Moeder krijgt geen informatie over haar kind



Een gezaghebbende ouder is verplicht de ouder zonder gezag op de hoogte te houden van de belangrijke ontwikkelingen van het kind vanaf het moment dat de ouders niet meer bij elkaar zijn. Dit wordt de informatieplicht genoemd. Op verzoek van één van de ouders kan de rechter daartoe een regeling vaststellen. Indien het belang van het kind zich daartegen verzet, kan de rechter uit zichzelf of op verzoek van de gezaghebbende ouder een informatieplicht weigeren.

Hans, Els en Sanne
Nadat Els en Hans uit elkaar waren gegaan, heeft de rechter hun minderjarig kind Sanne in 2006 aan de vader toegewezen. Ook werd het gezamenlijk gezag omgezet in eenhoofdig gezag van de vader. Sinds 2007 is er geen omgang meer tussen Sanne en haar moeder. In 2009 legde de rechter aan Hans de verplichting op om in januari en juli van ieder jaar Els schriftelijk te informeren over de ontwikkelingen van Sanne wat betreft haar gezondheid, schoolprestaties, vrijetijdsbesteding en sociaal leven.

Sanne wil niet
Ook diende Hans haar te voorzien van recente afschriften van schoolrapporten van Sanne. Zou Hans hieraan niet voldoen, dan kon hem een dwangsom van 250 euro per keer worden opgelegd, met een maximum van 1500 euro. Hans ging in hoger beroep, omdat hij meende dat bij niet langer aan zijn informatieplicht kon worden gehouden.

Sanne wilde absoluut niet dat hij de moeder informeerde over welke ontwikkeling dan ook. Sanne had diverse trauma’s opgelopen bij of door haar moeder. De vader moest zich in allerlei bochten wringen om informatie aan de moeder te verstrekken, aangezien Sanne zich daartegen fel verzette.

Jarenlange mishandeling
Voor het hof vertelde de inmiddels bijna 13-jarige Sanne dat zij geen contact met haar moeder wilde en er last van had als haar moeder informatie over haar kreeg, ook als dat via de vader zou gaan. Haar moeder had haar jarenlang mishandeld en de moeder behoorde geen dingen over haar leven te weten, ook niet na tien jaar en ook geen beetje informatie, aldus Sanne. Voor haar riep dit het gevoel op dat ze nog steeds contact had met haar moeder, wat ze niet wilde. Het gaf haar een onveilig gevoel.

Uit de stukken bleek dat er sprake was (geweest) van alcoholmisbruik en vermeende persoonlijkheidsproblematiek bij de moeder. Het hof concludeerde dat een verplichte informatieverstrekking door de vader aan de moeder, een negatieve weerslag zou hebben op het geestelijk en lichamelijk welzijn van Sanne.

Het belang van Sanne om hiervan verschoond te blijven, woog zwaarder dan het recht op informatie van de moeder. De vader werd door het hof van zijn informatieplicht ontheven. 

Wat vind jij hiervan? Vind je het juist dat de moeder onder deze omstandigheden geen informatie over haar dochter krijgt, of vind je dat het belang van moeder zwaarder weegt? Geef nu je mening in de poll!

Deze poll is inmiddels gesloten. Je vindt de uitslag hier.



Lees meer: Dilemma (20): heeft pedofiel recht op foto zoon?

Bron: Gerechtshof Arnhem, 19 juli 2012, LJN BX3337

Laat een reactie achter

Restricted HTML

  • Allowed HTML tags: <a href hreflang> <em> <strong> <cite> <blockquote cite> <code> <ul type> <ol start type> <li> <dl> <dt> <dd> <h2 id> <h3 id> <h4 id> <h5 id> <h6 id>
  • Lines and paragraphs break automatically.
  • Web page addresses and email addresses turn into links automatically.

Reacties (50)

Richard
Tue, 08/07/2012 - 16:52

Ja en terecht, het kind heeft een ptss opgelopen door die mishandelingen, de wetenschap dat de veroorzaker van het trauma nog steeds informatie krijgt, geeft het gevoel dat diegene nog steeds controlle blijft houden over haar, wat zelfs voor nieuwe traumas kan zorgen zonder dat de moeder daadwerkelijk iets doet.

Anne
Tue, 08/07/2012 - 17:38

Ik ben het ermee eens. Kind ziet moeder niet dus wat moet ze met de informatie???????? Het heeft geen enkele nut. Tenzij moeder op afstand met die informatie met een omweg sannes leven probeerd te be?nvloeden. Dat is dan meestal nagetief.

carol
Tue, 08/07/2012 - 17:53

Kan een kind van 13 jaar bedenken dat informatie van vader naar moeder haar bind?
Het is nog steeds een kind.Wat er afgespeeld heeft wie weet de waarheid?
Het zou anders worden als moeder naar aanleiding van de info van vader hier iets mee doet.Als het kind op latere leeftijd een andere waarheid te horen krijgt? Wat dan?
Ik vind het moeilijk hoor om zomaar een beslissing die zo zwaar kan wegen te nemen.

Geen naam
Tue, 08/07/2012 - 19:07

Carol een kind van 13 weet meer dan je denkt.
Ik was zelf 13 jaar toen mijn ouders gingen scheiden. En ik weet ook wat het is om op te groeien bij een moeder met een ernstige persoonlijkheidsstoornis en alcoholmisbruik. Helaas kreeg in mijn tijd de moeder altijd gelijk. Gelukkig voor dit meisje is dat nu allemaal anders. Ik ben het er mee eens en vind het terecht, zeker als er sprake is geweest van mishandeling wat mij niet vreemd lijkt als er wordt gesproken over alcoholmisbruik en vermeende persoonlijkheidsproblematiek bij de moeder. Het belang van het kind gaat voorop en niet die van de moeder, die heeft haar kans zo te lezen gehad.

R. Feelders
Tue, 08/07/2012 - 19:25

Luisteren naar het kind lijkt mij in dit geval het allerbelangrijkste. Het is haar leven. Ook een kind van 13 heeft een eigen mening.

Fred
Tue, 08/07/2012 - 19:36

Kan mij hier volledig in vinden. Ligt ook geheel in lijn met eerdere zaken/vonnissen. Los van de, begrijpelijke, emoties is het m.i. belangrijk dat het kind in deze de zwaarste stem heeft. Zelfs als deze gebaseerd is op emotie!

n.
Tue, 08/07/2012 - 21:11

Het belang van het kind moet de prioriteit hebben, totaal mee eens. Ook weten we van kinderen die in een loyaliteitsconflict kunnen belanden. Scheidende ouders moeten hun kind niet beschadigen, scheiden is al rot genoeg voor het kind.
Wel verbaast het mij dat het meisje zo duidelijk is in haar standpunt, een meisje van 13 zal toch ergens de moeder missen? (mede omdat ik van meisjes met incestverleden en kinderen die mishandeld zijn, weet, alsnog contact te willen houden met vader, hoe ernstig het feit ook is). Lastig situatie dit.

