Vel een vonnis (1): 'Kat in de zak'

De feiten
In januari 2008 doorzocht de politie de woning van X na een melding dat in zijn woning een stoffelijk overschot lag. Op dat moment waren X, zijn echtgenote en hun zoon al aangehouden en zaten in voorlopige hechtenis. In de woning trof men, behalve een stoffelijk overschot, een kat aan. De kat genaamd Frits is nog diezelfde dag door de dierenambulance opgehaald en naar het Dierenopvangcentrum Amsterdam (DOA) gebracht.

Nieuw baasje
Het asiel vroeg vervolgens aan de regiopolitie wat er met Frits moest gebeuren. De eigenaar van Frits, een vriend en huisgenoot van X, was ondertussen overleden. De regiopolitie verwees het asiel daarom door naar een ander politiebureau. Een maand later plaatste het asiel Frits bij een nieuw gezin. Het asiel en het nieuwe baasje sloten een plaatsingsovereenkomst, waardoor het nieuwe baasje het eigendom kreeg over Frits voor 85 euro.

Zaakwaarneming
Een maand later meldde de dochter van X zich bij het asiel om Frits op te halen. Twee maanden daarna meldde X zich bij het asiel nadat hij uit detentie was vrijgelaten. X eiste de kat terug omdat er ten onrechte strafvorderlijk beslag op zou zijn gelegd. Dat was echter niet het geval. De politiefunctionarissen hadden in het kader van ‘zaakwaarneming’ de kat naar het asiel gebracht. Dit is gebruikelijk indien de eigenaar van een huisdier niet aanwezig is. X stapte daarop naar de rechter om het asiel te dwingen hem de gegevens te geven van de nieuwe eigenaar.

Standpunt X

  • Het asiel heeft haar onderzoeksplicht geschonden door geen pogingen te doen om contact met de eigenaar of met diens huisgenoten of nabestaanden te krijgen.
  • Het asiel had niet het recht om de eigendom van de kat aan de nieuwe bezitter over te dragen, zodat die overdracht niet rechtsgeldig is. 
  • Door de kat desondanks aan het nieuwe gezin mee te geven, heeft het asiel onrechtmatig gehandeld.

Standpunt asiel
Volgens het asiel was er niet onrechtmatig opgetreden, omdat het zaakwaarneming betrof. Het asiel heeft hierbij de belangen van de eigenaar behartigd, door zonder daartoe verplicht te zijn, door voor Frits te zorgen en hem te voeden. Het asiel had daarom het recht om Frits te verkopen, nadat het asiel te horen had gekregen dat de eigenaar van Frits was overleden. De eis van X moet daarom worden afgewezen.

Het vonnis van de rechter in deze zaak volgt volgende week. Geef nu jouw vonnis in de poll!

De poll van deze 'Vel je vonnis' is inmiddels gesloten.
Je vindt de uitslag hier.

Laat een reactie achter

Restricted HTML

  • Allowed HTML tags: <a href hreflang> <em> <strong> <cite> <blockquote cite> <code> <ul type> <ol start type> <li> <dl> <dt> <dd> <h2 id> <h3 id> <h4 id> <h5 id> <h6 id>
  • Lines and paragraphs break automatically.
  • Web page addresses and email addresses turn into links automatically.

Reacties (5)

Piertje
Thu, 07/16/2009 - 14:02

Het was te kort door de bocht te concluderen dat het beestje (eigendom van ...) rechtsgeldig naar een willekeurige nieuwe eigenaar kon. Dat is een onderdeel van de overige bezittingen van .... Dus had men net als de overige bezittingen moeten zoeken als er nabestaanden of familie bestond.
Het beestje moet dus terug naar eigenaar (familie cq nabestaanden) Bij andere bezittingen worden ook niet deze procedures gevolgd.
Het asiel had moeten wachten, tot is vast komen te staan, dat er absoluut geen claim meer op het beestje zou komen.

Luciano
Thu, 07/16/2009 - 14:36

Net als het asiel een onderzoekplicht heeft, hebben X + echtgenote + zoon een ZORGplicht lijkt mij. Zij hebben al die maanden niets van zich laten horen bij wie dan ook, over het wel en wee van " hun " kat.

Tevens was X niet de eigenaar dus , maar de overleden vriend van X. X was dus zelf ( tijdelijke ? ) verzorger van de kat. Ook de echtgenote van X + zoon van X hebben al die tijd niets van zich laten horen.

