Partneralimentatie: moet ex werk zoeken?

Een veelgestelde vraag die wij ontvangen is de vraag of een ex die partneralimentatie ontvangt een bepaalde plicht heeft om zich zoveel mogelijk in te spannen om werk te vinden. Veel alimentatiebetalers ergeren zich eraan dat zij moeten werken, terwijl hun ex 'thuis thee drinkt en haar handje ophoudt'.

Uitgangspunt
Als je recht hebt op partneralimentatie is het uitgangspunt dat je alles in het werk stelt om in je eigen levensonderhoud te voorzien. Deze plicht hoeft niet in het echtscheidingsconvenant te zijn opgenomen, omdat deze voortvloeit uit de wet.

Deze plicht wordt een inspanningsverplichting genoemd en betekent concreet dat je geacht wordt om een baan te zoeken tijdens de periode dat je partneralimentatie ontvangt.

Bijkomende omstandigheden
Bijkomende omstandigheden kunnen er echter wel voor zorgen dat je niet aan deze inspanningsplicht kunt worden gehouden. Deze omstandigheden kunnen blijken uit afspraken in het echtscheidingsconvenant of uit de dagelijkse gang van zaken. We geven een voorbeeld uit de praktijk.

Dagelijkse zorg kinderen
Nadat Jan en Ester waren gescheiden, moest Jan partner- en kinderalimentatie betalen. Na 7 jaar verzocht hij de rechter om minder partneralimentatie te betalen, omdat Ester geacht moest worden inmiddels zelf in haar onderhoud te kunnen voorzien.

Ter zitting bleek dat Jan en Ester bij de scheiding hadden afgesproken dat Ester de dagelijkse zorg voor de kinderen op zich zou nemen. Bij beide kinderen was er sprake van complexe problematiek waardoor in ieder geval de jongste intensieve zorg nodig had.

Ester werkte inmiddels zo’n 13 uur per week als uitzendkracht. Gezien haar beperkte arbeidsverleden, onder meer vanwege de zorg voor de kinderen, was het moeilijk voor haar om een vaste baan te vinden. Haar huidige inkomen was onder het bijstandsniveau.

Onder deze omstandigheden kon niet van Ester verlangd worden om volledig aan haar inspanningsplicht te voldoen en haar werkzaamheden zodanig uit te breiden dat ze geen beroep meer hoefde te doen op partneralimentatie.

Ontvang je partneralimentatie, dan hoef je je dus soms niet in te spannen om meer werk te vinden. Wat vind jij hiervan? Geef nu je mening in de poll!

Deze poll is inmiddels gesloten. Je vindt de uitslag hier.

Wil je meer weten over alimentatie of wil je een herberekening van alimentatie laten uitvoeren, neem dan contact op met één van onze juristen.

Lees ook: Alimentatie en samenleven met gehuwde man
Lees ook: Ex moet alimentatie én onderzoekskosten terugbetalen
Lees ook: Geen alimentatie voor pathologische leugenaar
Lees ook: 5 Misverstanden over echtscheiding

Bron: ECLI:NL:GHARL:2015:4489

Laat een reactie achter

Restricted HTML

  • Allowed HTML tags: <a href hreflang> <em> <strong> <cite> <blockquote cite> <code> <ul type> <ol start type> <li> <dl> <dt> <dd> <h2 id> <h3 id> <h4 id> <h5 id> <h6 id>
  • Lines and paragraphs break automatically.
  • Web page addresses and email addresses turn into links automatically.

Reacties (22)

Boos
Thu, 07/02/2015 - 12:14

Maar niemand, geen enkele instantie, die daadwerkelijk toeziet op die inspanningsplicht. Een werkeloze heeft ook een inspanningsplicht en moet rapporteren aan het UWV. Een bijstandtrekker moet nog veel meer verantwoorden aan de sociale dienst.Een bewindvoerder moet ook jaarlijks aan de rechtbank rapporteren over de gehele financieele situatie van de onder bewindgestelde.

En als dit dan voor de rechtbank komt dan is het een en ander ineens niet mogelijk want dan heeft het kind allerhande kwaaltjes waarvan vader niet eens op de hoogte is, maar waardoor er toch echt intensieve zorg nodig is die alleen zij kan bieden. Maar wat mij vervolgens verbaasd is dat er voor de kinderen die inderdaad behoefte hebben aan intensieve zorg, daar ook extra budgetten voor bestaan.

