Ik had gehoopt dat je beter opgelet had bij de geschiedenis lessen op de middelbare school. Maar blijkens uit jou verhaal heb jij die helaas nooit afgerond. De pil en de abortus wetgeving, maar ook zeker de wetgeving rondom rekening en gezag zijn in de jaren 60 tot stand gekomen. Dit om de sexuele vrijheid van de vrouw te granderen. Maar anno 2015 zeg jij als vrijgevochten vrouw, beschermt door wetgeving, dat de man als in een gelijkwaardige bedpartner, minder tot geen rechten heeft ten opzichte van jezelf. Waarmee je uiteindelijk jou kind te kort doet.

Gun jou kind zijn vader. En gun die vader ook te genieten van hetgeen hij bijdraagt. Een eerdere poll op dit forum vroeg of geen omgang zou koeten leiden tot niet betalen van kinderalimentatie. Laat zien waar hij voor betaald. Laat zien welke kosten jij hebt. Laat hem meebeslissen. En als hij dan nog weigert. Ja, dan pas heb jij een goed verhaal naar jou kind.

Blijft nog de kwestie van de vader over. Want jij als moeder kunt weigeren. En ja, dan blijft alles zoals het is. Mogelijk dat het kind dat ertussen zit op latere leeftijd dat betreft. Maar dat is een te nemen risico. Want jij wilde immers een kind voor jezelf. Dan wil ik je nu de spiegel voorhouden. Wil jij nu een kind dat je straks negeert in het bejaarden tehuis. Wil jij een kind dat in dezelfde valkuilen loopt als jijzelf. Wil jij een kind dat ongelukkig is onder de situatie. Erger nog, kleinkinderen die belast worden met de situatie!

Marloes, in godsnaam, en in de naam van jou kinderen! Denk na! Zeker, jij hebt recht. En mogelijk heeft de vader van jou kinderen jou een hoop misdaan. En dat is erg. Maar jou kinderen zien hem als vader. En mogelijk laat jou positieve gedrag hem het licht zien. Of is het jou positieve gedrag op de kinderen dat op hem doorwerkt. Maar in godsnaam! Denk aan jullie kinderen!

Boos
Thu, 04/09/2015 - 01:45

Eerlijk, Eric. Je klinkt net als een wijf. Maar nu serieus. Een vader zou dit nooit zeggen zonder erbij te zeggen dat de moeder haar instemming gegeven had. En wat mij verbaast is dat jij blijkbaar €300,00 betaald voor een kind. Daar waar de moeder kort bij de €300,00 in de maand ontvangt aan kinderbijslag en kindgebonden budget. Een kind waar maandelijks €600,00 aan wordt besteed is rijk. Zeer rijk zelfs. Dat is ruim boven de norm die geld voor een kind van bijstandsouders die wel bij elkaar zijn gebleven. Om je een plaatje te schetsen: het is om en nabij het dubbele. Indien het geval dat jij daar geen probleem mee hebt lijkt het mij dat jij ook een inkomen hebt dat dat rechtvaardigt. Daar hoef je geen medelei mee te hebben. Echter, vaders met een dergelijk inkomen worden ook zeker zwaarder aangeslagen. Tot een niveau dat je het niet meer comfortabel vindt.

Conclusie, jij had een donders goede advocaat waarvan de kosten niet zijn meegerekend. Maar de naam van die advocaat wil iedere vader op dit forum erg graag weten. En anders, Erica, lieve schat! Leuke poging, maar doe een volgende keer iets beter je best....

Liefs, Boos

ik
Thu, 04/09/2015 - 11:26

Beste vaderzonderkind,

Wie ben jij om te oordelen over mijn situatie? Ik leef heel bescheiden en alles gaat naar mijn kinderen. Ik heb niet veel nodig voor mezelf. Ik sport niet, drink niet heb altijd 1 kind thuis in de weekenden dat het andere kind naar vader is dus ik ga nooit weg. De uitjessica met mijn kinderen zijn mijn uitjes.
Ik woon op hetzelfde dorp als mijn ex, 1 kind was lastig dus wilde hij niet meer en co ouderschap wilde hij niet want dan kon hij niet meer weg. Dus nee die man heeft niets met mijn uitgaven te maken. Als hij ze zou zien denk ik dat hij zich zou schamen. Hij bied wel eens geld aan voor sport oid maar dan bedank ik.

silva
Thu, 04/09/2015 - 11:43

Jemig Vaderzonderkind, je bent zelf nog een kind...

VaderZonderKind
Thu, 04/09/2015 - 17:05

Beste Ik,

Als jij zo zuinig leeft zoals jij dat omschrijft dan zou je ook rond kunnen komen zonder de extra €200,00 die de vader van jou kind jou betaald. Maar zoals jij eerder schreef is zelfs die €200,00 in jou ogen eigenlijk niet toereikend en moet jij meer bijleggen. Een beetje rare voorstelling van zaken.

Ook schrijf je dat die vader een kind al lastig vond en er dus daarom niet meer wilde. En dat hij geen co-ouderschap wil omdat hij dan te veel vrijheid in moet leveren. Het komt op mij over dat jullie de taken als vader en moeder al tijdens de relatie verdeeld hadden en dat jullie gezamenlijk het zwaartepunt van de ouderschapstaken bij jou wilde neerleggen. Hij en jij zijn daar akkoord mee gegaan. Dat jij nu minder geld overhebt als voor je kind is logisch. Een kind kost geld. En jij wilde er kennelijk meer gezien hetgeen jij verteld. Hij wilde dit niet en wil blijkbaar ook niet meer verantwoordelijkheid dan dat nu het geval is.

Dat is een keuze die jullie samen gemaakt hebben. Als het goed is heb je er ook zelf voor gekozen om een kind te krijgen met deze partner en wist je hoe hij hierin in het leven stond en staat. Ik mag zijn houding best ouderwets vinden, en mogelijk vindt jij dat ook. Maar dat is zijn vrijheid. Jij kunt hem niet dwingen een moderne man te zijn die evenveel zorgtaken op zich neemt.

Ik oordeel niet over jou uitgaven. Maar ik stel wel dat in het algemeen de vader op een houtje moet bijten en de moeder kan rondkomen. Geen vetpot. Maar wel rondkomen. De vader van jou kind zit blijkbaar beter in de slappe was, en biedt aan om meer te betalen, maar dat wijs jij af om jou moverende redenen. En dat mag. Maar dan snap ik niet waarom jij je eerder op dit forum beklaagt over het feit dat jou ex de daadwerkelijke kosten niet kent. En dat hij zich zou schamen als hij die kosten wel zou kennen. Blijkbaar heeft hij wel een idee daarvan anders biedt hij niet meer geld aan. Geld dat jij paradoxaal genoeg weigert aan te nemen. En dat snap ik dan weer niet.

