Ouders en recht (19): Kwetsbaar kind na echtscheiding in de knel

Christina Jeppesen de Boer, die aan de Universiteit Utrecht op dit onderwerp promoveert, vindt dat de huidige omgangsregeling het kind geen optimale mogelijkheid biedt om in een veilige omgeving op te groeien. Tegenwoordig houden beide ouders het ouderlijk gezag na een echtscheiding, ongeacht de vraag of de ouders het hierover eens zijn.

Wettelijk vertegenwoordiger
Door het gezag zijn beide ouders wettelijk vertegenwoordiger en daarmee behouden beide ouders de mogelijkheid beslissingen te nemen over zaken zoals de verblijfplaats van het kind, schoolkeuze of het al dan niet ondergaan van medische behandelingen. Ondanks de goede bedoelingen, hebben deze ontwikkelingen ook een negatieve keerzijde, wordt in het onderzoek gesteld.

Gezag
Als ouders niet in staat zijn gezamenlijk gezag uit te oefenen, kunnen kinderen in gevaar komen. In het onderzoek wordt als voorbeeld genoemd verslaafde kinderen, die juist veel behoefte hebben aan bescherming. De conclusie van het onderzoek is dan ook om het gezamenlijk gezag na scheiding te baseren op een overeenstemming tussen de ouders.

Conflicten
Daarmee zou een hoop ellende voorkomen worden, zoals jarenlange conflicten en procedures over de concrete gezagsuitoefening, over de van de hoofden kinderen heen. De onderzoekster wil een terugkeer naar de regeling van vóór 1998, waarbij de ouders het gezamenlijke gezag bij scheiding expliciet moesten aanvragen. Sinds 1998 behouden beide ouders het gezamenlijke gezag na echtscheiding.

Eerder onderzoek
In 2007 voerde de Raad voor de Kinderbescherming eveneens een onderzoek uit. Ook bij dit onderzoek was een onderzoeker van dezelfde Universiteit betrokken. Uit het onderzoek bleek onder meer dat kinderen van gescheiden ouders bijna twee keer zoveel problemen vertonen als kinderen uit intacte gezinnen. Vooral kinderen uit scheidingsgezinnen met veel conflicten ondervinden veel moeilijkheden.

Opmerkelijk
Uit hetzelfde onderzoek bleek echter ook dat sinds 1998 het contact tussen kind en uitwonende ouder (nog altijd meestal de vader) is toegenomen. Het percentage 'helemaal geen contact' daalde van 25 procent naar minder dan 20 procent. Net als het eerder genoemde onderzoek, werd ook hier geconstateerd dat gescheiden ouders sinds 1998 meer ruziën.

Conclusie
Kennelijk ruziën ouders meer na een echtscheiding indien beide gezag hebben, in tegenstelling tot de situatie dat ouders niet meer bij elkaar zijn en eentje het gezag heeft. Dat is niet onlogisch, omdat beide ouders in de eerste situatie evenveel te zeggen hebben, en in de tweede situatie niet. De belangen van beide ouders zijn in de eerste situatie groter.  

Je zou dus aan het gezamenlijk gezag na echtscheiding kunnen tornen, zodat ouders minder ruziën. Echter, als tevens uit onderzoek blijkt dat in diezelfde situatie (beide ouders behouden gezag) het contact tussen het kind en uitwonende ouder is toegenomen, kun je je afvragen of dat de juiste weg is.

Wil je meer weten over gezag, omgangsregeling of alimentatie, neem dan contact op met één van onze juristen.

Lees ook: Omgangsregeling: de kinderen willen geen omgang meer
Lees ook: Omgangsrecht van grootouders na echtscheiding 
Lees ook: Machtsspel omgangsregeling leidt tot werkstraf moeder
Lees ook: 
Heeft een vader altijd recht op omgang met zijn kind?

Laat een reactie achter

Restricted HTML

  • Allowed HTML tags: <a href hreflang> <em> <strong> <cite> <blockquote cite> <code> <ul type> <ol start type> <li> <dl> <dt> <dd> <h2 id> <h3 id> <h4 id> <h5 id> <h6 id>
  • Lines and paragraphs break automatically.
  • Web page addresses and email addresses turn into links automatically.