Daarnaast is het een keuze om zelf die intensieve zorg te bieden. En natuurlijk is dat een geweldig streven. Maar ook zwaar en kostbaar. Naast het arbeidsverlies zal er ook mogelijk nog eens extra ondersteuning in de privé situatie moeten zijn. Waarvoor nog weer extra eigen bijdrage betaald dient te worden. Nogmaals, mooi als je het als echtpaar aan je kind kunt bieden. Maar daar kies je dan ook samen voor.

Wat mij tegen de borst stuit is dat na scheidingen dit soort intensieve zorg ineens noodzakelijk gevonden wordt door de moeder. En vervolgens neemt zij eenzijdig het besluit dat zij, en alleen zij, dat gaat doen. De financi?le consequenties van deze keuze worden middels de alimentatie afgewikkeld op de vader. Mooi als hij er achter staat, maar zo niet pech gehad. Of hij nu vind dat die intensieve zorg schromelijk overdreven is en ook goed via een goede KDV verleend kan worden. Of dat hij vind dat die intensieve zorg beter aan gespecialiseerde proffesionals overgedragen kan worden. Het doet allemaal niet ter zake. Zijn mening telt niet, want de moeder heeft besloten en hij gaat dat allemaal bekostigen.

Geloof me, als de overheid het geld dat de vaders voor dit soort moeders moeten ophoesten had moeten betalen dan was de wet in no time aangepast...

Christa
Fri, 07/03/2015 - 17:54

Boos er staat nergens dat de moeder heeft besloten dat zij kiest voor deze situatie!!!
Ik begrijp je reactie maar is niet terecht India voorbeeld vind ik.

Er staat dat tijdens de scheiding zij samen besloten hebben dat de moeder de zorg op zich neemt en toen was er sprake van intensieve zorg. Dus vader wist wat er gaande was en wat er met beide kinderen aan de hand was. Met je jongste was de zorg nog intensiever. Ik vind het dus niet terecht dat vader ineens moeilijk doet. Zij werkt 13 uur en zorgt voor de kinderen, kinderen met complexe problematiek. Ik vindt dat ze het prima doet. Het is niet zo dat ze helemaal niks doet.
Geen idee wat het probleem met de kinderen is, maar het is duidelijk dat zij doet wat ze kan! Bewondering als je als moeder met deze kinderen er alleen voor staat!!!!!

Verder...ja moet een partner die alimentatie ontvangt zich inspannen om zelf in onderhoudt te voorzien. Maar ook hier...uitzonderingen. Niet iedereen is het zelfde, niet iedere relatie eindigd op dezelfde manier......dus ook deze wet geldt niet voor iedereen.

Boos
Fri, 07/03/2015 - 22:42

Christa, vanuit jou oogpunt snap ik dtvjechet heel knap vind dat deze vrouw zo alle ballen in de lucht houdt. En inderdaad staat er over de casus omschreven dat het een gezamenlijk besluit was dat zij de zorg op zich zou nemen. Maar blijkbaar was er ook een afspraak over de inspanningsplicht. Anders had de vader de rechtszaak niet aangespannen.

Waar ik mij met name over opwind is de strekking van het verhaal in de algemene zin. In de prelude voor de casus wordt duidelijk dat er daadwerkelijk een inspanningsplicht is, maar dat vaders daar eigenlijk nooit verhaal op kunnen halen als die verplichting niet wordt nagekomen. Hetgeen ik omschreef is een wat algemener verhaal van zaken die ik inmiddels ook ken. Die zaken samen met deze casus geven de input voor dat stuk.