VaderZonderKind
Thu, 04/09/2015 - 17:13

Beste Silva,

Knap dat je dat kunt beoordelen op basis van hetgeen ik hier schrijf. En misschien moet ik het maar aannemen als een compliment voor mijn jeugdigheid. Een vrouw wordt immers ook liefst jonger geschat. Bij deze dank.

Maar dan nog vraag ik mij af waarop je die stelling baseert. Vind je mij na?ef dat ik geloof in gelijke rechten voor de man en de vrouw? Ben ik modern omdat ik ook zorgtaken over mijn kind op mij wil nemen. Ik ben heel erg benieuwd waarom ik op jou kinderlijk overkom?

ik
Thu, 04/09/2015 - 22:49

Beste Vaderzonderkind,
Ik heb nergens geklaagd over dat ik te weinig krijg. Ik vindt de inzicht in uitgaven over alimentatie niet nodig. Jij begon over dat mannen op een houtje moeten bijten etc.
Dat ik zijn geld niet meer aanneem is om gezeik te voorkomen. En het geld wat hij extra geeft is misschien omdat hij zich schuldig voelt over hoe hij mij en de jongens in de steek heeft gelaten. De jongste wil niet meer naar zijn vader. Ik heb niet gekozen voor deze situatie. Ik heb het geaccepteerd en maak er het beste van. Maar je weet van te voren niet hoe een relatie loopt of eindigd. Beide verander je en heb je eigen prioriteiten. Ik heb geen problemen met hem qua financi?n. Mijn reactie op dit forum was mijn mening op de stelling en toen kreeg ikzelf jouw woorden douche over me heen.

moedervan2
Fri, 04/10/2015 - 01:03

De bio vader wil niet in het leven van mijn kind. Ik ontvang daar ook geen alimentatie over.
Mijn mening over dit onderwerp; geen inzicht en heb vertrouwen dat je kind niets tekort komt.

VaderZonderKind
Fri, 04/10/2015 - 01:27

Beste Ik,

Jou reactie was inderdaad dat jij het niet nodig vind om verantwoording af te leggen over de kosten van jullie kind. En uit jou verhaal lijk ik op te moeten kunnen maken dat de vader van jou kind daar ook niet op zit te wachten. Die vind het wel prima zo. Daarentegen zijn er op dit forum stapels vaders te vinden die dat wel willen. En ook daarbuiten is daar een grote roep om. Die roep negeren en eenzijdig jou eigen situatie als voorbeeld noemen doet daar geen recht aan noch draagt het iets wezenlijks bij aan de discussie.

Sterker nog, jou verhaal met de jongste die niet eens meer naar zijn vader wil laat een verhaal zien dat maatschappelijk gezien niet wenselijk is. Door openheid en betrokkenheid te stimuleren vergroot je mijns inziens de kans dat er daadwerkelijk door beide ouders gewerkt wordt aan een gezamenlijke zinvolle invulling van de opvoeding. Waardoor kinderen evenwichtiger opgroeien ook als de ouders niet meer bij elkaar zijn. En als een van beide ouders zich dan nog onthoud van die betrokkenheid dan is dat een keuze. Niet een keuze waar ik achter sta. Maar wel een keuze die een volwassen individu in volledige vrijheid mag maken.

Waar mijn pleidooi over gaat is dat het menig verder niet een gegeven is die keuze in vrijheid te mogen maken. Dat hij gedwongen onder de financi?le last afstand moet doen van zijn kinderen. Moet jij je als moeder eens voorstellen hoe jij je zou voelen als jij je baan zou verliezen, waarop er een overheidsinstantie komt aanbellen om jou kinderen op te halen om ze naar hun vader te brengen die wel een baan heeft. Omdat hij wel de kosten kan dragen.

Die openheid bepleit ik omdat ik vanuit de grond van mijn hart geloof in co-ouderschap na een scheiding. Een regeling voor de kinderen die steeds meer terrein wint ten opzichte van de traditionele een weekend in de twee weken logeren bij pappa. Maar ook zeker een regeling die nog te vaak sneuvelt omdat de financi?le belangen daarvoor gaan liggen. Moeders die grote maandelijkse bedragen in moeten leveren bij het uitvoeren van de co-ouderschap. Bedragen die al dan niet te rechtvaardigen zijn, maar die wel meer dan eens voor persoonlijke doelen gebruikt worden in plaats van de kinderen voor wie die bedragen bedoelt zijn. Moeders die die toelages zien als een vorm van salaris voor het werk dat ze voor hun kinderen moeten verzetten.

En ondertussen zijn er steeds meer moderne vaders zoals ik die donders graag ook hun deel willen bijdragen aan de opvoeding en zorg. Meer dan dat ene weekendje in de twee weken. Maar die hun wens aan flarden geschoten zien worden omdat de moeder ter verdediging van haar riante toelages iedere vorm van samenwerking boycot zodat de rechterlijke macht het toewijzen van een co-ouderschapsregeling niet ziet zitten in het belang van het kind. Moeder heeft haar doel bereikt en behoud haar rechten op de riante toelages. En vader blijft droevig achter met een klen restje omgang als zure pleister op zijn wonden.

Ik, jij stelt dat jij kunt rondkomen van het inkomen plus de toelages plus de kinderalimentatie omdat jij zo zuinig leeft. Letterlijk jou woorden. Maar ook ze je dat als de vader van jou kinderen zou horen wat kinderen daadwerkelijk kosten, dat hij zich kapot zou schamen voor het kleine deel dat hij slechts bij hoeft te dragen. De bedragen die zijn vastgelegd voor de toelages en de kinderalimentatie zijn niet uit de lucht gegrepen. Met een goed financieel beleid is daarvan rond te komen. Zonder zo extreem zuinig te leven zoals jij dat omschrijft. Dus of jou levensstandaard is hoger dan wat past bij jou inkomen en denk je zelf dat je welgemeend zuinig bent. Of de bedragen zijn niet goed berekent. Maar die kans acht ik uiterst klein.