Reacties (12)

mw. E.C.Hofland. Gouda
Thu, 05/22/2008 - 16:36

In algemeenheid gesteld is het kind altijd kwetsbaar. Des te schrijnerder wordt het als het kind na een echtscheiding door de vader naar het buitenland wordt "ontvoerd" en onder omstandigheden komt te leven die het kind in de vernieling werken omdat aldaar andere wetten en anderen zeden en gewoonten heersen. Daar gaat je kind omdat de vader hier zijn omgangsrechten mag doen laten gelden!

J. van Doesburg
Thu, 05/22/2008 - 22:49

Ik vind dat er een wet moet komen die ieder ouder tot voogd wordt benoemd, dat impliceert dat nog de vrouw als de man alleen een beslissing kan nemen ten nadele van het kind, dat toch in wederzijdse liefde is verwekt. Tevens zal het zo moeten zijn dat er regelmatig verantwoording moet worden afgelegd over het reilen en zeilen van het kind.

L.Koppenol
Thu, 05/22/2008 - 23:42

De werkelijk duizenden schrijnende zaken zijn die waarin de vrouw alle rechten ook onterecht werden gegeven te lande, middels de verregaande vrijheid van advokatuur om van alles op papier te kunnen zetten ook over een ander. Aan enige waarheidsvinding wordt veelal al helemaal niet gedaan. Ook al niet als bekend was dat vrouwen leden aan ernstige geestesstoornissen zoals bijvoorbeeld borderlinesyndroom met kenmerken. Talloze slachtoffers te nspijt loopt men over de gedegen adviezen heen bekend in goede studie ook.
www.rgardner.com www.bodcentral.com
In BW staat al jaren dat mensen geen gezag ook eenzijdig zouden mogen-kunnen hebben met een ernstige stoornis. Logisch ook. Dat dan per automatisme bij geboorte dat al wordt gegeven ook al door verzwijging door hulpverleners heeft al zoveel ellende veroorzaakt dat het leed in Nederland niet is te overzien aan gevolgen aan stoornissen bij kinderen. Door veelal de dan manipulerende verzorgend ouder meest de moeder te lande. Men wilde daar niet aan laat staan nu. Immers dan valt een systeem om van jaren lang kultuur en verschuiling achter een onafhankelijke rechter. Bizar. En rechter van der Reijt heeft hier al eerder iets van gezegd ook. De man heeft gelijk ook inzake kindermishandeling wat vadervervreemding is in realiteit (oudervrevreemdingssyndroom). Je kweekt er talloze kinderen mee door manipulatie daarna, terwijl zelfs ontvoeringen in realiteit door de veelal dan moeders ook al wil men dit niet zeggen gewoonweg niets meer aan wordt of werd gedaan. Te dikwijls zagen we nu de letterlijke ernstige zaken, geval Savanna, geval Rikkers en ga zo maar door. Daarvoor zit het al scheef en die risicos worden eindelijk een beetje ingezien kennellijk door de nieuwe code kindermishandeling voor de ggz onder andere die is ingevoerd. Meldplicht invoeren en aangifteplicht met name bij die kenmerken bij dergelijke meest moeders die dan dat gezag konden verkrijgen. Anders spant men het paard weer achter de wagen. Kinderrechtenovertredingen zijn dat in feite. Kinderen hebben rechten op ook de eigen vader en dienen niet langer als zijnde te bestaan zonder eigen vaders op valse gronden al helemaal niet. Door een gezet streepje en vaders kunnen dan barsten zonder onderzoek ook in gevallen. Nederland is een discriminerend land geworden, met in zaken valse verklaringen en valsheid in geschrifte op die manier ook. Verbeter die fouten in -het belang- van het kind bij en voor geboorte al overheid a.u.b. en Minister en laat die psychische kindermishandeling die aantoonbaar is ook welzeker niet langer in stand zo.

KC
Sat, 05/24/2008 - 00:20

Eindelijk, iemand die het ook ziet. Uit eigen ervaring kan ik zeggen dat gezamenlijk gezag niet altijd een pré is. Ik heb twee kinderen in de knel. Pa die zijn gezag op allerlei manieren laat gelden en niet meer naar de kinderen zelf luistert.Leve het grote ego!Mijn dochter kan nu zelfs niet eens naar de middelbare school van haar keuze omdat vader moeilijk doet en haar achter haar rug om uitschrijft en vervolgens inschrijft bij de school van ZIJN keuze. En mijn dochter komt nu in een positie waar ze niet in zou mogen zitten. en ik met net zoveel gezag zit met mijn handen in het haar! leve de nieuwe regels! niet dus....