Tevens is door de autoriteiten medegedeeld aan het asiel dat de EIGENAAR van de kat was overleden, dus staat het het asiel vrij om ( zonder enige reactie van X + echtgenote van X + zoon van X al die maanden dus ) een nieuw gezin te zoeken.
Op het moment van melding van overlijden van de eigenaar vervalt de onderzoekplicht lijkt mij, als de ( tijdelijke ? ) verzorger van de kat en zijn echtgenote en zijn zoon maanden niets van zich laten horen.

Eveneens heeft X niets van zich laten horen terwijl hij al kon weten dat de kat er niet meer was, daar zijn dochter dit reeds 1 of 2 maanden eerder te horen had gekregen bij HAAR poging om de kat terug te halen. Hij had dan misschien WEL meer kans gehad, maar het uitblijven van enige actie TEN TWEEDEN MALE, maakt hem volledig kansloos nu vind ik.

Jip en Janneke denken en taal, maar helaas zal het nederlandse recht wel weer anders in elkaar steken, daar zijn we berucht om helaas.

leen springeling te hoeven
Thu, 07/16/2009 - 15:36

Boek 6, titel 4: verbintenissen uit andere bron dan onrechtmatige daad of overeenkomst, geeft onder afdeling I, zaakwaarneming meer dan voldoende duidelijkheid inzake verplichtingen zaakwaarnemer en belanghebbende.
In ieder geval is duidelijk dat het asyl niet het recht heeft de kat te verkopen; waar het asyl als zij wellicht beroeps- of bedrijfsmatige heeft gehandeld heeft het asyl recht op vergoeding van de redelijke uurprijzen en de gemaakte kosten inzake de (verplichte als zaakwaarnemer) verzorging van de kat.
Dus als X claimt dat de kat van hem/haar is dan zal hij/zij eerst moeten afrekenen met het asyl, dat op haar beurt vervolgens de niet legale koop en overdracht van de kat ongedaan zal moeten maken om daarna X in bezit van de kat te stellen.

Sytze
Thu, 07/16/2009 - 16:49

Eens met Luciano. (1) De vriend was eigenaar en niet X. Dus zijn de erfgenamen van de vriend de eigenaar en niet X. X en diens dochter kunnen alleen eigendom claimen als zij erfgenamen zijn van de vriend en dat is niet gesteld. (2) Zij waren waarschijnlijk ook zaakwaarnemers. Dat zij zich enkele maanden niet om de kat hebben bekommerd, geeft aan dat zij hun plicht tot verzorging niet serieus hebben genomen. Het saiel heeft dan juist gehandeld door hun zaakwaarneming niet te herstellen. (3) Mochten zij al kunnen stellen dat de erfgenamen van de vriend hun de kat hebben geschonken, dan hebben zij zich nog steeds niet om de kat bekommerd. Dan hoort het asiel een procedure te starten om hun de eigendom te ontnemen op grond van nalatigheid bij de verzorging.

iks
Thu, 07/16/2009 - 20:23

Er staat mij iets bij dat je bij vermissing van honden, katten e.d. aangifte kunt /moet doen bij de afdeling gevonden voorwerpen.
In dat kader is het beest een voorwerp.
En voor gevonden voorwerpen bestaat volgens mij een bewaarplicht/opeisbaarheid van 1 jaar.
De politie had het asiel, en het asiel de nieuwe eigenaar op de hoogte moeten stellen van de opeisbaarheid gedurende een jaar. Het gezin had een soort pleeggezin of bewaarplaats kunnen zijn.

Maar dan komt nog aan de orde dat degene die het voorwerp opeist nog moet kunnen bewijzen dat hij de rechtmatige nieuwe eigenaar is.
Aangezien de eerste eigenaar is overleden zou er dus een testament, of ander rechtsgeldig document moeten zijn waaruit de opvolgende eigenaar blijkt.
Dat wordt in deze context niet vermeld, dus ga ik er maar van uit dat dat niet het geval was.
Maar had de politie daar zonder meer van uit mogen gaan?

In feite is de politie in verzuim. De kat had een jaar een celletje op het bureau moeten hebben.
Daarna had het beestje naar het asiel gekund ter bemiddeling naar een nieuwe eigenaar.

Waarom lid worden van HelloLaw?
  • Krijg onbeperkt juridisch advies
  • Profiteer van de laagste prijzen
  • Krijg korting op advocaten
  • Bespaar geld
Word nu lid
Direct advies:
ma - do: 8.00 tot 20.00 uur
vrij: 8.00 tot 18.00 uur
za: 10.00 tot 18.00 uur