Cok
Tue, 08/07/2012 - 23:06

In navolging van Carol zet ik ook enige kanttekeningen bij de beschikking van het Hof. Ik weet uit ervaring hoe een kind door de ene ouder voor eigen belang (mis)gebruikt kan worden tegen de buitenstaande ouder en dan tot verrassend volwassen uitspraken en conclusies komt die m.i. te snel door het Hof serieus genomen wordt . Vroeger was het de moeder die voor het Hof bepaalde wat waar en niet waar was.Dat de vader zich in allerlei bochten moest wringen om informatie te kunnen verstrekken komt mij vreemd voor. Ik neem aan dat het kind op tijd naar bed gaat, naar school gaat, etc. De vader heeft dan alle gelegenheid om de moeder normaal gesproken te kunnen informeren.Het lijkt mij niet verstandig als ouder zijnde om het kind nauw te betrekken bij volwassen ouderhandelingen. Dat vastgesteld werd dat het kind traumas heeft opgelopen bij een kennelijk eenmalige mishandeling buiten kijf.Uit de beschikking blijkt niet dat de Raad uit belang van het kind de vader/het Hof geadviseerd heeft geen informatie te verstrekken.Vraag is ook hoe de twee andere kinderen moeder hebben ervaren. Dit is kennelijk niet onderzocht geworden terwijl deze aan een vollediger beeld hebben kunnen bijdragen. Werd de moeder strafrechtelijk vervolgd ?

Cindy
Wed, 08/08/2012 - 00:49

Ik weet niet het hoe en het wat van de situatie mar zoals deze is geschetst in vanuit het zicht van het kind is natuurlijk 1 belangrijk verhaal .Er zijn altijd 2 kanten. Het meiske is nu 13 en geeft aan dat ze NIET wilt dat haar moeder de informatie krijgt , aangezien haar vader ook nog een eenoudergezag heeft en opkomt voor de belangen van het kind, dan heeft haar moeder echt het kortste stokje te pakken...Meisjes wil is wet vind ik. Terecht...Als moeder alles wil weten dan moet ze eerst het contact moeten leggen en dat zal dan eerst via de kinderbescherming moeten gaan om onder begeleiding contact te kunnen leggen met haar kind als die dat wil, ze is een blijft haar moeder. Hoe weet je zeker dat het meisje niet eenzijdig is beinvloed???

anoniem
Wed, 08/08/2012 - 01:13

Moeilijke kwestie. Een kind van 13 jaar oud is niet in staat om hierin een beslissing te nemen naar mijn mening. De waarheid ligt vaak in het midden, want in hoeverre klopt het dat zij door moeder mishandeld is.Het allerbelangrijkste is eigenlijk welk doel (in dit geval de moeder) nastreeft om deze informatie over haar kind te krijgen. Want het gebeurd maar al te vaak dat dit niet eens met het kind te maken heeft. Vaak gaat het alleen maar om wraak te kunnen nemen op de ex partner, al is het via het kind. Hier zou meer toezicht op moeten zijn door de jeugdzorgorganisaties.

Peter
Wed, 08/08/2012 - 02:00

Aangezien vrouwen in dit soort zaken vrijwel altijd winnen moet, als een kind geheel aan de vader wordt toegewezen en de moeder bovendien het kind heeft mishandeld ,een alcohol verslaving heeft en een persoonlijkheidsproblematiek, deze vrouw echt totaal ongeschik zijn om kinderen op te voeden. Anders zou zij absoluut nog het voordeel van de twijfel hebben gekregen als moeder. Als een kind van 13 jaar ( vanaf 12 jaar mag een kind kiezen bij welke ouder het wil wonen ) zelf aangeeft dat het er last van heeft als de moeder informatie over haar krijgt en dit echt niet wil, dan lijkt het me wel duidelijk dat deze moeder echt een probleem vormt voor dit meisje. Mannen zien in vergelijkbare situaties sowieso hun kind dan nooit meer dus waarom zou dat omgekeerd dan ook niet mogelijk zijn als de vrouw volledig ongeschikt blijkt te zijn voor kinderen.
Het lijkt erop dat de moeder alleen maar macht over haar dochter wil houden door deze informatie te verkrijgen en de dochter lijkt bang te zijn voor de moeder. Dus in dit geval lijkt mij het terecht te zijn.

Nina
Wed, 08/08/2012 - 02:05

Terecht, vanaf bepaalde leeftijd is het aan het kind zelf om te besluiten wat iemand anders over hem haar weet.
Dat heeft te maken met respect voor persoon, die in dit geval de pech heeft, kind van te zijn.

Ik vermoed dat die leeftijd plm 12 jaar is.
Dan kun je als ouder nog wel sturen maar beslissen doen ze vanaf die tijd meer en meer zelf.

Dan is ook de leeftijd voorbij dat vriendschappen "meegenomen" worden, het is keuze maken wie is vriend en wie niet.
Zo ook ouder: is die "vriend" of niet.

Petra Kuipers
Wed, 08/08/2012 - 14:30

Ik ben het hier helemaal mee eens!
Het belang van het kind hoort hier voorop te staan, en niet van de moeder.
En ja, kinderen van 13 jaar weten meer dan wij denken hoor, en ik kan mij voorstellen dat het meisje in kwestie het niet prettig vind dat moeder dingen over haar weet, dan moet dat gerespecteerd worden.
Ik vind dat de rechter in deze zeer goed gehandelt heeft.

anoniem
Wed, 08/08/2012 - 14:30

ik vind dat men de keuze zelf aan het kind moet overlaten wat hij of zij zelf wil

Rene
Wed, 08/08/2012 - 15:13

Ik zou ook graag mn ex het recht ontnemen om mn kinderen te mogen zien. Ben zelf vader en de 2 zoontjes willen absoluut niet naar hun moeder. Ze is er vandoor gegaan met iemand waar de kinderen niets van willen hebben. Ze geven aan dat kerel stom doet en dat mama altijd maar moet lachen als hij bij mn kinderen zit te klieren. Ze worden geslagen door haar en zelfs gebeten (heb foto; s gemaakt, een melding bij het AMK en de schoolleiding geinformeerd over deze kwestie). Ik vind het erg want ook ik wil dat ze met een gerust hart naar de moeder toe kunnen. Nu moet ik ze pushen om naar haar te gaan. Ik durf alleen niet via de rechter de stap te nemen want ben bang dat ze mn kinderen weghalen omdat ze misschien wel vinden dat ik andere belangen heb. Dus ik ben zeer benieuwd hoe de vader in bovenstaand verhaal eenzijdig gezag heeft kunnen krijgen... Maar ben het helemaal met rechter eens!!!

Anoniem
Wed, 08/08/2012 - 15:17

Vele mensen hier denken te weten hoe een kind van 13 denkt. Fout er is geen kind hetzelfde. Laat het kind zelf beslissen, ze weten heel goed wat ze doen, ook al zijn ze nog maar 13.
Als ze ouder zijn kunnen ze altijd nog beslissen om naar moeders te gaan. Wat nu belangrijk is, is rust en het gevoel van geborgenheid. Dit wordt nogal eens vergeten door alle hulp instanties, die liever aan de moeder/vader denken. Want ook daar wordt steeds meer aangedacht en de kinderen worden vergeten. Want ja die zijn zo flexibel....
In dit geval is de beslissing van de rechter juist.