En natuurlijk is het niet overal kommer en kwel. Natuurlijk zijn er moeders die daadwerkelijk die intensieve zorg moeten leveren.en natuurlijk zijn er ook beroepsklagers onder de vaders. Wat voor mij de moraal van het verhaal blijft is dat een moeder eenzijdig de keuze voor al dan niet noodzakelijke intensieve zorg mag maken en dat de vader zonder maar een enkele vorm van inspraak opdraait voor de kosten van die intensieve zorg. Terwijl er in de casussen die ik ken zeker andere en betere keuzes voor handen waren. Keuzes die door de overheid gedragen worden en beide ouders ontlast. Waardoor ook beiden aan hun leven na de scheiding kunnen werken. In die casussen bleef de vader onnodig lang verantwoordelijk voor het financieel onderhouden van twee huishoudens. Dat terwijl de moeder aantoonbaar weinig intensief bezig was met die intensieve zorg, en het kind daadwerkelijk meer belang bij speciaal onderwijs gehad had. Dit was overigens ook de voorkeur van de vader. Niet in het belang van zijn portemonnee maar op aanraden van de proffesionals. Helaas legde de rechtbank dat advies naast zich neer en besloot dat het het recht van de moeder was om zelf voor haar eigen kind te zorgen. Terwijl die moeder vervolgens intensief koffie met iets erbij bij vriendinnen ging drinken. De intensieve zorg liet ze over aan tienermeisjes die wel wilden oppassen.

VaderZonderKind
Mon, 07/06/2015 - 22:20

Het verhaal is heel simpel. De meest verdienende ex-partner heeft geen mandaat om de inspanningsverplichting af te dwingen. De sociale dienst heeft dat wel. Of wel: de betaling van de PA overhevelen naar de sociale dienst. Voordeel voor de moeders: uitbetaling van de KA is gegarandeerd! Niet meer afhankelijk van die weigerende ex! En voor de vaders: eindelijk druk op die aartsluie ex!

Wendy
Tue, 07/07/2015 - 20:18

Jammer dat in deze meestal de vrouw wordt gezien als de persoon die lui is en haar hand ophoudt. Het kan ook andersom. Ik heb (als moeder) de (bijna volledige) zorg voor de kinderen en werk 4 dagen. Mijn ex neemt ontslag (na de scheiding), verricht weinig inspanning tot het zoeken naar n baan en nu is het zover dat ik straks misschien ineens partneralimentatie moet gaan betalen en moet bijdragen aan zijn bijstand! En dus ook geen kinderalimentatie meer krijg omdat hij dat niet meer kan betalen. Ik word voor mijn gevoel dus aan alle kanten gestraft terwijl hij is weg gegaan voor n ander. Maar er is niemand die controleert of hij wel actief zoekt naar n baan (wat dus niet zo is)! Zo oneerlijk!

Martin
Wed, 07/08/2015 - 14:20

Als ik de uitslag van de poll zie vraag ik me af hoeveel stemmers de moeite hebben genomen voor het stemmen eerst het artikel te lezen.

Luie tante Riek
Wed, 07/08/2015 - 14:35

Het mag duidelijk zijn...als je teveel met je carrière bezig wilt zijn..ben je geen toegewijde moeder.Ben je alleen maar met je kinderen bezig,om hen op te voeden...en dus als deze kinderen ook volwassen zijn en dus mee helpen te betalen aan dit belastingstelsel...dan kraaiit er niemand..Of nee,..Ik als alleenstaande moeder, was ook lui volgens Bep mensen..werkte 16 -20 uur, kind naar de BSO...doodop want ik lijd aan chronisch vermoeid heid, en ik kan je zeggen dat dat mij veel verdriet geeft..het is een jong kind.
Partner Alimentatie krijg ik niet was niet officieel getrouwd. Ik zou ook om 08:30 -09:00 willen beginnen..maar, hoe komt mijn 5 jarige op school, ik verzorg het kind..of ik ziek ben oif niet.
Weet je,..ik zoek een Nanny,..zodat ik mij niet meer hoef te ontfermen over de zorg...dan weet ik tenminste dat ik alleen besta om een kind te baren..en anderen laat zorgen ervoor!!
Sommige vrouwen, hebben nooit carrière kunnen maken, of langer- langer kunnen werken omdat ze puur voor de kinderen er willen zijn!
Mijn hart brak, toen mijn kind zei: Mama, ik wil ook graag opgehaald worden door jou..en niet mee naar de BSO..Waar die je het dan voor denk ik dan..Je offerd, jezelf omdat je liefde en toewijding hebt voor je kind of kinderen.
Niet lullen,..betaal gewoon die vrouw..want toen je nog samen was deed ze ook alles voor je kind/ kinderen..dus eigenlijk n gratid opas.
En dat je nu partner Alimentatie moet betalen,..ja..zij kan ook haar tijd offeren...terwijl jij als man, vader wel vrijheid hebt om te gaan squashen, of kunt overwerken, personeelsuitjes en vroeg de deur uit kan..terwijl moeder met kind naar school gaat, huishouden vaak alleen doet.
Gelukkig, helpen steeds meer mannen mee.. Dus Thumbs upp,..voor degene die dit begrijpen.. En niet die gierige krenten..die zichzelf boven een vrouw en hun kind/ kinderen willen plaatsen.

