Vel een vonnis (14): Schadevergoeding voor studievertraging?

Max werd in juni 2006 in een café negen keer met gebalde vuist in het gezicht en op het hoofd geslagen. Bij de Eerste hulp werd vastgesteld dat hij een bloeduitstorting links in het gezicht had. De dader werd datzelfde jaar nog door de kinderrechter veroordeeld tot een werkstraf van 60 uur. Max zat ten tijde van de mishandeling in 4 havo. Twee weken later had hij op school de laatste proefwerkweek van het schooljaar, de Periode Toets Afsluiting (PTA). Een schooljaar bestaat in totaal uit vijf perioden die elk wordt afgesloten met een PTA-week. Eind juni bleek dat Max niet naar 5 havo overging. Hij was niet eerder blijven zitten.

Moeilijk jaar
Het schooljaar was al moeilijk begonnen voor Max. Hij had de ziekte van Pfeiffer en was daardoor het jaar zwak begonnen. Het hele jaar liep hij daardoor achter de feiten aan. Gezien zijn behaalde resultaten had Max na de 3e PTA toetsweek nog kans op overgang. In juni bleek dat het hem niet was gelukt om over te gaan. Uit analyses van zijn tentamens bleek dat vooral het leerwerk onvoldoende was gemaakt. Op analyse- en inzichtvragen bleek hij meer dan gemiddeld te scoren. Dat Max was blijven zitten was niet het gevolg van een te hoog opleidingsniveau, maar van onvoldoende leerwerk.

Reële kans
De mentor van Max schreef daarover: in twee persoonlijke gesprekken hebben we geconcludeerd dat Max nog een reële kans had om over te gaan, mits hij er vol voor zou gaan. Helaas is het anders gelopen door de klap op zijn hoofd die hij vlak voor de vijfde PTA-week kreeg. Max was niet in staat om in de vijfde PTA- week zijn cijfers op te halen en bleef zitten.

Smartengeld
Volgens Max was hij door de mishandeling blijven zitten in 4 havo. Hij wilde daarom wegens verlies van arbeidsvermogen een bedrag van 14.000 euro in verband met de studievertraging. Ook had hij door de mishandeling onvoldoende kunnen leren en daardoor zijn tentamens in de vijfde PTA-week niet goed kunnen voorbereiden en maken. Tevens wilde Max 141 euro voor schoolgeld, 192 euro voor boeken en 1000 euro aan smartengeld. Volgens de dader was er geen causaal verband tussen de mishandeling en het feit dat Max was blijven zitten.

Wat zou jij doen als rechter in deze zaak? Vind je dat Max recht heeft op een schadevergoeding? Of ontbreekt het verband tussen mishandeling en studievertraging, zodat Max geen recht heeft op schadevergoeding? Vel nu je vonnis in de poll!

De poll van deze 'Vel je vonnis' is inmiddels gesloten.
Je vindt de uitslag hier.

Laat een reactie achter

Restricted HTML

  • Allowed HTML tags: <a href hreflang> <em> <strong> <cite> <blockquote cite> <code> <ul type> <ol start type> <li> <dl> <dt> <dd> <h2 id> <h3 id> <h4 id> <h5 id> <h6 id>
  • Lines and paragraphs break automatically.
  • Web page addresses and email addresses turn into links automatically.

Reacties (5)

Thejagema
Thu, 10/15/2009 - 15:37

Ik wil hier zéér beknopt een mening plaatsen als samengevatte uitkomst van een hieraan ten grondslag liggende rechtsbeschouwing welke “schuld en boete” als onderwerp heeft.

Het hangt er van af of het opgelopen letsel door eigen schuld is opgelopen of niet.
Als het slachtoffer eigenlijk de oorzaak blijkt te zijn van de hem aangedane agressie heeft hij het dus aan zichzelf te wijten en is er geen rechtvaardiging voor smartengeld.
Smartengeld dient men wat ruimer te zien dan alleen een zekere schuldinlossing d.m.v. muntspeci?n.
Als er ook maar enigszins plausibel gemaakt kan worden dat het leed of de schade aan het slachtoffer niet door eigen schuld is ontstaan en dat het voornoemde in een verminderd presteren van hem zou kunnen resulteren dan zijn de consequenties hiervan de schuld die de dader dient te vereffenen.