Zijn kinderen missende vader
Wed, 08/08/2012 - 15:31

Het enige waar het hier om gaat is dat het kind ingezet is geworden door de vader om de moeder zoveel mogelijk te treiteren en dwars te zitten.
Kan het niet zo zijn dat de moeder spijt heeft en na 10 jaar iets goed wil maken? Nee volhouden mensen! Lekker doorpesten en verzoening geen kans geven hoor....! Keihard dus.

Marcel
Wed, 08/08/2012 - 15:46

Ik vind dat de banden tussen ouder en kind nooit zover doorgesneden mogen worden.min dit geval is er geen gezag, geen omgang, dus de enige lijn tussen moeder en kind is de informatie.Onwaarschijnlijk dat info het kind (verder) kan beschadigen. Ik vind dat een kind van 13 niet in de gelegenheid gebracht mag worden om te breken met één van de ouders, zeker niet als de andere ouder daarin een rol in heeft. Het feit dat moeder informatie eist, vind ik ook veelzeggend, en wijst (zeer waarschijnlijk) op een emotionele betrokkenheid die moeders doorgaan eigen is.

anja wagener
Wed, 08/08/2012 - 15:48

Terecht als het verhaal zo gegaan is zoals hier beschreven...
Kopp kinderen lijden inmens onder de problematiek van hun ouders. Het is niet te geloven welke trauma s ouders met psychiatrische problematiek hun kinderen toebrengen. Deze kinderen zijn voor het leven getekend en dragen de lasten dagelijks mee in hun verdere leven in alle situaties. Kopp-kinderen (kind met ouders met een psych. Problematiek) zijn een onder geschoven kindje binnen het onderwijs en jeugdhulpverlening...ik zie het dagelijks in de onderwijspraktijk

anja wagener
Wed, 08/08/2012 - 15:51

P.s. kinderen van 13 jaar weten na jaren van ellende heel goed waar ze baat bij hebben. Het is veel erger als we ze het recht ontnemen of beinvloeden, omdat niet te mogen uitspreken...!!

Objectief
Wed, 08/08/2012 - 16:27

Ik vind het beschrevene niet erg objectief, dus dat houdt in dat omgang onthouden een kind automatisch manipuleert, dus of het nu vanuit betrokken kind is overwogen is niet te herleiden uit deze suggestieve melding van HelloLaw de ins en outs zijn niet bekend en uit eigen ervaring wordt er nog al het een en ander verdraait. Moeder kan en mag mogelijk informatie inwinnen via school, ook al heeft zij geen gezag, schoolrapport, voortzetting en ontwikkeling. Verder mijn inziens, wanneer is het welzijn in gedrang? Ik vind mede door onthouding dat er sprake is van ongunstige ontwikkeling van welzijn. Moeder blijft een moeder en vader een vader. Of dit alles nu vanuit belang en IRVK van het kind is overwogen vraag ik me af? Daarbij kunnen sommige vragen gesteld worden?

Doorsnijden van een band levert loyaliteitsconflict op. Dat vind ik geheel niet overwogen vanuit het belang en ontwikkeling van het kind? Mogelijk zwaarwegende belangen (feiten) kunnen hieraan een grondslag zijn echter waar is zgn. hulpverlening denken we dan maar? Marcel heeft gelijk wat kan informatie een kind schaden? het onthouden van informatie brengt juist schade aan het kind en diens ouder die onthouden wordt? Legt u eens uit wat is hierbij het recht t.o.v. het kind? IRVK? EVRM? Mijn inziens, hoeft de vader geen informatieverstrekking te bespreken met kind, is vanuit mijn vinden al een ongunstige ontwikkeling? Hieruit maak ik op dat het kind niet geheel centraal staat en wordt belast met zaken die niet gunstig zijn voor de ontwikkeling van een kind en automatisch het kind verdringt en dat niet wil? De psychisch belasting van een minderjarige vind ik zeer ongunstig en niet vanuit IRVK kind overwogen, maar dat vind ik al lezende van deze suggestieve juridische verklaring.

Objectief
Wed, 08/08/2012 - 16:48

Verder vind ik dat het feit dat ouders met inmenging van juristen de opvoeding cq welzijn van kinderen schaden en er niet vanuit IRVK kind (het echte belang) zaken worden overwogen en strijd wordt gevoerd, wat is daarbij het belang? Geld naar advocaten? Of spaarrekening kinderen? Het zijn onredelijke eisen gesteld aan betrokken kinderen, een soort uitbuiting van diens wederzijdse belangen en fundamentele grondrechten vind ik, aanjagen van problemen. Zijn kinderrechters pedagogisch, opvoedkundig en oplossend bezig vanuit het belang van betrokken kinderen? het enige belang is immers wederzijds vind ik juist overwogen vanuit kinderen? Die worden automatisch belast door juridische procedures dmv omgang en geld, terwijl hun grondrechten daar worden misbruikt vind ik. EVRM en IRVK

Objectief
Wed, 08/08/2012 - 16:56

Mijn inziens dient de gezagdragend ouder meer de wederzijdse belangen te erkennen en dienen. Niet door kind te belasten maar alles vanuit kind te overwegen, daarmee staat een kind centraal? Het geschreven verhaal toont gebrek aan van dit alles, de vraag luidt waarom wil Sanne niet? Vraagt de vader aan Sanne of hij informatie mag geven? Dat bevreemdt mij zeer en ik vind dat het kind daarmee wordt belast, gemanipuleerd wat wel degelijk niet gunstig is voor de oorsprong waar het kind vandaan komt, de vraag zou juist moeten zijn ondanks verleden hoe kan positief contact herstel en beide ouders worden geholpen juist vanuit Sanne die recht heeft op een onbevangen jeugd en erkenning van diens recht vind ik. Dat lees ik helaas niet terug. Vandaar ik zaken suggestief vind gesteld.

den
Wed, 08/08/2012 - 17:02

Even wat tussendoor, nu is de situatie zo dat de moeder het kind niet ziet vanwege omstandigheden die gebeurden in het stuk gelopen huwelijk. En ben het ermee eens dat de mening van het kind ook gehoord moet worden, dat gebeurt nu nog te weinig. Nu is het zo dat ik juist de omgekeerde wereld heb, met als uitzondering dat ik geen ehhh duister verleden heb met de kinderen.. dat was juist goed. Maar mijn ex houd de kinders juist opzettelijk weg en geeft totaal geen info what so ever over de kinderen ...., wat dan ??? want ik kan nergens even aankloppen ... ja als ik een hoop geld neerleg voor een advocaat, en dan nog de garantie heb van een stuiver want dat is mij dus ook al gebeurt.

Wil maar zeggen dat deze rechtsstaat niet altijd alles goed inschat met wat het moet zijn, en zeker niet op zaken waar kinderen mee gemoeid zijn.

Jammer dat daar nou nooit is wat mee gebeurt.

t.a.v. Den
Wed, 08/08/2012 - 17:29

Beste Den, juist idd. ken dat klopt niets van.