Basta..gewoon betalen...je had ook geen probleem om een kind met die vrouw te willen.
Mijn ex man betaald keurig zijn kind Alimentatie overigens en maakt geen heibel.Het belang staat voorop van het kind/ kinderen!

Boos
Wed, 07/08/2015 - 15:08

Wendy, ik denk niet dat je je zorgen moet maken om partner alimentatie. Jou ex kon ten tijde van de scheiding in zijn eigen levensonderhoud voorzien. Daar is na de scheiding niet meer op terug te komen. Zie ook de zaak van de vrouw die haar recht op alimentatie verspeelde door een WhatsApp bericht.

Luie Tante Riek, denk je niet dat veel mannen ook wel (hun deel van) die zorg willen leveren. Ik snap dat het je hart breekt dat ze naar de BSO moeten. Besef dat een vader die full-time werkt, buiten vrije dagen, nimmer zn kinderen naar school kan brengen. Na een scheiding wordt er wel van ons verwacht dat we de volle tijd blijven doorwerken zodat wij maar genoeg alimentatie op brengen. Want dan kan moeders het wel af met een part time baan. Sorry, maar daar ga ik niet mee akkoord. Dit land kent een wet op gelijkheid tussen mannen en vrouwen. Gelijke monniken, gelijke kappen.

Je beklaagt je dat het wel lijkt alsof jij alleen maar bestaat om kinderen te baren. Maar ondertussen zeg je dat mannen alleen maar bestaan om geld voor vrouwen en kinderen te verdienen. Een man moet na een scheiding de mogelijkheid krijgen om deeltijd te gaan werken zodat hij ook zijn deel van de zorg voor de kinderen voor zijn rekening kan nemen. Waarmee hij ook meteen de weg vrijmaakt voor de moeder om deeltijd te gaan weken en leuke dingen naast het ouderschap te doen zoals personeelsfeestjes en pilatus lessen.

Ja, een ex partner moet werk zoeken. En ja, ex-partners moeten elkaar de ruimte bieden voor een carrière. Daar moeten de werkgevers en de overheid nog veel werk voor verzetten. Maar het moet wel gebeuren...

Moeder2
Wed, 07/08/2015 - 15:32

Mijn kinderen hadden ook de balen van de bso en wilden ook liever door mij opgehaald worden uit school. Nu zal ik wel een ontaarde moeder zijn maar ik heb ze altijd uitgelegd dat het was zoals het was en dat we daar mee moesten dealen. Mama moest nu eenmaal geld verdienen. Ik kwam uit een huwelijk wat ruim 15 jaar heeft geduurd dus ik zal ongetwijfeld recht gehad hebben op PA maar ik heb dat pertinent geweigerd. Niet omdat ik degene was die tijdens het huwelijk buiten de deur shopte, maar simpelweg omdat ik geen geld wilde krijgen voor mn eigen levensonderhoud van iemand die niet eens genoeg respect voor mij had om NIET buiten de deur te shoppen. Ik heb dus vanaf dag 1 mijn eigen zaken geregeld. Uiteraard dient hij wel een (van beide partijen bekeken)fatsoenlijke bijdrage te leveren aan het verzorgen van de kinderen. Hij heeft er voor gekozen dat alleen in geld te doen en 4 dagen in de maand de funpapa uit te hangen. Dat maakt mij verder niet uit als hij maar op een of andere manier de kinderen het gevoel geeft dat ze het waard zijn om aan de verantwoordelijkheid te voldoen.