Daarnaast stel je dat je de vader van jou kinderen jou diverse malen geld geboden heeft om meer te kunnen doen voor de kinderen. Maar dat je die extra bijdrage afwijst. Wederom, dat strookt niet met wat jij eerder zei over dat als hij de daadwerkelijke kosten zou zien hij zich de ogen uit de kop zou schamen. Dat suggereert namenlijst dat jij daadwerkelijk wel meer geld wil zien dan hetgeen hij nu bijdraagt. Ook al is dit hoogst waarschijnlijk vastgesteld aan de hand van de wettelijke norm en zou jij daarmee uit moeten kunnen komen. Zeker als je zo zuinig leeft als wat je op dit forum schetst.

Ook stel je dat jij het extra geld dat hij aanbied niet wil aannemen om maar geen gezeik te krijgen. Wat voor gezeik zou dat opleveren dan? Het enige dat ik mij kan indenken in jullie situatie is dat hij meer inspraak en betrokkenheid eist in ruil voor de extra bijdrage die hij wettelijk gezien niet eens hoeft te doen. Maar vervolgens ontken je dat ten stelligste en zegt dat hij liever bijna geen poot uitsteekt voor jullie kinderen. Hetgeen jou eerdere stelling weer onderuit haalt.

Zoals jou verhaal er staat lijkt het inderdaad een verdrietig verhaal van een alleenstaande moeder met kinderen die alles zelf moet doen zonder de vader erbij. Echter, de lezer die een beetje oplettend is ziet hier een hoop rode vlaggen staan. Dat ik de rest al invul is wellicht niet terecht, maar het beeld wat ik schets is een zeer veel gevallen wel de situatie. En daar ageer ik tegen. Wellicht zou je je eigen situatie nogmaals onder de loep kunnen nemen en in overleg met de vader kunnen treden om zo het contact met jullie jongste kind te verbeteren. Zodat ook hij kan opgroeien met een goed vaderbeeld.

vaderzonderkind
Fri, 04/10/2015 - 09:32

Jij mag invullen wat je wilt maar je hebt werkelijk geen idee. Alimentatie is niet wettelijk vastgesteld het is wat we samen hebben afgesproken. Dat ik zeg dat hij zich zou moeten schamen is gebaseerd op zijn gedrag een jaar geleden daarover. Dat is veranderd en nu wil hij wel eens opschieten. Ik leef zuinig met mijn jaarlijkse zorgkosten die niet worden vergoed van ongeveer 2000 euro moet dat ook. Op de rest ga ik niet eens in. Nogmaals je hebt werkelijk geen idee....

james
Fri, 04/10/2015 - 10:35

tuurlijk zou je je ex moeten kunnen vertrouwen dat ze de alimentatie ook besteed aan de kinderen. Maar het komt ook voor dat er wel netjes bijgedragen wordt en ondanks die bijdrage de kinderen met vuil, kapotte of te kleine kleding en schoenen rondlopen. Amper kleding meekrijgen om iets schoons aan te kunnen trekken, Maar in de tussentijd horen ze wel van de kinderen dat moeder wel op vakantie gaat, regelmatig tijd aan haar zelf besteed. Ja en dan ga je je toch wel afvragen wat er met je alimentatie gebeurd. Dat is een hele normale reactie, dat is hetzelfde als vader zegt geen draagkracht te hebben om alimentatie te betalen maar je verneemt wel dat ie wekelijks in de kroeg zit of dat ie regelmatig geld uitgeeft voor zaken wat hij dan op dat moment wel belangrijk vind. Dan gaat iedereen vraagtekens zetten. Maar als er gewoon gepraat kan worden zonder verwijten dan zijn al veel vraagtekens weggeveegd, alleen dat normaal praten zonder verwijtende toon is vaak het probleem en al snel wordt er van alles bij betrokken wat op dat moment totaal niet relevant is

ik
Fri, 04/10/2015 - 12:02

James... Mee eens. Het gebeurt nu hier op het forum ook. Er wordt verwijtend gereageerd. Er is van beide kanten wat te zeggen over alles. Er is altijd een reden voor. Zo krijgt mijn ex een stapel kleren die daar blijven liggen ivm het kwijt raken van kleren. In oplossingen denken ipv elkaar het moeilijk maken.

james
Fri, 04/10/2015 - 12:28

ja klopt ik, maar feit is dat stukjes vaak heel anders overkomen. Door iedereen zijn ervaring lezen ze vaak, wat ze willen lezen. Veel betrekken het op zichzelf of voelen zich aangesproken. En dat begrijp ik vaak ook, door wat ze meegemaakt hebben. Maar soms is het ook goed te lezen wat een ander heeft meegemaakt en te snappen waar die reactie vandaan komt. Ik kan alleen nooit goed hebben dat er mensen bij zitten die alles over 1 kam scheren. Er zijn een heleboel vrouwen die hun ex financieel uitkleden en treiteren waar ze maar kunnen en hun macht als moeder zijnde gebruiken. Er zijn ook een heleboel mannen die hun verantwoordelijkheid niet nemen en het allemaal niet boeit hoe hun kroost opgroeit zolang ze hun eigen gang maar kunnen gaan. Maar er is een nog grotere groep, die wel normaal met hun ex door een zelfde deur kunnen ondanks dat ze soms wel eens een meningsverschil hebben. Ik ervaar het van 2 kanten, ik heb zelf een ex waar totaal niet mee valt te communiceren, alles moet gaan zoals zij het wil dan is het goed maar andersom dan is het een gevloek en getier en ik krijg de hele shit over me heen. Mijn huidige vrouw daar tegenover heeft een relatie met haar ex waarvoor ik meteen zou tekenen, ze zijn het ook wel eens het niet met elkaar eens, maar ze komen er altijd wel uit. Hun kind staat centraal. Probleem is vaak dat er vaak in relaties waar exen moeilijk communiceren, niet gekeken wordt naar hun eigen inbreng, tis altijd de ander die niet mee wil werken en de kont tegen de krib aangooit.