Dat komt omdat kinderen en hun rechten niet worden erkend nog naar gehandeld wordt, anders zou dit namelijk onmogelijk zijn. Ik vind daarom dat handhaving van gezag op verkeerde wijze wordt uitgevoerd. Niet vanuit kinderen is overwogen. In jou situatie worden de kinderen tegen je gebruikt en moet jij als ware een kaartje kopen om je kinderen te mogen zien, is een vorm van uitbuiting en misbruik van IRVK kinderen, zeer vreemd dat gezag dat mag doen? Onredelijke eisen gesteld aan kinderen door gebrek aan uitvoering. De balans tussen ouders is er niet en belangen van kinderen wederzijds al helemaal niet en zijn daarmee direct in gedrang en de dupe. Ik en velen vaders snappen je verhaal. Uitvoering lokt strijd uit i.p.v. vanuit belangen kinderen de zaken te opperen

Tim
Wed, 08/08/2012 - 17:47

Iedere ouder dient informatie te verschaffen naar de andere ouder als het kind bij één van de ouders verblijft. (meestal de moeder)
Ik heb in een situatie gezeten dat mijn dochter, (2 jaar oud) in het het weekend dat zij bij mij had moeten zijn, door de moeder thuis gehouden is omdat er een verjaardagsfeestje op stapel stond en dat het laat kon worden. Ik stemde hiermee in, ook in het belang van onze dochter, anders zou het veel te laat worden.
Die avond kreeg ik een telefoontje dat onze dochter middels een trauma-heli gereanimeerd werd omdat zij in een vijver bij haar oma lag. De toedracht, noch het verjaardagspartijtje en al de leugens die rondom het ongeval naar mij toe werden gefentileerd raakt kant nog wal. Ik ben besodemieterd, het kind is de dupe, ik heb volledig voogdij en ik weet na tien jaar nog (officieel) niets. Ook de rechtbank wil hier niet in mee gaan. Over de Raad van de Kinderbescherming maar te zwijgen.

Het wordt tijd, ook al zijn er schrijnende situaties te benoemen waar mannen debet aan zijn, dat eerlijke en hardwerkende vaders eens aan de bel gaan trekken en dat de politiek, familie- en kinderrechtsspraak niet alles klakkeloos van de moeders overnemen.

Het natuurlijke gegeven dat vrouwen kinderen baren wil nog niet zeggen dat zij ook goed met kinderen op kunnen schieten of een goede moeder zijn.

Vaders hebben ook hun rechten behoudens de plichten om te betalen.

Met vriendelijke groet.

Rene
Wed, 08/08/2012 - 18:58

Wat ik mis in dit verhaal of de moeder ook is gehoord ? En is de moeder nog steeds aggressief en alcoholverslaafd of is zij inmiddels behandeld. En zo ja moet zij dan de rest van haar leven hiervoor "boeten" en haar kind niet meer zien of niets meer over horen? En als de moeder geen verkeerde dingen met deze informatie doet wat is dan het probleem ?

anoniem81
Wed, 08/08/2012 - 19:00

de vader hoort t te doen als de kind op school of niet thuis is tijd zat om ff briefje te sturen
een vriendin van mij heeft problemen met haar kind en zit nu jaren in een pleeggezin voogd weet dat pleegouders geen foto s of inlichting over biologische ouders alles wat ze sturen komt in la of prullenbak apart desondanks ze bezoekregeling hebben pleegouders hier niet aan hoeven te houden en voogd legt geen maatregelen op. soort zoekt soort dan ook klikt t instanties met anderen heb je geluk heb je t niet dan word er vanuit alle kanten tegen gewerkt.kind mag n iet zelf bepalen merk wel iets in deze zaak dan ook dat kind precies weet hoe ze t moeten vertellen (is dit zo goed voor besproken ??) alles word op de moeder afgeschreven maar waarom is er niet eerder gestopt of de aanvraag gedaan om geen info over de kind te geven t handigst zal mij toch lijken geen omgang geen info ??? ag ja instanties laten zich ook be?nvloeden sta er alleen voor dan heb je sowieso pech heb t zelf gezien. ik vind t een vreemd verhaal en vraagt vragen op.

Naam
Wed, 08/08/2012 - 20:32

Wat ik mis in dit verhaal of de moeder ook is gehoord ?

René ook al is zij gehoord, gemanipuleerd word er toch. Je verdere suggesties, indien instanties erbij betrokken worden is waarheid niet ter sprake meer manipulatie e.d. vanuit macht. Die in feite het omgedraaide doen en kind misbruiken om een warrig verhaal op te schrijven. het gaat en speelt om grote belangen echter om het betrokken kind gaat het naar mening niet, ook al is deze 13 en niet te wensen spreken, gezien verhaal vader bespreekt hij dingen met haar wat mijn inziens een stuk indoctrinatie omvat net als instanties opschrijven om strijd uit te lokken. De belangen van betrokkenen zijn groter dan van kinderen, dus kind is helaas van ondergeschikt belang. Nog de uitspraken van deze kinderen, dat vind en is onze mening. Er kunnen zat vragen gesteld worden over de vader in deze echter juridisch, pedagogisch alsmede opvoedkundg gezien wordt dat allemaal weggewoven. Het is al te gek voor woorden dat een ouder die de kinderen niet in zijn macht heeft een andere ouder een bezoekkaartje te laten kopen bij een "rechter" dat vinden wij. Dan is er al iets aan de hand met de ouder die gezag niet naar behoren waarborgt, en misbruikt maakt van, cq instanties en advocaten en rechters, helaas dit verouderde rechtsprincipe zal voorlopig nog niet veranderen denken wij. De gehele juridische procedure kunnen vragen bij gesteld wordenof er zowel pedagogisch alsmede psychisch en opvoedkundig dit nu een pré is voor betrokken kinderen, ik vind van niet. Instanties met de zgn onderzoeken die niet kloppen nog vanuit kinderen worden opgeschreven toont aan dat kind van ondergeschikt belang is. Dus machtsvertoon i.p.v. voorkomen kinderleed wat zeer ongepast is vinden wij. Hoeveel instanties en stichtingen e.d. daar belang bij hebben hoor je relatief weinig mensen over vinden wij. In het buitenland wordt hier aanzienlijk anders na gekeken.

Henk
Wed, 08/08/2012 - 22:14

Het belang van het kind in dit soort situaties altijd prioriteit te krijgen. Alles ten nadele hiervan dient te worden vermeden. In dit geval schijnt het kind dit gelukkig zelf te hebben kunnen aangeven. Moeilijker wordt het als het kind dit wel zo voelt maar niet dusdanig kan verwoorden vanwege leeftijd, karakter of trauma.
Rechters dienen dit, ondanks het tekort aan tijd, per zaak, zorgvuldig te bekijken. Voor hen een kwestie van dagen, maar zeer bepalend voor het levensgeluk van het kind.

lima
Thu, 08/09/2012 - 13:26

Sanne geeft zelf aan, dit niet te willen en zal daar goede redenen voor hebben.
Een kind besluit niet zomaar geen contact meer te willen met een ouder, daar moet heel wat voor gebeurd zijn.