wa
Mon, 05/26/2008 - 17:22

Helaas moet ik de bevindingen volledig onderschrijven. Ik heb nooit de vader te kort willen doen en nog niet, maar als het kind steeds wordt gebruikt als doorgeefluik en moeder en kind nooit steun ondervindt van vader omdat de machtstrijd door hem wordt doorgezet, dan pleit ik voor één kapitein op het schip!
Na 8 jaar heb ik een dochter die van mening is dat ze niets presteert op school, omdat vader er alles aan doet om te bewijzen dat de school waar ze op zit niet deugt en alle scores van tafel veegt. Hij dwingt haar om te kiezen om bij hem op school te gaan - lees bij hem kom wonen - en houdt haar ieder weekend leuke uitjes voor om haar buiten de omgangsregeling om bij hem te krijgen. En ik ben altijd de zwarte piet omdat het "nee altijd van mijn kant komt. Ondertussen heeft ze een een eetstoornis ontwikkeld en zit ze klem.
Bij wie kan ik terecht om de vader terecht te wijzen dat dit het welzijn van zijn dochter ernstig verstoord?
Vijf advocaten en een beschadigd kind verder pleit ik voor gezag bij één ouder!

JMO
Sat, 05/31/2008 - 13:19

Ik denk dat het verhaal hierboven als wel vele reacties vrij eenzijdig zijn. Waarschijnlijk door hoge emoties wat ik begrijpelijk acht, in zon gevoelig iets als dit. Ik denk dat in principe, het punt alleen al, dat nu de verantwoordelijkheid bij een echtscheiding bij beide ouders ligt, metteen een heel groot aantal ouders bewust maakt. Bewust dat het welzijn van de kinderen de zaak van de twee ouders is. Dit is naar mijn mening iets wat het aantal schreidende gevallen groots vermindert. Nog altijd heeft het kind belang bij zowel een vader als een moeder. Ik ben er van overtuigd dat de kinderpsychologie dit feit onderbouwt. Nu spreekt dit artikel er over dat dit niet in alle gevallen verstandig is, na een scheiding. Dit is iets om goede wetgeving over te bouwen, maar terug naar de situatie van voor 1998 is daarbij naar mijns inziens niet de juiste weg. Dit betekent weer de vele gevallen waarbij de vader de kinderen zo wie zo niet te zien krijgt. Dit lijkt me geen optie. Dan ontken je dat de verantwoordelijkheid voor opvoeden inprincipe bij beide ouders hoort te liggen. En je ontkent hiermee dat dit in de meeste gevallen in het welzijn van het kind is.
Nu moet dus de wet- en regelgeving bij uitzonderlijke gevallen goed worden besloten. En het onderzoek naar de betrokken personen goed en degelijk worden gedaan, door bekwame mensen, zodat er een goed advies kan ontstaan die in de meeste gevallen, zonder veel moeite overgenomen kunnen worden door rechters. (Die toch nogal eens in de afgelopen decennia te veel rechtzaken in hun schoot geworpen kregen!)

H.G.Alberts
Wed, 06/11/2008 - 11:42

Het probleem is helemaal niet zo moeilijk als het hier wordt geschetst.
Maak het rechtsysteem zo dat je verplicht bent om de omgangsregeling na te komen.
Doe je dit niet,laat het dan in de portemonaie voelen,net zo lang totdat het werkt.
Als iedere maand afhankelijk van je inkomen een x bedrag van je rekening wordt afgeschreven,net zo als bij alimentatie dan doet dat zeer.
Als men blijft weigeren de omgangsregeling na te komen,verhoog je het bedrag,dit hoeft niet via de rechter maar kan gewoon via een vooraf afgesproken besluit.
Zowel moeder als vader komt dan vanzelf tot inkeer.
Het kan toch niet zo zijn dat de machtsstrijd maar door blijft gaan,over de rug van het kind.