Overigens in een geval van zorgenkinderen dan ligt het allemaal zo specifiek dat ouderparen daarin hun afspraken beter vast kunnen leggen in een ouderschapsplan. Als de ouders ervoor kiezen dat moeder de zorg op zich neemt dan zal vader financieel moeten compenseren, moeder kan tenslotte niet op 2 plekken tegelijk zijn. Mocht vader minder willen compenseren in geld dan is dat prima maar dan zal hij in tijd moeten compenseren. Maar goed daar moet hij dan ook de gelegenheid voor krijgen vanuit zijn werk. Als dit niet zo is moet hij dus meer betalen en daar mee dealen.

Ik ben inmiddels bij 6 jaar alleen met de kinderen. Ik heb in die tijd mijn leven geherstructureerd en afscheid genomen van mijn toekomstdromen die ik ooit had. Wat was is niet meer en dat heb ik ook losgelaten. Het gaat goed met mij en de kinderen en niets wijst erop dat de kinderen nadelige gevolgen hebben ondervonden van de scheiding. Het enige wat ik wel storend vind is dat mijn ex zich in de laatste jaren steeds meer wenst te onttrekken van zijn verantwoordelijkheden. Steeds minder zorg, steeds minder betrokkenheid en gemiddeld 6x per jaar stelt hij de hoogte van de alimentatie ter discussie. Op die manier legt hij altijd een druk neer bij het gezin. De kinderen zijn inmiddels zo groot dat hij zijn financiele sores iedere keer in de groep gooit bij ze om vervolgens mij weer te benaderen al dan niet met advocaat. Het zou heel fijn zijn als hij gewoon zijn verantwoordelijkheid accepteert en zich neerlegt bij het feit dat zijn kinderen geld kosten. Die rust zou ik mn kinderen wel gunnen.

polla
Wed, 07/08/2015 - 15:46

Ik vind het al knap dat deze vrouw met 2 zorgintensieve kinderen überhaupt tot werken in staat is.

Reidanier
Wed, 07/08/2015 - 17:43

Waarom verbaast me dit niet? Het hele alimentatiesysteem draait om de ontvangende partij. Was dit niet zo, dan werd er wel serieus werk gemaakt van die zogenaamde arbeidsplicht. Een wassen neus!Partneralimentatie is en blijft gelegaliseerde diefstal.

Eric Scholte
Wed, 07/08/2015 - 23:00

Kinderen met intensieve zorg hebben een ouder nodig die hun helpt en niet een of ander instantie.
dus snap ik best dat ze eerst geen fulltime baan heeft.

Dina
Thu, 07/09/2015 - 07:49

Ik ben jarenlang werkzaam geweest in het begeleiden van gezinnen. Ik ben het eens dat mannen vaker de mogelijkheid zouden moeten krijgen om deeltijd te werken, zodat zij ook in natura een grotere bijdrage zouden kunnen leveren in het grootbrengen van hun kinderen. desalniettemin vind ik dat veel van de mannen klagenover partneralimentatie dit puur uit financieel belang doen en niet voldoende oog hebben voor het gezinsdynamiek en wat het daadwerkelijk van een ouder vergt als deze een kind merendeels alleen opvoed. Dit komt omdat mannen nou eenmaal anders zijn dan vrouwen, dingen in eerste instantie als anders ervaren en vaak de rol van eenoudergezin niet op zich nemen. Dit type situatie vergt wederzijds begrip om daadwerkelijk het belang van de kinderen voorop te stellen. Ik sta niet voor vrouwen die hier misbruik van maken! In plaats van zinloze mediation gesprekken om ouderplannen door elkaars strot te douwen, ben ik voor gesprekken die zich richten op het opbrengen van wederzijds begrip. Dit zal zowel de man als vrouw in her verloop meer rust en minder bitterheid opleveren om zich nog meer te richten op wat werkelijk van belang is, namelijk het welzijn van de kinderen. Rechter lijkt in deze zaak goed alles tegen elkaar te hebben afgewogen.