Rob
Thu, 08/09/2012 - 13:28

Moeilijk allemaal. Ik vind sowieso dat je gelijk halen via de rechter niet in het belang van een kind is als het daar overduidelijk in wordt betrokken. Daarnaast vraag ik me af, zoals hierboven ook wordt genoemd wat de bekwaamheid van rechters zijn, over kinderbescherming maar niet te spreken. Daarnaast vind ik het een soort van pesterijtje om geen info te verschaffen en in bochten draaien om dat te moeten doen is ook belachelijk. Een mailtje is zo geschreven. En ja een kind wordt klaar gestoomd voor een verhoor. Als rechters in het belang van een kind handelden, zouden ze het ook niet moeten laten getuigen, DAT leverd traumas op!

Juspol
Thu, 08/09/2012 - 14:01

"vermeende persoonlijkheidsproblematiek" wordt dan vermeld, kennellijk in stukken ook. M.a.w. het is bekend dat etc en de ggz of andere instanties melden niks en de wet privacy gebruiken ze om dat maar niet te hoeven melden. Neem me niet kwalijk zeg er is een prima stuk verschenen van Brunsting vertrouwensarts die de discussie open wilde omtrent borderlinemoeders. (van het AMK, en verschenen in Blad Kind en Adolescent 2009).
En terecht ook. Deze moeders zijn niet gezien kenmerken in staat tot opvoeden ook al wil Nederland ondanks de kindermoorden er kennellijk nog steeds niet aan. Die gezagskwesties nota bene er bestaat prima studie al jaren en literatuur en adviezen zowel op bdpcentral punt com als gardner punt com
moeten worden herzien. Allemaal wanneer men te maken heeft met "borderline" o.a. bij moeders. Kenmerk is wel degelijk manipulatie, bedrog, liegen, valse verklaringen afleggen etc etc.
Pak de 11000 "vals" te noemen geboorteaangiftes er maar eens bij streepje als vader gezet door al dan niet zulke "moeders" en dan zit je dus met feit dat al jaren niks wordt gedaan aan vadervervreemding meest wat kindermishandeling is door moeders gepleegd.
C.q. familie ervan die er dikwijls aan meedoet.
Kortom Rechters Familierecht hadden allang in zaken in kunnen grijpen ook, en dienen dan moeders te veroordelen. Voor kindermishandeling. Deze vader kan niet anders. En zeker in de materie heeft ie volkomen gelijk.Kinderen mogen niet blootstaan aan moeders met persoonlijkheidssoornissen wanneer de diagnose bekend is en goed gesteld. Punt.
Dat heet kinderbescherming en dat geknoei in familierecht met verdonkeremaande kinderen zelfs in gevallen door zulke moeders moet over zijn Nederland!

Ook een mama
Thu, 08/09/2012 - 14:14

Ik vind dit geheel terecht! Het belang van een kind moet ten alle tijden zwaarder wegen dat het belang van een ouder.

Roos
Thu, 08/09/2012 - 14:14

Ik ben het er helemaal mee eens en ben blij dit te lezen. Deze situatie is voor mij heel herkenbaar. Meiden van 13 jaar kunnen heel goed aangeven wat ze wel en niet willen en waarom. Veiligheid van het kind boven alles dus geen contact en ook geen informatie.

Rob
Thu, 08/09/2012 - 14:34

Helemaal mee eens! ik vind het wel mooi geformuleerd: Vadervervreemding is kindermishandeling. En daar doen gezagsorganen moeiteloos aan mee. En dat moet inderdaad maar eens stoppen. Manipulatie, liegen en bedriegen worden straffeloos toe gestaan.
ik spreek uit ervaring... helaas

natasja
Thu, 08/09/2012 - 15:36

als het dus werkelijk is bewezen dat de mishandeling heeft plaats gevonden geef ik sanne groot gelijk. zelf ben ik jaren lang mishandeld dus kan ik me haar reactie heel goed begrijpen. gezagsorgaan moet maar eerst zelf lessen gaan nemen en niet iedereen aan de bak helpen maar daad werkelijk onderzoeken doen! ECHTE onderzoeken.

Grietje
Thu, 08/09/2012 - 18:09

Het verbaast me hoeveel mensen denken dat een 13-jarige nog niets snapt van relaties, zelfs baby’s voelen al instinctmatig wat goed voor ze is. Als dit meisje zich onveilig voelt bij haar moeder, is het haar goed recht om het contact te verbreken, dan heeft ze veel meer rust om haar trauma te verwerken. Als kind kies je immers niet voor je ouders. De vader heeft ook heus niet zomaar eenhoofdig gezag toegewezen gekregen, dat gebeurt alleen als er iets goed mis zit. Informatie is macht en die kun je misbruiken, zo simpel is het. En dat heeft Sanne (door ervaring jammer genoeg) goed door. Soms ontbeert een vrouw elke vorm van empathie, zorgzaamheid of verantwoordelijkheid om een goede moeder te kunnen zijn. Komop mensen, we wonen niet in een sprookjeswereld dus de vlieger “ja maar het blijft je moeder” gaat niet op. Ik weet waar ik over praat: soms zijn kinderen écht beter af ZONDER hun biologische moeder, die dan die titel eigenlijk niet verdient.
Objectief, u bent ook niet objectief, maar laat duidelijk blijken geen ervaring te hebben(gelukkig voor u) met dergelijke problematiek. Veel volwassenen kunnen zich niet voorstellen dat een moeder-kind relatie dusdanig verstoord kan zijn dat deze beter niet kan voortbestaan. Soms is de schade niet meer te herstellen. En dat daar soms rechters en advocaten aan te pas moeten komen om de veiligste situatie voor het kind te bewerkstelligen. Of vindt u soms dat kindermishandeling maar onder de mat moet worden geveegd?
Peter, het is niet zo dat een kind vanaf 12 jaar zelf mag kiezen bij welke ouder het wil wonen. Wel heeft het het recht om gehoord te worden door de kinderrechter over deze kwestie, als de ouders er samen niet uit komen. De rechter kan dan de belangen van het kind beter beoordelen.
Cok, welke andere 2 kinderen? Hans en Els zijn de namen van de ouders. Ook staat nergens “eenmalige mishandeling”. Jarenlang mishandeld staat er. Dat moet je niet bagatelliseren.
Tim: helemaal mee eens, zorgzame vaders verdienen evenveel een kans en zijn in sommige situaties beter geschikt als ouder dan de biologische moeder. Voor een kind is een stabiele, rustige en veilige omgeving belangrijk. Sterkte met jouw situatie, hopelijk gaat het inmiddels goed met je dochter.