Theo
Fri, 04/10/2015 - 14:33

Eric,snap niet waar jij je mee bemoeit,jij hebt totaal niks te maken met alimentatie,dus weet je ook helemaal niet waar je over praat.
Het is helaas dat vrouwen altijd onafhankelijk willen zijn,maar als het op geld aankomt,
dan zijn ze ineens afhankelijk.

truus
Sat, 04/11/2015 - 10:57

Als ouder heb je zelf getekend voor de omgang net als ieder andere ouder hoor je een omga g s regeling te maken en alimentatie word berekend na Inkomen! Ervaring van iedereen is dat het niets voorstelde als een ouder kind weg hou moet je vechten en veel betalen! Als een ouder kind niet wil zie ! Zelfde verhaal. Als er nu eens een wet komt met afspraak is afspraak kom je die niet na .aangifte doen via Internet ( kost niets alleen tijd) en dat de andere dan een (geld) boete krijgt. Dat zou eerder helpen dan al die rechtzaken. . Wat je ook afspreek Hoe je het ook wilt. Co ouderschap. Controle op uitgaves . Als de ander niet wil zal het ook niet gaan. En zal er altijd veel geld naar overheid gaan . En vele rechtzaken zijn. Hoe je het went of keert huwelijk ga je samen aan. Kinderen ga je samen aan. Scheiding blijf je toch eeuwig samen verantwoordelijk voor de kinderen. ( tenminste tot aan je dood.) Want ieder ouder dwingt een kind/volwassenen. Om te kiezen als je samen niet Door een deur kan . Verjaardagen. Huwelijken van het kind. Kleinkinderen. Je doet als ouder welke actie dan ook. Je kind levenslang dat aan!! Ook als ze op hun eigen wonen.!!!! Ex of niet ooit was het de persoon voor je leven. En dan na scheiding is het de ouder van je kind voor het leven. Respect en vertrouwen had je in huwelijk. En ook als is dat beschadigd je kinderen hebben het nog steeds nodig! ! En dat vergeet vele mensen! !!

truus
Sat, 04/11/2015 - 12:08

Theo een man wil alles delen als ze er maar een schoon huis en gratis sex hebben. Krijgen ze dat niet meer van de vrouw dan is het een ho.r dat op je geld uit is??????? Iedereen mag gier reageren zelfs mensen die niet uit ervaring praten! Maar wel uit het normale verstand Eric is namelijk (nog) niet verbitterd, en zijn vertrouwen en respect is nog niet aangedaan!! Hij is tenminste de enige slimme persoon!! Eens waren de nu gescheiden mensen ook zo!! Waarom zo geworden?? Omdat de mens gekwetst is! En de andere ineens niets meer gunnen.. daardoor de kinderen in mee trekken.

Harry
Sat, 04/11/2015 - 17:19

Ik ben het 100% eens met de wijze woorden van "VaderZonderKind". Na een onverwachte scheiding - ex is er vandoor gegaan met een ander, maar wel een enorm bedrag aan kinderalimentatie opeisen voor 2 kinderen - heb ik na 5 jaar gelukkig alles kunnen behouden: mijn werk, een niet afhankelijk zijnde vriendin en mijn kinderen op basis van co- ouderschap. Ja, heb er voor moeten vechten en bijna smeken om dit te krijgen. En pas dat de communicatie netjes blijft gaan, want je staat met de rug tegen de muur (gevoelsmatig dan, want gelukkig veranderen de tijden dat vaders zich in een hoek laten zetten door wie dan ook). Het gaat hier om het belang van het kind; in mijn geval is er veel discussie over financi?n. Ook nu, na 1 januari 2015! Hier valt gewoon niet over te communiceren met een ex. Het is toch heerlijk om bijna niet te hoeven werken en dan toch maandelijks 800 euro aan kinderalimentatie te mogen vangen? Natuurlijk wordt dit bedrag niet 100% aan de kinderen besteed; ex woont al 5 jaar samen en zorgt voor minimaal inkomen zodat ze recht houdt op allerlei toeslagen. Die krijg ik helemaal niet en hoeft voor mij ook niet. Ik ben het wel beu om een ex te blijven sponsoren; zeker in geval van mijn situatie waarbij ik de kinderen ook 3 dagen of meer per week heb. Daarom vaders: neem je verantwoordelijkheid in de zorg voor je eigen kind maar laat je niet in een hoek drijven. Als je het kunt, dan altijd co-ouderschap op basis van gezamenlijk gezag en een financieel redelijk bedrag aan alimentatie. En zorg zelf voor de kleding ten tijde dat de kinderen bij jou zijn; geeft ook veel meer rust met je ex!

tja
Sat, 04/11/2015 - 23:38

Er wordt gesproken over het belang van het kind.., maar wat is het belang van het kind? Is dat niet voor ieder kind wat anders. Is de co ouderschap dan niet een klein beetje in het belang van het grote kind? Ik ben zelf een kind van gescheiden ouders en ik vond het heerlijk om op bezoek te gaan bij mijn vader. En leuke dingen te doen samen, maar dat logeren maakte het verschrikkelijk. Iedere keer verplicht te moeten slapen waar je geen zin in hebt. Dit kind is van mening dat het niet ten goede is voor de relatie, met vader geweest.
Het alimentatie verhaal is denk ik voor iedereen anders. Als ik lees dat iemand 800 euro per maand betaald dan schrik ik... waar gaat dat in hemelsnaam aan op. Het is ongeveer mijn inkomen ;-). Maar goed, ook dat is voor iedereen verschillend

james
Sat, 04/11/2015 - 23:59

Het belang van her kind is dat het recht heeft op een vader en en moeder, en hoe dat ingevuld wordt is in goed overleg. Maar tis niet in belang van een kind om persoonlijke vetes over de rug van het kind uit te spelen.

tja
Sun, 04/12/2015 - 00:09

James, die persoonlijke vetes uitspelen begrijp ik niet goed

VaderZonderKind
Sun, 04/12/2015 - 00:35

Kijk, Harry is een man die het snapt. Een moderne vader die ook zijn verantwoordelijkheid snapt en neemt. Een man die Truus droomt te hebben na haar scheiding. Maar ook een man die tussen de regels door verteld waar het scheef loopt.

Harry verteld over het gevecht dat hij heeft moeten leveren. Over hoe hij eenzijdig de communicatie goed moet houden om maar recht te kunnen blijven houden op het co-ouderschap. Over een moeder die haar inkomsten minimaal houdt om maximaal te kunnen beuren van de vader. Over een nieuwe relatie die niet afhankelijk is waardoor hij in staat is naast de giga alimentatie en het niet ontvangen van toelages het co-ouderschap te onderhouden. Waardoor hij in staat is zelf voor de kleding van de kinderen te zorgen zodat er minder conflicten kunnen ontstaan.

En Truus, zonder jou persoonlijk aan te willen spreken, ik wil jou zaterdagavond niet verpesten geloof mij. Maar ik ken gevallen die lijken op jou situatie. De gevallen waarin de nieuwe relatie van de vader hem voor de keuze stelt: ik blijf bij je en met wat ik ook nog binnenbreng hebben we een leuk leven. De aderlating van de KA die jij moet betalen neem ik voor lief. Maar aan die Kids gaan wij niet meer uitgeven. Dus hier thuis ontvangen gaat er niet in zitten. Ik vindt die houding misselijk makend en eigenlijk zie ik het als een vorm van kindermishandeling. Maar ik weet dat het gebeurt. En de oorzaak zit hem in de wijze waarop de KA bepaald wordt en vormgegeven wordt en daarmee ook hoe de toelages verdeeld worden. Waarmee ik niet wil zeggen dat dit precies jou situatie is.