geronimoo
Thu, 07/09/2015 - 18:20

Mijn bijna ex werk drie dagen tegen een leuk salaris en wil nog steeds alimentatie vragen en niet te zuinig ook ik moet dan wel vijf dagen blijven sjouwen om haar deze bonus te kunnen geven en zelf ook nog te kunnen leven. Kinderen zijn al zelfstandig en hebben een eigen inkomen maar ze wil nog steeds geld zien. Ben benieuwd hoe dit gewogen word maar word er nog niet blij van heeft iemand nog leuke tips om hier vanaf te komen

Boos
Thu, 07/09/2015 - 23:45

Beste Dina, dank voor je reactie. Je maakt een heel goed punt dat vaders meer in de gelegenheid gesteld moeten worden om de verzorging op zich te nemen. Vele vaders zouden je dankbaar zijn als dat nu ook zou gebeuren. En nog meer vaders zouden er in de toekomst voor kiezen omdat het mogelijk en maatschappelijk geaccepteerd is.

In tegenstelling tot jou ben ik wel voor die "zinloze" mediation gesprekken om de ander en ouderschapsplan door de strot te drukken. Wel snap ik denk ik waar jij op doelt. Het verschil in de wettelijke macht tussen moeder en vader maakt mediation de enige manier om dit verschil in het belang van de kinderen recht te trekken. Maar mediation kan slechts een uitkomst bieden als beiden ervoor openstaan en/of afhankelijk van de mediator wie van de twee het beste een debat kan voeren. En dat ook nog eens aanvoelt (in het geval van de vader).

Per saldo is mediation een onderzoek naar hoeveel de moeder van haar rechten op wil geven aan de vader in het belang van haar kinderen. Bizar, want een dergelijk "onderzoek" zou in het geslachtsneutrale nederland niet terzake moeten zijn. Voorliggend zijn namelijk de belangen van de kinderen! En niet of het moeder verdriet doet dat ze een groter deel van de tijd bij de vader verblijven!

Als de gelijkheid tussen man en vrouw gegarandeerd zou zijn in de wetgeving (wat overigens het geval is, maar de rechterlijke macht leeft dit niet na!) dan zou dit terug te zien moeten zijn in de cijfers. Echter, het alleenstaand-vader gezinnen en co-ouderregelingen zijn marginaal te noemen ten opzichte van het aantal scheidingen. En daar moet een halt toe komen...

VaderZonderKind
Fri, 07/10/2015 - 00:39

Nog even in reactie op Boos en Dina. Even een geluid uit de boze vaders kliek.

Twee gevallen gesproken gister. In de eerste casus bleek dat naar jaren de opvang door moeder voor de zorg-intensieve kind te kort schoot. Achteraf gezien was het beter geweest als de proffesionele hulpverlening hier eerder in beeld was gekomen. Was beter geweest voor de ontwikkeling van het kind die mogelijk ook daarom achterbleef. En het was beter geweest voor de financi?le situatie rondom het kind, want vergoed vanuit de overheid plus een ex-partner die verdien capaciteit kan maken.

Niet om Dina mee te geven dat vaders eerder liezen voor de centen. Maar in dit geval moest de vader de kosten van de arbeidsderving van de moeder ophoesten, daar waar de rechtvaardiging hiervoor uitbleef. Ik denk dat vele vaders met alle liefde betalen voor hun kind, zolang als dat het maar duidelijk is dat dat ook noodzakelijk is. En niet eenzijdig en om andere motieven door de strot gedouwd wordt. Nogmaals de beroepszeikert onder de vaders daargelaten....

Tweede geval betreft een vader die zijn kinderen in het speciaal onderwijs zag belanden na scheiding. Claim van moeder was dat dit dadelijk noodzakelijk was. De oorzaak was te vinden in de slechte genen die vader meegegeven had. Heeft ze notabene bij de intake op schrift gesteld. De professionals daar constateerde geen problemen en adviseerde regulier onderwijs. Ook BSO was geen probleem. Maar moeders bleef hameren op haar intensieve verzorging en kreeg bij de rechtbank, in tegenstelling tot de adviezen van de proffesionals, deels gelijk. Met als gevolg dat de vader moest opdraaien voor de eigen bijdrage van de proffesionele deeltijdopvang en en het arbeidsverlies van de moeder.