anoniem
Thu, 08/09/2012 - 20:25

Ondanks dat het alweer erg lang geleden is, wil ik hier toch een reactie geven. Mijn zoon is inmiddels 39. Toen hij 11 was ben ik weggegaan bij mijn ex. Mijn moeder (ben enige dochter) lag op sterven, mijn vader was al overleden. Onze zoon was bij vrienden van ons in huis. Ik ben naar een kamertje van 2 bij 3 m2 verhuisd en de advocaat en rechter beslisten dat ik daar geen kind kon ontvangen en daartoe gezien de situtatie ook niet in staat zou zijn. Ik heb het er (zeer ten onrechte) bij laten zitten omdat ik de kracht niet meer had hier verder te vechten. Woog op dat moment nog 39 kg. Vader had nieuwe vriendin en bleef in woning. Uiteindelijk heeft hij mijn zoon weer bij hem thuis genomen, maar dat duurde niet lang, want hij werd lastig bevonden. Ook situaties met de RvK meegemaakt waar de honden geen brood van lusten. Onze vrienden hadden hem graag een tijdje in huis willen houden, maar dat mocht niet. Kind weer uit huis geplaatst en naar een m.i. ander milieu gebracht. Ik ben nergens van op de hoogte gehouden. Weet nog dat ik me ooit eens op de school meldde maar als de slechte moeder werd gezien en geen enkele informatie kreeg. Wat doet zoiets met je als moeder? Daar wordt niet bij nagedacht. Ooit kreeg mijn zoon een skiongeluk in Oostenrijk. Ik moest dat via het kerkblad vernemen. Hij had wel dood kunnen zijn! Als je leest dat je eigen kind ernstig gewond in een ziekenhuis ligt, gaat er heel veel door je heen hoor. Is het hier niet de normale plicht van de vader in dit geval om contact met moeder op te nemen? Schande is het, dat deze dingen wel worden getolereerd door het rechtsgezag..
Mijn zoon is allang getrouwd en heeft twee kinderen. Met elkaar hebben zij het naar mijn mening wel goed, maar een band tussen ons is er nooit meer geweest. Mijn schoondochter doet het woord, mijn zoon verstopt zich, wil nergens meer over praten. We zien elkaar een paar maal per jaar. Ik voel de liefde naar mijn enige kind stromen en ook een diep verdriet over deze ontstane situtatie.
Ook misschien belangrijk te vermelden dat hij op een zeer moeilijke manier ter wereld is gekomen. Het werd uiteindelijk na 24 uur wee?n en ellende een keizerssnede. Gevaar voor moeder en kind. Nog steeds als ik eraan denk, voel ik me diep verdrietig! Waarom wordt er zo met gevoelens van de andere ouder gesold? Zeker als er verder geen sprake is van alcoholisme, misbruik of mishandeling. De ouder die niet meer wordt gezien, heeft het levenslang gedaan. Mijn ex is al heel lang weer hertrouwd, maar ook met hem heb ik geen normaal contact. Idioot als je er over nadenkt. Ooit heb je samen een kind verwekt en ik kan in mijn geval zeggen, dat dat zeker in liefde is gebeurd. Ik voelde me onmachtig! En eigenlijk ben ik dat nog steeds.
Ik hoop dat dit moeilijke vraagstuk eens wat meer aandacht krijgt ook bij de RvK!.
Hier spreekt dus een moeder, die haar kind in die tijd zon 8 jaar niet heeft gezien en als slecht werd uitgemaakt!
Ik wens iedereen die in een soortgelijke situatie zit, vader of moeder, alle kracht en wijsheid toe.

Wouter Hanhart
Fri, 08/10/2012 - 01:27

Ik zie geen enkele reden waarom moeder niet ge?nformeerd zou kunnen worden. Ik zie werkelijk niet wat voor schade Sanne loopt as haar moeder schriftelijk geinformeed wordt over haar ontwikkeling. Zelfs al heeft mam een alcohol verslaving en een persoonlijkheids stoornis. Volkomen belachelijk vonnis. De moeder wordt voor het gemak tot zondebok gemaakt. (Als moeder op basis van die info terroriseert, dan zou het een ander verhaal, zijn maar dat staat er niet) Vroeger was het de moeder die de wet was en aan de kinderrechters haar wil oplegde, en nu is het het kind wat bepaalt of moeder geinformeerd mag worden. Ik vermoed dat hier een vorm van PAS een rol speelt. Zodra duidelijk is dat het kind NIETS te zeggen heeft over deze zaken dan is het probleem uit de lucht. En natuurlijk moet je goed naar kinderen luisteren. Maar als volwassene, psycholoog of rechter moet je het niet in je hoofd halen om het kind zelfbeschikkingsrecht in handen te geven of ze wel of niet een andere ouder willen zien, erger nog, het kind zeggenschap te geven over de informatieplicht. Dergelijke beslissingen in handen leggen van kinderen, dat moet je werkelijk niet willen. Als volwassene moet je over dit soort dingen zelf beslissingen nemen. Een kind moet kunnen protesteren zonder dat het dan ook zijn of haar zin krijgt. Je moet het kind niet eens willen horen. Want zodra je dat doet kom je in een spagaat. Wel horen en iets anders doen. Dan wordt je ongeloofwaardig. Dus doe het niet... Sanne, ga buiten spelen, ik stuur mama een bericht over you... Laat het knd niet eens denken dat het er wat over te zeggen heeft. Net zoals er ook geen discussie is dat je niet door een rood stoplicht rijdt.

En daar gaan we weer
Fri, 08/10/2012 - 02:18

Het kind denkt te weten wat er gebeurd is, en baseert daar de mening op.

Wat denkt ze te weten, maar veel belangrijker is, wat weet ze niet?

Er worden door instanties als Kinderrechter, Raad voor de Kinderbescherming, Jeugdzorg, etc, etc, etc. voortdurend zaken op papier gezet waarbij allerlei zaken verdraaid en toegeschreven op de eigen mening gedocumenteerd worden. Hoor en/of wederhoor vindt niet plaats, je mag achteraf een wijzigingsverzoek indienen, en vaak is de beslissing dan al genomen en onomkeerbaar.

Je hebt verschillende ouders. Ouders die het er bij laten zitten, ouders die doorvechten, ouders die vluchten in een familiedrama, ouders die het lijdzaam ondergaan en hopend dat...., en in plaats van ouders mag je ook kinderen lezen. Een kind leert zelf lezen en redeneren.

Niet alle vrouwen zijn borderliners met muchhausen-by-proxy, en niet alle mannen zijn ongeinteresseerde klootzakken of moeder/kind mishandelaars.

Maar alle instanties zijn commercieel ingesteld, en zullen hun rapporten dus zo schrijven dat ze zo lang mogelijk zichzelf kunnen verrijken. Of kinderen, vader, moeder, neven, nichten, broers, zussen, opas, omas, of welk ander familielid ook hiervan de dupe wordt, maakt hun niets uit. Zo werkt de commercie nou eenmaal. Dan hadden ze het zelf maar beter moeten regelen.

De heersende consensus is wel dat vrouwen het recht hebben op kinderen, tenzij de moeder ongeschikt is. Het is ook bekend dat de niet-zorgende ouder tegenwoordig vooral bezoekrecht heeft onder begeleiding van professionals. Of de niet-zorgende ouder zeggenschap heeft maakt daarbij in het geheel niet uit.

Je hebt immers de kinderrechter/jeugdzorg/raad voor de kinderbescherming/etc feitelijk gemachtigd om namens jou beslissingen te nemen over jouw kinderen. Dat zij daar de wet niet in volgen, en daar geen rekenschap voor hoeven af te leggen zolang ze maar op papier zetten dat ze in het belang van het kind handelen, en feitelijk hun eigen bemoeienis rechtvaardigen, bij voorkeur hun oordeel afstemmen op gelijke meningen van andere instanties die dezelfde werkwijze hanteren, of op zijn minst hun mening zo rooskleurig mogelijk documenteren is in mijn visie niet zo heel raar.