Mvh
Sat, 06/14/2008 - 16:18

Als beide ouders eens stil staan bij het feit dat hun kind of kinderen uit en door liefde zijn geboren. Dan gaat geen een kind in een scheiding verloren.Het zou ook verstandig zijn als ouders eens meer naar de kinderen luisteren die hebben o zoveel te zeggen.Neem maar eens de tijd hiervoor dan hoeven ouders niet zo veel te vechten voor geld en anderen zaken dan staan de belangen van het kind voorop en anders niets.Iets om eens over na te denken En IK WIL (ego) vraag eens hoe een kind zich voelt.(14-6-2008)

luisteren naar kinderen moeilijk he
Tue, 06/24/2008 - 19:01

hallo

waarom wordt er geen website voor kinderen geopent?
dat kinderen zich ook eens uit kunnen spreken gewoon zonder dat ze zich meteen bekent hoeven te maken er speelt zoveel in kinderen.
Laat de kinderen ook hun hart eens luchten dat hebben ze ook nodig waarom moeten ze de kinderen van de nieuwe vriend van moeder leuk vinden of de nieuwe vriendin van vader met twee eigen kinderen waarom omdat vader gek is op die vrouw? Omdat moeder gek is op die vriend? waarom moeten ze het allemaal maar accepteren??? waarom waarom

Bezorgde Moeder, bezorgdemoeders.nl
Sat, 07/19/2008 - 23:48

Een kind mag dan wel uit liefde geboren zijn, maar wat gebeurt er als de vader pas tijdens zwangerschap begint met mishandelen: dwz trappen in buik, van trap afgooien etc.? En daar mee doorgaat na de bevalling, terwijl je je kind in de armen houdt? Het komt veel vaker voor dan men denkt. Ook in Nederland. Helaas houdt onze wetgeving wat betreft omgangsregelingen én gezag totaal geen rekening met huiselijk geweldsslachtoffers. In dit soort gevallen behouden vaders sinds 1998 in de meeste gevallen recht op omgang en vooral ook gezamenlijk gezag. Niet in alle gevallen is contact behoud met niet-inwonende ouder beter en gezamenlijk gezag al helemaal niet: daar waar sprake is van huiselijk geweld, dat wordt namelijk via gezamenlijk gezag en omgangsregelingen gewoon voortgezet.
Zie voor andere voorbeelden en info
www.bezorgdemoeders.nl

anoniem
Tue, 07/22/2008 - 16:58

nu mijn zoon weer naar Engeland is met zijn vader, naar zijn afschuwelijke 2 jaar oudere stiefbroertje die hem pest en slaat, voel ik me geroepen om mijn verhaal hier eens op te schrijven. Hoe mijn leven verliep vanaf de dag dat ik T. ontmoette en hoe machteloos ik me voel, iedere keer dat mijn zoon weer mee moet met zijn vader. Natuurlijk zijn er ook fijne momenten. Zijn vader zegt ook wel eens tegen zijn zoon "ik hou van jou" en ook kan hij wel met hem lachen en is het wel eens gezellig. Er zijn ook nog steeds momenten dat ik met mijn ex kan lachen en goed met hem kan praten. Maar niemand begrijpt het wispelturige in hem, dat hij zomaar ineens kan omslaan in een woedend razende niet voor reden vatbaar zijnde persoon. Om niets kan hij uit zijn vel springen.

Dat merkte ik voor het eerst toen ik net een paar weken een relatie met hem had. Hij was toen nog illegaal en zocht nieuwe woonruimte. Ik wilde op kamers omdat ik ergens werk kon krijgen. Dus samen een kamer gezocht. Toen we de eerste dag niet meteen de weg naar de kamer konden vinden sprong hij uit zijn vel. "Wat ben ik ermee opgeschoten vanaf de dag dat ik jou ontmoet heb!?" schreeuwde hij. "Alleen maar ellende". Ik schrok me rot en begon te huilen. Achteraf, als ik toen wist wat ik nu weet en als ik toen was wie ik nu was, had ik het meteen af moeten kappen met hem.
Maar dat deed ik niet. Ik ging ermee door omdat ik geen eigenwaarde had en bang was om alleen te zijn. De leuke momenten deden de slechte weer teniet. Maar de boosheid kwam iedere keer op de gekste momenten weer terug. De ene keer als ik per ongeluk de bus gemist had en te laat op de plaats van bestemming was aangekomen. Dan was hij alweer boos naar huis gegaan en wilde vervolgens de hele dag niet meer met me praten. Of toen mijn borstvoeding op was, was ik een slechte moeder omdat ik op bezoek was gegaan bij een vriendin, terwijl ik net borstvoeding had gegeven maar nog niet wist dat het op aan het raken was. Toen we de weg kwijt raakten. Toen ik per ongeluk tegen hem aanbotste met de fiets. Toen zijn fiets bijna gestolen werd door eigen toedoen omdat hij hem zelf niet op slot had gezet, zelfs toen moest ik het bezuren en was het mijn schuld. Wat een slechte vrouw heb ik zei hij tegen zijn vriend. Toen ik zei dat ik dat niet leuk vond werd hij nog bozer en fietste hij naar huis en liet mij alleen achter terwijl we onderweg waren naar het strand. Toen ik een keer uit de bus was gevallen toen ik zwanger was, was ie ook boos. "als jij mijn kind iets aangedaan hebt dan zwaait er wat!" schreeuwde hij. Dat mijn benen harstikke pijn deden daar werd niet over gerept.