De claim van de vader werd afgewezen omdat de professional in zake de observatie in eigen tijd gemaakt had en niet in naam van de organisatie waar zij voor werkte. De advocaat van de moeder bracht zelfs in geding dat zij om liefdespericelen handelde. Overigens is dat geheel benevens de waarheid. De desbetreffende mevrouw is gelukkig getrouwd en heeft zelf een paar pracht kinderen waarvoor ze door het vuur gaat.

Erik S
Sat, 07/11/2015 - 23:42

Mijn ex ontvangt al 7,5 partneralimentatie. Heeft nog nooit één poging gedaan om te werken of werk te zoeken. Heeft nooit bijgedragen in de opvoeding en verzorging van onze drie kinderen. Die wonen allemaal bij mij. Ze gooit alles op haar alcoholprobleem.
Is hier wat mee te doen?

Erik S
Sun, 07/12/2015 - 00:13

Aanvulling: als je een uitkering ontvangt, bestaat er toch ook een sollicitatieplicht?? Dus wordt dat bij alimentatie ontvangers ook de hoogste tijd. Nu kunnen ze doen wat ze willen en belazeren ze je, waar je bij staat.

Boos
Mon, 07/13/2015 - 23:30

Geen woord aan toe te voegen.

VaderZonderKind
Sat, 07/25/2015 - 21:39

Een alimentatieplichtige kan nooit een vuist maken tegen een ex-partner die zich aan de inspanningsverplichting onttrekt. Daarentegen is het voor een alimentatie gerechtigde soms koffiedik kijken wanneer het lonend is om een herberekening aan te vragen. De bepaling van de hoogte, de verstrekking en de controle hoort mijns inziens niet te liggen bij individuele burgers. Het juridische traject is onnodig duur en complex. De staat moet veel te veel bijdragen aan toevoegingen, nog los van de gelden die beide ouders zelf moeten inleggen. Geld dat niet meer beschikbaar is voor de kinderen waar het in beginsel om ging.

Het zou mijns inziens passender zijn om het gehele PA en KA verhaal over te dragen aan de sociale dienst. Die kunnen altijd uitbetalen aan de rechthebbende ouder en hebben betere middelen om een ouder die in gebreke blijft te dwingen. Die hebben meer middelen om de inspanningsverplichting te controleren. En bovenal kunnen ze beschikken over alle gegevens die nodig zijn voor de bepaling van de hoogte van de financieele bijstand.

Maar het grootste bijkomende voordeel is dat het nu niet meer de ouders zijn die elkaar kwaad aankijken omdat betalingen te laat zijn. De hoogte verkeerd is. Of de inspanningsverplichting niet wordt nagekomen. Waardoor de rust tussen de ouders om wille van de kinderen beter gewaarborgd is. Excessen zullen blijven, maar het zullen er hopelijk minder zijn. De belastingbetaler blijft een hoop juridische bijstand bespaart. En de gerechtelijke macht wordt meer inzien zodat de wachtlijst voor familierecht afneemt en er wellicht ook hier voor sommige zaken snelrecht mogelijk is....

Marjo
Fri, 07/31/2015 - 19:00

Zou mooi zijn als er inderdaad een instantie komt die de inspanningsplicht toetst. Tot nu toe zijn de alimentatieplichtigen vogelvrij en hebben geen instantie waarop ze terug kunnen vallen. Misschien zou de LBIO ook voor de alimentatieplichtingen (partneralimentatie) op kunnen komen en dat bijvoorbeeld jaarlijks aangetoond moet worden bij deze instantie of de PA-ontvanger wel iets heeft gedaan om aan werk te komen. Nu moet je dure rechtszaken beginnen, waarmee met allerlei smoesjes wordt aangetoond dat echt niet gewerkt kan worden door de ontvanger en die komt er 9 van de 10 x meer weg omdat de wet dit nu eenmaal zo bepaalt.

Erik S
Wed, 08/05/2015 - 18:26

Helemaal eens Marjo, maar voor het zover is...zucht....pfffhh

Waarom lid worden van HelloLaw?
  • Krijg onbeperkt juridisch advies
  • Profiteer van de laagste prijzen
  • Krijg korting op advocaten
  • Bespaar geld
Word nu lid
Direct advies:
ma - do: 8.00 tot 20.00 uur
vrij: 8.00 tot 18.00 uur
za: 10.00 tot 18.00 uur