Wel vind ik de reactie van Truus op Theo zeer vreemd. In een moderne relatie draagt een vader ook zijn steentje bij in het huishouden. En sex is een belangrijk onderdeel van een relatie. Net zoals praten met elkaar en gevoelens en emoties delen. Die zaken maken het onderscheid tussen een intieme relatie en een vriendschapsrelatie.

En vervolgens wordt de reactie van Eric geroemd. Een vader zonder scheidingspericelen. Een vader die het gevecht om zijn kinderen nog nooit aan de lijve heeft ondervonden. Die niet kan begrijpen dat de transparantie bij lan dragen aan meer wederzijds begrip. En dan heb ik het noet over het verantwoorden van iedere scheet.

Het mooie is wel dat hij zegt dat hij weet wat zijn kind hem maandelijks kost. En dat dat iedere maand ongeveer €300,00 is. Om en nabij de hoogte van de alleenstaande ouderkop. Nog zonder het inkomensafhankelijk deel. Nog zonder de kinderbijslag. En ook vergeet hij te zeggen wat de vaste kosten hierin zijn. Begrijpelijk, hij is niet gescheiden en zijn kind leeft slechts in een huishouden.

Wat Eroc hier dus eigenlijk voorrekende is dat de gescheiden moeder geheel voorzien wordt in de kosten van haar kind. En een gescheiden moeder met ee co-ouderschapsregeling wordt als gevolg daarvan dus riant voorzien, want ze heeft slechts de helft van de onderhoudskosten.

Een gescheiden vader heeft deze toelages niet. Wel heeft hij de vaste kosten. Ik noem inrichting kinderkamer, hogere hypotheek/huur tgv groter huis voor de kinderen enz. Nu kun je zeggen dat dat inherent is aan het vader zijn. Een keuze die je zelf gemaakt hebt want, zoals Eric het zo plastisch omschrijft, je hebt hem er zelf ingestopt. Maar als vader betaal je dubbel aan die vaste lasten via de kinderalimentatie. In het voorbeeld van Harry €400,00 per kind per maand. Daar waar Eric eerlijk zegt dat het hem slechts €300,00 per kind per maand kost. Tel daar de alleenstaande ouderkop die de ex van Harry ontvangt en je houdt een leuk bedrag over om van te shoppen.

Dit is waarom ik dus ook iedere keer pleit voor die transparantie. Voor die kindrekening. Voor co-ouderschap. Inzicht in de daadwerkelijke kosten leid gegarandeerd tot minder wrevel voor het bijdragen daaraan. Maar ook het eerlijk een deel van de toelages kunnen ontvangen zodat ook de vader een zeker bestaan kan op bouwen met zijn kinderen. En dan heb ik het er niet over dat iedere appel of iedere ijsco verantwoord moet worden. Gewoon een rekening waarop de toelages en de bijdrages van iedere ouder gestort worden. De kosten worden vanuit die rekening betaald, en voor de onderhoudskosten ontvangt iedere ouder zijn deel naar rato van de zorgtaken.

En om het voorbeeld van de situatie van Truus, een vurig tegenstandster van die transparantie, aan te houden. Een vader die daadwerkelijk zo in het leven staat zal zich nimmer bekommeren wat er op die rekening staat. En het weekgeld dat wordt uitgekeerd aan beide ouders komt in haar geval volledig ten goede van Truus. Er zijn zelfs voordelen voor Truus te noemen. Want ze zegt in haar reacties dat door het gedrag van haar ex de rechter haar rijkelijk beloond heeft met een hogere KA. Maar dat haar kinderen door hun handicaps haar meer kosten. Dat is tijdens een zitting ook veel makkelijker en duidelijker inzichtelijk te maken zonder dat de verzorgend ouder zijn of haar gehele financi?le huishouden bloot hoeft te geven. Zodat privacy geen spelbreker meer is. Extra vaste lasten omdat de handicap van een kind vraagt om het aanpassen van het huis? Vader neemt geen zorgtaken op zich, dus daar hoeft het huis niet aangepast te worden. Dus slechts een maal de kosten, maar wel beide ouders die delen. Eerlijker is het niet te maken.

En Eric, prijs je gelukkig dat je niet in deze situatie zit. En knok ervoor dat dat ook zo blijft. Maar echt, als vader tot vader, gesteld dat je ooit voor die situatie komt te staan en jou huidige vrouw is verbitterd geraakt. Dan hoop ik van ganser harte voor je dat er inmiddels genoeg verbeterd is voor de positie van de vader. Want daar waar je nu vol trots zegt dat je er zelf voor gekozen hebt en niet moet klagen, daar ga jij morgen de pijn voelen als de koffers ineens voor de deur staan. En dan heb jij nog de mazzel om te zeggen dat je er zelf voor gekozen hebt. Want menig vader heeft hem er inderdaad vrijwillig ingestopt. Net zoals de moeder vrijwillig haar benen uit elkaar deed om hem te ontvangen. Maar zij wist wel iets dat de aankomend vader op dat moment niet wist. En dat is dat dat intieme, maar zogenaam onschuldige, avontuurtje dat in zijn beleving dubbel beschermt was door haar ter plaatse al gemanipuleerd was tot een commitment voor het leven. Zonder dat hij daar verder ooit nog maar enige vorm van zelfstandige inspraak in mag hebben.

Boos
Sun, 04/12/2015 - 01:11

Beste VaderZonderKind,

Wederom chapeau voor een lang maar duidelijk verhaal. Eigenlijk had dit artikel "Meer misstanden in Kinderalimentatieland" moeten heten!

VaderZonderKind
Sun, 04/12/2015 - 01:38

Beste Tja,

Zonder te weten hoe oud je bent. Houd het op tijdgeest. En kinderen groeien er in mee. Er wordt steeds meer gescheiden, en het wordt steeds gebruikelijker om een co-ouderschap aan te gaan. Het beeld dat de vriendjes van een kind daarbij heeft verandert daar ook in mee. In jou tijd was het misschien raar en moeilijk om weekendvriendjes te maken die je slechts een keer in de twee weken zag. En misschien was daarom het logeren wat jij omschrijft ook minder leuk. Wel fijn om bij je vader te zijn, maar niet fijn om de vriendjes uit jou buurt te missen.