Schreeuwen kon ie aardig, om bang van te worden. En schelden "you are the most disgusting person I have ever met" "you are a devil" "you can kill people" "I will destroy you". 1 x toen ik weg wilde lopen greep hij mij vast. Ik kon geen kant op. Mijn hart brak pas echt toen hij onze nog geen jaar oude zoon in de houdgreep nam omdat deze, waarschijnlijk door krampjes of een oorontsteking, vreselijk zat te huilen achterin de auto. Ik wilde hem troosten maar dat mocht niet, mijn ex hield mij af en ik moest aanzien hoe hij ons kind bijna fijnkneep. Hij deed heel agressief. Onze zoon kreeg haast geen lucht door het huilen en doordat ie zo stevig vastgegrepen werd. Toen onze zoon 3 was schreeuwde mijn ex een keer zo hard (om niets) dat Tobi ervan moest huilen. Helemaal overstuur was ie. Maar het kon hem blijkbaar niets schelen want hij bleef maar schreeuwen en schreeuwen en schreeuwen tegen mij. Er is iets met mijn ex Je kunt goed met hem praten, leuk met hem lachen....... totdat er iets gebeurt wat hem niet zint. Dan verandert hij ineens in een agressieve schreeuwende engerd.

Kinderen zijn zo vergevingsgezin merk ik. We zijn inmiddels jaren gescheiden maar onze zoon die inmiddels 10 is houdt nog steeds van zijn vader na alle ellende. Ik neem hem dat niet kwalijk. Het gekke is wel, of eigenlijk helemaal niet gek, dat sinds zijn vader naar Engeland is verhuisd zijn zelfvertrouwen is gegroeid. Dit merk ik aan hem maar ook aan de reacties van de juffen op school. "Goh uw zoons faalangst wordt steeds minder" "Uw zoon wordt steeds zelfverzekerder" en op de nieuwe school waar ze het verhaal niet eens kennen "Uw zoon is een zelfverzekerde vrolijke jongen".

Maar nu is hij dus weer naar Engeland met zijn vader (gelukkig dit keer maar voor 2 weken). Zijn stiefbroertje S. van 2 jaar ouder slaat hem weer en pest hem. Ook spelen ze wel eens leuk hoor maar iedere keer hoor ik weer dat S. hem begreigt en chanteert en slaat. Vind ik ook niet zo gek, hij krijgt vaak genoeg klappen van zijn moeder wat hebben sommige mensen toch een rare manier van opvoeden. Ze zien niet in dat de kinderen juist daardoor moeilijker en vervelender worden. Ook heeft ze mijn zoon een keer een klap gegeven. Ik wou dat ik tegen haar kon zeggen dat als ze dat nog 1 x doet , ik naar de politie stap. Het is mijn zoon, ze heeft het recht niet! Maar ik wil geen woede, ik wil geen haat, ik wil geen jarenlange slopende rechtszaken die misschien wel op niets uitdraaien. Wat is het waard.

Vorig jaar zomer was een drama. Steeds een huilende zoon aan de lijn (hij was 4 weken weg). S. peste hem, zijn vader was boos omdat hij zijn paspoort kwijt was, alles liep verkeerd. Mijn zoon had meerdere malen tegen zijn vader gezegd hier is mijn paspoort wil jij m bij je houden. Maar nee, hou zelf maar bij je. Toen uiteindelijk mijn ex het paspoort van onze zoon aannam en het vervolgens ergens neer had gelegd waar hij het niet weer kon vinden kreeg mijn zoon de schuld. Ik laat je hier in Engeland zei hij tegen het weerloze kind van 9, zijn eigen zoon, en ik ga zelf wel naar Tenerife met C. en S., zonder jou. Op dat moment zat ik, zijn moeder, in Italie, ik had bijna een vlucht geboekt. Mijn zoon was er kapot van en ik was ook gebroken, uiteindelijk is het paspoort gevonden en konden ze toch nog gaan. En vergevingsgezind als een kind is wil hij zijn vader blijven zien.

