Werknemer gediscrimineerd en vervolgens ontslagen

Zelfs als de werkgever geen aandeel heeft in een conflict tussen werknemers, kan hij onder omstandigheden wel aansprakelijk gesteld worden voor de gevolgen ervan.

De achtergrond
Op de werkvloer ontstaat er een ruzie tussen twee werknemers. Een werknemer van Turkse afkomst beklaagde zich over discriminerende en intimiderende opmerkingen van een collega, die hem uitschold en hem meedeelde dat besneden mannen eigenlijk verminkt zijn. Bovendien stelde de collega dat het "gezeik" in het Midden-Oosten het beste kon worden opgelost door een atoombom op Iran te gooien. Ten einde raad meldde de beledigde werknemer zich uiteindelijk ziek. Pogingen van de werkgever om de werknemer te reïntegreren mislukten en ook een bemiddelingspoging tussen de twee werknemers leverde niets op. Omdat de werkgever geen andere oplossing voor de situatie zag, verzocht hij bij de kantonrechter ontbinding van de arbeidsovereenkomst van de gediscrimineerde werknemer.

De werknemer meende dat hem niets te verwijten viel omdat hij niet degene was die de ruzie was begonnen of zelf iemand had beledigd. Hij vocht het gevraagde ontslag aan en de rechter moest beslissen of dat onder deze omstandigheden ontslag redelijk zou zijn.

De rechter
Hoewel de werkgever aanvankelijk geen aandeel had in de ruzie tussen de werknemers, meende de rechter dat hij wel degelijk verantwoordelijk gehouden kon worden voor het feit dat die ruzie leidde tot de noodzaak van het gevraagde ontslag. Die verantwoordelijkheid vloeide voort namelijk uit de reactie van de werkgever op de ruzie. De werkgever had de beledigende werknemer wel ter verantwoording geroepen, maar die zei dat zijn opmerkingen niet serieus bedoeld waren en daarmee was voor de werkgever kennelijk de kous af.

De rechter was het daar niet mee eens omdat de werkgever daarmee de indruk wekte dat de klacht van de beledigde werknemer niet serieus was genomen. Indien de rechter het ontslag niet toekende, zou een nog grimmiger situatie ontstaan op de werkvloer. De rechter stelde de werkgever daarom in het ongelijk maar kende het gevraagde ontslag wel toe. Zou hij dat niet doen dat zouden werknemer en werkgever na de zaak weer met elkaar verder moeten en dat komt geen van partijen ten goede. Maar vanwege de verwijtbaarheid aan de kant van de werkgever kende de rechter aan de werknemer een vergoeding toe die 50% hoger lag dan de gebruikelijke neutrale vergoeding. Dat scheelde de werkgever in dit geval ruim € 12.000.

Conclusie
Een werkgever komt een grote mate van verantwoordelijkheid toe en daarmee gepaard gaat een grote mate van aansprakelijkheid. Hij heeft daardoor bijvoorbeeld in te grijpen bij geschillen tussen werknemers. Indien hij dit niet of onvoldoende doet, en de gevolgen voor de werknemer zijn aanzienlijk dan kan de werkgever dit aangerekend worden. Deze verwijtbaarheid kan dan tot uidrukking komen in de hoogte van de ontslagvergoeding.

Kantonrechter Rotterdam, 29 november 2006, JAR 2007, 42. 

Laat een reactie achter

Restricted HTML

  • Allowed HTML tags: <a href hreflang> <em> <strong> <cite> <blockquote cite> <code> <ul type> <ol start type> <li> <dl> <dt> <dd> <h2 id> <h3 id> <h4 id> <h5 id> <h6 id>
  • Lines and paragraphs break automatically.
  • Web page addresses and email addresses turn into links automatically.

Reacties (1)

Tonio
Thu, 01/31/2008 - 16:57

Als ik het goed begrijp is de medewerker die de ander heeft "weggepest" nog steeds in dienst bij de werkgever? Het lijkt me dat deze persoon ontslag verdiend heeft en anders minimaal verantwoordelijk is voor de "boete" die nu door de werkgever betaalt dient te worden.

Waarom lid worden van HelloLaw?
  • Krijg onbeperkt juridisch advies
  • Profiteer van de laagste prijzen
  • Krijg korting op advocaten
  • Bespaar geld
Word nu lid
Direct advies:
ma - do: 8.00 tot 20.00 uur
vrij: 8.00 tot 18.00 uur
za: 10.00 tot 18.00 uur