Het tijdsbeeld verandert dat en het co-ouderschap verandert dat ook. Een kind is halve weken bij iedere ouder en kan dus ook beter vriendjes in de omgeving van die ouder maken. En kinderen wennen helaas ook steeds vaker aan de scheidingen. Die weten nu al niet meer beter dat sommige vriendjes soms ook bij de andere ouder wonen. Die accepteren dat als een deel van het leven. Dat was in jou tijd waarschijnlijk een stuk anders. Toen werd je er raar om aangekeken als je een keer in de twee weken ineens weer kwam kijken. De vreemde eend die er niet helemaal bij hoorde.

En reken ook het verhaal dat ik keer op keer hier probeer aan het voet licht te brengen mee. Jou vader heette jou iedere keer een warm welkom anders ging je er niet graag heen zoals je het zelf omschrijft. Maar het logeren vond je minder. Was het omdat hij je niet genoeg ruimte en middelen kon bieden die je bij je moeder thuis wel had? Dat het logeren toch meer bivakkeren werd. Iets wat vaders anno 2015 nog steeds en met pijn in hun hard hun kinderen moeten aanbieden.

Er is ooit gezegd dat de kinderen nooit onder een scheiding mogen leiden en dat die situatie zoveel mogelijk gelijk moet blijven aan die zoals de situatie daarvoor was. Echter is het nu zo dat er na een scheiding twee huishouden gedraaid moeten worden op basis van twee inkomend die ooit een gezamenlijk huishouden bekostigde. Om dat te bewerkstelligen moet er ergens gekozen worden. En de keuze werd om het nieuwe huishouden van de vader het onderspit te laten delven. Met als gevolg kinderen zich minder welkom voelen bij hun vader die minder te bieden heeft. En bijkomend dat moeders te gemakkelijk een scheiding aanvragen/aangaan.

Dat die moeders, ondanks de gouden bergen die vriendinnen en familie beloofden, bedrogen uitkwamen blijkt wel uit de negatieve reactie jegens vaders op dit forum.

Henk S
Sun, 04/12/2015 - 11:06

Beste Tja, zonder jouw situatie te kennen wil ik hier toch graag op reageren. Uiteraard mag een kind uiteindelijk zelf bepalen of het wel of niet bij de moeder of vader wil verblijven; in elk geval vanaf 12 jaar. Mijn kinderen zijn maar al te gelukkig dat ze gemiddeld 3 dagen bij mij in huis verblijven met een eigen slaapkamer, kledingkast e.d. Mijn eigen zoon was ten tijde dat mijn ex de onverwachte scheiding in gang zette en er dus vandoor is gegaan met een ander, nog geen jaar oud! Kun jij je voorstellen wat het voor een vader betekent als die het kind vervolgens maar 1x per 2 weken een weekend mag "logeren" of langs mag komen, zoals jij schetst? Wat jij zegt geldt ook wederzijds; een kind kan zich ook prettiger voelen bij een vader, maar het is altijd een basisgedachte dat een kind beide ouders mag blijven zien en dat beide ouders daarin ook hun zorgtaak moet kunnen uitoefenen. VaderzonderKind: bedankt voor je reactie en duidelijke onderbouwing. Zouden er een boek over kunnen schrijven; wordt wel tijd, lijkt mij.

james
Sun, 04/12/2015 - 12:46

henkS er is een boek geschreven over het manipuleren van een kind door de moeder . Het heet de Loserpapa van Danielle Bax. Ik vond het boek zo herkenbaar. Ik weet niet of je facebook hebt maar daar is een pagina die de loserpapa heet. Trouwens een kind mag vanaf zijn 12e zijn keuze kenbaar maken, maar ouders bepalen nog altijd.als 1 van de 2 ouders niet meewerkt , bij wie het kind gaat verblijven dan moet er alsnog een langdurige rechtszaak komen met alle gevolgen van dien

tja
Sun, 04/12/2015 - 23:45

Ik vindt jullie nogal erg aan jezelf denken ipv in belang van het kind. Niet iedereen is hetzelfde en niet iedereen voelt zich hetzelfde. Vaderzonderkind mijn vrienden woonden in dezelfde stad en het was niet door anderen raar... ik vond het niet fijn als kind. Dat mijn moeder parttime werkte na de scheiding vond ik ook niet fijn. Altijd ondergebracht moeten worden en ook in vakanties. Niet veel tijd meer voor me altijd druk en bezig. En dan te bedenken dat jullie willen dat moeders nog meer gaan werken. Wiens belang is het dan nog?
Henks, ik heb het verhaal manipuleren door de vader live meegemaakt, maar dit zijn ervaringen die jullie niet willen horen.

Henk S
Mon, 04/13/2015 - 09:30

Tja, je hebt dus een vader meegemaakt die blijkbaar zijn zorgtaak niet op de juiste manier heeft vervuld. Mogelijk dat je er daarom anders over denkt, maar om dan te generaliseren dat co ouderschap niet zou gaan werken, vind ik zeer kort door de bocht en geheel eenzijdig. Vooral jouw ouderwetse opmerking dat de moeder in kwestie parttime moest gaan werken en je dan altijd ondergebracht moest worden bij anderen? Oh...is dat erg? Ik ben bang dat je zelf nu ook op dezelfde manier in het leven staat en vooral zeer afhankelijk bent door zelf niet te gaan werken? Je eigen leven op bouwt en zelfstandig bent? Gelukkig is er veel veranderd en kan de man ook zijn zorgtaak uitvoeren; bij voorkeur parttime. In mijn geval zijn de kinderen 3 dagen bij mij en 4 dagen bij hun moeder. Ik heb mijn werk daarop afgestemd en dat gaat dus prima. En als ik er even niet kan zijn vanwege afspraken, dan stem ik dit in eerste instantie af met mijn ex en lossen we het samen op. Andersom kan ook, maar mijn ex werkt dus nauwelijks en denkt daar dus anders over. Ze krijgt ook bijna 860 aan kinderalimentatie! Dus mijn ex kan beter zelf zorgen voor een eigen draagkracht. Dan staat ze echt op eigen benen; want dat wou ze zo graag nadat ze de scheiding had aangekondigd.