Maar hij wil zijn stiefbroertje daarentegen niet zien. Toch ontkomt hij er niet aan. Tenzij ik weiger om hem nogmaals naar Engeland te laten gaan. Maar ja, wie gaat mij daarbij helpen? De rechter? Ik denk dat ik geen poot heb om op te staan. Dit soort zaken zijn erg moeilijk en tenzij ik kan aantonen dat onze zoon ernstig verwaarloosd wordt, wat niet zo is, of zwaar mishandeld en onder blauwe plekken zit, wordt er volgens mij niks aan gedaan en krijg ik te horen dat onze zoon toch naar zijn vader moet. Zijn vader, die ongetwijfeld een ander verhaal gaat vertellen. Zijn vader die hem met slippers over zijn handen slaat omdat hij zijn billen niet goed afveegde.

Ik ken de verhalen wel. Waarbij men gewoon weet hoe slecht een ouder is voor zijn/haar kind maar het kind gewoon ernaar toe moet. Vreselijk. Als de andere ouder voel je je machteloos. Je wilt zelf ook niet degene zijn die het kind het recht ontneemt zijn vader te zien. Die vader die natuurlijk ook goeie momenten heeft en ook liefdevol kan zijn, maar ook die vader die op de verjaardag van zijn zoon niet eens belt. Jaar na jaar. Die 4 weken later eens komt opdagen met een kadootje. Een vader die soms maar 1 x per 2 a 3 maanden belt. Een vader die zijn minimale allimentatieplicht van 120 euro per maand voor zijn zoon niet eens nakomt. Hij geeft af en toe eens geld, als het hem uitkomt, nog bij lange na niet de helft van wat hij zou moeten geven. Hij spaart voor zijn zoon zegtie. En ik ben tenslotte bij hem weggegaan en nu heeft ie ook zijn eigen leven zegtie. Ik zit voor mijn leven lang vast aan deze afschuwelijke man, die waarschijnlijk er zelf niet eens iets aan kan doen dat ie zo afschuwelijk is. Hij is keihard opgevoed en zijn hersenen hebben vreselijk geleden door wat hij heeft meegemaakt in zijn jeugd. Heel veel mensen snappen me niet. Je moet je kind gewoon niet meer laten gaan. Je moet harder optreden tegen je ex. Maar ik wil niet dat mijn kind op een dag ontvoerd wordt omdat zijn vader buiten zinnen is dat ik hem het recht van zijn kind zien ontneem. Ik wil niet dat ons kind opgroeit in de ruzies. Dat verdient hij niet. Maar ook verdient hij het niet om iedere keer een rotvakantie te hebben. Het is kiezen tussen 2 kwaden. Ik wou dat ik de pijn en het verdriet bij hem weg kon nemen, wat hem is aangedaan, wat hem nog steeds wordt aangedaan, en alle andere kinderen die de dupe zijn van agressieve, vechtende, gescheiden of ruziemakende ouders. Zij zijn klein en kunnen niks doen. Onrechtvaardig, dat is het!!!

L.Koppenol
Wed, 07/30/2008 - 18:26

De vader die zijn twee kinderen terug kon gaan halen in Kreta,
weer een geval waarbij ze allang moeten hebben geweten die rechters aan wie ze gezag gaven als moeder.
Laten ze maar beginnen met doorlichten van een hele risicogroep die steeds groter blijkt te worden BL, en die als kenmerk al hebben misbruik van het etiketje zelf.
Nota bene voor rechters stond al jaren waarcshuwing er niet in te tuinen en nog wordt geen enkele verklaring van zulke lieden gecontroleerd zelfs, bij gezagskwesties. Kindermishandeling werken ze hier gewoonweg in de hand door moeders gepleegd zo die dat hebben die kenmerken.
Dat is bizar in dit hele rotland.
Dat die zogenoemde deskundigen de mond maar hielden in 45 procent van de hulpverlening. Dat blijkt nu ook. En ook daar zijn we nog niet vanaf van zulke verzwijgers en plegers van.

Waarom lid worden van HelloLaw?
  • Krijg onbeperkt juridisch advies
  • Profiteer van de laagste prijzen
  • Krijg korting op advocaten
  • Bespaar geld
Word nu lid
Direct advies:
ma - do: 8.00 tot 20.00 uur
vrij: 8.00 tot 18.00 uur
za: 10.00 tot 18.00 uur