Even voor alle duidelijkheid, ik ben ook een vader die zijn dochters nu bijna 3 jaar niet bij zich thuis heeft mogen ontvangen. Een citaat uit het raadsrapport over mij vader reageert betrokken op de kinderen, en kinderen reageren blij en vrolijk naar vader toe.

Natuurlijk wringt de kinderrechter en raad zich in alle bochten om de omgang maar te marginaliseren en de zorgende ouder (in mijn geval de moeder) maximaal te steunen bij het vervreemden van de kinderen.

PAS als het kind zelf leert lezen, begrijpen, deze instanties hun geloofwaardigheid dreigen te verliezen, en het kind zelf op zoek naar waarheid de feiten gaat publiceren, dan pas heb je als verloren ouder kans je kinderen op een menswaardige manier weer te zien. Tot die tijd zullen ze hun handelen achter gesloten deuren voort blijven zetten.

Er gaat veel meer goed dan fout ? Of We hebben te weinig geld om ..... nog meer kinderen in onheil te storten?

Tja, voor mensen die plegen te denken dat ze wijsheid in pacht hebben, is het toch opvallend hoe ze jaar-in en jaar-uit het debat aan moeten gaan met andere professionals die 100% tegengestelde meningen verkondigen.

Wordt het niet eens tijd dat deze instanties bij falen strafrechtelijk vervolgd worden, zeker als er bewijzen zijn dat ze in hun rapporten niet aan waarheidsvinding of hoor-en-wederhoor gedaan hebben om hun mening als vast staand feit te presenteren? En moeten rechters die op basis hier van hun uitspraak gedaan hebben niet gewoon op staande voet ontslagen worden waarbij tevens hun eigen kinderen per direkt onder toezicht gesteld zouden moeten worden vanwege de kindermishandeling die ze andere ouders en kinderen hebben aangedaan? Zou dat niet meteen voor alle ambtenaren doorgevoerd dienen te worden?

De leugen regeert.... en nu de vraag of witte boorden criminaliteit uit het woordenboek geschrapt zou dienen te worden?!

Tegen mijn dochters zou ik willen zeggen, veel wijsheid schatten, papa mist jullie en wacht op jullie tot jullie oud genoeg zijn om kennis te nemen van de machteloosheid van ouders ten opzichte van deze commercieel ingestelde en om die reden schijnbare falende overheidsinstanties.

Moeder
Fri, 08/10/2012 - 14:26

Kinderen zijn veel slimmer dan je denkt en zeker kinderen die met huiselijk geweld te maken hebben gehad kunnen al op zeer vroege leeftijd haar fijn aangeven wat ze wel en niet prettig vinden. Ik vind deze uitspraak dan ook zeer terecht.
Spreek uit eigen ervaring.

Onbekend
Mon, 08/13/2012 - 18:19

Het zal niet de eerste keer zijn dat het Hof zich vergaloppeerd in dit soort zaken. Soms worden kinderen maar al te gemakkelijk geloofd. Een enkele keer komt dit in het nieuws. Het kind is zodanig door de verzorgende ouder be?nvloed dat het zich heel negatief over de andere ouder gaat voelen. Partner Alienation Syndrome wordt dit genoemd, ofwel PAS. In het Nederlands: Ouderverstoting. Oudervervreemding zou een beter begrip zijn. De rechtspraak kan er nog niet echt mee uit de voeten. Het is een psychiatrische aandoening, maar het is nog niet erkend. Vragen zoals: wie is het slachtoffer, wie moet worden behandeld: het kind of de verzorgende ouder, zijn nog niet voldoende beantwoord binnen de psychiatrie. De aandoening komt nog niet op DSM IV lijst voor. Dit is een lijst die door psychiaters wordt gehanteerd bij diagnostisering. Voorstanders hopen dat het wel wordt opgenomen op de DSM V lijst, maar dat is nog niet helemaal zeker. Eerst moeten alle vragen worden beantwoord door de medische wetenschap.

Met andere woorden: pas op met uw oordeel! Het kan heel goed zijn dat het kind niet slachtoffer is van de i.c. moeder, maar van de vader die mogelijk bewust het kind vervreemd van de moeder. Zon ouder heeft 12 dagen de tijd om zijn kind te beinvloeden, terwijl de "andere ouder" zijn/haar kind maar twee dagen ziet. Begrijpelijk dat de rechter dit niet meeneemt omdat PAS nog niet kan worden gediagnostiseerd en men in feite nog niet eens weet wie - buiten de "andere ouder" - het slachtoffer/pati?nt is. Dan is het kind niet het slachtoffer van de "andere ouder" maar van de gezaghebbende of verzorgende ouder. Gelukkig (h)erkent het kind dit wel op latere leeftijd, maar dan is het leed als geschiedt. Helemaal schreinend is het als die "andere ouder" dan er niet meer is.
Een boom die krom is gegroeid, kan weer naar de zon groeien, maar de kronkel blijft altijd zichtbaar.

Jacky
Tue, 08/14/2012 - 15:22

Ik vind zeker dat kinderen wel degelijk een inspraak in het rechtsysteem mogen hebben, zeker in het geval als het hun zelf betreft. Het kind moet oud genoeg zijn om bepaalde situaties goed en duidelijk te kunnen uitleggen en ook omgekeerd goed kunnen begrijpen. Dus als in dit geval de dochter haar moeder door omstandigeheden die zijn voorgevallen niet meer wil zien dient dit gerespecteerd te worden.
Dat de vader het gezag heeft gekregen is prima, zou naar mijn mening in NL vaker mogen voorkomen. Moeders zijn (helaas) echt niet altijd zomaar beter dan de vader. helaas word er nog heel vaak van de moeder uitgegaan zodat de vader zich een slag in de ronde moet bewijzen dat hij geschikter is. Dit zijn zoiezo al vaders (denk ik dan maar) die echt het beste met hun kinderen voor hebben.
Ouders kunnen uit elkaar groeien, maar door bepaalde omstandigheden (of die nu door de vader of moeder worden veroorzaakt) is het beter als een kind toestemming krijgt om te beslissen in hun eigen lot. vanaf 12 jaar denk ik dat dit prima kan.

Naam
Sat, 08/18/2012 - 14:32

Mijn vader heeft nooit naar mij omgekeken. Ik ben zo vaak door hem teleurgesteld. Hij heeft mijn school jarenlang lastig gevallen onder het mom dat mijn moeder hem niets verteld. Hij kan het ook aan mij vragen. Zelfs mijn verjaardagen negeert hij. Hij heeft mijn mobiele nummer.Mijn half zusjes zie ik niet. Ik ben als oud vuil door mijn vader aan de kant gezet. Nu ik bijna mijn diploma heb komt hij in beeld. Hij valt mijn school lastig. Mijn moeder heeft er alles aangedaan om mijn vader duidelijk te maken dat hij ook zijn verantwoordelijkheid moet dragen. Hij ziet mij niet staan en hangt overal de zielige vaderuit dat hij zijn kind niet mag zien. Mijn ogen zijn geopend. Deze ouders moeten aangepakt worden. En verplichting tot informatie verstrekking over de ruggen van een kind ouder dan 12 jaar zal verboden moeten worden. Wij zijn mondig genoeg om aan elke ouder over ons eigen te vertellen. Hoe zouden alle volwassenen het vinden als de kinderen informatie geven aan b.v. de school??