truus
Mon, 04/13/2015 - 18:56

Hahaha vader zonder kind. Droom zijn bedrog een droom man bestaat niet net zo goed als een droom vrouw niet bestaat. Ik heb een ex man die zijn kinderen altijd mag zien!! Maar hij wil ze niet. ( dacht ooit dat dat de man voor me leven was. Wat heb ik me vergist bah) nu heb ik een vriend die graag zijn kinderen wil zien. Maar zijn ex heeft passyndroom en hou willens en wetens de kinderen bij hem weg! Zelfs afspraken en dreigingen van wegnemen kinderen Door raad van kinderbescherming komt ze niet na. Wij zijn zelfs bang dat ze de kinderen wat aan gaan doen als de rechter de kinderen aan vriend toewijzen ( zover is het al dat hij straks volledig voogdij krijgt omdat welke instantie dan ook. Inziet dat zij het passyndroom heeft en daardoor de kinderen mishandeld ( helaas!!!!) Maar zelfs vriend is geen droom man. En leuk voor zolang het duur want een ding ben ik wel wijzer in geworden ( lang geleden al) niets eeuwig dus geniet zolang het kan. Wraak enz is slecht voor je. Geniet en wees gelukkig met dat wat je heb!

Boos
Mon, 04/13/2015 - 22:47

Goh Tja, wat verschrikkelijk dat jou moeder parttime moest gaan werken. Dat je haar moest missen. Voor jou informatie, ik ben opgegroeid met een moeder die binnen de relatie met mijn vader parttime ging werken. Die gezamenlijk ervoor kozen dat ook mijn moeder zichzelf kon ontplooien. En de zorg voor mijn broer en mij lag tijdens de lunch en na schooltijden bij een oppasmoeder. Een moeder die ook graag moeder wilde zijn. Die samen met haar man alles in hun leven hadden ingericht dat de kinderen konden komen. En dat zij de eerste jaren voor de kinderen thuis zou blijven. Echter, die kinderen wilden niet komen. Je neemt immers geen kinderen, je krijgt ze. Een geschenk voor beide ouders! Dat het werk dat mijn Moeder er extra bijdeed alles bij elkaar genomen vrij weinig opleverde namen mijn ouders voor lief. Een mogelijk wijs besluit, want ze mogen binnenkort hun 40 jarig huwelijk vieren!

En voor mijn broer en mij, wij waren dolblij als onze beide ouders terugkwamen van hun werk. En voor de oppasmoeder, die had het regeld erg makkelijk. Dan speelden wij buiten of bij vriendjes. Alleen als wij bij slecht weer thuis kwamen spelen met vriendjes dan had ze de handel vol. Wat ze overigens met liefde deed. En nog steeds hebben zowel mijn broer als ik ook een warme band met haar. Niet dat we op de verjaardag komen of zo. Maar wel dat wij de geboorte kaartjes van onze kinderen hebben gestuurd en dat ze op kraam visite kwam. Zelfs toen dat bij mij laat en gecompliceerd lag. En gelukkig heeft ook zij en haar man een wonderschoon kindje! Het was hun helaas maar eenmaal gegeven, maar zou houden er met heel hun hart van. En onze oppasmoeder is ook weer gaan werken en heeft een deel van de zorgtaken overgedragen aan een moeder in een zelfde situatie.

En hier wil ik een vergelijking gaan trekken met jou situatie toen en onze situatie, toen. Ik ben bang dat dit mij een hoop commentaar gaat opleveren, maar toch. Peuters die voor het eerst naar de peuterspeelzaal toegaan moeten vaak huilen als mama/papa hun daar achterlaat. Vaak van hele korte duur, want daarna lonken speelgoed en speelkamaraadjes. Er zijn ouders die bij het afscheidnemen zeer nadrukkelijk hun kind appartement nemen en inprenten dat ze niet moeten gaan huilen als pappa of mama weggaat. Opvoedkundig gezien is dit het zelfde als aan je kind vragen om een groot drama te schoppen zodat jij als ouder in je onzekere gevoel wordt bevestigd dat jou kind toch echt het meest van jou houd.

Dat jou kind het meest van jou EN de vader houd is een gegeven. De onzekerheid is een persoonlijk probleem van de ouder, niet van het kind. Maar een ouder die dit met reden omkleed gaat benadrukken bij een kind is heel verkeerd bezig. Dan verandert de persoonlijke onzekerheid in een voor van oudervervreemding. En dat is kindermishandeling! Als jou moeder jou indoctrineerde met de eenzijdige menig van het feit dat jij niet bij mama kon zijn omdat papa mama daartoe dwong. Dat jij daarom maar ergens gedumpt werd, dan ontstaan er PASsyndromen bij het kind. Ik heb geen psychologie gestudeerd, en ben dus echt niet de aangewezen persoon om dit vast te stellen. Maar het verhaal dat jij hier weergeeft maken dat ik links en rechts een hoop rode vlaggen neerzet! Rode vlaggen die voor het kind haast wel moeten leiden tot de tegennatuurlijke keuze: of mijn moeder, of mijn vader. Een keuze waarvan een kind gevrijwaard moet blijven! Een keuze die ALTIJD zal leiden tot psychische schade in de toekomst!

Besef wel: er zijn kinderen die met slechts een ouder moten opgroeien. Die moeten beseffen dat het lot niet andersbepaalde. Een vader die kort voor de geboorte een hartfalen kreeg. Een moeder die in hetkraambed overleed. Zelfs kinderen waarvan beide ouders omkwamen bij een ongeluk. Allemaal kinderen die met een gemis opgroeien. Maar die weten dat het onvermijdelijke gebeurt was. Hoe anders is dat voor kinderen die vergehouden worden, gehersenspoeld worden. Die van de andere ouder te horen krijgen dat de ene ouder ze niet wil. Dat ze voor de helft ongewenst zijn. En later vernemen dat sta in het geheel niet het geval was, maar dat de wetgeving in Nederland niet anders mogelijk maakte. Dat kind is voor het leven beschadigd!

holy moly mothers and fathers please...
Mon, 04/13/2015 - 23:04

denk ook aan t kind
je hebt zelf ooit gekozen
t gaat niet om elkanders rekening te specificeren en controleren
t gaat om inzage globaal zodat degene die alimentatie betaald ook kan zien waar t geld aan besteed wordt.
begrijpelijk dat bij kind meer kosten komen dan de alimentatie, is idd een bijdrage, moeder draagt bij, vader draagt bij, alimentatie is niet een kostendekker, dus ook niet denigrerend doen welke kant op dan ook.
denk aan t kind. alimentatie is nodig. er zijn ook landen waar je geen alimentatie kan vragen/eisen/krijgen... probeer samen door een deur op de momenten, gewoon voor je kind, voor je legacy. overleg een beetje in de kosten. met goed overleg kom je verder dan dat haat en nijdig gedoe en dat sneren. probeer t eens.

