Rechter draait eenzijdige wijziging reiskostenregeling werkgever terug

De zaak
Een werknemer was sinds december 2001 in dienst bij een groot schoonmaakbedrijf als medewerker modulair en keerpunt reiniger. Op het contract voor onbepaalde tijd was de CAO Schoonmaak- en Glazenwassersbedrijf van toepassing. Drie jaar later kreeg de medewerker te horen dat hij voortaan recht zou hebben op een vergoeding voor reiskosten woon-werkverkeer van 14 cent per km per gewerkte dag. In januari 2007 liet de werkgever hem weten dat hij geen recht meer had op de maandelijkse reiskostenvergoeding maar dat hij wel aanspraak kon maken op een afbouwregeling van een bedrag ineens van een kleine € 200,-. De reden hiervan was dat de werkgever zijn beleid inzake reiskostenvergoeding in overeenstemming wilde brengen met de regels van de CAO, om op die wijze een eenduidig personeelsbeleid te kunnen voeren. De € 200,- werd aan de werknemer uitbetaald en sindsdien ontving de werknemer een vergoeding reiskosten volgens de CAO. De werknemer was het hier niet mee eens en stapte naar de rechter.

Wijzigingsbeding
In de arbeidsovereenkomst kunnen werkgever en werknemer een wijzigingsbeding opnemen. Dit houdt in dat de werkgever de bevoegdheid heeft de arbeidsvoorwaarden van de werknemer te wijzigen als hij kan aantonen dat hij een zodanig zwaarwegend belang heeft bij de wijziging, dat het belang van de werknemer moet wijken. Er was geen wijzigingsbeding overeengekomen in de arbeidsovereenkomst, zodat de werknemer meende dat de eenzijdige wijziging niet zonder zijn toestemming doorgevoerd kon worden. De werkgever voerde voor de rechter aan dat, hoewel er geen wijzigingsbeding was overeengekomen, het onder omstandigheden toch mogelijk moest zijn om de arbeidsovereenkomst eenzijdig te wijzigen. De werkgever was van mening dat het onder goed werknemerschap zou vallen dat de werknemer onder deze omstandigheden de eenzijdige wijziging diende te accepteren.

De rechter
De rechter oordeelde dat de reiskostenregeling niet eenzijdig gewijzigd kon worden op grond van de afspraken tussen werknemer en werkgever. Bij de overweging of de weigering door de werknemer van de wijziging geen goed werknemerschap zou opleveren, zocht de rechter aansluiting bij vaste rechtspraak van de Hoge Raad. Daaruit volgt dat een werknemer op redelijke voorstellen van de werkgever, die verband houdend met gewijzigde arbeidsomstandigheden, in het algemeen positief behoort in te gaan en dergelijke voorstellen alleen mag afwijzen wanneer aanvaarding niet van de werknemer kan worden gevergd.

Conclusie
De kantonrechter was van oordeel dat de wens van de werkgever om de arbeidsvoorwaarden in overeenstemming te brengen met de voorwaarden uit de CAO op zichzelf onvoldoende reden was om een eenzijdige wijziging te rechtvaardigen. De rechter stelde de werknemer in het gelijk en bepaalde dat de werknemer recht had op de oude regeling reiskostenvergoeding. 

Rechtbank Arnhem, sector kanton, 28 april 2008, LJN:BD5244

Laat een reactie achter

Restricted HTML

  • Allowed HTML tags: <a href hreflang> <em> <strong> <cite> <blockquote cite> <code> <ul type> <ol start type> <li> <dl> <dt> <dd> <h2 id> <h3 id> <h4 id> <h5 id> <h6 id>
  • Lines and paragraphs break automatically.
  • Web page addresses and email addresses turn into links automatically.
Waarom lid worden van HelloLaw?
  • Krijg onbeperkt juridisch advies
  • Profiteer van de laagste prijzen
  • Krijg korting op advocaten
  • Bespaar geld
Word nu lid
Direct advies:
ma - do: 8.00 tot 20.00 uur
vrij: 8.00 tot 18.00 uur
za: 10.00 tot 18.00 uur