Tata
Sun, 08/19/2012 - 18:57

Geheel terecht deze uitspraak, mijn vriend heeft ook de kinderen in huis genomen omdat mama niet voor ze kon EN wilde zorgen. Manisch depressief en weigerend haar pillen te nemen heeft ze in ieder geval de oudste zo vernield dat het een kind met nogal wat problemen geworden is. De jongste was gelukkig te jong om echt alles te kunnen begrijpen maar heeft toch ook wel wat aanpassingsproblemen. Zij eist op alle mogelijke manieren informatie en (mis) gebruikt dit te pas en onpas. Helaas willen de kinderen nog wel naar haar toe maar komen na een weekendje altijd zo terug dat het ons minimaal 3 dagen kost alles weer op de rit te krijgen. De oudste begint een beetje te snappen hoe alles zit en gaat eigenlijk niet zo graag meer naar haar toe, ze heeft driftbuien en daarna vol spijt zeggen dat ze het niet zo meent. Maar goed, nu wil ze koste wat het kost de kids terug en ze manipuleert iedereen die ze kan manipuleren zo dat mijn vriend de kwade genie is die haar het leven zuur maakt, helaas geloven teveel mensen dit want tja....een moeder hoort toch voor haar kinderen te zorgen? ze verteld leugens keer op keer en wordt op haar blauwe ogen gelooft. Overigens de hulpverleners zijn ALLEMAAL vrouwen dus mijn vriend heeft geen poot om op te staan. Dus als die meneer mij de advokaat kan noemen die ons ook zou kunnen helpen om haar uit haar ouderlijke macht te zetten? graag want de kinderen en mijn vriend gaan kapot aan dit weerzinwekkende monster dat zich MOEDER noemt.

Theresia Bos
Mon, 08/20/2012 - 14:55

Heel goed, deze moeder heeft hoogstwaarschijnlijk geen inlevingsvermogen. Er zijn veel mensen in de maatschappij die een vorm van Asperger syndroom ofzo hebben,iets in het authisme spectrum,die weinig of geen idee hebben hoe een ander zich voelt . Mijn moeder en mijn ex zijn zo, dus ik ben ervaringsdeskundige,ik heb er heel veel over gelezen omdat ik het wilde begrijpen!! Ik weet nu dat ik geestelijk en emotioneel ben mishandeld,terwijl deze mensen zich van geen kwaad bewust zijn.
Het grote probleem is, dat dit nog steeds niet
word gezien door de maatschappij.
Ze kunnen hun gang gaan,als ouders en als baas,ze zijn blind voor hun eigen gedrag,kunnen er eigenlijk ook niets aan doen,maar traumatiseren mensen om zich heen omdat het niet word gezien als een psychische handicap,
Het is afschuwelijk om zo n moeder te hebben,sommigen zijn echt niet in staat om liefde te voelen voor hun kinderen. Ze snappen uitsluitend hun eigen behoeften en gevoelens.
Misschien moet ik een boek schrijven om de mensheid wakker te schudden,
ER IS ZOVEEL LEED OMDAT DIT NIET WORD ERKEND!!

ineke, medewerker kinderopvang
Tue, 08/21/2012 - 17:38

Je zult er verstelt van staan hoeveel kinderen/jongeren aangeven dat ze mishandeld worden....(terwijl dit niet waar is)..omdat ze bv eens niet een ijsje mogen of bij hun vriendje mogen logeren door de weeks.... Een kind/jongere is soms ook heel makkelijk iets aan te praten over verwaarlozing en mishandeling (ouderverstoting). Zo simpel ligt het dus niet.

Triest
Mon, 12/10/2012 - 15:10

Ook mijn man wordt onthouden van informatie aangaande het oudste kind. 10 jaar manipulaties en slecht praten over de vader. Man mag niet weten waar hij op school zit, of hij over is, of hij van school moet, op welke school hij vervolgens is ingeschreven, mag niet weten waarom het continu ziek afwezig is of ongeoorloofd afwezig op school, mag niet weten waarom hij zijn stage niet loopt etc. Hij wordt echter nu de leerplicht erbij komt, wel opgeroepen om even te verschijnen, want dan is hij wel verantwoordelijk. Geen mishandeling, geen alcohol of drugs misbruik, enkel een vader die regels oplegde als zoon in de weekenden en vakanties hier was. Dat zin meneer niet en ging met een zielig verhaal naar moeder, die weer kon trappen! Man wordt enkel geinformeerd als de ex vrouw hier geen uitweg meer zit. Hij mag nooit papa zijn in het normale leven, maar moet het wel zijn bij ellende. Zijn jongste komt gewoon zonder problemen. Oudste is depressief nu en zal slecht eindigen, jongste is nog te redden, maar als de ex hier net zo mee omgaat..... ben er bang voor! In sommige gevallen vind ik het terecht, echter in ons geval, slaat het kant nog wal. Gewoon pesten en dwars liggen uit frustraties!

Lb.Koppenol
Wed, 09/04/2013 - 11:19

Ook in deze vaak kommentaren valt me één ding wel heel duidelijk op. Na 2000 zo begon de "voorlichting" voor omstanders van borderliners, in eerste plaats op particulier initiatief. Mensen hebben nog steeds geen notie wat dan zulke vrouwen met een ernstige geestesstoornis voor kenmerken per defenitie hebben. In hun handel en wandel. Inzake gezag dient voortaan gewoonweg geen gezag te worden gegeven aan zulke vrouwen. (Brunsting, artikel Kind en Adolescent 2009)
Het is immers een ernstige geestesstoornis volgens deskundigen zelve. En dat is het ook. Vroeger psychopathische hysterie genoemd-geheten. Schadelijk voor kinderen en vadervervreemding op een wijze gepleegd zo door duizenden van ook zulke vrouwen dient te worden vervolgd als kindermishandeling want dat is het...Benoemen dat ontbreekt. Je leest veel "eromheen gepraat". Wat schade in stad zal houden ook. En veel kinderen zal schaden ook geborenen als overheid hierin niet wenst in te grijpen inzake kinderbescherming en ook familierechters nog steeds niet doordrongen zijn kennellijk van de ernst van deze olievlek slecht voor kinderen en later volwassenen. Onvoorstelbaar dat de kinderrechten in Nederland zo de stront in worden en zijn getrapt en nog steeds gaat dat zo door. Bizar. En een afgang voor dit dan beschaafde land. Zeggen iets anders dan wat er aan de orde is. Valse verslagen en rapportages in scheidingszaken en kindertjes pati?nt maken.......Jeugdzorg vol en een uitpuilende ggz is het gevolg.

Waarom lid worden van HelloLaw?
  • Krijg onbeperkt juridisch advies
  • Profiteer van de laagste prijzen
  • Krijg korting op advocaten
  • Bespaar geld
Word nu lid
Direct advies:
ma - do: 8.00 tot 20.00 uur
vrij: 8.00 tot 18.00 uur
za: 10.00 tot 18.00 uur