VaderZonderKind
Tue, 04/14/2015 - 12:40

Beste HolyMoly,

Je hebt tot de laatste punt gelijk! En zat vaders die dat ook donders graag willen. Echter in de machteloze achterstandsrol waar ze door de wetgeving en de politiek gedrukt zijn mogen ze alleen maar lijdzaam toekijken als de moeder hun er niet in wil betrekken. Een machtsbasis die vele moeders om hele diverse redenen uitbuiten. En dat staat aan de basis van de strijd. De politiek heeft de zaken nooit goed op orde weten te brengen, of durft onder druk van de feministische lobby dat niet aan te pakken en door te zetten. De politiek laat de verantwoordelijkheid hierin liggen bij ouders die toch echt hun beweegreden hadden om uit elkaar te gaan. En vervolgens ziet de politiek dat er veel vechtscheidingen ontstaan. Dat steeds vaker de kinderen de dupe worden. Toch blijven de heren en dames politici op hun handen zitten! En dat is een grove schande!

marloes
Tue, 04/14/2015 - 16:12

Beste Boos, ik begrijp niks van je verhaal. "Gun jouw kind zijn vader" zeg je? Hoe doe ik dat niet dan? Mijn kind is regelmatig bij zijn vader en ik help mee aan die regeling. Geen enkel probleem. Mijn kinderen hebben een lieve vader die erg goed is voor hen. Daar hebben ze geluk mee gehad hoor. Ook hebben mijn kinderen veel geluk omdat hun vader snapt dat hij ook moet bijdragen in hun opvoeding en dat ie dus alimentatie moet betalen. Ik betaal mijn deel in de zorgsoorten en hij het zijne. Zoals het hoort. Hij is goddank geen zeurende vader zoals je hier ziet: vaders die niet begrijpen waarom ze iedere maand moeten meebetalen. De vader van mijn kinderen snapt dat wel, omdat hij samen met mij kinderen heeft gemaakt namelijk. De vaders die hier schrijven: de kinderen wonen bij moeder dus ik hoef niks te betalen.. die hadden inderdaad beter hun piemel moeten thuishouden ja. Gek hè?! Nogmaals: iedere moeder en vader moet gewoon bijdragen. Makkelijk zat.

Boos
Wed, 04/15/2015 - 10:05

Beste Marloes,

Nee, jij hebt het inderdaad niet begrepen en snapt ook niet in welke moeilijke situaties sommige vaders zitten. Vaders die van een uitkering voor een eenpersoons huishouden een anderhalf persoonshuishouden overeind moeten houden. Vaders die vervolgens moeten zien hoe die moeders met wat ze overhouden van de toelages en de alimentatie naar de winkel huppelen om kleding voor zichzelf te shoppen op de dagen dat de kinderen bij de vader zijn. Vaders die op dat bestaansminimum toch nog de minimum alimentatie a €25,00 in de maand moeten voldoen terwijl de toeslagen voorzien in de kindbehoefte. Een weduwe heeft die luxe ook niet! En iemand in de schulden, bv die moeder, die wordt beschermt door de beslagvrije voet. Een vader niet, die duikelt daar ver onder.

Na alle kosten voor de rechtszaken die hij heeft moeten maken om rekening, gezag en omgang te mogen krijgen. Hoeven moeders niet hoor. Die krijgen dat gewoon in de schoot geworpen. Jou ex zeurt niet maar betaald gewoon? Wellicht ben jij een van die spaarzame moeders geweest die eerlijk en oprecht was naar de vader toe en hem niet tot op de laatste veer wilde plukken. Want die macht heb je nu eenmaal als moeder. Een overmacht die veel te vaak misbruikt wordt!

Hannie
Thu, 04/16/2015 - 01:43

wat een trieste verhalen allemaal. Wat jammer dat vele moeders de kinderen gebruiken om hun ex te dwarsbomen. Emancipeer toch eens vrouwen!! Stop toch eens met alleen je hand op te houwen en te zeuren over geld!! Daar gaat het jullie blijkbaar alleen nog maar over! Je hebt ooit van die man gehouden anders had je er geen kinderen mee gehad. Ga verder met je leven, stop met zeuren en ga nuttige dingen doen!

VaderZonderKind
Sun, 04/19/2015 - 05:09

Dank je wel, Hannie! Jij hebt het begrepen. Nu de Nederlandse politiek nog!

Carmen
Tue, 04/21/2015 - 12:52

Alimentatie gerechtigde hoeft geen bankafschriften e.d. te overleggen om verantwoording af te leggen. Waarom de alimentatie betaler dan wel als er bij moeder of kind een scheet dwars zit? Waar blijven ze nou met gelijke behandeling. Mijn man heeft zijn kids nu al ruim 13 jaar niet meer gezien omdat moeder dat niet wilde en gerechtelijke uitspraken hadden geen zin. Hij heeft een paar jaar geleden besloten zijn handen er vanaf te trekken. Hij betaalt braaf maar erkent de kinderen niet meer als de zijne. Dat maakt het allemaal een stuk draaglijker. Dat zouden meer vaders moeten doen als ze hun kids niet krijgen van moeder. En voor handtekeningen vanwege gezamenlijk gezag worden ook niet uitgedeeld. Ga maar fijn bij de rechtbank vragen!

Boos
Fri, 04/24/2015 - 03:09

Braaf blijven betalen. Dat is waar het voor veel vaders en daarbij eventuele stiefmoeders op neer komt. Betalen voor iets waar je niets voor terug hoeft te zien. Alsof je iets besteld op een onbetrouwbaar lijkende internet site waarvan je de link in een twijfelachtig mailtje ontving. Maar, zegt de Nederlandse overheid, u meneer heeft het mailtje ontvangen, of u nu wilde of niet. Dus nu moet u betalen. En nee, het is niet aan ons om te controleren of u daarvoor goederen ontvangt. Ja, u mag natuurlijk aangeven dat dat niet is gebeurt. Maar wij leggen dat dan slechts als een signaal naast ons neer....

Lees meer juridisch nieuws

Waarom lid worden van HelloLaw?
  • Krijg onbeperkt juridisch advies
  • Profiteer van de laagste prijzen
  • Krijg korting op advocaten
  • Bespaar geld
Word nu lid
Direct advies:
ma - do: 8.00 tot 20.00 uur
vrij: 8.00 tot 18.00 uur