Thejagema

Saskia
Thu, 10/15/2009 - 16:29

Niemand maar ook niemand heeft recht om een ander in elkaar te slaan al is het slachtoffer degene die het zelf heeft uitgelokt dat zou iedereen een vrijbrief geven om er maar op los te slaan. Het wil niet zeggen dat hij wel had overgegaan als dit niet was gebeurd, deze stelling is niet rieel. Nee ik vind dat wie dan ook iemand letsel toebrengt de dader het slachtoffer een tegemoetkoming hoort te betalen voor de aangebrachte schade.

Willem Vroege
Thu, 10/15/2009 - 17:02

Inderdaad Saskia: niemend heeft het recht een ander fysiek letsel toe te brengen. De dader is daarvoor ook veroordeeld met een werkstraf (strafrecht). Maar daarmee is de vraag naar schadevergoeding nog niet beantwoord (civiel recht). Dan gaat het ook om de mate van verwijtbaarheid en de ernst van het delict in relatie tot de gevraagde schadevergoeding. De vraag van Thejagema naar mogelijke uitlokking of anderszins (ten dele) schuld aan het gebeuren aan de kant van het slachtoffer (waar twee ruzie?n....) is terecht, maar de casus bevat hierover geen gegevens. Helaas, want de poll is hierdoor heel lastig te beantwoorden. Wat ook nog meespeelt is de hoogte van in het verleden toegekende schadevergoedingen in soortgelijke gevallen. Tenslotte is er de vraag in hoeverre het zitten blijven van Max is te wijten aan de klappen: geheel, of toch gedeeltelijk? Tenminste gedeltelijk, zo zou je uit de casus kunnen concluderen, maar geheel? Er zijn twijfels en onduidelijkheden. In elk geval kan uit de beschikbare gegevens niet zonder meer worden geconcludeerd dat het zitten blijven van Max voor 100% aan de klappen is te wijten.
Het lijkt mij - in het verlengde hiervan - dan ook onwaarschijnlijk dat een rechter zonder meer de gevraagde € 14.000 zal toekennen. Het niet een kwestie van of of, zoals in de poll. Ik zou zeggen: mij lijkt het waarschijnlijk dat een rechter de gevraagde vergoeding zal afwijzen, maar een (wat lagere) vergoeding wel zou kunen honoreren. Een symbolische vergoeding acht ik in dit soort zaken een beetje onzin. Het gaat om re?le schade, niet om het gevoel of de beleving van van schade.

imsha
Thu, 10/15/2009 - 17:38

onafhankelijk of het zijn eigen schuld was of niet; als hij zichzelf capabel heeft geacht om te kunnen deelnemen aan de toets valt de dader niets te verwijten. Achtte hij zichzelf minder capabel door het voorval dan had hij met de school maatregelen kunnen treffen vergelijkbaar met kinderen met leerproblemen. Achteraf terugkomen en klagen dat het toch niet is gelukt te slagen en om een schadevergoeding vragen is onzin. Een schadevergoeding puur gebaseerd op letsel zou wel moeten kunnen.

Ger Blommestijn
Fri, 10/16/2009 - 12:59

Mijns inziens moet deze vraag worden beantwoord aan de hand van hetgeen in de jurisprudentie min of meer als een rode draad is te ontdekken. Vaststaat dat er behoorlijke klappen zijn uitgedeeld. Ofschoon het principe geldt dat de eisende partij moet bewijzen dat er een causaal verband bestaat tussen de verminderde leerprestaties en het incasseren van de klappen, mag aan deze bewijslast geen al te hoge eisen worden gesteld. Immers door de klappen is het slachtoffer in een positie gekomen waarin hij moeilijk kan bewijzen dat juist de klappen en niet eventuele andere omstandigheden de oorzaak zijn van de studievertraging. Dit temeer nu na de ziekte van Pfeiffer hij gemotiveerd bleek de studie weer op te pakken. Het slachtoffer was een kwetsbaar persoon en dit kan in alle redelijkheid hem niet worden verweten. Zie bij voorbeeld het zogenaamde eierschedel arrest. Kortom, mijns inziens met toepassing van de richtlijnen van de Letselschaderaad de schade door studievertraging in beginsel vergoeden tenzij door de aansprakelijke partij aangetoond wordt dat het onder de gegeven omstandigheden redelijk is het causaal verband in twijfel te trekken. Dan eventueel proportioneel vergoeden.

Waarom lid worden van HelloLaw?
  • Krijg onbeperkt juridisch advies
  • Profiteer van de laagste prijzen
  • Krijg korting op advocaten
  • Bespaar geld
Word nu lid
Direct advies:
ma - do: 8.00 tot 20.00 uur
vrij: 8.00 tot 18.00 uur
za: 10.00 tot 18.00 uur